De tijger en de kolibrie

by Alex Boogers

De tijger en de kolibrie is een aangrijpend verhaal over mannen die moeite hebben hun draai te vinden in het rustige leven van een goede baan, een fijn gezin en een veilige toekomst, ongeacht de tragische gevolgen voor hun gezin. Hoofdpersoon Robert Borghart is zo’n man die grote moeite heeft ‘volwassen’ te worden. Als hij op een dag zwaar gehavend en met geheugenverlies ontwaakt in een ziekenhuis kan hij zich maar een ding afvragen. Wat ging er mis?
Slechts mondjesmaat geeft het geheugen zijn geheimen prijs aan Robert én aan de lezer. Flarden van het verleden komen terug. De eerste ontmoeting met zijn vrouw Marscha. De geboorte van hun zoon. Het geluk van de wandelingen met hem op het sprookjesachtige Bali. Maar ook criminele uitspattingen en overspel. Langzaam moet Robert onder ogen zien hoe hij zich heeft laten meeslepen in een opwindend leven met grote risico’s voor hemzelf, zijn vrouw en hun zoontje. Wanneer hij besluit toch voor zijn gezin te kiezen, komt Robert erachter dat de consequenties van zijn gedrag zowel onvermijdelijk als onvoorspelbaar zijn.

294 pages, Paperback

First published September 24, 2010

About the author

Alex Boogers is een Nederlandse schrijver. Hij woont en werkt in Vlaardingen, dat hij zelf steevast ‘het Naamloze Gat’ noemt. Ondanks een rommelige en turbulente jeugd waarin hij veel tijd op straat doorbracht en vocht, volgde Boogers het mavo, havo en vwo. Boogers was een begenadigd vechtsporter en beoefende taekwondo, jiu-jitsu en thaiboksen tot hij een ernstig ongeluk kreeg en verschillende ruggenwervels brak en verschoof. Later begeleidde hij jonge aanstormende vechttalenten. Drievoudig wereldkampioene Soumia die hij vanaf haar vijftiende begeleidde is zijn bekendste pupil.

Boogers studeerde, nadat hij van het voortgezet onderwijs verwijderd was, uiteindelijk Nederlands recht en filosofie aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. In Leiden studeerde hij voor een zeer korte periode Nederlandse taal. In 1997 stopte hij met zijn studies en had verschillende baantjes. In 1999 debuteerde hij onder het vrouwelijke pseudoniem M.L. Lee met de korte roman Het boek Estee over een opgroeiend meisje dat zichzelf en de wereld om haar heen probeert te verklaren. Boogers schreef de korte roman in drie maanden.

Reviews

[Rinus Verhart · Rating 4 out of 5]

Zo, het is even bijkomen van dit boek. In 2 dagen uitgelezen want het was niet weg te leggen. Bogers levert een huzarenstukje af. Niet chronologische verhaallijnen die goed te volgen zijn en knap opbouwen naar een climax. Korte hoofdstukken, korte zinnen vol met emotie en zakelijkheid die elkaar in rap tempo afwisselen. Het thema van de man met dromen die gewoon doet wat de maatschappij verlangt maar dan toch wil ontsnappen en daarmee worstelt is niet nieuw maar Bogers geeft er wel een nieuwe lading aan mee.

[Jose Louwers · Rating 2 out of 5]

De opbouw, met steeds sprongen terug en voorwaarts in tijd, is oké. Helaas is hoofdpersoon Robert een ongelooflijk oninteressante lapswans, waardoor het onmogelijk is met hem mee te voelen. De tragische ontknoping wist mij dan ook nauwelijks te raken.

[Chloë · Rating 3 out of 5]

3,5 sterren. Niks levensveranderend. Leuk en spannend verhaal dat je interesse weet vast te houden. Na het lezen toch een onverwacht klein kropje in de keel!

[Rufina · Rating 2 out of 5]

2.5

[Arina · Rating 2 out of 5]

'Ze weten wanneer de golven gunstig zijn. De zon staat hoog, en de surfplanken schitteren in het water.'

[Annet · Rating 3 out of 5]

Een typische Boogers, maar voor mij niet zijn beste. Beetje triviale verhaallijn. Leest wel als een trein, zoals dat gaat bij Boogers.

[Rene Ijzermans · Rating 4 out of 5]

Hier houd ik wel van: het hoekige, de stacatto, het rauwe ook, de heldere taal die Boogers gebruikt vermengd met wat symboliek en wijsheden uit andere culturen. Kortom, een ontdekking, deze voormalige kickbokser uit Vlaardingen die er op de achterflap met een gebeeldhouwd gezicht in een strak pak bij zit, wat me aanvankelijk afstootte.
Ik raasde door het boek heen en zette er zelfs een spannende Netflixserie voor opzij.
Al meteen zit je in het vehaal. De hoofdperoon ligt zwaar gewond in het ziekenhuis en krijgt gaandeweg herinneringen terug. Op zich geen uniek gegeven, al vraag je je samen met hem wel af wat er is gebeurd, temeer omdat hij nog geen bezoek mag hebben. Twee verhaallijnen kunnen de oorzaak zijn, maar pas op het eind wordt duidelijk welke misstap van de hoofdpersoon uiteindelijk heeft geleid tot de catastrofe.
Hoewel de hoofdfiguur een grote labzwans is, eentje die niet kan kiezen en maar meedrijft op de golven die hem opnemen, raakte hij me in zijn onnozelheid, in zijn niet weten en de gevolgen die dit kan hebben.
Een fijn boek dus, geschreven in eenvoudige stijl, waar meer in zit dan je aan de oppervlakte waarneemt.

[Jard · Rating 5 out of 5]

4,5*
Het boek leest heel vlot en dat kan ik wel waarderen. De korte hoofdstukken en sprongen in de tijd dragen daar aan bij, ik vond dit absoluut niet storend. Toch zit er ook wel diepgang in, veel wijsheden en symboliek. Knap hoe Boogers de gedachtewereld schetst van Robert, de besluiteloosheid. Ik haalde er wel inspiratie en zelfs wat lessen uit. Zo vond ik de rol van Jerry erg interessant, hoe hij aanzet tot avontuur opzoeken, niet in sleur vervallen, doen wat jij wilt in plaats van meegaan met de stroom. Wel zaten er veel elementen in die ik ook heb gezien in Alleen met de goden.

[Zazou · Rating 1 out of 5]

Dit boek maakte totaal geen emoties bij me los. De schrijfstijl deed me in de verte denken aan Kluun: recht voor z'n raap, puntig en "geestig". (als je van dat soort humor houdt) Karakters werden niet uitgediept, ik vond het allemaal nogal oppervlakkig.

[Kristel · Rating 2 out of 5]

Horrible book, horrible story, characters are totally not likeable and the writing is terrible.

[Marianne Steenvoorde · Rating 4 out of 5]

In 'De tijger en de kolibrie' van Alex Boogers wordt de hoofdpersoon met geheugenverlies wakker in het ziekenhuis en herinnert zich beetje bij beetje hoe hier hier terecht is gekomen en het verdere verhaal van zijn leven: hij durfde nooit te kiezen voor zijn dromen en werd zo de speelbal van zijn eigen lusten en (verkeerde) keuzes en verloor daardoor alles wat hij had. Goed geschreven en boeiend door de 'flashbacks' waardoor steeds meer het besef doordringt dat je niet geholpen kan worden als je zelf geen grip op je leven wilt krijgen.

[Pascale · Rating 3 out of 5]

Voor mij hangt de kracht van de leeservaring vaak samen met de mate waarin ik me kan inleven in de personages.

Dit boek is één van de uitzonderingen daarop.

Ik kon weinig sympathie opbrengen voor het hoofdpersonage en het kostte me moeite om me in hem te verplaatsen.

Maar er zit een soort eerlijkheid in het boek, een tonen van zwakheden, een relaas van vele spijtige keuzes en de gevolgen daarvan.
En daarom vond ik het toch een good read.

[Leonie · Rating 4 out of 5]

Mooi. Het verhaal hangt nog even in de lucht en in mijn hoofd. Verteltechnisch is de chronologie interessant en stiekem ben ik blij dat er een echte en geen halve climax is. Over de grote en de grote kleine dingen in het leven. Ja, mooi. Ook wel echt een aanrader voor de niet-lezers in mijn klas, vermoed ik.

[Simon Frelink · Rating 4 out of 5]

Dit boek was hartverscheurend!

Vooral omdat het thema overspel iets is waar ik nu zelf mee te maken heb tussen mijn ouders.

Het begint vaag, maar hoe verder je erin komt hoe meer je de drama gaat waarderen en begrijpen!

Het aantal bladzijdes was precies goed! Het 3e boek wat ik heb gelezen van Alex Boogers. Wil zeker nog meer van deze geweldige schrijver lezen!

[Johan van den Berg · Rating 3 out of 5]

Mwah. Ietwat te rechtlijnig en clichématig om indruk te maken. Werken met geheugenverlies kwam ook over als een handig stijlelement om langzaam meer informatie (en een groot drama) te kunnen ontsluiten.

[Susan Koning · Rating 3 out of 5]

Verschillende tijdlijnen lopen door elkaar, dit maakt het boek interessant. Echter blijven de personages wat oppervlakkig.

[Myrthe · Rating 4 out of 5]

I loved this one

[Piet De · Rating 5 out of 5]

fantastisch mooi boek!

[Louise Haeck · Rating 3 out of 5]

Simpel maar lekker boek

[Susanne Koster · Rating 4 out of 5]

Twee dagen geleden las ik “De tijger en de kolibrie” van Alex Boogers uit. Ik moest er even van bekomen. Steeds moet ik aan de hoofdpersoon Robert Borghart denken. Vraag ik me af hoe het nu met hem zal gaan en vanochtend bedacht ik me opeens: Hé Susanne, kappen nou, het is maar een boek, Robert bestaat niet.
Je begrijpt, “De tijger en de kolibrie” is zeer de moeite van het lezen waard.
Het verhaal begint met het ontwaken van Robert in een ziekenhuis. Waarom hij daar ligt weet hij zelf niet, (geheugenverlies) hij ziet dat hij o.a. ernstige buikwonden heeft, maar hoe hij die gekregen heeft is hem een raadsel. Hij vraagt zich af waarom zijn vrouw en zoontje niet bij hem op bezoek komen.
Het begin van het verhaal vond ik soms wat verwarrend omdat je als lezer niet direct door hebt dat de herinneringen die bij Robert boven komen, kriskras door de tijd springen. Het knappe is dat al die schijnbaar willekeurig in tijd geplaatste herinneringen het verhaal een mooie spanningsboog en steeds diepere emotionele lading geven.
Alex Boogers schrijft in korte, directe zinnen die meteen binnenkomen. Stukje bij beetje kom je te weten wat er in het verleden gebeurd is, hoewel de beginvraag waarom Roberts vrouw en zoon niet op bezoek komen, pas op het allerlaatst zal worden beantwoord. Tegen die tijd zit je als lezer met een brok in je keel. De ontroering houdt je vast tot de laatste letter en laat je achter met de vraag: Hoe gaat het nu met Robert Borghart?

Ik las ergens dat je als lezer geen sympathie kunt opbrengen voor Robert omdat hij geen keuzes maakt, omdat hij alles maar laat gebeuren, een baan heeft die hij niet leuk vindt, via zijn schoonvader een andere baan vindt (die hij ook niet leuk vindt) en een vriend heeft die hij, tegen beter weten in, helpt met duistere zaakjes, waarvoor hij zwart geld krijgt toegeschoven. Dat zou moreel slap en laf zijn waardoor wij als lezers geen sympathie voor hem zouden kunnen opbrengen. Het karakter van Robert zou daarmee niet uit de verf zijn gekomen.
Ja hallo!! Waar gaat het hele boek nou juist over? Om een man die verkeerde keuzes maakt om welke reden dan ook, die pas aan het eind van het verhaal eindelijk een keuze voor zichzelf durft te maken.
En wat het karakter van Robert betreft: zie het begin van mijn recensie.

[Inge Van · Rating 1 out of 5]

Alex Boogers lijkt niet los te kunnen breken uit zijn eigen belevingswereld en geschiedenis. Als je 1 boek van hem leest (hoe goed dat ene boek ook is) heb je ze allemaal gelezen.

[Michael Kaptein]

Na het mooie ‘Wanneer de mieren schreeuwen’ nog een Boogers gelezen, maar wat een deceptie. Het personage is een zak lucht en ja, natuurlijk is het de bedoeling dat hij als een besluiteloze gast overkomt, maar ook die mensen hebben nog steeds wel karaktereigenschappen, een persoonlijkheid, tegenstrijdigheden ed. En dan de schrijfstijl. Het lijkt wel of hij zn best gedaan een zo commercieel mogelijk boek te schrijven, want een zesjarige zou deze zinnen nog moeiteloos kunnen lezen. Het metrum verveelt: ‘kort-kort-nog kortere zin’. Heel hip misschien, maar echt niet aan mij besteed. Het enige moment waarop ik mee begon te leven was tijdens de beschrijving van Jerry’s jeugd. Verder wil je weten hoe het afloopt, maar de grandioze finale (‘emotionele mokerslag’ volgens de achterflap) slaat nog geen deuk in een pakje boter. Ik word emotioneler van het schrijven van deze review dan van het einde...bah! Ik bleef hoop houden dat er nog iets te genieten was...maar nee. Geen boek voor mij.

[Sonja Star-de vries · Rating 5 out of 5]

"Het meest ontroerende boek van het jaar" Herman Brusselmans staat op de kaft van dit boek. Zelf is dit mijn eerste boek van 2011 wat ik las en hopelijk zal ik in 2011 nog veel van deze ontroerende boeken lezen. Toch kan ik nu al zeggen dat ik het met Herman Brusselmans eens ben want het gebeurt mij niet vaak dat ik na het uitlezen van een boek, tranen met tuiten huil.

Het is inmiddels een dag later en ik ben nog steeds onder de indruk van "De tijger en de kolibrie".

Ik vind het boek echt een aanrader. Dit boek verdient het om een bestseller te worden en is een verfilming waard net zoals "Er komt een vrouw bij de dokter" van Kluun. Dit boek van Alex Boogers vind ik zelfs nog beter.

Voor meer uitgebreide recensies zijn er op internet meerdere te vinden.
Tot nu toe allemaal positief. Dat vind ik ook zeer terecht

[Peter · Rating 4 out of 5]

Indrukwekkend boek dat naderhand wel even in je hoofd blijft hangen. Bij Boogers lijkt het of een verhaal opschrijven zo makkelijk is, dat het met dezelfde vaart is geschreven als waarmee je het leest. Dat is erg knap.

[Jurgen · Rating 4 out of 5]

Pijnlijk mooi.

[Dewi Rijks · Rating 4 out of 5]

Het boek laat mij nog niet los en ik het boek niet. Indringend, schrijnend en mooi tegelijkertijd.