What do you think?
Rate this book
Do zobaczenia w piekle. Kresowa apokalipsa: Ukraina, Polska, Białoruś, Łotwa.
Książka Wojciecha Pestki to zbiór reportaży o mieszkańcach wschodnich ziem II Rzeczpospolitej – Polakach, Ukraińcach, Żydach, Łotyszach, Białorusinach… Doświadczenie totalitaryzmu: hitlerowskiego i komunistycznego, w sposób tragiczny odcisnęło się na ich życiu niezależnie od narodowości i wyznania. Próbowano pozbawić ich ludzkiej godności, języka ojczystego i wiary w imię absurdalnych, zbrodniczych idei.
Wśród bohaterów książki jest Alfred Schreyer z Drohobycza – wychowanek Brunona Schulza, Irena Sandecka z Krzemieńca – ucząca potajemnie dzieci języka polskiego, Stanisław Vincenz – miłośnik i znawca Huculszczyzny i Pokucia, ks. Ludwik Rutyna, który przeżył napady ukraińskich nacjonalistów, „repatriację” i po rozpadzie ZSRR wrócił do rodzinnego Buczacza, Knuts Skujenieks – jeden z najwybitniejszych poetów łotewskich...
Reportaże Wojciecha Pestki mają wymiar ponadczasowy: autor przenosi punkt ciężkości z „wielkiej polityki” na losy jednostki wypowiadającej posłuszeństwo systemowi, w którym przestępstwem jest posiadanie zasad moralnych albo chociażby zwykła ludzka przyzwoitość.
Większość bohaterów reportaży już nie żyje – to docierający do nas z zaświatów, uchwycony w ostatniej chwili głos tych, którzy przeszli przez piekło.
Książka została przetłumaczona na język ukraiński (До побачення в пеклі, przekład Andrij Pawłyszyn, Lwów 2012) oraz rosyjski (До свиданья в аду, przekład Sergiej Morejno, Moskwa 2019) i uhonorowana licznymi nagrodami, między innymi: nominacją do Nagrody im. J. Mackiewicza, Ogólnopolską Literacką Nagrodą im. B. Prusa, Międzynarodową Nagrodą Literacką im. Hryhorija Skoworody (Ukraina) i Międzynarodową Nagrodą Literacką im. Mikołaja Gogola (Ukraina).
Wśród bohaterów książki jest Alfred Schreyer z Drohobycza – wychowanek Brunona Schulza, Irena Sandecka z Krzemieńca – ucząca potajemnie dzieci języka polskiego, Stanisław Vincenz – miłośnik i znawca Huculszczyzny i Pokucia, ks. Ludwik Rutyna, który przeżył napady ukraińskich nacjonalistów, „repatriację” i po rozpadzie ZSRR wrócił do rodzinnego Buczacza, Knuts Skujenieks – jeden z najwybitniejszych poetów łotewskich...
Reportaże Wojciecha Pestki mają wymiar ponadczasowy: autor przenosi punkt ciężkości z „wielkiej polityki” na losy jednostki wypowiadającej posłuszeństwo systemowi, w którym przestępstwem jest posiadanie zasad moralnych albo chociażby zwykła ludzka przyzwoitość.
Większość bohaterów reportaży już nie żyje – to docierający do nas z zaświatów, uchwycony w ostatniej chwili głos tych, którzy przeszli przez piekło.
Książka została przetłumaczona na język ukraiński (До побачення в пеклі, przekład Andrij Pawłyszyn, Lwów 2012) oraz rosyjski (До свиданья в аду, przekład Sergiej Morejno, Moskwa 2019) i uhonorowana licznymi nagrodami, między innymi: nominacją do Nagrody im. J. Mackiewicza, Ogólnopolską Literacką Nagrodą im. B. Prusa, Międzynarodową Nagrodą Literacką im. Hryhorija Skoworody (Ukraina) i Międzynarodową Nagrodą Literacką im. Mikołaja Gogola (Ukraina).
199 pages, Paperback
First published January 1, 2009
28 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
January 25, 2020
Te historie, to jedna ciekawsza od drugiej!
Fakt, że spisane niemal tak, jak autorowi opowiedziane: surowe, chropowate, rwane, wręcz chaotyczne. Ale wyjątkowe! Przez miejsca, czasy i wszystkich ich bohaterów - ostatnich, już zmarłych - świadków. Losy Polaków na Kresach znamy już całkiem dobrze. Ale jak rzadko opisuje się je razem z losami innych sąsiadów: Litwinów, Białorusinów czy Ukraińców. Żydów...
A w końcu wspólnie tak długo zamieszkiwali te nieszczęsne ziemie - „Bloodlands” - jak trafnie je nazwał Snyder.
Nie znamy historii naszych sąsiadów to i ich nie rozumiemy, pomijamy ją, ignorujemy, przez co przeinaczamy i fałszujemy własną.
Fakt, że spisane niemal tak, jak autorowi opowiedziane: surowe, chropowate, rwane, wręcz chaotyczne. Ale wyjątkowe! Przez miejsca, czasy i wszystkich ich bohaterów - ostatnich, już zmarłych - świadków. Losy Polaków na Kresach znamy już całkiem dobrze. Ale jak rzadko opisuje się je razem z losami innych sąsiadów: Litwinów, Białorusinów czy Ukraińców. Żydów...
A w końcu wspólnie tak długo zamieszkiwali te nieszczęsne ziemie - „Bloodlands” - jak trafnie je nazwał Snyder.
Nie znamy historii naszych sąsiadów to i ich nie rozumiemy, pomijamy ją, ignorujemy, przez co przeinaczamy i fałszujemy własną.
September 10, 2019
Spisane kilka ludzkich historii, bez jakiegoś specjalnego komentarza, edycji czy weryfikacji faktów. Niektóre dość ciekawe, większość - niezbyt.
Displaying 1 - 2 of 2 reviews