Marcela é unha coelliña distinta aos demais habitantes da súa comunidade. Non só polo seu ollo birollo, que lle tapan cuns anteollos afumados, senón porque non se adapta ás normas establecidas e por iso un día escapa. O seu seguinte destino é un poboado de coellos negros e brancos que funciona ao revés do seu lugar de procedencia. Mais no fondo, “todo era o uns bebían a auga limpa e os outros a auga sucia, uns comían a herba fresca, e outros a herba seca, uns pisaban e os outros eran pisados”, reflexiona Marcela con amargura. Esta fábula, escrita en 1979, aborda cuestións como a educación en igualdade, o respecto polas diferenzas, a tolerancia e a convivencia entre culturas, razas e crenzas. A súa protagonista é rebelde, ousada e nada convencional; rexeita as inxustizas e procura a felicidade, fiel aos seus ideais.
Born into Barcelona's upper middle class on August 30, 1936, Tusquets grew up during Francisco Franco's right-wing dictatorship (in power from 1937 to 1975). She spent several years teaching literature and history at the Carillo Academy. She was the director of the publishing house "Lumen" in Barcelona. She published her first novel at age 42. Distinguished by a syntactically convoluted and multi-layered prose style, her works employ a relentless stream-of-consciousness reminiscent of Proust and Woolf.
She brought a highly eroticized woman's voice to Spain's post-Civil War literature. Her metafictional approach often employed emblematic lesbian characters to delineate the limits and possibilities of female sexual autonomy. Her work was a precursor in that it dealt openly with lesbianism for the first time in the history of Spanish narrative.