What do you think?
Rate this book
Het uur u
Dutch
50 pages, Paperback
First published January 1, 1936
32 people want to read
About the author
Martinus Nijhoff
77 books5 followersMartinus Nijhoff (Den Haag, 20 april 1894 – aldaar, 26 januari 1953) was een Nederlandse dichter, toneelschrijver, vertaler en essayist.
Nijhoff werd in 1894 in Den Haag geboren als zoon van de uitgever Wouter Nijhoff en Johanna Alida Seijn. Zijn grootvader Martinus Nijhoff was de stichter van de Haagse uitgeverij Nijhoff en een van de oprichters van het liberale dagblad Het Vaderland. Hij bezocht vanaf zijn twaalfde het Gymnasium Haganum aan de Laan van Meerdervoort, waar hij bevriend raakte met Victor van Vriesland, met wie hij Franse en Engelse literatuur las.
Nijhoff studeerde rechten in Amsterdam, later ook letteren aan de Universiteit Utrecht. In 1914 en 1915 was hij redacteur van het studentenblad Propria Cures. Van 1926 tot na de Tweede Wereldoorlog maakte hij enkele malen deel uit van de redactie van De Gids. Ook werkte hij lange tijd als criticus bij de Nieuwe Rotterdamsche Courant en korte tijd bij de familie-uitgeverij.
Hij is twee keer getrouwd geweest, formeel tot 1950 met de schrijfster Netty Wind, die publiceerde onder de naam A.H. Nijhoff, en daarna slechts kort, door zijn vroege overlijden, met de actrice Georgette Hagedoorn. Daartussen had hij van ca. 1933 tot 1947 een lange relatie met de Utrechtse classica Josine van Dam van Isselt, die van groot belang was voor zijn vertaalactiviteiten.
Zijn debuut als dichter vond plaats in 1916, toen de bundel De wandelaar verscheen. In 1924 publiceerde hij Vormen. In romantische verzen uitte hij zijn gevoelens van angst, eenzaamheid en het verlangen naar ongerept kind zijn. Hij deed dat gewoonlijk in toegankelijk Nederlands. Nijhoff publiceerde ook in het tijdschrift Het Getij.
In de verhalende gedichten Awater (uit Nieuwe Gedichten, 1934) en Het uur U (1936/37) weet hij op bijzondere wijze het mysterie achter alledaagse dingen en gebeurtenissen te beschrijven, in een stijl die steeds meer neigt naar spreektaal.
Succes had Nijhoff ook met drie Bijbelse spelen, verzameld in Het heilige hout (1950). Daarnaast was hij een vermaard vertaler van gedichten en toneelstukken. In 1953 werd de Martinus Nijhoff Prijs ingesteld, die jaarlijks wordt toegekend voor vertaalwerk in en uit het Nederlands. In datzelfde jaar ontving hij postuum de Constantijn Huygensprijs voor zijn gehele oeuvre.
Met de magisch-realistische schilder Pyke Koch was Nijhoff tot ca. 1947 bevriend. Koch ontwierp voor Nijhoff enkele theaterdecors, terwijl Nijhoff gedichten schreef bij enkele schilderijen van Koch, zoals De Schiettent, ter gelegenheid van het huwelijk van de schilder.
Nijhoff werd in 1894 in Den Haag geboren als zoon van de uitgever Wouter Nijhoff en Johanna Alida Seijn. Zijn grootvader Martinus Nijhoff was de stichter van de Haagse uitgeverij Nijhoff en een van de oprichters van het liberale dagblad Het Vaderland. Hij bezocht vanaf zijn twaalfde het Gymnasium Haganum aan de Laan van Meerdervoort, waar hij bevriend raakte met Victor van Vriesland, met wie hij Franse en Engelse literatuur las.
Nijhoff studeerde rechten in Amsterdam, later ook letteren aan de Universiteit Utrecht. In 1914 en 1915 was hij redacteur van het studentenblad Propria Cures. Van 1926 tot na de Tweede Wereldoorlog maakte hij enkele malen deel uit van de redactie van De Gids. Ook werkte hij lange tijd als criticus bij de Nieuwe Rotterdamsche Courant en korte tijd bij de familie-uitgeverij.
Hij is twee keer getrouwd geweest, formeel tot 1950 met de schrijfster Netty Wind, die publiceerde onder de naam A.H. Nijhoff, en daarna slechts kort, door zijn vroege overlijden, met de actrice Georgette Hagedoorn. Daartussen had hij van ca. 1933 tot 1947 een lange relatie met de Utrechtse classica Josine van Dam van Isselt, die van groot belang was voor zijn vertaalactiviteiten.
Zijn debuut als dichter vond plaats in 1916, toen de bundel De wandelaar verscheen. In 1924 publiceerde hij Vormen. In romantische verzen uitte hij zijn gevoelens van angst, eenzaamheid en het verlangen naar ongerept kind zijn. Hij deed dat gewoonlijk in toegankelijk Nederlands. Nijhoff publiceerde ook in het tijdschrift Het Getij.
In de verhalende gedichten Awater (uit Nieuwe Gedichten, 1934) en Het uur U (1936/37) weet hij op bijzondere wijze het mysterie achter alledaagse dingen en gebeurtenissen te beschrijven, in een stijl die steeds meer neigt naar spreektaal.
Succes had Nijhoff ook met drie Bijbelse spelen, verzameld in Het heilige hout (1950). Daarnaast was hij een vermaard vertaler van gedichten en toneelstukken. In 1953 werd de Martinus Nijhoff Prijs ingesteld, die jaarlijks wordt toegekend voor vertaalwerk in en uit het Nederlands. In datzelfde jaar ontving hij postuum de Constantijn Huygensprijs voor zijn gehele oeuvre.
Met de magisch-realistische schilder Pyke Koch was Nijhoff tot ca. 1947 bevriend. Koch ontwierp voor Nijhoff enkele theaterdecors, terwijl Nijhoff gedichten schreef bij enkele schilderijen van Koch, zoals De Schiettent, ter gelegenheid van het huwelijk van de schilder.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
January 8, 2025
In het begin snapte ik de loop nog, maar op gegeven moment ontspoorde de verhaallijn voor m'n gevoel. Het ging alle kanten op. Toen kwam de man weer in beeld kwam en snapte ik het weer. Die man was de rode draad in het verhaal. Wat duidelijk is dat de man niet opgemerkt werd of genegeerd door de volwassen/ouders in de huizen waar hij langs liep. Toen kwam hij aan bij de kinderen, waarvan eerder in het verhaal gezegd wordt dat zij de verlatenheid van de straten benadrukken. Waarom het hartverscheurend is, zoals in het gedicht verteld wordt, dat de kinderen op de schaduw van de man trappen zou ik niet weten. In de huizen wordt er dan op de ramen getikt, de kinderen worden terug naar binnen geroepen. Maar de kinderen vinden de man wel hun aandacht waard, in tegenstelling tot de volwassenen eerder die niet door het raam kijken wie er langs loopt. De schaduw keek hen ernstig aan, zou niet weten waaruit dat dan op te maken is aangezien die een schaduw is maargoed😂. De man wordt niet omschreven, het is een schim, 'hij droeg het minste niet dat een man van een man onderscheiden kan'. Het lijkt om een geest te gaan, het gaat ergens halverwege het gedicht namelijk ook over de dood 'Want wat dood is is dood, maar wat vermoord is leeft voort, leeft voortaan minder gestoord dan wat onbestorven leeft.' Muziek is ook een belangrijk thema in het gedicht, het lijkt in dit gedicht de stilte te versterken. Het is het uur u, waarin 'een stilte ontstaat van het soort waar dingen in worden gehoord die nog nimmer het oor vernam.' Met het uur u 'verdwijnt de onzekerheid van de mij gegunde tijd, nu is het voor alles te laat.' Ik vond het best 'n mooi gedicht maar niet erg vatbaar.
This entire review has been hidden because of spoilers.
January 29, 2025
Fascinerend veehaal in versvorm, kort maar krachtig.
"Was er niets te zien
aan hem? - Kwam het misschien
doordat iedereen sliep,
of doordat hij zo zacht liep,
dat geen vitrage bewoog?
Neen, neen, elk raam was oog,
was toegeschoven lid
voor het oog van een uil die zit
te spieden op zijn tak.
De stilte, die niets verbrak,
ging trillen en werd muziek.
Het is een groot woord: paniek,
maar het tekent de stille schrik
die op dit ogenblik
de ledige straat beving."
"Was er niets te zien
aan hem? - Kwam het misschien
doordat iedereen sliep,
of doordat hij zo zacht liep,
dat geen vitrage bewoog?
Neen, neen, elk raam was oog,
was toegeschoven lid
voor het oog van een uil die zit
te spieden op zijn tak.
De stilte, die niets verbrak,
ging trillen en werd muziek.
Het is een groot woord: paniek,
maar het tekent de stille schrik
die op dit ogenblik
de ledige straat beving."
September 21, 2025
Een anti-climactisch verhaal dat in aaneengesloten vorm slechts 3 pagina's beslaat, waarin in veel beeldspraak een beeld geschetst wordt van de vooroorlogse Nederlandse samenleving.
In een niet nader genoemde stad (waarvan we mogen aannemen dat Den Haag bedoeld wordt), is het op een zomerse middag heel rustig, omdat de spanning op het electriciteitsnet is uitgevallen. Hierdoor rijden er bijvoorbeeld geen trams meer. Een man loopt over straat in een volksbuurt, en een aantal spelende kinderen besluit om pal achter hem te lopen. De man valt dit op, kijkt achterom en loopt vervolgens door, de straat uit. Ik ben het niet eens met de schrijver wanneer hij stelt dat dit een gebeurtenis is die "iedere beschrijving tart", aangezien hij dat zojuist heeft gedaan.
Het uur u is een militaire term die het tijdstip aangeeft waarop de aanval zal worden ingezet, en waarbij er geen weg meer terug is. Kortom, de belofte van een moment waarop iets heel bijzonders staat voor te vallen. Dit dus in scherp contrast met de inhoud van het verhaal zelf. Het verhaal is daarmee wel wat meer dan een anti-climax, het is een dooie mus.
De hemel is de ene keer azuur, de andere keer blauw.
In de zin die begint met "Er zat voor de geest niets op, dan " ontbreekt het woordje "anders" en een dergelijke toevoeging had in dit gedicht gekund, omdat het verder geen metrisch patroon bevat.
Ook de mythologische god Hermes wordt aangehaald (wiens rol overigens zo onduidelijk is, dat het eerder het toevallige resultaat van een aantal ineengeschoven zinnen lijkt), maar ook Diana. Echter, omdat die twee broer en zus zijn (een feit niet genoemd in het verhaal), ware het consistenter geweest om voor haar eveneens de Griekse naam te gebruiken, zijnde Artemis.
Beschikbaar op dbnl.org.
In een niet nader genoemde stad (waarvan we mogen aannemen dat Den Haag bedoeld wordt), is het op een zomerse middag heel rustig, omdat de spanning op het electriciteitsnet is uitgevallen. Hierdoor rijden er bijvoorbeeld geen trams meer. Een man loopt over straat in een volksbuurt, en een aantal spelende kinderen besluit om pal achter hem te lopen. De man valt dit op, kijkt achterom en loopt vervolgens door, de straat uit. Ik ben het niet eens met de schrijver wanneer hij stelt dat dit een gebeurtenis is die "iedere beschrijving tart", aangezien hij dat zojuist heeft gedaan.
Het uur u is een militaire term die het tijdstip aangeeft waarop de aanval zal worden ingezet, en waarbij er geen weg meer terug is. Kortom, de belofte van een moment waarop iets heel bijzonders staat voor te vallen. Dit dus in scherp contrast met de inhoud van het verhaal zelf. Het verhaal is daarmee wel wat meer dan een anti-climax, het is een dooie mus.
De hemel is de ene keer azuur, de andere keer blauw.
In de zin die begint met "Er zat voor de geest niets op, dan " ontbreekt het woordje "anders" en een dergelijke toevoeging had in dit gedicht gekund, omdat het verder geen metrisch patroon bevat.
Ook de mythologische god Hermes wordt aangehaald (wiens rol overigens zo onduidelijk is, dat het eerder het toevallige resultaat van een aantal ineengeschoven zinnen lijkt), maar ook Diana. Echter, omdat die twee broer en zus zijn (een feit niet genoemd in het verhaal), ware het consistenter geweest om voor haar eveneens de Griekse naam te gebruiken, zijnde Artemis.
Beschikbaar op dbnl.org.
Displaying 1 - 3 of 3 reviews