Soms zijn dingen mooier als er mensen klappen

by Ernest van der Kwast

Ben Zoref is ontstaan in een tijd dat het geluk met bakken uit de hemel viel - al vond zijn Poolse moeder het leven te duur als ze het in zloty's omrekende. Nu is Ben rijk, heel erg rijk. Hij woont in een kasteel, rijdt in 23 auto's en is op sprookjesachtige wijze getrouwd. Zijn tuinman, binnenhuisarchitect en schoonmaker volgen zijn bevelen op als honden. Maar Ben Zoref is kapot, omdat hij in het verleden een innerlijke amputatie heeft ondergaan. Terwijl hij door gekte en chaos wordt omringd, gaat hij op zoek naar echtheid en puurheid in een bordkartonnen wereld.
"Soms zijn dingen mooier als er mensen klappen" is het officiële debuut van Ernest van der Kwast, geschreven in een sprankelende stijl die van elke bladzijde spat.

Genres: Fiction, Literature

208 pages, Paperback

First published January 1, 2005

About the author

Dutch writer Ernest van der Kwast was born in Mumbai, India. Mama Tandoori (2010), his breakthrough novel, enjoyed huge success in the Netherlands and Italy, selling over 100,000 copies. In 2012 he produced the novella Giovanna’s Navel, which entered the Der Spiegel bestseller list immediately after publication in Germany in spring 2015. His fluid, sensual style has charmed critics everywhere. As German newspaper Frankfurter Allgemeine Zeitung put it ‘Ernest van der Kwast flutters around his storyline like a butterfly and his playfulness delights the reader.’ He works in his hometown Rotterdam as a programme-maker and presenter.

Reviews

[Wouter]

Taal is een slap mannetje.

[Tjibbe Wubbels]

Een sterk debuut. Eerst wordt je meegenomen door de vrolijkheid en humor om langzaamaan het gevoel te krijgen dat er iets niet helemaal lekker zit: Waarom kan de hoofdpersoon geen deel nemen aan zijn eigen leven? Waarom loopt hij door zijn kasteel als was het een toneelset? Pas in de proloog, die dan weer aan het eind van het boek zit, leer je hoe de vork in de steel zit. Deze schijnt een nieuw licht op wat je net hebt gelezen en geeft het geheel een hart.

[Marit Tuik]

Jammer dat de proloog pas echt inzicht geeft in het karakter van Ben. Ik had het zelf nog wel een toevoeging gevonden als deze wat meer werd verbonden aan het verhaal, maar ik snap ook wel dat de schrijver ervoor kiest om dit de lezer zelf te laten doen. Opvallend aan het boek vond ik wederom een bijzondere moeder die wordt beschreven (net als in Mama Tandoori) en zijn prettige schrijfstijl.

[Mellius]

Dit is zeker niet het beste boek van Van der Kwast. Het lijkt meer een proefballonnetje voor zijn latere werk, dat ik erg goed vind. Wel veel leuke stukjes, maar de samenhang laat zich moeizaam vangen. De proloog greep me het meeste.

[Geoffrey van Zonneveld]

Niet het beste boek van Van der Kwast. De losse verhaallijnen passen nog niet altijd even mooi en logisch in elkaar. De proloog - in dit geval het laatste hoofdstuk - verklaart veel over het hoofdpersonage.

[Theo]

Ogenschijnlijk lichtvoetig, vermakelijk en uiteindelijk hartveroverend. Een heerlijk boekje!

[Erik]

[Dutch]
Soms zijn dingen mooier als er mensen klappen is het officiële debuut van Ernest van der Kwast. Maar we kennen hem al als de man achter Yusef el Halals Man zoekt vrouw om hem gelukkig te maken. Het is duidelijk dat Ernest geen voorstander is van korte titels. Maar zijn er meer overeenkomsten? Zien we in deze roman dezelfde humor terug, die Man zoekt vrouw zo prettig leesbaar maakte? Of slaat Van der Kwast, nu hij onder zijn eigen naam schrijft, een nieuwe weg in?

Lees meer op 8WEEKLY

[Bieke]

De ijsmakers was fantastisch, dit boek is leuk. En ook al gaat Ernest met zijn verhaal van de hak op de tak. Het blijft een leuk, bijzonder boek.

- Verlangen is een groot zwaard dat boven je hoofd hangt en plotsklaps een einde maakt aan alle wil, die niets meer dan lucht lijkt te zijn geweest.

- We zijn ongetroost. Met duizend armen om ons heen zijn we nog niet gelukkig, want we weten niet meer hoe twee armen voelen.

[Lianne]

Ik hou enorm van de schrijfstijl van ernest van der kwast, maar dit boek bestaat voor mij iets te veel uit losse eindjes. Niettemin met plezier gelezen,. :)