Met nostalgie kijkt Herman Brusselmans in deze verhalenbundel terug op de archetypische Vlaamse volksmensen en hun nietig lijkende, maar onderhuids broeiende en bruisende levens op het platteland van de jaren zestig. Hij maakt hierbij gebruik van zijn kennis van zaken, zijn aangeboren mededogen met de outcasts en de simpele zielen en zijn geloof in de universaliteit van alles wat menselijk is: liefde, haat, verlangen, nijd, jaloezie, ambitie, angst, hartstocht, eeuwige tekortkoming en alles wat hiermee samenhangt. Personages die in het ene verhaal een hoofdrol hebben, komen in andere verhalen terug in een bijrol. Wat in het ene verhaal raadselachtig lijkt, verkrijgt klaarheid in andere verhalen. Waarover men in het ene verhaal fluistert, schreeuwt men het uit in andere verhalen. De cirkel wordt steeds ronder. 'Het einde van mensen in 1967' is na zijn debuut 'Het zinneloze zeilen', Brusselmans' tweede verhalenbundel. Beide zijn merkwaardige buitenbeentjes in het immense oeuvre van de beroemde romancier en columnist die desondanks, ook in 'Het einde van mensen in 1967' geheel zichzelf blijft: spits, diepzinnig, grappig, verrassend - en uitermate uitzonderlijk.
Herman Brusselmans is een Vlaamse schrijver, dichter en columnist. Hij debuteerde in de jaren tachtig en groeide uit tot een van de meest productieve en herkenbare stemmen in de Nederlandstalige literatuur. Brusselmans schrijft romans, verhalen, poëzie en columns, waarin autobiografische elementen, satire en maatschappijkritiek regelmatig samenkomen. Hij schuwt controverse niet en was meermaals onderwerp van publieke discussies en rechtszaken, wat zijn imago als polemisch auteur versterkte. Tegelijkertijd wordt hij geprezen om zijn taalgevoel, timing en vermogen om banaliteit en existentiële vervreemding te combineren. Hij geldt als een eigenzinnige, invloedrijke figuur binnen de Vlaamse literatuur, die bewust buiten het literaire establishment opereert.
In deze bundel van vijf verhalen zoomt Herman Brusselmans in op gewone Vlaamse mensen die zo goed en kwaad als het gaat, hun leven leiden. Door in te zoomen worden zij bijzondere mensen. De benadering is erg rechtstreeks: we kijken recht in het hart van alle personages en alle hebben zij het hart op de tong. Het taaleigene van het Vlaams is prominent aanwezig. De lotsbestemming van de meeste mensen die hun verhaal doen, ligt al in de boektitel besloten, is onontkoombaar, maar niet altijd meteen voorspelbaar. Voor mij was het de eerste kennismaking met literair werk van deze Belgische auteur, die werkelijk al een enorme productie heeft geleverd. JM
Het begin was wat verwarrend => veel namen, weinig spannende gebeurtenissen, het kon me eerlijk gezegd allemaal niet zoveel boeien.
Dan plots werd het ineens (nadruk op "ineens") wel weer interessant en uiteindelijk eindigde het matig. Ik weet hoe een verwarrende uitleg dit is. Sorry.
Ik heb dit boek gekozen voor een boekbespreking op school en ik kan het wel aanraden. Het is zo'n typisch boekbesprekingboek, maar heeft ook andere (leukere, spannendere) elementen. Het vergt wat moeite en concentratie om de verschillende verhaallijnen uit elkaar te halen, maar het is zeker doenbaar. De achterflap had gelijk: dit is zeker een van de betere boeken van Brusselmans.
Wat een verschrikkelijk boek. Akelig, akelig. Ik moest het wel uitlezen, want ik kon het idee niet verdragen dat er op de ongelezen bladzijdes nog meer akelige dingen stonden waarvan ik niet wist wat ze waren.
Ik weet dan ook niet of ik dit boek echt vermakelijk vond, of dat deze absurde ervaring vooral vermakelijk léék omdat ik er geen andere woorden voor heb...
• Gelezen in het Nederlands. • Fysiek boek. • 4.0/5
Gelezen op aanraden van mijn vriend. Nooit gedacht dat ik Herman Brusselmans zou kunnen smaken. Zijn andere boeken wil ik ook nog wel eens een kans geven.
Ook 1 van zijn betere, perfecte weerspiegeling van de bekrompen dorpsmentaliteit + Brusselmans bewijst dat hij wel degelijk verhalen kan schrijven die over "iets" gaan.