Ondanks het barre weer besluit het bestuur van het Friese Elfstedencomité, onder druk van de media en met de kleinst mogelijke meerderheid van stemmen, dat de Elfstedentocht doorgaat. Tussen de duizenden die een startbewijs veroveren bevinden zich Henk, Sjoerd, Kees en Annemiek. Alle vier hebben ze hun eigen reden om deze Tocht der Tochten te rijden. Door de dramatische een heroïsche gebeurtenissen zal deze Elfstedentocht als een van de meest legendarische de geschiedenis ingaan. In deze filmeditie valt het verhaal van de film opnieuw te beleven in woord en beeld. Ook staat er een uitgebreid historisch verslag in over de Elfstedentocht en interviews met acteurs en regisseur.
Er zit iets mis als het beste deel van je fictieboek de non-fictie achtergrond is die je hebt toegevoegd. De hel van '63 is de boekbewerking van de gelijkgenaamde film, en dat voel je in alles. Het lijkt net alsof Van den Heuvel ervoor gekozen heeft om elke scene stuk voor stuk te beschrijven, in plaats van echt van het filmmedium af te stappen en er een boek van te maken. Door de hakkelige overgangen en het gevoel dat je bijna altijd van buitenaf op de personages kijkt, vond ik het heel moeilijk om me echt in te leven. Het boek is niet in staat om die helse, barre sfeer op te roepen.
De keuze om niet alleen het perspectief van de vier schaatsers, maar ook grotere en kleinere nevenpersonages te belichten, doet het boek - dat maar 166 pagina's krijgt om zijn verhaal te vertellen - ook geen goed. Dat de personages van de schaatsers toch nog krachtig overkwamen, is vermoedelijk meer de verdienste van Steven de Jong dan van Van den Heuvel.
Jammer, wel, want ik kan af en toe sporen zien van de vele emoties die in het verhaal verborgen zitten.
Struinend door de bibliotheek op een veel te warme novemberdag, zag ik dit boek. Vond het wel een mooi toeval en dus meegenomen. Het begin was even wennen. Dit boek is gebaseerd op het scenario van de film (weer eens iets anders). De scènes zijn erg filmisch beschreven. Weinig ruimte overlatend voor de eigen fantasie. Het went echter snel. En dan pakt het verhaal je. Sleept je mee in teleurstelling. Gevoelens van mislukking. Zoeken naar verandering. Het laat je zien dat er altijd een keus is. Dat onmogelijke besluiten ergens een logica hebben. Het grijpt je bij je kladden en dompelt je onder in afzien. Ijzige kou. Willen opgeven. Bijna sterven. Om je uiteindelijk een liefdevolle hand te geven. Saamhorigheid. Samenwerken. Niet in de steek laten. Opoffering voor de ander. Je voelt de kou. En je voelt de menselijke warmte van vriendschap en liefde voor je medemens. Voor mij hadden de filmfoto's weggelaten mogen worden. Wel een mooie toevoeging is de beschrijving van de geschiedenis van de elfstedentocht. En hoe het komt dat juist deze elfstedentocht in het collectieve geheugen gegrift staat. Terwijl er bijvoorbeeld ook tijdens de Tweede Wereldoorlog elfstedentochten zijn verreden. Op zich ook wel bijzonder.
Deze week viel De hel van ’63 van Dick van den Heuvel op mijn deurmat. Ik bladerde er wat in en bleef bladeren. Het greep me direkt en heb het dan ook in een ruk uitgelezen! De hel van ’63 is een heel mooi sfeervol boek met prachtige foto’s. Het is vlot en toegankelijk geschreven, zodat het geschikt is voor jong en oud. Het is ook zeker een boek voor alle mensen, die altijd voor de buis gekluisterd zaten wanneer de Elfstedentocht gereden werd. Kees, Sjoerd, Annemiek en Henk hebben alle vier zo hun eigen redenen waarom ze deze barre Elfstedentocht rijden. Samen gaan ze ervoor en helpen ze elkaar door deze hel der tochten… Een boek over zelfvertrouwen, rouwverwerking, liefde en doorzettingsvermogen. Met een warme kop chocolademelk op de bank zie je bij het lezen van dit boek de Elfstedentocht weer helemaal voor je.
Vaak wordt een boek verfilmd en dan komt er een 'nieuwe' filmversie op de markt. Bij de hel van '63 ging het anders. Er kwam een film en toen kwam er een boek! De film heb ik zelf nog niet gezien, maar het boek is vermakelijk. Het verhaal van vier mensen die samen op het ijs gaan, allen met verschillende redenen. Ze vinden elkaar en de vraag is of de tocht ze oplevert wat ze zochten. Het blijft een simpel verhaal, dat wel. Waarbij ik me ook kan voorstellen dat het boek niet zo leuk meer is nadat je de film hebt gezien. Andersom lijkt me wel geinig, het verhaal even laten zakken en dan alles in beelden te kunnen zien!
Een makkelijk te lezen verhaal over een stukje historie dat ik nog niet kende. Je zit meteen in het verhaal en blijft lezen. Bijzonder om dit boek in de NZse bibliotheek aan te treffen.