Şeytan Ayrıntıda Gizlidir

Başkomiser Nevzat #2

by Ahmet Ümit

İstanbul'dan suç manzaraları... Suçun perdelediği yaşamlar... Katillerin ardındaki insanlar. Sıradan olanın gerisindeki gizem. Ülkenin gerçek bir panaroması. Karakterler labirenti... Başkomser Nevzat'la, varoşlardan villalara, batakhanelerden sanat çevrelerine yaptığımız heyecan yüklü bir yolculuk. Trajik olduğu kadar komik, komik olduğu kadar kederli vakalar. Bize, bizi anlatan ironik öyküler.

"Cinayetin işlendiği resim atölyesi bir korku filmi setini andırıyordu. Yüksek bir tavan, ölü yüzü gibi bembeyaz duvarlar, bordo renkli kadife perdelerle kaplanmış üç dar pencere. Pencerelerin hemen önünde duran cevizden yapılma tabutun içinde, uzun saçlı, ilk bakışta kız mı erkek mi olduğu anlaşılmayan bir ceset yatıyordu. Bütün bedenini kaplayan siyah pelerinin kalp hizasında kol saatinin kadranı büyüklüğünde bir delik vardı. Tuhaftır, deliğin etrafında fazla kan lekesi yoktu. Cesedin kalbinden çıkartıldığını sandığımız, heykeltıraşların kullandığı türden, ucu kanlı, yirmi santim uzunluğundaki bir keski, tabut ile üzerinde tamamlanmamış bir resmin bulunduğu şövalenin arasında, yerde duruyordu. Tabutun başında saçı sakalı birbirine karışmış bir adam, ağzını her açtığında alkol kokuları yayarak, 'Karanlıklar Prensi öldü... Karanlıklar Prensi öldü,' diye dövünüp duruyordu."

Genres: Turkish Literature, Fiction, Turkish, Crime, Audiobook, Short Stories, Novels

200 pages, Paperback

First published January 1, 2002

About the author

Ahmet Ümit was born in 1960 in the city of Gaziantep in southern Turkey. He moved to Istanbul in 1978 to attend university. In 1983 he both graduated from the Public Administration Faculty of Marmara University and wrote his very first story. An active member of the Turkish Communist Party from 1974 until 1989 Ümit took part in the underground movement for democracy while Turkey was under the rule of a
military dictatorship between 1980-1990. In 1985-86 he illegally attended the Academy for Social Sciences in Moscow. Ümit worked in the advertising sector from 1989-1998 and is currently employed as cultural advisor at the Goethe Foundation in Istanbul. He has one daughter Gül. Since 1989 Ümit has published one volume of poetry three volumes of short stories a book of fairytales one novella and six novels. One of Turkey’s most renowned contemporary authors Ümit is especially well-known for his
mastery of the mystery genre as reflected in many of his bestselling novels and
short story volumes. Drawing upon the unique political and historical background of his home country Ümit delves into the psyches of his
well-wrought characters as he weaves enthralling tales of murder and political intrigue.

Reviews

[Jefi Sevilay · Rating 3 out of 5]

Aslında beğendim ama 192 sayfada 19 cinayet öyküsü. "Bir cinayet ortalama 10 sayfada çözülünce ne kadar detaylı ya da kurgusu ne kadar iyi olabilir?" diye düşünmeden edemiyor insan. Bu kitapta da beni rahatsız eden üç temel şey var;

1) Bu kitabın içindeki bütün öyküler birbirini tekrar ediyor. Her cinayet davasında neredeyse tüm zanlılar sorgusuz sualsiz cinayeti kabul ediyor. Bu ne kadar olur gerçekten bilemiyorum.

2) Cinayet sırasında başka bir yerde olduğunu ispatlamak için tüm zanlılar birinin yanında olduğunu söylüyor. Başkomiser Nevzat veya bıçkın yaveri Ali o kişiyi telefonla arıyor, "evet benim yanımdaydı" cevabını alıyor ve zanlıyı hemen aklıyor. Ehem, şüpheli acaba o kişiye yalan söyletiyor olabilir mi?

3) Başkomiser Nevzat çoğunlukla yem atmayı tercih ediyor. Bir nevi çamur at izi kalsın taktiği. Şüpheliye "kavgayı sen çıkarmışsın" ya da "onu sen öldürmüşsün" şeklinde yem atıyor. Anında şüphelinin gözleri doluyor ve cinayeti itiraf ediyor. Hmm.

Bonus: Lakaplardan bıktım usandım. Yahu Türkiye'de herkesin mi lakabı var? Cango Recep, Kıvırcık Bedriye, Parlak Celile, Yamalı Mehmet, Çelet Ekrem, Kör Bican, Jön Cemil, Almancı Sami, Parlak Necmi, Camgöz Sırrı kitaptaki lakap takılan karakterlerden bazıları. Bunlar da not almak aklıma geldikten sonra yazdıklarım, yoksa dahası da var.

Sonuç olarak "Şeytan Ayrıntıda Gizlidir" bir polisiye hikaye derlemesinden çok Ahmet Ümit'e yaratıcı yazarlık dersinde verilmiş ödevler gibi. Bu da bana iki şekilde hissettirdi.

1) Türk yazarların eserlerini neden sevmediğimi bir kez daha anladım.

2) Bu gibi basmakalıp klişeler olmasa tamamen yabancı bir hikayedense Türkiye'de geçen bir polisiyeden de keyif alabilirim diye düşündüm.

Acaba sizin önerebileceğiniz, kurgusu gerçekten iyi, yaratıcı ve akıcı bir polisiye roman var mı?

Herkese keyifli okumalar!

[gül ★ · Rating 3 out of 5]

kitap bolum bolumdu ve cok fazla hikaye vardi keske 5 tane falan olsaydi 😔 bazi bolumleri konu bakimindan daha cok sevdim uzun olmalarini isterdim

[Quike · Rating 2 out of 5]

Açıkçası ilk defa başkomiser nevzat serisine böyle düşük puan veriyorum. Cinayetin 5-10 sayfada çözülmesi olayın bütün heyecanını bitiriyor. Sanki bazı hikayelerde birbirlerinin kopyası gibiydi.

[Shams Alizada · Rating 3 out of 5]

Çok büyük beklenti ile başladığım kitabı hayal kırıklığı ile bitirdim. Bir iki hikaye dışında pek beğenmedim. Bence polisiye türü böyle kısa hikayelere yakışmıyor, çünki detay çok olmayınca çocuksu, kandırmaca hali alıyor.

[may · Rating 3 out of 5]

genelde hikayelerin kısa olduğu ve gizemin hızlı çözüldüğü yönünde eleştiriler almış ama bu beni rahatsız etmedi, gün içinde boş kaldığımda okudum çoğunlukla ve hızlıca bir hikaye okuyup bitirmek keyifliydi. derinine inilmese de ilginç fikirler vardı bazı yerlerde çok güldüm. genelde polisiyelerde ana karakterlerin nasıl diğer polisler gibi olmadıklarını gördüğümüz sahneler olur onları sevmemiz için, bu seride olmaması ilginç geldi (ali iğrenç birisin senden nefret ediyorum). bundan sonra romanlar var, karakterleri de daha yakından tanıyacağız muhtemelen, bakalım merak ediyorum.

[Jason K. Barker · Rating 2 out of 5]

Un libro que esta compuesto por 18 relatos policiacos muy breves, donde son protagonistas dos inspectores de la Policía de Estambul. Puedes encontrar una gran variedad dentro de los crímenes que aquí se narran, desde asesinatos por drogas, celos, odios, venganzas, humillacion, experimentos psicologicos, rituales, en fin, hay variedad.

Creo que es un libro en la media, tirando por momentos a bueno y por momentos a malo.
Sinceramente esperaba mucho mas de este libro. Y es que existen algunos relatos que yo no se si así se manejen las cosas en Turquia, es decir las investigaciones policiacas; o es completamente sacado de la imaginación del autor sin tener algún tipo de investigación de su parte al respecto, y con esto me refiero a que de verdad algunos casos que se muestran aquí caen en lo verdaderamente absurdo, y como ejemplo cito un caso donde encuentran un cadáver y quien lo encontró llama a los agentes, y estos al estar revisando, el que encontró el cadáver les dice que si ya terminaron para poder poner una manta en el cuerpo! Osea!!!! Es como si los patos le dispararan a las escopetas!!! Por Dios! ¿Que acaso el autor no ha escuchado de lo que es preservar una escena del crimen??? Siempre existen protocolos de investigación periciales y forenses, y una regla básica es no manipular ni contaminar una escena del crimen, y el que descubre el cadáver es un simple civil, aparte de sospechoso, ¿porque les tiene que dar órdenes a los agentes??? Ósea casos y situaciones así abundan en el libro, otra cosa negativa es que los casos los resolvían casi inmediatamente, ya ni los equipos de investigación de CSI Miami los resuelven de tal manera!

Es cierto que existen algunos relatos con casos muy interesantes pero al ser tan cortos no explora mas ni explota su potencial, bien podrían haber sido menos relatos y mejor armados y desarrollados.

Bueno con todo y esto el libro tiene gran fluidez de lectura aunque insisto que esperaba mas en su contenido, me refiero a tramas mejor tejidas independientemente del numero de relatos que fueran. Aparte creo que son muy ligeritos, son muy simples, y si ya estas adentrado en la novela policiaca/negra, te resultara muy sencillo aparte de las ya mencionadas fallas. Solo lo recomiendo para quien se quiera ir adentrando en el genero policiaco, y que no quiera leer algún libro mas extenso y complejo.
🌟6.5/10🌟

[Simdineokuyorum · Rating 2 out of 5]

Içinde bir çok onar sayfalık polisiye hikayelerden oluṣan 200 sayfalık çok kısa bir kitap.

Ve birkez daha benim Ahmet Ümit'e bir ṣans verdiğim de yarı yolda bırakan bir kitap.

Sanırım Agatha Christie ile büyüyünce biraz da bulmaca çözmeyi sevince içinde derinlik olmayan, dedektifin ṣak diye olayı çözdüğü, herṣeyin kusursuzca bulunduğu romanları malesef sevemiyorum.

Yazarın baṣka kitapları da önerildi deneyeceğim ama benim tarzım malesef değil.

[çağrı · Rating 3 out of 5]

Ahmet Ümit'in cinayet hikayeleri romanlari kadar etkili gelmedi bana.

[Evren Erarslan · Rating 3 out of 5]

Ön yargımı yıkarak ilk defa bir Ahmet Ümit kitabı okudum. Bunun için de hikayelerin bulunduğu bir kitabı seçmek mantıklıydı. İçinde 18 adet hikaye bulunan tamamı polisiye tarzda olan iki ana karakter (müfettiş ve yardımcısı) üzerinden sürdürülen bir kitap.
Polisiye kitapların genelde suçluyu tahmin edememe üzerinden gittiği formatı biraz değiştirerek, olayı tahmin edememe durumuna devşirtmiş Ahmet Ümit. Ben hikayelerini akıcı, karakterleri ilginç ve olayları da yaratıcı buldum.
Bir polisiye kitabını 500 sayfa okumak beni nedense bunaltıyor. Sonuçta hayatıma katkısını sorguluyorum ve keyif almak için okumak istiyorum, mantıklı bir olay kurgusu 200-250 sayfada çözülür ve istenilen anlatılır diye tahmin ediyorum.
Bu nedenle diğer kitaplarını okur muyum bilemiyorum, denemek istiyorum.
Umarım bu akıcılık romanlarında da devam ediyordur.

Beğendiğim öyküler : "Kardeşim Ölüm!", "Kirli Para", "Orman Katilleri" oldu.

[Senaullah Havrani · Rating 2 out of 5]

Senelerdir polisiye ile ilgilenmeme rağmen ilk kez bir Ahmet Ümit kitabı okudum. En sevdiğim Türk dizilerinden birinin öyküsü ona aittir: Karanlıkta Koşanlar. Ancak ekran işlerini çekici kılan bir çok başka unsur da var. Oyunculuklar, mekânlar, müzikler, hatta kamera filtreleri... Tüm bunların yokluğunda öykü çıplak kalabilir, bayat hissettirebilir. İşte Şeytan Ayrıntıda Gizlidir’in çoğu öyküsü de maalesef böyleydi. Ahmet Ümit sözün gücüne hiç başvurmamış, belki de başvuramamış. Neredeyse okuduğum her öykü bir sinopsis tadındaydı. Genel hatlarıyla bir cinayet tasvir ediliyor. Katiller kendini öykünün başında ele veriyor. Basit olaylarla tutarlı bir mantık silsilesi yakalanıyor, o kadar. Yine de “Türk okuru bu adamda ne buluyor?” sorusunun peşinde biraz daha gideceğim. Birkaç romanına daha şans vereceğim. 5/10

[Barış · Rating 2 out of 5]

Hiç Ahmet Ümit okumamıştım, ne kadar çok ismini duyarsam o kadar çok kaciyordum. Niyeyse.. Niyenin bir cevabı olmadığı için Başkomiser Nevzat serisi ile başladım Ahmet Ümit'e. İlk kitabınin peşinden ikinciye gectim. Ilkine yorum yazmak içinden gelmemisti. Bu da ilk kitap gibi kısa hikayelerden oluşuyor. Bir olayın çözümüne ortak edilmiyor okuyucu, daha çok seyirci kılınıyor. Hoppadanak başlayıp hoppadanak bitiveriyor hikayeler. Olay ozetinden hallice. Başkomiser Nevzat gibi polisiye dünyasında çok ünlü bir karakter hakkında bu iki kitapta hiç bir şey öğrenemedim. Evli olmadığını biliyorum bir tek. Diğer kitaplarda daha iyi tanıyıp sevecegimi umuyorum.

[Ekin · Rating 4 out of 5]

4.75
COK UTANARAK ahmet umitten ilk kitabim ve tam boyle bi kitaba ihtiyacim varken cikmis karsima!!! kitabin kisa kisa bolumlerden olusmasina bayildim cunku ben cogu polisiyede yeter artik bulalim diyerek okuyorum bi yerden sonra o yuzden bu kitapta hiccc karakterlerin ozel yasamasina girmeden hikayeye etkisi olmayacak seylerden bahsetmeden sadece bir suru polisiye hikayenin yazilmasi inanilmaz inanillllmaz hosuma gitti cogu kisi sevmemis sirf bu yuzden ama benim asil sevme nedenim kisa kisa hikayelerin olmasiydi bi kac hikaye twkrara dusmus gubi hissettim ama cogunlugu bence farkliydi devam edicem kesinlikle ahmet umit kitaplarina

[Daniel Castillo · Rating 2 out of 5]

Solo dire que fue mucho título para tan poco contenido.

[Müge Murtezaoğlu · Rating 5 out of 5]

Polisiyeye dönüşüm çok güzel oldu.

[İsmet Bahadır · Rating 2 out of 5]

Kısa kısa 18 hikayeden oluşan bu kitabı daha okumadan sevmeyeceğimi tahmin ediyordum (kısa hikaye kitaplarına alerjim var) ama yine de Başkomser hatırına denemek istedim. Maalesef Başkomser bile kurtaramamış. Gazetelerin 3. sayfalarındaki cinayet haberlerinden hallice hikayelerin hiçbirisi hiçbir şey ifade etmedi benim için. Aynısını Ah Mercimeğim kitabında da hissetmiştim. Bir daha hayatım boyunca hikaye kitabı okumayacağım sanırım.

Hikaye kitaplarını sevmediğim için not vermeyeceğim. Ancak şunu da eklemek istiyorum, hikayeleri sevmesem de dizisini izlediğimde (henüz izlemedim) seveceğime inancım tam.

[ibrahim · Rating 4 out of 5]

Ahmet Ümit’in son dönem kitaplarını, sık tekrara düşen gereksiz uzatılmış (belki piyasa bunu aradığından) bulduğumdan okumuyordum. İlk dönem kitapları öyle değilmiş, keyifle okudum. Komiser Nevzatı tanıma ve hoş zaman geçirme adına başladığım seri, ikinci kitap itibari ile amacına uygun devam ediyor. Göreceğiz

[Elif · Rating 3 out of 5]

Başkomiser Nevzat ve yardımcısı Ali'nin bir dizi cinayeti çözmesini anlatıyor. Hepsi ayrı hikaye. Fena değildi.

[Peri Kitapları · Rating 3 out of 5]

İdare ederdi, hikayeler biraz kısa kalmış bence

[Deniz Colakoğlu · Rating 4 out of 5]

Haftalik TV serisi cikatilabilir

[Kerem Ozgenel · Rating 3 out of 5]

Kisa oykulerden olusan bir diger Ahmet Umit kitabi daha..Basit hikayelerden olusmasi sebebiyle cok sevemedim ama akici olmasi sebebiyle okumasi keyifliydi.

[Monse Lugo · Rating 2 out of 5]

Me pareció interesante la mayoría de las historias pero esperaba mucho más :/

[Debra · Rating 4 out of 5]

Benim Ahmet Ümit'in kalemini okuduğum ilk kitabı. Onun şerefine bu yorumu yapmak istiyorum. Spoiler olabilir.

Bir kere çok güzel olduğunu söylemek isterim. Ahmet Ümit'i bir an aklıma gelince okumak istedim ve tamamen tesadüf üzerine ismini gördüğümde hoşuma gidince baktığım bir kitaptı. Tabii yalnızca 107 sayfa olmasının da etkisi olduğunu söylemek isterim.

Dikkat eksikliğim olduğundan uzun kitapları çok fazla maalesef okuyamayan biriyim fakat bu kitabın içinde farklı ve kısa hikayeler olması beni şaşırtan ve mutlu eden bir şeydi. Şaşırttı diyorum çünkü bunun kısa hikayelerin olduğu bu kitap olduğundan haberim yoktu. Bundan dolayı kısa hikayeler olduğunu görünce çok mutlu olup, rahatladım.

Kitabın içeriğine gelirsek; çok sürükleyici ve keyifliydi. Kısa hikayeler olmasına rağmen beni şaşırtan ve ters köşeleri olan güzel hikayeler vardı içinde. Hepsini okurken çok ayrı duygular hissettim. Kimi cinayetleri tahmin etmek kolaydı fakat yine de okurken çok keyif aldım. Cinayeti işleyenin kim olduğunun tahmin edilebilir olması bile beni o okuma zevkinden mahrum etmedi. Bazı cinayetlerin faailinin kim olduğunu hikayenin sonuna kadar tahmin edememenin zevki de çok farklıydı. Ters köşelerin verdiği zevk ise bambaşkaydı. — Tuhaf gelebilir ama evet, ters köşeyi yemeği bile seven biriyim. —

Karakterlerden bahsetmek istiyorum birazda. Ahmet Ümit'in kitaplarını daha önce hiç okumamış biri için ana karakter olan Nevzat'ın ismini geç öğrenmek bile benim onun hakkında düşündüklerimi etkilemese bile kitabın başındaki kısa hikayeleri okurken; "Bu başkomiserin bir adı yok mu? Adı ne acaba?" diye düşündüm. Fakat sonra isminin Nevzat olduğunu öğrenince karakter ile daha fazla bağ kurmaya başladım. Başkomiser Nevzat'ı okumanın zevki damağımda kaldığını söylemek isterim. Kendisi çok gizemli biri gibi geldi kısa hikaye olduğundan belki, Nevzat'ın hakkında çok fazla şey görmesek de her bölümde yardımcı Ali ile olan etkileşimi ve davalara yön verecek aynı meslekten ya da diğer insanlarla olan etkileşimini çok beğendim. Yaşını almış, ağır başlı iyi bir adam Nevzat bunu da açıkça kısa hikayelerde bile görüyoruz bence. Mesela tüm hikayeler boyunca özel hayatını hiç görmediğimiz Başkomiser Nevzat'ın en sondaki hikaye olan Aşk Ölüme Benzer hikayesinde yer alan suçluya bakarken o suçlu ile aynı yaşlarda bir oğlu olmasını öğrenmek benim çok hoşuma giden tatlı bir detaydı.

Bir diğer karakter olan Başkomiser yardımcısı Ali ise benim favorim diyebileceğim bir karakter. Nevzat'a göre daha tez canlı biri (en azından ben öyle hissettim) fakat Nevzat ile olan etkileşimlerine tek kelime ile bayıldığını söylemek isterim. Nevzat ile arasında olan o güven bağı da çok güzel. Onun da kız arkadaşı olduğunu öğrenmek benim sevdiğim bir başka ayrıntıydı.

Kitabı ve içindeki hikayeleri çok sevdiğimi söylemek istiyorum. Yer tasfiri de çok iyi ve gerçekçiydi. İstanbul'a yalnızca bir kez gitmiş biri olsam da, okurken asla yabancılık çekmedim. Garip bir şekilde sanki yıllardır İstanbul'da yaşıyormuşum da her yerini avucumun içi gibi biliyormuşum hissi uyandırdı.

Peki neden 4 yıldız? Hemen söyleyeyim.

Ben PDF'ten okudum kitabı PDF olarak gayet güzel ve okunur şekildeydi fakat kitapta çok fazla yazım yanlışı gözüme çarptı hatta öyle ki, bazen o kelimenin ne olabileceğine dair bir fikir dahi yürütemedim. PDF olduğundan dolayı olduğundan mı böyle yoksa kitabın kendisinde de bu hatalar var mı bilmiyorum PDF'te olması sorun değil görmezden gelirim ama eğer kitapta da bu hatalar varsa eyvah ki ne eyvah editör işini doğru düzgün yapmamış demektir.

Genel olarak kitabı çok beğendim. Ahmet Ümit'in kalemiyle de tanışmış oldum böylece. Bundan sonra diğer kitaplarına da göz atmayı isterim. Fırsatım olunca kesinlikle bakacağım. Okuduğum en iyi yerli polisiye kitabıydı ve ana karakter Başkomiser Nevzat ve yardımcısı Ali ile bayağı bağ kurdum. Ahmet Ümit'e bu güzel eseri için teşekkür ederim buradan.

[brick top · Rating 1 out of 5]

aylardır şu siteye sign in yapmadan girmeme ve böyle devam edeceğimi sanmama rağmen bu kitap yüzünden daha fazla dayanamadım ve içimde birikenleri dökmek istedim (gerçi bir ay sonra son üç ay okuduğum 20 kitabın video incelemesini yayınlayacağım kanalımda ama sabredemedim).

önce geçen ahmet ümit'in "agatha'nın anahtarı" kitabı üstüne attığım bir tweeti buraya kopyalayayım: "yazar olmak isteyen herkese ahmet ümit'in "agatha'nın anahtarı" kitabını okumalarını tavsiye ederim. okurken, "bu kitabı bile basıyorlarsa benim yazacağımı haydi haydi basarlar" diye kendinize güveniniz gelir :))"

on yıllar önce ümit'in "sis ve gece"sini okumuştum. zayıf bulduğumu hatırlıyorum, gizlemeye çalıştığı şeylerin çok önceden tahmin edilebildiğini ve bu yüzden hatta kafamda "bizim yazarlar polisiye/gizem yazamıyor" dediğimi hatırlıyorum. ama kitabın dilini yetkin bulmuş, ümit'in polisiye yazmaktan çok biraz daha kendince önemli bulduğu (misal politik) konuları deşmek istediğini, bu yüzden polisiye yazmakta çok usta olmadığını düşünmüştüm.

yıllar sonra, kendim de polisiye hikayeler kurgulamaya çalışırken buldum kendimi. ve belki biraz araştırma olur, bir şeyler öğrenirim, türk polis teşkilatı nasıl çalışıyor bir şeyler kaparım diye ümit'in kitaplarını okumaya başladım ve önce agatha'nın anahtarı'nda (ki iki hikayeden sonra bıraktım onu... artık ahmet ümit ünlendikten sonra, lisede yazmış olduğu minik hikayeleri mi bastırmış acaba diye düşünmüştüm en son) sonra da bunda inanılmaz bir -kusura bakmayın- yeteneksizlikle karşılaştım. bırak polisiye/gizem kurgulamayı, cümleler, diyaloglar tamamen bir lise öğrencisinin izlediği tv dizilerini taklit etmesinden ileri düzeyde değil. bu kitap(lar) nasıl basılmış hala anlamıyorum. herhalde ümit artık bir isim olarak kendini okuyucuya tanıttığı için.. hayır yok ilk olarak bu kitaplarla yayınevine gitsen ve basarlarsa, o yazdığım tweete geri dönüyorum.. demek biz de ne yazsak basacaklarmış.

sağol ahmet ümit, sayende daha şevk kazandım :))

[Juan Carlos malik · Rating 3 out of 5]

Un gran libro de casos criminales donde veremos a dos detectives lidiando con lo más perversos villanos de la sociedad asesinos humanos que explotan ante situaciones de desamor, venganza, dinero, traición, política, desolación, miedo y rechazo.

¿Para qué leer el diablo esta en los detalles?

1. Por que a través de pocas hojas detalla perfectamente los elementos de una historia criminal, desde la toma de evidencia, la entrevista a los sospechosos y la conclusión del que como y cuando se cometió el crimen.
2. Los casos referentes a las sectas demoníacas y los asesinatos por amor son de los mejores en este libro.
3 Te explica perfectamente que debemos prestar atención en los pequeños detalles, acciones, actitudes, el escenario, por que ahí se oculta la pista primordial para dar con el asesino.
4. EL trabajo de traducción y la forma de narrar del autor es bastante ágil y los casos se terminan bastante rápidos y son amenos.

Le baje a 3 estrellas por que había unos casos muy predecibles o que terminaban de manera un tanto abrupta y no lograba compaginar con los asesinos o con la situación del por que cometieron el crimen.
Sin embargo el texto es extraordinario para los lectores principiantes del género negro y criminal.

[Ipek · Rating 5 out of 5]

Ben çoğu yorumun aksine Ahmet Ümit’in romanlarının hatrı sayılır kısmını okumuş biri olarak, kitabın kısa hikayeciklerden oluşan yapısını tazeleyici buldum, olayların hızlı çözümlenmesini kitabın yapısının bir gereği olarak görüyordum zaten ve de keyifle okudum. Bir romanı ele alırkenki kritik setim ile küçük hikayeleri ele alışımdaki kritik setim aynı olmayacağından, kitabı derli toplu ve formu göz önünde bulundurulduğunda keyifli buldum. Pek tabii hikaye türüne uygun biçimde eleştiriler getirmek mümkündür ama ben bu konuda tekrarlı ve temelli şekilde bir eleştiri ortaya koyacak kadar bir mesele görmedim kendi payıma. Bunun yanı sıra Nevzat’ın karakter gelişimini gözlemek için de geriye dönüp bu kitaba bakmak son derce keyifliydi. Eski bir dostun gençlik hallerine şahit olmanın minik bir heyecanı gibi.

Romandan ziyade hikaye okumak isteyen ama daha uzun soluklu ve detaylı şekilde işlenmiş az sayıda daha uzun hikaye arayışı içinde olan okurlar için Ahmet Ümit’in “Aşkımız Eski Bir Roman” kitabını öneririm. Bahsi geçen kitap yine hikayelerden oluşmakta fakat hatırladığım kadarıyla üç ya da dört hikayenin daha uzunca işlenmesi ile ele alınmaktadır. Bu kitap için yapılan eleştiriler doğrultusunda zannediyorum ki yazarın bahsettiğim kitabı buradaki okurların beklentilerini daha iyi karşılayacaktır. Bunun dışında tabii ki söylemeye gerek yok belki ama romanlar da bu konuda çok daha doyurucu olacaktır.

Herkese iyi okumalar, sevgiler.

[Sıla · Rating 2 out of 5]

bazen ahmet ümit'in bu sektörde bu kadar uzun süre nasıl tutunduğuna hayret ediyorum. şüphesiz, bazı eserleri gerçekten okurunu sürüklüyor ancak birkaç tane de böyle, elle tutulur bir yanı olmayan "kitapları" var. belki polisiye kısa öykü türünü kaldıramayan bir genre'dır, belki de ahmet ümit'in öykü yazmak yerine roman yazmayı tercih etmesi gerekiyordur. çıtır çerezlik bir şey arayanlar, ahmet ümit'in diline de zaten aşina olanlar için harika bir tercih. ama ben güzel bir polisiye okumak istiyorum, merak etmek istiyorum diyenler bu kitaba göz atmasa da olur. şayet bir olaydaki karakterleri tanıyıp önemseyemeden hikaye bitiyordu ve daha da kötüsü, çoğu hikayede katili ilk birkaç sayfadan tahmin etmek mümkündü. kısacası, eğlenmek için okunabilir ancak gerçek bir polisiye okuma tecrübesi için ümit'in daha uzun soluklu romanlarına bakmanız önerilir.

[Uğur · Rating 1 out of 5]

İlk ahmet ümit okuyuşum oldu.
Bu kadar övülen bu kadar el üstünde tutulan bir yazarın bu kadar kötü yazmasını hiç beklemiyordum. 10 sayfada 1 dava çözülüyor ne ne oldu demeden bir anda aa yakaladım seni diyorlar bitiyor bir iki delil gösteriliyor o kadar ve bu hikayelerin bu kadar kısa ve detaydan uzak olması ile birlikte kitaptaki hikayelerin birbirin kopyasıymış hissiyati doğuyor ama şu da var evet hikayelerden bir kaçı birbirine çok benziyor...

Karakterlerin duygu durumlarından 2 kelam söz edip olay yeri incelemlere değinmeyerek dedektif hikayesi yazdığını sanıyor gibi.. lise 2 edebiyat ödevleri gibi olmuş bütün hikayeler

[Onur Serbes · Rating 3 out of 5]

Kitap Başkomser Nevzat Bey'in içerisinde yer aldığı kısa polisiye öykülerden oluşmakta. Aralarında güzel öyküler var, vasat öyküler var, kötü öyküler de var. (Ahmet Abi o Orman Katilleri öyküsünün sonu ne kadar rezildi öyle :slight_smile: )
Öykülerin çoğunluğu biraz ham geldi. Üzerlerinde biraz daha çalışılsa , biraz daha kafa yorulsa daha iyi olabilirdi.

Genel olarak kısa Türk Polisiye öyküleri okumak için güzel bir kitap ama Patasana gibi bir romanı okuduktan sonra pek tatmin etmedi. Bu kitapla beraber yaklaşık 10 adet Ahmet Ümit Kitabı okumuş oldum. Biraz ara verip başka yazarlara devam edeceğim.
Puanım 6.8/10

[Derya Idil · Rating 3 out of 5]

"Şeytan Ayrıntıda Gizlidir"i başkomiser Nevzat serisinin ilk kitabı olan "Agathanın Anahtarı"ndan daha çok beğendim. Özellikle kitabın ilk yarısında ilgimi çeken ve kaliteli bulduğum birkaç hikâye oldu. Ancak, Ahmet Ümit'le bu tip kısa hikâyelerden oluşan bir kitap yoluyla tanışmadığım için mutluyum, bu iki kitaptan biri yazarın okuduğum ilk kitabı olsaydı diğer eserlerini okumaya devam etmeyebilirdim. Birçok başka okurun da dediği gibi, kısa hikâye formatını polisiyeye çok uygun bulmuyorum. Kitabı okurken her hikâyede olayların çok çabuk ilerleyip, çoğu zaman tahmin edilebilir bir şekilde sonuçlandığını düşündüm. Kitabı sürüklenerek ve merak ederek değil, daha çok bitirmek için okudum.

[Pelin Tekneci · Rating 4 out of 5]

Ahmet Ümit’in Şeytan Ayrıntıda Gizlidir kitabında 18 polisiye öykü var. Bütün hikayelerin ana kahramanı olan Başkomiser Nevzat her olayı ortalama 10 sayfa içinde çözüyor. Hikayeler bana göre ilginç ve sürükleyiciydi. Gayet keyif alarak okudum hepsini. Ama polisiye romanlarda detay ve derinlik arıyan okurlar bu kitapta bunları bulamaz. Zaten 10 sayfada hem karakterleri tanıtıp, hem cinayeti anlatıp, hem de derinlikli bir analiz yapmak da mümkün değil. Kısa öykü ve polisiye tür sevenlere öneririm.