Voltaire Verhalen : Zadig/Micromegas/Candide/De argeloze/De prinses van Babylon

by J.M. Vermeer-Pardoen (Vertaler)

Wie vluchtig de Franse literatuur van de achttiende eeuw overziet, komt allereerst de grote drie tegen: Voltaire, Rousseau, Diderot. Van hen lijkt François-Marie Arouet (1694-1778), die zich in 1718 Voltaire noemde, de minst moderne denker. Het is waar: men discussieert zelden over de Voorzienigheid, en jansenisten, leibnizianen socinianen zijn verdwenen. Maar men hoeft de brandstapel maar te vervangen door de gaskamer en Voltaire"s vijanden door groeperingen van nu, om te zien hoe actueel zijn strijd tegen fanatisme en onverdraagzaamheid nog is. Ook nu zou Voltaire zijn bijtende spot hebben uitgestort over religieuze sekten, marxisten, existentialisten, intellectuelen.

Zadig (1748) weerspiegelt de wisselende gunst van het lot. Micromegas (1752), een vertelling à la "Gulliver" van Swift, wijst op het onzinnige van metafysische speculaties. Het beroemde Candide (1759) is een felle aanklacht regen de wanverhouding tussen het kwaad in de wereld en het voldaan optimisme van filosofen als Leibniz en Pope. De argeloze (1767) is een sarcastische aanval op sociale misstanden en schijnheiligheid.

Hoewel het verhaal in dienst staat van de idee, zorgt Voltaire ervoor dat de lezer voortdurend wordt geamuseerd door tal van dramatische voorvallen, oosterse decors, zoals ook in De prinses van Babylon, en sprankelende dialogen die een feest voor de intelligentie" zijn. "Met dezelfde beweeglijkheid waarmee Candide door alle landen van de wereld beent, stapt de schrijver van het ene onderwerp op het andere, alles net even in het absurde trekkend door wonderlijke woordverbindingen en door lichte spanningen tussen ernstige inhoud en babinerende toon of omgekeerd.

327 pages, Hardcover

First published January 1, 1979

Reviews

[Luke · Rating 4 out of 5]

Comprehensive collection of Voltaire's most well known stories, with a usefull epilogue which explains the most important underlying critical notes Volatire ment to make with each story. I would never have guessed that I would have enjoyed the reading experience as much and I have to admit I always thought of Voltaire writing probably very densely and hard to fanthom but nothing could be farther from the truth. His stories not only read like a train, they are also incredibly funny in an ironic sort of way. See for reviews of the stories the seperate books on Goodreads!

[Rianne · Rating 4 out of 5]

Voltaire verraste mij. Zijn verhalen lezen gemakkelijk weg en zitten vol satire. Achter de humor schuilt steeds een diepere laag over de mens. Hij laat zien hoe snel mensen oordelen, hoe verdeeld mensen kunnen zijn en hoe dwaas sommige gewoonten en tradities zijn. Hoewel ik zijn godsbeeld en levensvisie niet deel, vond ik het juist interessant om zijn verhalen vanuit mijn eigen overtuiging te lezen. Sommige van zijn kritiek is nog altijd verrassend actueel. Van de verhalen vond ik Zadig het sterkst, gevolgd door Micromegas en De argeloze. Candide en De prinses van Babylon spraken mij minder aan; vooral omdat ze op sommige momenten langdradig werden.