Ní féidir a cheart a thabhairt do leabhar mar A Thig ná Tit Orm le Maidhc Dainín Ó Sé in imeacht cupla cead focal nó tá oiread sin gnéithe ag baint leis go sáraíonn ar an léirmheastóir aird a dhíriú ar gach ceann acu. Ar bhealach is béaloideas gaisce cuid mhaith dá bhfuil ar siúl ag an údar, cur síos ar a óige i nGaeltacht Chiarraí sna daicheadaí agus caogadaí, agus ar a shaol oibre agus caitheamh aimsire ó shin, sa bhaile agus i gcéin.
Scríbhneoir comhaimseartha Gaeilge agus ceoltóir Gaelach ó Chiarraí is ea é Maidhc Dainín Ó Sé. Saolaíodh i gCarrachán sa bhliain 1942 é. Chaith sé na blianta fada ag obair sna Stáit Aontaithe agus sa Ríocht Aontaithe, ach d'fhill sé go hÉirinn sa bhliain 1969. Bhreac sé síos a chuid cuimhní cinn ó na blianta sin sa leabhar úd A Thig ná Tit Orm. Thairis sin, tá roinnt úrscéalta éadroma scríofa aige, go háirithe Dochtúir na bPiast, Greenhorn, Lilí Frainc, Tae le Tae, agus Idir Dhá Lios. D'fhoilsigh sé Corcán na dTrí gCos freisin, ina bhfuil trí ghearrscéal barrúil foilsithe faoi aon chlúdach. Bíonn a shaoltaithí Mheiriceánach le haithint ar a chuid leabhar go minic, agus iad an-chosúil le scannáin de dhéantús Hollywood, idir dhrámatúlacht, chraiceann, agus fhoréigean. Canúint sách crua a bhíonn á scríobh aige, agus é beag beann ar an ngramadach chaighdeánach, ach baineann bríomhaireacht agus beogacht lena chuid scríbhneoireachta. Ina dhiaidh sin féin, ní lón léitheoireachta do na páistí an chuid is mó acu, agus an oiread foréigin agus craicinn a bhíonn iontu.
Tá clú is cáil ar Mhaidhc Dainín mar cheoltóir freisin. Is é an bosca ceoil - an cairdín, mar a deirtear i gConamara - an ionstraim is rogha leis.
i just have to add this-Peig Sayers for the pespi generation. Back in the days when you had to walk 50 miles to school...with no shoes...in the snow...eventhough its summertime..and there was only one radio within 1000 mile radius....but we were happy then kind of thing.
I love the fact that Maidhic went to Dublin for a football final and ended up getting the boat to London after the match (as one does!) There he meets the love of his life - an Irish nurse (of course) and is introduced to the mad goings on of 1960's England (culture shock or what), he then decides he's had enough of the wild life and working on the building sites and goes off to America and make his millions and play the accordian in his spare time.
I'm surprised I can remember so much of this book-I did it for my Leaving Cert in Irish and am obviously still scarred. O Se has put in every possible Irish stereotype in to his life story that you just have to believe its all true. Haven't read the English translation yet so I don't know if the cheese factor comes across as strong.
Leabhar den chéad scoth. Thar a bheith greannmhar, scéalta iontacha, beagáinín brónach in áiteanna má tá tú féin ar imirce ach ag an am chéanna sólásach scéal agus taithí Éireannach eile a léimh.
Jim and I met Maidhc Dainin O Se in the first pub we visited in Dingle, Ireland. He was very interesting to talk with and told us about this book. We found a signed copy of it in a bookstore the next day.
TEACHER: Padraig, why is the cat bigger than the kitten? PUPIL: Because it is the cat that shits the kitten and if the kitten was as big as the cat, it would make no sense. :-D