Scheurbuik vertelt het verhaal van een vrouw die wordt geconfronteerd met zowel haar eigen geschiedenis als die van Suriname en Nederland. De drieëndertigjarige Lucia Mac Nack keert naar Suriname terug om haar ernstig zieke vriend Miquel Del Prado bij te staan. Zij wordt opgenomen door zijn familie, naast wie zij tot haar vertrek naar Nederland woonde. Terwijl haar komst het leven van de familie Del Prado in een stroomversnelling brengt, raakt Lucia bevriend met de eenzame, excentrieke Carmen en voelt zij zich aangetrokken tot de rokkenjager Pedro. Pendelend tussen Miquel, die op de afgelegen boerderij bij zijn bejaarde oom Ferdinand inwoont en Carmen, die een statig koloniaal huis aan de Suriname-rivier bewoont, ontdekt Lucia dat haar verleden zowel afstand als geborgenheid heeft teweeggebracht. Tijdens de hete dagen en de mystieke nachten in Suriname ontrolt zich een even ontroerende als meeslepende geschiedenis over liefde, onthechting en familiebanden.
Annette de Vries is the daughter of a Surinamese father and a Dutch mother. At the age of two, she moved to Suriname with her parents. In 1969 she returned to the Netherlands.
Dit verhaal gaat over een jonge vrouw uit Suriname, die in Nederland een carrière als actrice heeft opgebouwd. Als een van haar vrienden doodziek wordt, gaat hij naar Suriname terug en Lucia ook, om hem te ondersteunen. Daar wordt ze geconfronteerd met haar jeugd en zichzelf als jong meisje. Ook hoe ze zich ontwikkeld heeft in Nederland en hoe ze zich altijd aangepast heeft aan de Nederlandse cultuur. Goed geschreven, echt de moeite waard!
Scheurbuik, op het eerste gezicht een vreemde titel, blijkt te slaan op de bere (=buik), zoals in Suriname de familie, incl. 7 generaties van voorouders, genoemd wordt. Dat bij die voorouders ook Nederlanders horen, wordt vaak vergeten. Alle voorouders verdienen respect, ze beschermen het nageslacht. Door het ontkennen van de zeer verweven geschiedenis van Surinamers en Nederlanders ontstaat er een scheur in de buik. Om die te helen moeten zowel Nederlanders als Surinamers deze gezamenlijke geschiedenis kennen en accepteren. Het boek is opgedragen aan haar bere (familie), het motto is een Surinaams liedje over de lange rij voorouders. Hele recensie lezen? Klik hier: https://mijnboekenkast.blogspot.com/2...