What do you think?
Rate this book
Il bambino della città ghiacciata
Konrad Jonsson era un giornalista affermato, ma adesso la sua vita è distrutta. Anni fa il suo più caro amico è stato ucciso nel corso di un drammatico rapimento, e ora i suoi genitori adottivi sono stati assassinati a Tomelilla, la piccola città nel sud della Svezia dove ha vissuto da bambino. Konrad è costretto quindi a tornare lì: per la polizia, infatti, è lui il principale sospettato dell’omicidio. Assalito da ricordi che ha sempre cercato di tenere lontani, decide finalmente di indagare sul mistero che ha segnato la sua infanzia: la scomparsa della sua vera madre, una donna sola, odiata e discriminata da tutti perché polacca, che da un giorno all’altro sparì senza lasciare traccia.
Nella città, intanto, il razzismo strisciante della popolazione alimenta una violenza sotterranea e repressa: ne fanno le spese due giovani stranieri, brutalmente uccisi. Konrad scopre degli indizi che lo riportano indietro, alla parte più oscura della sua vita e, mentre la situazione precipita, i tasselli del mosaico ricompongono una terribile verità: cosa è sepolto nel passato di Tomelilla?
Nella città, intanto, il razzismo strisciante della popolazione alimenta una violenza sotterranea e repressa: ne fanno le spese due giovani stranieri, brutalmente uccisi. Konrad scopre degli indizi che lo riportano indietro, alla parte più oscura della sua vita e, mentre la situazione precipita, i tasselli del mosaico ricompongono una terribile verità: cosa è sepolto nel passato di Tomelilla?
384 pages, Paperback
First published January 1, 2009
3 people are currently reading
64 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 11 of 11 reviews
October 4, 2011
Tomelilla, ein kleiner Ort im südlichen Schweden, wird durch einen Doppelmord aus seiner Schläfrigkeit gerissen. Ein altes Ehepaar wurde durch Genickschüsse förmlich hingerichtet. Konrad, ihr ehemaliges Pflegekind, kommt deshalb zurück nach Schweden. Mit 17 Jahren hatte er sie und Klas, ihren leiblichen Sohn verlassen. Der Grund war ein Streit zwischen den „Kindern“. Klas, fast 10 Jahre älter als Konrad, hatte sich immer gegen die Aufnahme eines „Polackenkindes“ in die Familie gewehrt. Konrad wurde von seiner Mutter, einer gebürtigen Polin, verlassen, er war gerade 7 Jahre alt. Nun findet er den Ort und die Menschen verändert, das schwedische Volksheim gehört der Vergangenheit an, Fremde, jetzt Migranten genannt, sind auch in Tomelilla allgegenwärtig. Die Toleranzschwelle liegt niedrig, deshalb sind mögliche Täter in diesem Milieu schnell ausgemacht. Dennoch ist auch Konrad ein möglicher Kandidat, die Polizei ermittelt gegen ihn. Er sieht sich nun mit einem Verdacht und einer vermißten Mutter konfrontiert. Beides scheint in einer Verbindung zu stehen, die einer schnellen Aufklärung bedarf.
Olle Lönnaeus’ Erstlingswerk trennt sich von der heilen schwedischen Welt. Er steht damit in der Tradition von Sjöwall/Wahlöö bis Mankell, nur hier ermittelt ein Journalist in eigener Sache. Dies wohl deswegen, weil der Autor ebenfalls aus diesem Metier kommt. Dem heutigen Zeitgeist folgend, werden in dem Buch die „üblichen“ Verdächtigen skizziert. So beschreibt es die an sich guten Migranten und die an sich bösen Schweden, hier als alte Männer dargestellt. Wem dies gefällt oder wer sich daran nicht stört, wird einen locker zu lesenden Krimi vorfinden. Wie gesagt, gute schwedische Krimikost.
Olle Lönnaeus’ Erstlingswerk trennt sich von der heilen schwedischen Welt. Er steht damit in der Tradition von Sjöwall/Wahlöö bis Mankell, nur hier ermittelt ein Journalist in eigener Sache. Dies wohl deswegen, weil der Autor ebenfalls aus diesem Metier kommt. Dem heutigen Zeitgeist folgend, werden in dem Buch die „üblichen“ Verdächtigen skizziert. So beschreibt es die an sich guten Migranten und die an sich bösen Schweden, hier als alte Männer dargestellt. Wem dies gefällt oder wer sich daran nicht stört, wird einen locker zu lesenden Krimi vorfinden. Wie gesagt, gute schwedische Krimikost.
February 23, 2020
Detta är författaren Olle Lönnaeus debutbok och den kom ut 2009, han har hitintills skrivit sex böcker, alla inom spänningsgenren.
Detta är lite av en blandning av deckare och en hemvändar-berättelse, alltså om en person som kommer tillbaka till sin födelseort från att varit borta från den ett längre tag. Jag skulle hellre kalla den för spänningsroman istället för deckare då den inte har den klassiska polisutredningen av fallet.
Nutid blandas med dåtid i form av vad huvudkaraktären upplever nu och vad som har hänt honom i olika tider i livet. Det är en mörk och tragisk bakgrund som målas upp i form av utanförskap, mobbing och rasism.
Handlingen rör sig lite långsammare så den som vill ha fart i handlingen är denna bok kanske inget att fundera på. Men gillar man denna lite långsammare stilen så har man en historia som griper tag i en. När det kom till det som spelar sig i dåtid så kom jag att tänka på barndomsbetraktelser som Kim Novak badade aldrig i Genesarets sjö (som jag bara sett som film, inte läst boken) och liknande berättelser. Det målas upp en tid som flytt, som minns tillbaka med glädje och smärta, just i denna kanske mest smärta.
Det är en spännande historia som kryper på och man vill gärna få reda på vad det var som hände, både i huvudkaraktärens barndom då hans mamma försvann och i nutid då hans adoptivföräldrar har blivit mördade. Hänger allt ihop på något sätt eller är det två skilda saker?
Språket är riktigt bra och lätt att ta till sig. Karaktärerna, speciellt då huvudkaraktären, är bra uppmålade och man får en bra bild över vilka de är. De känns trovärdiga och man bryr sig verkligen om huvudkaraktären.
En välskriven debut som gör att man vill läsa mera av denna författare. Ibland behövs det inte ett adrenalinpumpande tempo med action på varje sida för att hålla uppe spänningen. Jag kommer absolut att läsa de andra böckerna av Olle Lönnaeus också.
http://hakanshylla.blogspot.com
Detta är lite av en blandning av deckare och en hemvändar-berättelse, alltså om en person som kommer tillbaka till sin födelseort från att varit borta från den ett längre tag. Jag skulle hellre kalla den för spänningsroman istället för deckare då den inte har den klassiska polisutredningen av fallet.
Nutid blandas med dåtid i form av vad huvudkaraktären upplever nu och vad som har hänt honom i olika tider i livet. Det är en mörk och tragisk bakgrund som målas upp i form av utanförskap, mobbing och rasism.
Handlingen rör sig lite långsammare så den som vill ha fart i handlingen är denna bok kanske inget att fundera på. Men gillar man denna lite långsammare stilen så har man en historia som griper tag i en. När det kom till det som spelar sig i dåtid så kom jag att tänka på barndomsbetraktelser som Kim Novak badade aldrig i Genesarets sjö (som jag bara sett som film, inte läst boken) och liknande berättelser. Det målas upp en tid som flytt, som minns tillbaka med glädje och smärta, just i denna kanske mest smärta.
Det är en spännande historia som kryper på och man vill gärna få reda på vad det var som hände, både i huvudkaraktärens barndom då hans mamma försvann och i nutid då hans adoptivföräldrar har blivit mördade. Hänger allt ihop på något sätt eller är det två skilda saker?
Språket är riktigt bra och lätt att ta till sig. Karaktärerna, speciellt då huvudkaraktären, är bra uppmålade och man får en bra bild över vilka de är. De känns trovärdiga och man bryr sig verkligen om huvudkaraktären.
En välskriven debut som gör att man vill läsa mera av denna författare. Ibland behövs det inte ett adrenalinpumpande tempo med action på varje sida för att hålla uppe spänningen. Jag kommer absolut att läsa de andra böckerna av Olle Lönnaeus också.
http://hakanshylla.blogspot.com
October 21, 2022
Mah? Un giornalista torna a casa dei suoi genitori adottivi che sono stati assassinati e un fiume di ricordi, anzi un rigagnolo di ricordi lo investe e li causa delle piccole ferite, almeno pare. Non è traumatizzato, almeno non pare, gli avvenimenti strazianti della sua vita sono avvenuti quando era piccolo e quello gli è rimasto impresso, almeno pare; mentre quelli successivi non gli hanno fatto poi così male, almeno pare. Insomma questo libro è tutto in sospeso, non si capisce molto bene chi o cosa sia questo signore, che fine abbia fatto la madre quarant’anni prima pare (pare proprio) sia molto più importante che risolvere il mistero dell’omicidio dei genitori adottivi e dei due presunti assassini, a loro volta assassinati da un contadino che da loro fu assalito. Gli amici di quando era bambino non sono diventati né carne e né pesce, siamo nella mediocrità assoluta. Sempre tutto in sospeso, persino la soluzione del caso sebbene “pare” sia un colpo di scena, lascia un po’ in sospeso, perché i caratteri dei protagonisti “pare” che non quadrino tanto con tutto il resto… Ma “pare” a me, opinione personale! Però il titolo è stupendo! Ah, si svolge in estate con un caldo boia e tutti sudano, sudano e sudano! Mah?
March 3, 2018
La Suède progressiste et ouverte, vous oubliez en lisant ce livre. Un thriller noir dans un milieu rural et fascisant. C'est triste et c'est beau.
October 20, 2018
(1.5 stars)
Good promise but fell flat for me. Took forever to get through.
Good promise but fell flat for me. Took forever to get through.
March 13, 2022
If it wasn't for quarantine, I would have had never finished it.
November 23, 2012
Przeglądając gdzieś tam coś tam (ależ wyszukane określenie eh), czyli oczywiście książki natrafiłem na książkę Olle Lonnaeus’a a właściwie Lönnaeus, bo jak się dowiemy z książki Jonsson to nie to samo co Jönsson (ale to pewnie tak jak u nas Krol to nie Król). Lönnaeus przez 20 lat był dziennikarzem jednej ze szwedzkich gazet piszącym o politycznej sytuacji w Szwecji, Europie i na Bliskim Wschodzie. Powieść jaką zadebiutował na rynku pt. Pokuta jak najbardziej potwierdza wiedzę jaką zdobył podczas swojego dotychczasowego zajęcia. Świeżo po przeczytaniu książki nawet można mieć wątpliwości czy jest to powieść kryminalna czy raczej właśnie obyczajowa z wątkiem kryminalnym. Ja bardziej skłaniałbym się ku temu drugiemu. Śledztwo jakie niby prowadzi główny bohater jest prowadzone jakoś tak nieporadnie i w kilku momentach, gdy mogłoby się coś wyjaśnić ‘detektyw’ odpuszcza zbyt szybko niczym polscy obrońcy odpuszczający krycie w meczach na Euro. Ale do rzeczy.
Głównym bohaterem jest Konrad, który wraca w rodzinne strony po 30 latach. Powodem powrotu jest morderstwo w którym giną jego przybrani rodzice, a oprócz jego przybranego brata to Konrad jest jednym ze spadkobierców pozostałego majątku, a jak się okazuje majątek ten nie jest mały, gdyż staruszkowie swego czasu wygrali na loterii, ale jakoś nie mieli pomysłu co z wygraną zrobić więc zostało dla potomnych. Jak się okazuje spadek staje się jednym z głównych motywów zabójstwa a Konrad staje się jednym z podejrzanych. Na domiar złego głównego bohatera męczą wspomnienia z dzieciństwa, które nie pozwalają mu spokojnie egzystować w małej mieścinie a prowadzą do odkrycia co się stało z jego biologiczną matką i dlaczego, gdy miał 7 lat nagle zniknęła. Ten motyw jest jednym z głównych w książce i prowadzi do rozwiązania sprawy, ale w zasadzie momentami zapominamy, że mamy do czynienia ze kryminałem. Dużo jest tu opisów wspomnień dzięki poznajemy jak wydarzenia z dzieciństwa miały wpływ na dorosłe życie głównego bohatera. Autor także opisuje społeczeństwo szwedzkie oraz problemy z jakimi się boryka. Faszyzm, dyskryminacja, czy problemy emigrantów polskich czy cyganów, to wszystko doskonale zostało zobrazowane. Widać, że Lönnaeus dobrze się czyje w tych tematach, dlatego dziwi mnie, że wydawca reklamuje książkę jako lepszego Larssona, bo tak jak pisałem wątek kryminalny niekoniecznie jest tu najważniejszy. Mi się dobrze czytało, bo ogólnie dość dużo ostatnio kryminałów czytam i było to dla mnie pewną rodzaju odskocznią, ale jeśli zastanawiacie się czy wydać kasę na tę pozycję to raczej radziłbym rozejrzeć się za tą pozycją w bibliotece abyście nie byli zawiedzeni.
takitutaki.wordpress.com
Głównym bohaterem jest Konrad, który wraca w rodzinne strony po 30 latach. Powodem powrotu jest morderstwo w którym giną jego przybrani rodzice, a oprócz jego przybranego brata to Konrad jest jednym ze spadkobierców pozostałego majątku, a jak się okazuje majątek ten nie jest mały, gdyż staruszkowie swego czasu wygrali na loterii, ale jakoś nie mieli pomysłu co z wygraną zrobić więc zostało dla potomnych. Jak się okazuje spadek staje się jednym z głównych motywów zabójstwa a Konrad staje się jednym z podejrzanych. Na domiar złego głównego bohatera męczą wspomnienia z dzieciństwa, które nie pozwalają mu spokojnie egzystować w małej mieścinie a prowadzą do odkrycia co się stało z jego biologiczną matką i dlaczego, gdy miał 7 lat nagle zniknęła. Ten motyw jest jednym z głównych w książce i prowadzi do rozwiązania sprawy, ale w zasadzie momentami zapominamy, że mamy do czynienia ze kryminałem. Dużo jest tu opisów wspomnień dzięki poznajemy jak wydarzenia z dzieciństwa miały wpływ na dorosłe życie głównego bohatera. Autor także opisuje społeczeństwo szwedzkie oraz problemy z jakimi się boryka. Faszyzm, dyskryminacja, czy problemy emigrantów polskich czy cyganów, to wszystko doskonale zostało zobrazowane. Widać, że Lönnaeus dobrze się czyje w tych tematach, dlatego dziwi mnie, że wydawca reklamuje książkę jako lepszego Larssona, bo tak jak pisałem wątek kryminalny niekoniecznie jest tu najważniejszy. Mi się dobrze czytało, bo ogólnie dość dużo ostatnio kryminałów czytam i było to dla mnie pewną rodzaju odskocznią, ale jeśli zastanawiacie się czy wydać kasę na tę pozycję to raczej radziłbym rozejrzeć się za tą pozycją w bibliotece abyście nie byli zawiedzeni.
takitutaki.wordpress.com
June 23, 2011
Też debiut. Ale lepszy od "Ciemnych sekretów".
Autor sprytnie łączy powieść kryminalną z relacją podróży do własnych korzeni. Herman i Signe Jönssonowie zostali zamordowani - wygląda na to, że wykonano na nich egzekucję. Na życzenie policji - jak się potem okaże, umotywowane odpowiednim donosem - zostaje wezwany pasierb zabitych, Konrad. Podróż jest dla niego okazją do wspomnień: o dawno zaginionej matce, nie do końca udanym dzieciństwie w otoczeniu nazistowskich rówieśników i nauczycieli.
Wbrew zapowiedziom wydawcy nie ma tu zbyt wiele czarnego humoru, ale chyba to lepiej dla powieści. Mimo ciężaru win, które wypływają na wierzch (mistrz pouczający młodzież o wyższości rasowej), ta powieść nie przytłacza. Lonnaeus lubi optymistyczne zakończenia: zbrodnia zostaje wyjaśniona. Splecione ze sobą losy głównego bohatera i mordercy pozwalają też odkryć i wyjaśnić pochodzenie i pewne zdarzenia z całego życia Konrada.
Choć wraca on z lękiem, ostatecznie wyjaśnienie przeszłości, spotkanie fascynującej kobiety i dawnego przyjaciela pozwalają mu na pokonanie własnych demonów. Proste i optymistyczne, nie wiem po co wydawca zamierzył się hasłem "nowy lepszy Larsson", bo to przecież nie ten kaliber.
Autor sprytnie łączy powieść kryminalną z relacją podróży do własnych korzeni. Herman i Signe Jönssonowie zostali zamordowani - wygląda na to, że wykonano na nich egzekucję. Na życzenie policji - jak się potem okaże, umotywowane odpowiednim donosem - zostaje wezwany pasierb zabitych, Konrad. Podróż jest dla niego okazją do wspomnień: o dawno zaginionej matce, nie do końca udanym dzieciństwie w otoczeniu nazistowskich rówieśników i nauczycieli.
Wbrew zapowiedziom wydawcy nie ma tu zbyt wiele czarnego humoru, ale chyba to lepiej dla powieści. Mimo ciężaru win, które wypływają na wierzch (mistrz pouczający młodzież o wyższości rasowej), ta powieść nie przytłacza. Lonnaeus lubi optymistyczne zakończenia: zbrodnia zostaje wyjaśniona. Splecione ze sobą losy głównego bohatera i mordercy pozwalają też odkryć i wyjaśnić pochodzenie i pewne zdarzenia z całego życia Konrada.
Choć wraca on z lękiem, ostatecznie wyjaśnienie przeszłości, spotkanie fascynującej kobiety i dawnego przyjaciela pozwalają mu na pokonanie własnych demonów. Proste i optymistyczne, nie wiem po co wydawca zamierzył się hasłem "nowy lepszy Larsson", bo to przecież nie ten kaliber.
June 12, 2013
This book had a great premise, but unfortunately it falls flat. There are tons of characters but none of them see any in depth development, not even the main character. When bringing up the current attitude climate in Sweden or discussing past historical events the book gets interesting. As a crime thriller the book doesn't work very well though. The ending feels rushed and I feel like it was a 300-page crime short story. There are nice little references to other Swedish crime novels which I liked and it was fun to spot them. I may have had too high expectations regarding this book and thus ended up being disappointed.
July 28, 2013
Tämä oli ihan peruskaavaa noudattava yhteiskunnallisesti kantaaottava ruotsalainen rikosromaani, mutta ihan onnistunut lajissaan. On keski-ikäinen elämässään pettynyt mies, pikkukaupunki, rikos, menneisyyttä ja paljon huolestuttavia nyky-yhteiskunnan ilmiöitä. Kirjassa jopa vitsaillaan Kurt Wallanderista. Teos eteni kuitenkin sujuvasti ja loppuratkaisu onnistui jotenkin yllättämään, vaikka sen avaamiseen käytettiinkin mielestäni liian vähän sivuja.
August 24, 2016
Another rating: 7,5/10
Displaying 1 - 11 of 11 reviews