Ο φάκελος δεν είχε όνομα αποστολέα. Η Μελανθία τον άνοιξε βιαστικά για να βρει μόνο ένα κλειδί από φίλντισι στο εσωτερικό του. Αμέσως κατάλαβε τι ήταν. Ξεκλείδωσε το σκαλιστό μπαουλάκι που είχε φέρει από το τελευταίο της ταξίδι στο Αιγαίο και έβγαλε το μαύρο ημερολόγιο. Έλειπαν αρκετά κομμάτια από την αρχή και το τέλος, αλλά άρχισε να το διαβάζει με την ελπίδα ότι θα καταλάβαινε ποιά ήταν η Ελοϊζ, η άγνωστη γυναίκα που της κληροδότησε τον πύργο στη Σάμο.
Μέσα από τις παλιές, κιτρινισμένες σελίδες με τα καλλιγραφικά γράμματα, η Μελανθία ακολουθεί τα βήματα της νεαρής κοπέλας που εγκατέλειψε την πατρίδα της τη Μάνη, για να βρεθεί στους αριστοκρατικούς κύκλους της Νέας Υόρκης και του Λονδίνου ως σύζυγος ενός πλούσιου ιδιοκτήτη αδαμαντορυχείων.
Και παρόλο που προσπαθούσε να κάνει μια νέα αρχή, η βαριά σκιά του παρελθόντος και η ανάγκη της να νιώσει τη δύναμη του πάθους ψαλίδιζαν διαρκώς τα όνειρά της. Όσο η Ελοϊζ του παρελθόντος αναρωτιέται αν θα βρει τη δύναμη να αψηφίσει τον αυστηρό κοινωνικό της περίγυρο για να παραδοθεί στον παράνομο έρωτά της, η Μελανθία του σήμερα αντιμετωπίζει ένα παρόμοιο δίλημμα.
Ποιόν θα διαλέξει; Τον άνθρωπο με τον οποίο μοιράζεται τη ζωή της ή τον άγνωστο που εισέβαλλε επικίνδυνα στις σκέψεις της;
Η Αικατερίνη Τεμπέλη γεννήθηκε στη Σάμο, αλλά έζησε μερικά απ' τα πιο ενδιαφέροντα χρόνια της ζωής της στη Θεσσαλονίκη και στο Ηράκλειο, όπου σπούδασε αντίστοιχα Ψυχολογία και Κοινωνική Εργασία. Εργάστηκε για πάνω από μια δεκαετία στο ραδιόφωνο (Ράδιο Κρήτη 9,84, Studio 19, ΕΡΑ Ηρακλείου, 102, ΕΡΤ 3 κ.ά.) ως παραγωγός και παρουσιάστρια ραδιοφωνικών εκπομπών, καθώς και σε γνωστά περιοδικά κι εφημερίδες ως δημοσιογράφος. Σήμερα ζει στην Αθήνα κι ασχολείται μεταξύ άλλων με την Ιστορία, το Θέατρο και τις Νέες Τεχνολογίες. Γράφει τις νύχτες και ταξιδεύει συχνά στις ζωές των άλλων.
Εξαιρετικό! Ίσως η καλύτερη επιλογή για το κλείσιμο του χρόνου! Μέσα από τις ζωές δυο γυναικών δυο διαφορετικών εποχών, η συγγραφέας Αικατερίνη Τεμπέλη κατάφερε να με ταξιδέψει, να εμπλουτίσει τις γνώσεις μου και να με συνεπάρει με την πολύ καλή πένα της, την εμπνευσμένη πλοκή της και την ανάπτυξη των ιδιαίτερων χαρακτήρων της. Η γραφή της Αικατερίνης Τεμπέλη πέτυχε να με μεταφέρει μέσα στο δράμα των ηρώων της!
Σε γενικές γραμμές ήταν καλό. Η γενική ιδέα μου άρεσε αλλά οι χαρακτήρες αυτοί καθαυτοί ήταν λιγάκι γκάου. Η Έλοιζ ερωτοχτυπήθηκε κεραυνοβόλα - σε είδα και ξεράθηκα ένα πράγμα. Γενικά δεν με έπεισε και δεν μπόρεσα να την συμπαθήσω κιόλας. Κα μετά το ιδιο έπαθε και η Μελάνθια.
Ενώ οι περιγραφές των γεγονότων ήταν πολύ καλές ο συναισθηματίκός κόσμος που επίσης περιγράφετε πάρα πολύ μου φάνηκε φλύαρος και πολύ μελό. Μου άρεσε που η ιστορία της Ελοιζ βγαίνει στην φόρα κομμάτι - κομμάτι και δεν υπάρχει ενα κεφάλαιο 'exposition' αντίθετα τα στοιχείο βγαίνουν στη φόρα ένα - ένα. Μου άρεσε και η ανατροπή στο τέλος.
Γενικά αν δεν υπήρχαν αυτά τα γλυκανάλατα κομμάτια, θα του έδινα περισσότερα αστέρια