Huurders en onderhuurders

by Hella S. Haasse

De lotgevallen van de bewoners van een huis worden weerspiegeld in de scriptie van een van hen.

Genres: Roman, Fiction

129 pages, Hardcover

First published January 1, 1971

About the author

Hella S. Haasse (1918 - 2011) was born in Batavia, modern-day Jakarta. She moved to the Netherlands after secondary school. In 1945 she debuted with a collection of poems, entitled Stroomversnelling (Momentum). She made her name three years later with the novella given out to mark the Dutch Book Week, Oeroeg (The Black Lake, 1948). As with much of her work, this tale of the friendship between a Dutch and an Indonesian boy has gained the status of a classic in the Netherlands. Titles such as Het woud der verwachting (In a Dark Wood Wandering, 1949), Een nieuwer testament (Threshold of Fire, 1966) and Mevrouw Bentinck of Onverenigbaarheid van karakter (Mrs Bentinck or Irreconcilable in Character, 1978) have been greatly enjoyed by several generations.

Reviews

[Noa · Rating 2 out of 5]

Ik vind haar stijl nog steeds leuk maar deze vond ik gewoon niet interessant qua verhaal, heb me een beetje verveeld in de trein.

[Marja · Rating 3 out of 5]

3-

[Jelle ❄️ · Rating 4 out of 5]

Ik was verrast door de lage rating die dit boek heeft ontvangen. Ik vond dit toch wel een van de betere werken van Hella Haasse. Interessant concept, unieke personages, mooi taalgebruik. Vgm al de derde review van vanavond waar ik het zeg, maar ook dit boek had langer gemogen! :)

[Wietske · Rating 4 out of 5]

Lusthoven en luchtkastelen. In de schijnwereld van de bewoners verdwijn je snel. Het gaat niet alleen over de bewoners. Het is een aanklacht tegen de tijd waarin het is geschreven. In het werk van Haasse komt vaak de kwaadheid der mensen naar voren. Ook in dit boek. Ironie en tragedie zijn met elkaar verbonden.

Momenteel ben ik een serie boeken achter elkaar aan het lezen van Hella. Dit is een experiment. Nog niet eerder heb ik boek op deze manier manier gelezen. Ik merk dat mijn liefde voor haar boeken groeit. Thematiek is het kwaad. Ook in dit boek. Niet alleen voor de personages is er een brug die onoverbrugbaar lijkt te zijn, ik ben me als lezer bewust dat ik uit een andere tijd kom. Even keer ik terug in de luchtkastelen uit een ander tijdperk.

[Joostr · Rating 4 out of 5]

Inventief boek, geschreven in heerlijk, klassiek en zorgvuldig Nederlands, waaruit eens te meer blijkt dat literatuur en kunst werkelijker is dan de werkelijkheid waarover ze het hebben. Wie zichzelf en zijn werkelijkheid wil kennen doet er beter aan literatuur te lezen dan wetenschappelijke literatuur.
Ook opnieuw een mooi voorbeeld hoe er niets nieuws onder de zon is: alles is al eens geleefd en meegemaakt.
Ik las het trouwens in de "leesclubeditie" uit 2006 die een goed nawoord bevat van Margot Dijkgraaf.
Gevonden bij Oxfam aan de Elsensesteenweg.

[terrystad dit Roy · Rating 3 out of 5]

On se demande parfois où veux nous amener l’autrice. Ne vous inquiétez pas, de toute manière le roman est court, et tout s’imbrique bien un dans l’autre vers la fin… vous vous direz Eureka! Oui, en effet, car c’est plutôt brillant et, en même temps, c’est une critique de la société actuelle: les parallèles avec l’antiquité est la claque!

[Ruth · Rating 4 out of 5]

zonder het dionysische thema was het al een prachtig en vermakelijk boek met fascinerende personages geweest maar nu krijgt ie echt 4 en een halve ster

[Mats · Rating 4 out of 5]

Boeiende roman met een uitgekiende, symmetrische structuur

[Reader · Rating 1 out of 5]

Wat een draak van een boek. Uitgelezen, omdat het toch maar een kort boekje was…

[Framboosbesje · Rating 3 out of 5]

ik heb het idee dat ik de diepere laag volledig heb gemist

[Pvw · Rating 2 out of 5]

A large house along the park in Amsterdam is for rent. Thanks to the machinations of his former employer, the failed author Dupels and his timid wife Dora go to live there and get the permission to let the second floor and attic to other people. Dupels is a megalomaniac who has fled in some kind of fantasy that allows him not to face his own insignificance. He considers himself one of the 'controllers', a secret society of intellectuals that pulls the strings in the world, and he gives speeches to an imaginary audience while he's alone in his study.

The other characters are also pitiful. Dora is trapped in a loveless marriage because she didn't know any better. On the first floor lives Lilian, a small-time fraud who is herself cheated by much larger criminals. And in the back of the house there is the teacher Walter, who has just left his wife and receives promising students in the veranda because he thinks he can show them the meaning of life. As times passes, however, Walter realises that the pupils look down on him as an old, conservative weirdo.

In the attic lives a historian who is compiling a book on the repression of the bacchanal cult in early Rome. When you know that the two students' names are Ab Butius and Fee Spale, and that the two main characters in the historian's book are called Aebutius en Hispala Fecenia, you start to get that there is a parallel between the events in the house and a period in Roman history.

So far, the book is quite good and the characters, though sorry they are, are well depicted. But the book fails to deliver. Many things happen and the parallel with the events in Rome becomes more entangled. But what is the use of this all? In the end, the story is unfulfilling and anticlimactic, and it remains a question to the reader what the added value of this Roman parallel has been. "Corrupt and opportunistic politicians are of all times"? Oh my god, I didn't know that! What a realization.

[Alexandra · Rating 2 out of 5]

Ik vond het op zich best een aardig verhaal. Het boeide genoeg om tot het einde door te lezen, omdat ik toch wel benieuwd was naar de afloop en de ontwikkelingen, maar ik heb me echt door enkele pagina's heen moeten worstelen! Gravings dagboek wordt geschreven in duidelijke taal en daarom vraag ik me af waarom de aantekeningen voor haar boek uit hopeloos lange zinnen moet bestaan. De aantekeningen zijn nodig voor het complete verhaal, maar omdat ze zo hoogdravend geschreven zijn, konden ze mij niet echt boeien. Bij de "lessen"van Dupels moet je ook echt je aandacht houden om te begrijpen waar hij het over heeft. Dat past dan, denk ik, weer wel bij zijn personage, maar het is geen kost om lekker even met een kop koffie bij te ontspannen.

[Jan · Rating 2 out of 5]

De roman heeft een heldere structuur. De karakters van de hoofdpersonen worden raak getekend. Elk van hen is om z’n eigen beweegreden huurder geworden van kamers van een groot huis. Maar de personages blijven voor mijn gevoel net zo saai, op afstand, ja tamelijk levenloos, als de personen in de verre Romeinse geschiedenis die er doorheen komt. We begrijpen wel dat de Bacchanalen-vertelling van 1.800 jaar geleden nodig is om een zekere parallelliteit te bereiken, een voorafschaduwend complement van de toestanden in het nu te A. Mij raakte het geheel in het geheel niet. JM

[Roma · Rating 1 out of 5]

Not her best work.