Soham: het verhaal achter een gruweldaad

by Nicci Gerrard, Margot van Hummel (Translator)

Op een zomeravond in augustus verdwenen twee jonge meisjes. Twee weken lang was Engeland in de ban van hun verdwijning. Maar de smeekbeden van hun ouders, de oproep van beroemdheden als David Beckham en het voetbal team van Manchester United and alle andere media aandacht mochten niet baten: de lichamen van Holly en Jessica werden uiteindelijk in een greppel gevonden. De conciërge van school werd aangehouden op verdenking van moord, zijn vriendin van medeplichtigheid.
Zestien maanden later, na een rechtszaak vol gruwelijke en vooral voor de ouders ondraaglijke details, werd Ian Huntley schuldig bevonden aan de dood van de twee. Maxine Carr, zijn vriendin, werd gestraft voor het opzettelijk belemmeren van de rechtsgang. De zaak was als een detectiveverhaal en een sinister sprookje in een verhaal over afschuw en collectieve rouw. Een zaak die tegelijk een symbool leek van de huidige samenleving en de angst van mensen voor elkaar.
‘Ik heb de hele rechtszaak van Ian Huntley gevolgd voor the Observer, en ik wilde een bespiegeling schrijven over de vraag waarom juist deze twee meisjes ons zo veel doen, terwijl we tegelijkertijd nauwelijks oog hebben voor andere, minder dramatische tragedies. De Soham-moorden en de heftige reacties van het publiek hierop wierpen vragen op over de macht van de media, de aard van roem, de gekte en euforische collectieve rouw, en de verleidelijke gevaren van overdreven medeleven.'

Genres: Nonfiction, Ebooks, Thriller

127 pages, Hardcover

First published January 1, 2004

About the author

Half of the writing team known as Nicci French . Nicci Gerrard & Sean French also write separately.

Gerard still works as a journalist for the Observer, covering high-profile trials.

Novels include Things We Knew Were True (2003), Solace (2005) and The Moment You Were Gone (2007), The Winter House (2009) and Missing Persons (2011).

Reviews

[Catherine Davison · Rating 5 out of 5]

Just read this, read it to the very last page. Such insight. Sparse writing but poignant . I was especially taken by her observations of the changes in history of dealing with grief - repressing or expressing it publicly.

[Noella · Rating 3 out of 5]

Het boek vertelt het waargebeurde verhaal over de moord op twee tienjarige meisjes, Jessica en Holly. Ze gingen wandelen en verdwenen spoorloos, tot een aantal dagen later hun lichaampjes in een gracht gevonden werden.
De dader bleek de conciërge van hun school te zijn, Ian Huntley.
De opbouw van het boek is als volgt: eerst wordt de verdwijning besproken, en al wat de meisjes voordien gedaan hadden; dan de zoektocht en de reacties van de mensen uit de omgeving.
Nadat Huntley opgepakt is, samen met zijn vriendin, Maxine Carr, die echter op het moment van de feiten niet aanwezig was, maar waarschijnlijk wel wist wat er gebeurd was, wordt er veel aandacht besteed aan het karakter en het verleden van de man. Zijn narcissistisch gedracht wordt uitvoerig besproken. Ook het gedrag van Maxine wordt ontleed.
De rest van het boek gaat vooral over hoe de maatschappij omgaat met zulke moordzaken. Blijkbaar zijn de reacties van de mensen niet eenduidig: men is veel meer verontwaardigd over de moord op twee tienjarige blanke meisjes uit de middenklasse, dan over die van een veertienjarige zwarte jongen uit een arbeidersmilieu. En zo zijn er meer voorbeelden.
Daarna wordt er ook nog uitvoerig besproken hoe men men verdriet omgaat, vroeger en nu. Vroeger zwegen de mensen meestal en droegen hun lijden in stilte, of vonden troost in hun religie. Nu wordt het normaal gevonden dat de slachtoffers, of degenen die achteraf lijden van zulke zinloze daden, publiekelijk vertellen over hun verdriet, p tv, in de kranten, of ze zelfs een boek over schrijven. In therapie gaan of slachtofferhulp wordt tegenwordig ook als een oplossing gezien, zolang je maar niets opkropt.
Hierover kan gediscussiëerd worden: sommigen vinden net het tegenovergestelde waar: de wonden blijven openrijten kan volgens hen het verwerkingsproces erg vertragen.
Ik vond het wel een interessant boek, zwaarbeladen wel.

[Saar The Book owl · Rating 3 out of 5]

This is the Dutch translation of Soham: A Story of Our Times.
I love reading the book of the duo French, especially the Frieda Klein - series. So, after receiving this from a colleague, I thought on giving this book a try. I remember the events happening in the book, but I felt like a peeper, reading this book. Also, the murderer of the 2 girls got to much attention in the book, from my point of view. Nicci Gerard tried to make her point on how society reacts on the murder of children, why they react very different in every case. She discusses why our reaction is influenced by race, sex, status and age, and by that, why we react different. Reading the second half was better and I got the feeling that Nicci Gerard could have better written a book on why we react so different on the different murder cases and not have focussed in the first part of the book on one case.

[Pяiscilla · Rating 3 out of 5]

It's always difficult to rate a non-fiction. The ratings are never based on the story or plot, but more on the quality of content, als well as the writing and the setup.
This book is quite short, only 128 pages, but contains enough information for you to truly grasp the horrific acts that took place in Soham, august 2002. Without going into too much detail, the author paints us the picture of the immediate aftermath of the events, and the long lasting effects they have had.

[Terri Durling · Rating 3 out of 5]

I happened upon the true crime story of two ten year girls, Jessica Chapman and Holly Wells, who were murdered in the quaint and charming village of Soham on August 4, 2002. It was a horrific story of two innocent girls who came from loving homes and were the best of friends and ended up in the wrong place at the wrong time. Their murderer had moved to Soham with his girlfriend, Maxine Carr and, for several days, were part of the media frenzy surrounding this case as he was the last “friendly” face the girls saw and she had been their teaching assistant the year before. Ian Huntley should never have been in the job he procured as caregiver for a school in the village because he had a history of violence and there were many signs that he was a pedofile and should never have been anywhere near young girls/children. Somehow his history was not revealed to the school where he was hired and that was probably due to the fact that he used his mother’s maiden name on his application instead of “Huntley”. This story took hold of the country and, in turn, the world as every effort was made to find the girls. It took two weeks and the world stood still as the facts unfolded of how Ian lured them into his home, probably on the pretence of seeing their former teaching assistant, Maxine, who wasn’t even home. He has never revealed how or why he killed them and he probably never will. One can only imagine the pain and suffering of the parents and family. Such horror is unimaginable. The picture of the two girls in their red Manchester United shirts taken by one of the mothers shortly before they left the house to take a stroll around the village is one that will be forever embedded in the minds of those who recall that time. Gerrard lays out the story but adds interesting side stories about why this story captured the attention of the nation whereas other stories, equally horrific, barely got a mention in the press.

[Eefje · Rating 2 out of 5]

- 2/5 sterren -

Ik had tussendoor even zin om een wat korter boek te lezen. Thuis in de kast kwam ik dit boekje tegen. Waargebeurde verhalen spreken mij altijd wel aan dus ik begon met lezen. Het boekje gaat over de vermissing van twee meisjes (10 jaar) in het plaatsje Soham. Ze worden ontvoerd en vermoord door de conciërge van de plaatselijke basisschool.

Het boek viel me enorm tegen, je kent binnen de eerste paar pagina's praktisch al alle feiten van de moord, de rest van het boek is een soort betoog/essay over de impact van dit soort moorden en de manier waarop buitenstaanders reageren op dit soort gebeurtenissen (daarom is de eerste alinea van deze review niet echt een spoiler). Leuk misschien om te lezen als je hier geïnteresseerd in bent, maar ik vind het een beetje afdoen aan de gruweldaad die er heeft plaatsgevonden. Gerard gebruikt eerder de gebeurtenis voor haar betoog dan dat de gebeurtenis zorgt voor een betoog.

[Daphne · Rating 4 out of 5]

Het is lastig om een waargebeurd verhaal te beoordelen. Of misschien ook weer niet, omdat je geen oordeel kan hebben over hoe alles zich ontvouwt. Juist daarom is het zo belangrijk, hoe de auteur schrijft. Nicci Gerrard heeft dat heel goed gedaan. Ze schrijft niet alleen over de twee vermoorde meisjes, maar ook over andere moordzaken. En waarom krijgt de ene zaak veel media-aandacht, terwijl de andere moord snel uit de media verdwijnt. Ze is kritisch over het Britse rechtsysteem. Ze schrijft kort en bondig. Het boek zelf is ook niet al te dik, gelukkig maar, want het is een zwaar en beladen thema.

[Cathy · Rating 3 out of 5]

I wasn't sure about this at the start, it seemed very erratic and rambling. It did get better, however.
The chapters in the first half were ok but the second half was definitely more interesting. The exploration of why these murders versus those of other children so captured the nation, alongside the wave of national grief and anger, were pretty well done. Not bad over all.

[Sarah · Rating 2 out of 5]

Not a bad read, read like a very long news article to be honest, but I do wholeheartedly disagree with the final chapter of this book and the authors thoughts on therapy.

[Ine Lecompte · Rating 2 out of 5]

Tja, een matig verslag van een erg triestige moordzaak. Erg veel herhaling. Erg veel conclusies die slecht onderbouwd zijn. Bepaalde meningen over bijvoorbeeld het omgaan met trauma, die neergezet worden als waarheid, waar ik me totaal niet in kon vinden. Niet de moeite!

[Cynthia · Rating 4 out of 5]

een goed boek met een diepere kijk op een gruwelijke daad

[Juriaan]

Soham: het verhaal achter een gruweldaad

[Marooi · Rating 3 out of 5]

Meer een essay dan een boek. En ook een beetje saai.