‘Bedrogen? Wilt u het zeker weten? Jack Farrell helpt u op weg naar de waarheid.’ De 32-jarige Jack Farrell verdient een stevige boterham met het bespieden van mensen terwijl ze vreemdgaan. Hij hoeft zich nergens zorgen over te het geld stroomt binnen en gezien de menselijke aard is er geen enkele reden om aan te nemen dat hij ooit zonder werk zal komen te zitten. Maar het zakelijk succes heeft een het fotograferen van liegende en bedriegende mensen heeft van Farrell geen gelukkig mens gemaakt. Steeds vaker vraagt hij zich af of het niet tijd wordt voor iets anders. Dan wordt hij benaderd door pornoproducent Archie Venice, die hem tegen een royaal honorarium inhuurt om zijn zoon Larry ver uit de buurt te houden van zijn ex-vriendin Amanda. Het lijkt een makkelijke klus. Maar schijn bedriegt – zoals zo vaak – en het is maar de vraag of Farrell op tijd inziet dat de onnozele Larry zijn ex-vriendin helemaal niet nodig heeft om opnieuw in de problemen te raken…
'De beste Nederlandstalige thrillerschrijver' zegt NRC Handelsblad. Dat vind ik niet kloppen, maar goed, het NRC heeft het wel eens vaker bij het verkeerde eind. Dit houdt overigens niet in dat Roomservice een vervelend boek is om te lezen. Nee, het leest best wel prettig.
Roomservice heeft echter niet het kaliber van een echte thriller. Daarvoor is het niet spannend genoeg. Het is zeker goed geschreven en er zijn ook spannende momenten, maar niet dusdanig dat je daardoor op het puntje van je stoel gaat zitten.
Of dit boek kenmerkend is voor de stijl van Elvin Post kan ik niet zeggen. Het was namelijk mijn eerste kennismaking met hem. Maar het is me niet dermate tegengevallen dat ik nooit meer een boek van hem zal gaan lezen. Nee, ik denk dat er nog wel eens een volgt.
Bij vlagen lachwekkend boek dat zich afspeelt rondom de pornowereld in New York en waarbij de personages zich soms van de ene in de andere stommiteit, die je als lezer al van verre ziet aankomen, lijken te stuntelen. Ik zou het boek in eerste instantie geen thriller noemen maar slechts een schets van al deze komische karakters, tot na ongeveer ⅔ van het boek het tempo omhoog gaat en de thriller begint. Al met al vond ik het verhaal iets te lang uitgerekt, zeker aan het eind, maar de karakters in dit boek maken heel veel goed!
302 pagina’s en geen verhaal hebben… knap.. nee het was een vreselijk boek waar ik me grote vragen stelde bij het feit dat er een sticker op zat van een gewonnen prijs. Er zijn een paar passages zo slecht en random dat ik ze naar mensen gestuurd heb als bewijs omdat ze me niet geloofde. Geen enkel sexy moment, geen enkele reden waarom het boek zo heet, het einde was raar en had beter gestopt bij het idee van het vertrek.
Het is dat een half sterretje voor de moeite van het schrijven geen optie is dus toch maar 1 ster gegeven.
Twee sterren omdat het zonder al te veel ergernis makkelijk weg las. Helaas gebeurt er erg weinig, hebben de dialogen het niveau van een groep-8-musical en lijken de beschrijvingen af en toe op een pubquiz vol popculturele verwijzingen die ook nog eens uitgelegd moeten worden.
Thrillerauteur Elvin Post (1973) bekende onlangs in een interview dat hij voordat hij zich aan het schrijven van zijn vierde boek zette, nog nooit een seksfilm had gezien. Nu valt hem dat natuurlijk niet aan te wrijven, maar het verklaart wellicht waarom zijn nieuwe thriller 'Roomservice' die zich afspeelt in de wereld van de New Yorkse pornobusiness, zo braaf binnen de lijntjes blijft. ;'Roomservice' wordt meer gestuurd door de personages dan de plot, erkende Post in hetzelfde interview. Het boek staat inderdaad bol van de kleurrijke personages. Neem bijvoorbeeld Archie Venice, de geheel in zwart leer gestoken producent, met een sleutelhanger van Snoopy bungelend aan zijn broekrits. Of Ravens schoonmoeder, fanatiek in de ban van de Heer en schoonmaakmiddelen. Ook draaft er een Duitse regisseur voorbij die regelmatig dagdroomt van een Berlijn voor de val van de Muur. De karakters zijn zo over de top dat ze karikaturen worden. ;;Dialogen zijn bij Post voor het overgrote deel in goede handen, hoewel je je kunt afvragen of het mogelijk is om met een mond vol pizza drie prachtige volzinnen te kunnen produceren. En natuurlijk is het grijnzen om filmtitels als 'A Few Hard Men', 'Presumed Impotent' en 'Breast Seller 2'. Maar daar haalt 'Roomservice' geen voldoende mee. Het verhaal is mager, er wordt te veel geouwehoerd, met nog honderd pagina's te gaan schakelt Post pas naar een hogere versnelling en bij de shoot out aan het eind denk je: is dit het nou? Zo beklemmend als Posts vorige thriller 'Geboren verliezers' wordt 'Roomservice' nergens. De thriller had wat brutaler en ondeugender mogen zijn, met hier en daar schurende rafelrandjes. Pornoactrice Kim Holland, bij wie Post advies inwon, heeft hem kennelijk niet zover weten te krijgen.
Komt traag op gang, zelfs voor een thriller maar vanaf halverwege het boek laat het je niet meer los en is het één ontzettend spannende rit tot op de laatste pagina. De personages lijken aanvankelijk eerder filmisch, bijna clichématig maar de schrijver slaagt er in je eerst vooroordelen op te laten bouwen over de personages om er vervolgens echte mensen van te maken. De achtergrond van het verhaal is de New-Yorkse pornowereld die best grappig voorgesteld wordt maar in tegenstelling tot de vermoedens geen enkele seksscène bevat. De term 'literaire thriller' zou ik er niet aan willen geven maar het is wel een zeer entertainende thriller, het aanraden waard. En de cover is verdomd knap.