What do you think?
Rate this book
De schijn-élite van de valse munters: Drees, extreem rechts, de sixties, nuttige idioten, de Groep Wilders en ik
In De schijn-élite van de valse munters zet pvv-Kamerlid Martin Bosma zijn gedachtegoed uiteen, maar werpt hij ook een persoonlijke blik op de jaren van zijn politieke carrière, de jaren waarin Pim Fortuyn en Theo van Gogh werden vermoord en Geert Wilders uitgroeide tot de spraakmakendste politicus van Nederland.
De afgelopen decennia veranderde de samenleving drastisch, met als voornaamste ontwikkeling: de multiculturele samenleving. De bevolking is echter altijd tegenstander geweest van de toestroom. Waarom vond die dan toch plaats?
Als zich zo veel krachten verzamelen die alles op alles zetten om de massa-immigratie steeds maar weer op te voeren, zijn er kennelijk doorslaggevende redenen de stabiliteit van Nederland daaraan op te offeren.
De schijn-élite van de valse munters legt de schuld bij de geest van mei 1968 en de elites die toen een klap van de mallemolen kregen waarvan ze nooit hersteld zijn. De linkse elites zijn net zo blind voor de islam als ze destijds waren voor het communisme.
De afgelopen decennia veranderde de samenleving drastisch, met als voornaamste ontwikkeling: de multiculturele samenleving. De bevolking is echter altijd tegenstander geweest van de toestroom. Waarom vond die dan toch plaats?
Als zich zo veel krachten verzamelen die alles op alles zetten om de massa-immigratie steeds maar weer op te voeren, zijn er kennelijk doorslaggevende redenen de stabiliteit van Nederland daaraan op te offeren.
De schijn-élite van de valse munters legt de schuld bij de geest van mei 1968 en de elites die toen een klap van de mallemolen kregen waarvan ze nooit hersteld zijn. De linkse elites zijn net zo blind voor de islam als ze destijds waren voor het communisme.
- GenresPolitics
374 pages, Paperback
First published January 1, 2010
5 people are currently reading
56 people want to read
About the author
Martin Bosma
2 books15 followersIk ben PVV'er van het eerste uur. Toen Geert vertrok bij de VVD in 2004 heb ik me bij hem aangesloten. Er moest toen flink gepionierd worden. Behalve drie kartonnen dozen die Geert had meegekregen van zijn vorige fractie was er niets. De eerste maanden was mijn officiële titel daarom ‘stagiaire’ en verdiende ik 500 euro per maand. Dat was even wennen, daarvoor was ik nog directeur.
Mooiste baan ter wereld
Ik kom uit de journalistiek. Op mijn zeventiende ben ik begonnen bij een kleine krant in de Zaanstreek, naast mijn atheneumopleiding. Eigenlijk is dat het mooiste wat er is: met een opschrijfboekje naar het nieuws en daarna een leuk verhaal schrijven. Verslaggevers hebben de mooiste baan ter wereld. Later was ik ook actief als journalist voor radio en tv.
Links bolwerk
In Nederland haalde ik een doctoraal politicologie aan de Universiteit van Amsterdam. Een links bolwerk, niet altijd een pretje. Ik heb een paar jaar in de Verenigde Staten gewoond, in New York. Daar haalde ik een Master aan de New School for Social Research, een universiteit die als ‘University in Exile’ veel wetenschappers heeft opgevangen die moesten vluchten voor het nationaalsocialisme.
Vrijheid zit verankerd
In New York was ik actief als journalist, bij ABC News, CNN en RTL. Voor CNN Business News was ik financieel journalist. Ik was veel te vinden op Wall Street en bij financiële instellingen. Ook werkte ik in een opvangproject voor gettojeugd. Amerika zal altijd een bijzonder land voor mij blijven, omdat vrijheid daar zo diep verankerd zit.
Skyline New York
Als ik de wolkenkrabbers zie, moet ik altijd denken aan wat Ayn Rand schreef: “I would give the greatest sunset in the world for one sight of New York’s skyline. (…) The sky over New York and the will of man made visible.”
Hardliners voor vrijheid
Mijn politieke helden zijn oud-Kamerleden als Jacques de Kadt en Pieter ’t Hoen. Dat waren mensen met een sociaal hart die hardliners waren op het gebied van de verdediging van onze vrijheid. Ook oud-journalisten trouwens.
Mooiste baan ter wereld
Ik kom uit de journalistiek. Op mijn zeventiende ben ik begonnen bij een kleine krant in de Zaanstreek, naast mijn atheneumopleiding. Eigenlijk is dat het mooiste wat er is: met een opschrijfboekje naar het nieuws en daarna een leuk verhaal schrijven. Verslaggevers hebben de mooiste baan ter wereld. Later was ik ook actief als journalist voor radio en tv.
Links bolwerk
In Nederland haalde ik een doctoraal politicologie aan de Universiteit van Amsterdam. Een links bolwerk, niet altijd een pretje. Ik heb een paar jaar in de Verenigde Staten gewoond, in New York. Daar haalde ik een Master aan de New School for Social Research, een universiteit die als ‘University in Exile’ veel wetenschappers heeft opgevangen die moesten vluchten voor het nationaalsocialisme.
Vrijheid zit verankerd
In New York was ik actief als journalist, bij ABC News, CNN en RTL. Voor CNN Business News was ik financieel journalist. Ik was veel te vinden op Wall Street en bij financiële instellingen. Ook werkte ik in een opvangproject voor gettojeugd. Amerika zal altijd een bijzonder land voor mij blijven, omdat vrijheid daar zo diep verankerd zit.
Skyline New York
Als ik de wolkenkrabbers zie, moet ik altijd denken aan wat Ayn Rand schreef: “I would give the greatest sunset in the world for one sight of New York’s skyline. (…) The sky over New York and the will of man made visible.”
Hardliners voor vrijheid
Mijn politieke helden zijn oud-Kamerleden als Jacques de Kadt en Pieter ’t Hoen. Dat waren mensen met een sociaal hart die hardliners waren op het gebied van de verdediging van onze vrijheid. Ook oud-journalisten trouwens.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 12 of 12 reviews
December 22, 2014
Als Vlaming vond ik het een verhelderend boek, omdat het een goede aanvulling vulde op mijn kennis van de Nederlandse politiek. In heel wat opzichten zijn er parallellen met Vlaanderen, al ontbreekt uiteraard de communautaire dimensie in Nederland.
Dit boek verdient een vijf, niet alleen om de politieke moed van een handvol idealisten die door de traditionele partijen uitgebraakt, kozen voor de weg door de woestijn. Eerst onder de naam Groep Wilders, daarna als Partij voor Vrijheid en Vooruitgang. Het boek biedt onder andere een beeld over hoe het begon en eindigt met de klinkende zege in 2010. Daarna ging het ook wel eens neerwaarts, maar de partij blijkt inderdaad een blijver, geen LPF II.
Maar het boek is veel meer dan een geschiedenis van de PVV. Het legt duidelijk en scherp de krijtlijnen uit van de drijveren van Martin Bosma om een duur betaalde baan op te geven in de media en Wilders te vervoegen. De rode traditie van grootvader en vader ("oud links"), de kaping door "nieuw links" met haar cultuurrelativisme, sympathie voor het communisme en nefaste, suïcidale liefde voor de islam. De auteur legt heel terecht de oorzaak bij de beweging van mei '68 en de daaropvolgende mars door de instellingen. De ideologische kiemen voor massa-immigratie werden hier gelegd. In sommige gevallen (werkgeverskringen) speelden financiële belangen, maar de kern is - hoe gek ook - ideologisch geïnspireerd. Een kleine politieke elite die desnoods bereid is om meer gewelddadige groepen van krakers het vuile werk te laten opknappen (RaRa, aanslag op vrouw van Hans Janmaat,...). Ook de moordenaars van Theo Van Gogh en Pim Fortuyn werden vergoelijkend behandeld, terwijl de klokkenluiders Hirshi Ali en Geert Wilders Nederland zijn ontvlucht of onder zware bewaking leven.
En de Nederlandse bevolking zelf? Die keert zich meer af van de "traditionele politiek". Met morele termen wordt de kiezer getracht in het rood-groen-blauwe kamp te blijven, maar Henk en Ingrid lijken achter het gordijn toch minder te conformeren. Zij zijn nooit voorstander geweest van bijna 2 miljoen niet-Westerse vreemdelingen, maar worden dagdagelijks wel met de sociale en culturele gevolgen geconfronteerd. Enkel een "populist" als Wilders lijkt hun taal te spreken.
Uit het oog springend is het fanatisme waarmee politiek links haar strijd voert, tot in de kleuterscholen en TV, waarbij recent nog Zwarte Piet wordt verbannen uit het straat- en TV-beeld. Je hoeft het niet altijd met alles eens te zijn om alvast de onderstroom van het verhaal volmondig te beamen.
En in Vlaanderen? Wat opvalt is dat Nederland steeds, ook in de meest politiek-correcte tijden moedige media en academici heeft gekend die niet zwegen: Elsevier, HJ Schoo, Hans Janssen, Hirsi Ali, Pim Fortuyn, Bart Croughs,... Ook duiken initiatieven als PowNed op, die ook via de nieuwe media de Nederlandse burger bereiken. In Vlaanderen blijft het daarentegen wachten op een media-iniatief van enige omvang. Wie het schoentje past, trekke het aan...
Dit boek verdient een vijf, niet alleen om de politieke moed van een handvol idealisten die door de traditionele partijen uitgebraakt, kozen voor de weg door de woestijn. Eerst onder de naam Groep Wilders, daarna als Partij voor Vrijheid en Vooruitgang. Het boek biedt onder andere een beeld over hoe het begon en eindigt met de klinkende zege in 2010. Daarna ging het ook wel eens neerwaarts, maar de partij blijkt inderdaad een blijver, geen LPF II.
Maar het boek is veel meer dan een geschiedenis van de PVV. Het legt duidelijk en scherp de krijtlijnen uit van de drijveren van Martin Bosma om een duur betaalde baan op te geven in de media en Wilders te vervoegen. De rode traditie van grootvader en vader ("oud links"), de kaping door "nieuw links" met haar cultuurrelativisme, sympathie voor het communisme en nefaste, suïcidale liefde voor de islam. De auteur legt heel terecht de oorzaak bij de beweging van mei '68 en de daaropvolgende mars door de instellingen. De ideologische kiemen voor massa-immigratie werden hier gelegd. In sommige gevallen (werkgeverskringen) speelden financiële belangen, maar de kern is - hoe gek ook - ideologisch geïnspireerd. Een kleine politieke elite die desnoods bereid is om meer gewelddadige groepen van krakers het vuile werk te laten opknappen (RaRa, aanslag op vrouw van Hans Janmaat,...). Ook de moordenaars van Theo Van Gogh en Pim Fortuyn werden vergoelijkend behandeld, terwijl de klokkenluiders Hirshi Ali en Geert Wilders Nederland zijn ontvlucht of onder zware bewaking leven.
En de Nederlandse bevolking zelf? Die keert zich meer af van de "traditionele politiek". Met morele termen wordt de kiezer getracht in het rood-groen-blauwe kamp te blijven, maar Henk en Ingrid lijken achter het gordijn toch minder te conformeren. Zij zijn nooit voorstander geweest van bijna 2 miljoen niet-Westerse vreemdelingen, maar worden dagdagelijks wel met de sociale en culturele gevolgen geconfronteerd. Enkel een "populist" als Wilders lijkt hun taal te spreken.
Uit het oog springend is het fanatisme waarmee politiek links haar strijd voert, tot in de kleuterscholen en TV, waarbij recent nog Zwarte Piet wordt verbannen uit het straat- en TV-beeld. Je hoeft het niet altijd met alles eens te zijn om alvast de onderstroom van het verhaal volmondig te beamen.
En in Vlaanderen? Wat opvalt is dat Nederland steeds, ook in de meest politiek-correcte tijden moedige media en academici heeft gekend die niet zwegen: Elsevier, HJ Schoo, Hans Janssen, Hirsi Ali, Pim Fortuyn, Bart Croughs,... Ook duiken initiatieven als PowNed op, die ook via de nieuwe media de Nederlandse burger bereiken. In Vlaanderen blijft het daarentegen wachten op een media-iniatief van enige omvang. Wie het schoentje past, trekke het aan...
December 6, 2015
Hoewel ik hiermee wellicht nieuwe vrienden wegjaag, toch een paar gedachten bij het boek van Martin Bosma dat ik las. Ook voor niet-PVV’ers (zoals ik) is het namelijk een interessant boek.
Een held van Bosma (net als van de jonge Joop den Uyl!) is Jacques de Kadt. Ook Willem Drees senior wordt uitgebreid beschreven. Drees was een euroscepticus en stond voor een sober uitgavenbeleid. Hij was tegen de verzorgingsstaat, maar voor de waarborgstaat. Bosma beschrijft hoe de PvdA in 1969 werd overgenomen door Nieuw Links, waarna sociaal-democraten van de oude stempel, zoals Willem Drees en diens zoon, zich van de partij afkeerden. Drees junior richtte DS’70 op; een partij die gereserveerd stond tegenover massa-immigratie.
Bosma is politicoloog en heeft zijn boek voorzien van een enorme hoeveelheid voetnoten met verwijzingen naar diverse bronnen, waarschijnlijk ook om critici, die graag wijzen op het ‘Tokkiegehalte’ van de PVV, de wind uit de zeilen te nemen. Overigens is het boek ‘redelijker’ dan men misschien zou verwachten. Zo schrijft Bosma op pagina 174 over de islam en moslims: ‘Het is daarom belangrijk steeds een onderscheid te maken tussen de aanhangers en de ideologie.’
De stukken over de politieke geschiedenis van Nederland, met de opkomst van de politieke correctheid, zijn het interessantst. Delen over (het ontstaan van) de PVV gingen me snel vervelen. De analyse van de politieke correctheid als voortzetting van het cultureel marxisme is tamelijk overtuigend. Of het antwoord van de PVV daarop het meest aangewezene is, daarover kan men twisten.
Een held van Bosma (net als van de jonge Joop den Uyl!) is Jacques de Kadt. Ook Willem Drees senior wordt uitgebreid beschreven. Drees was een euroscepticus en stond voor een sober uitgavenbeleid. Hij was tegen de verzorgingsstaat, maar voor de waarborgstaat. Bosma beschrijft hoe de PvdA in 1969 werd overgenomen door Nieuw Links, waarna sociaal-democraten van de oude stempel, zoals Willem Drees en diens zoon, zich van de partij afkeerden. Drees junior richtte DS’70 op; een partij die gereserveerd stond tegenover massa-immigratie.
Bosma is politicoloog en heeft zijn boek voorzien van een enorme hoeveelheid voetnoten met verwijzingen naar diverse bronnen, waarschijnlijk ook om critici, die graag wijzen op het ‘Tokkiegehalte’ van de PVV, de wind uit de zeilen te nemen. Overigens is het boek ‘redelijker’ dan men misschien zou verwachten. Zo schrijft Bosma op pagina 174 over de islam en moslims: ‘Het is daarom belangrijk steeds een onderscheid te maken tussen de aanhangers en de ideologie.’
De stukken over de politieke geschiedenis van Nederland, met de opkomst van de politieke correctheid, zijn het interessantst. Delen over (het ontstaan van) de PVV gingen me snel vervelen. De analyse van de politieke correctheid als voortzetting van het cultureel marxisme is tamelijk overtuigend. Of het antwoord van de PVV daarop het meest aangewezene is, daarover kan men twisten.
June 3, 2016
Klare taal. Eindelijk.
Zo spreekt de geest van de Kadt ons toe vanuit zijn graf. Jacques de Kadt, de grote inspiratiebron van de schrijver, Martin Bosma. Een havik met een sociaal hart. Net als de heer Bosma zelf.
De schrijver neemt geen blad voor de mond. Als ware het om in schrier contrast te staan met de double-speak, eufemismem, bagatelliseringen die we zo vaak horen als het over de beschreven onderwerpen gaat, lijkt de schrijver juist ondubbelzinnig en hard zijn punt te willen maken. Met succes.
De onderwerpen die worden behandeld zijn niet mals. Het is een wonder dat het allemaal past in het boek. De schrijver etaleert kennis van zaken en eruditie met vlijmscherpe analyses. Het geheel leest als een page-turner. Ik had de grootst mogelijke moeite om het boek neer te leggen.
Kern van de zaak is natuurlijk de raison d'etre van de PVV, waarvan de schrijver mede-oprichter is; de islamisering van Nederland. Direct daaraan gekoppeld is de soms verbijsterend naïeve, volhardende en fanatieke wijze waarop een kleine maar machtige links-geöriënteerde groep dit niet alleen ontkent, maar ook bestraft. Kritiek op het multiculturalisme? Ontslag voor jou. Vind je de islam niks? Racist. Niet blij met de immigrantenstroom? Onderbuik tokkie. De hoogste straf is de straf die Pim Fortuyn en Theo van Gogh moesten ondergaan, geofferd aan de Multikulti God.
Waarom meet deze linkse groep van machthebbers zich deze rol aan? De schrijver leidt ons aan de hand door de geschiedenis van het socialisme. Deze groep ('Nieuw links') wist vanuit actiegroepen de macht te verwerven. Er bestond veel steun voor het communisme. In een verbazingwekkend herkenbaar patroon, wisten de linksen gedrag van de vrije wereld (met name de VS) te verketteren, terwijl de communisten tegen een lagere standaard gehouden werden. Na het morele en fysieke failliet van het communisme is deze groep naadloos overgegaan naar het aanhangen van het multikulturalisme. De islam is haar afgod.
Ziet links dan niet wat er gebeurt? De schrijver beweert dat ze het wel zien, maar niet willen zien. Hier en daar zijn uitspraken die erop wijzen dat soms de wijsheid even doorbreekt. Om dan vlug weer diep weggestopt te worden, voordat ze zelf ook verketterd worden door hun eigen kerk. Het lijkt er sterk op dat aan het gedrag een diepgewortelde lafheid ten grondslag ligt, waardoor ze niet in staat zijn gevaren te confronteren. Liever dat het niet bestaat, denk het maar weg. En als je toch bezig bent, schiet de boodschapper ook maar dood, want hij roept alleen maar nare dingen.
De Kadt en Reagan waren resoluut in het aangaan van de confrontatie met het communisme. Zonder overdrijven kan gesteld worden dat Reagan hoofdverantwoordelijk is voor het winnen van de Koude Oorlog. En dit niet dankzij het linkse establissement, die en masse op het verkeerde paard hebben gewed. De lafheid en de domheid stralen er vanaf. Dat ze desondanks toch weer stevig in het zadel zitten, kan ik dan ook alleen maar met verwondering gadeslaan.
Ook vandaag staan wij voor een grote opgave. Voor ons ligt het grootste gevaar waar wij in deze tijd mee om moeten gaan; een sterk herlevend islam, met een niet aflatende, 1.400 jaar oude veroveringsdrang. Ook nu staat de gehele linkse kerk weg te kijken, te dralen, te ontkennen en zelfs mee te werken met de vijand. Is dit echt de wereld die we aan onze kinderen willen nalaten?
Nederland heeft dit soort lafaards niet nodig. Nederland heeft mensen nodig die aan de kaak durven stellen wat er aan de hand is. Mensen die trots zijn op wat ons tot nederlanders maakt. Mensen die willen vechten voor ons land. Nederland heeft mensen nodig zoals Martin Bosma.
'een maatschapppij die een minimumbestaan garandeert voor allen die werken, willen werken of niet meer kunnen werken. Een maatschappij tegelijkertijd die zonder enig aarzelen optreedt tegen misdadigers, bandieten en parasieten; die orde en gezag weet te handhaven, en ook weet te herstellen. En die niet uit de weg gaat voor het valse vrijheidsgeschreuw van de maatschappelijke en politieke dienstweigeraars, deserteurs en bondgenoten van haar vijanden.'
Zo spreekt de geest van de Kadt ons toe vanuit zijn graf. Jacques de Kadt, de grote inspiratiebron van de schrijver, Martin Bosma. Een havik met een sociaal hart. Net als de heer Bosma zelf.
De schrijver neemt geen blad voor de mond. Als ware het om in schrier contrast te staan met de double-speak, eufemismem, bagatelliseringen die we zo vaak horen als het over de beschreven onderwerpen gaat, lijkt de schrijver juist ondubbelzinnig en hard zijn punt te willen maken. Met succes.
De onderwerpen die worden behandeld zijn niet mals. Het is een wonder dat het allemaal past in het boek. De schrijver etaleert kennis van zaken en eruditie met vlijmscherpe analyses. Het geheel leest als een page-turner. Ik had de grootst mogelijke moeite om het boek neer te leggen.
Kern van de zaak is natuurlijk de raison d'etre van de PVV, waarvan de schrijver mede-oprichter is; de islamisering van Nederland. Direct daaraan gekoppeld is de soms verbijsterend naïeve, volhardende en fanatieke wijze waarop een kleine maar machtige links-geöriënteerde groep dit niet alleen ontkent, maar ook bestraft. Kritiek op het multiculturalisme? Ontslag voor jou. Vind je de islam niks? Racist. Niet blij met de immigrantenstroom? Onderbuik tokkie. De hoogste straf is de straf die Pim Fortuyn en Theo van Gogh moesten ondergaan, geofferd aan de Multikulti God.
Waarom meet deze linkse groep van machthebbers zich deze rol aan? De schrijver leidt ons aan de hand door de geschiedenis van het socialisme. Deze groep ('Nieuw links') wist vanuit actiegroepen de macht te verwerven. Er bestond veel steun voor het communisme. In een verbazingwekkend herkenbaar patroon, wisten de linksen gedrag van de vrije wereld (met name de VS) te verketteren, terwijl de communisten tegen een lagere standaard gehouden werden. Na het morele en fysieke failliet van het communisme is deze groep naadloos overgegaan naar het aanhangen van het multikulturalisme. De islam is haar afgod.
Ziet links dan niet wat er gebeurt? De schrijver beweert dat ze het wel zien, maar niet willen zien. Hier en daar zijn uitspraken die erop wijzen dat soms de wijsheid even doorbreekt. Om dan vlug weer diep weggestopt te worden, voordat ze zelf ook verketterd worden door hun eigen kerk. Het lijkt er sterk op dat aan het gedrag een diepgewortelde lafheid ten grondslag ligt, waardoor ze niet in staat zijn gevaren te confronteren. Liever dat het niet bestaat, denk het maar weg. En als je toch bezig bent, schiet de boodschapper ook maar dood, want hij roept alleen maar nare dingen.
De Kadt en Reagan waren resoluut in het aangaan van de confrontatie met het communisme. Zonder overdrijven kan gesteld worden dat Reagan hoofdverantwoordelijk is voor het winnen van de Koude Oorlog. En dit niet dankzij het linkse establissement, die en masse op het verkeerde paard hebben gewed. De lafheid en de domheid stralen er vanaf. Dat ze desondanks toch weer stevig in het zadel zitten, kan ik dan ook alleen maar met verwondering gadeslaan.
Ook vandaag staan wij voor een grote opgave. Voor ons ligt het grootste gevaar waar wij in deze tijd mee om moeten gaan; een sterk herlevend islam, met een niet aflatende, 1.400 jaar oude veroveringsdrang. Ook nu staat de gehele linkse kerk weg te kijken, te dralen, te ontkennen en zelfs mee te werken met de vijand. Is dit echt de wereld die we aan onze kinderen willen nalaten?
Nederland heeft dit soort lafaards niet nodig. Nederland heeft mensen nodig die aan de kaak durven stellen wat er aan de hand is. Mensen die trots zijn op wat ons tot nederlanders maakt. Mensen die willen vechten voor ons land. Nederland heeft mensen nodig zoals Martin Bosma.
Read
January 25, 2026Voor scriptie (!!!!)
April 23, 2022
Beoordelen we boeken altijd alleen op hun inhoud, of laten we ons oordeel – al dan niet bewust – beïnvloeden door de naam en achtergrond van de auteur? Ik vermoed het laatste. Juist daarom is het van belang ‘De schijn-elite van de valse munters’ van politicus Martin Bosma zo objectief mogelijk te lezen. Bosma is immers volksvertegenwoordiger namens de PVV, een politieke partij die elke politiek-correcte Nederlander spontaan in een kramp lijkt te laten schieten. Destijds (2010) publiceerde columnist Bas Heijne – toch niet echt bekend als een rechtse denker - als een der eersten een recensie van dit boek in NRC-Handelsblad. Heijne slaagde erin weg te blijven van een vooringenomen auteursbeoordeling toen hij concludeerde dat (ik parafraseer) de ‘Schijn-elite van de valse munters’ een goed boek is en dat linkse mensen dat oordeel zwaar zal vallen.
Ook ik moet bekennen het boek positief te beoordelen. Sterk is het stukje moderne politieke geschiedenis, met een accent op de visies op massa-immigratie, dat Bosma op boeiende wijze beschrijft. Wie denkt dat kritiek op immigratie pas sinds de jaren tachtig een rol is gaan spelen in het politieke en maatschappelijke debat, en dan ook nog eens veroorzaakt door twijfelachtige politici als Hans Janmaat, zit er faliekant naast. Kritische (zakelijke) vragen over immigratie werden al gesteld door niemand minder dan Willem Drees sr., een van de grote namen uit de geschiedenis van de Nederlandse sociaaldemocratie, en diens zoon Willem Drees jr., voorman van de latere Democratische Socialisten ’70, een afsplitsing van de PvdA. Ook verschenen er in de late jaren zeventig nog diverse (kritische) rapporten over het vraagstuk rond gastarbeid, gezinshereniging en de gevolgen voor de Nederlandse samenleving, opgesteld door commissies waarvan de zetels hoofdzakelijk werden bezet door leden van linkse partijen. Bosma laat met zijn historische analyse zin hoe het denken begin jaren tachtig omsloeg, bij vrijwel alle gevestigde partijen, en kritiek stap voor stap een taboe werd in het politieke en maatschappelijke debat. De ruimte is hier te beperkt om alle ergernissen van Bosma te bespreken, zoals zijn analyse van 'de linkse kerk', de manier waarop multiculturalisme veranderde van een standpunt in een religie etc etc. Daar valt uiteraard nog heel wat over te zeggen; Bosma beroept zich bij de onderbouwing van zijn standpunten veelvuldig op het werk van J. de Kadt, een groot criticus van Nieuw Links binnen de PvdA. Ik ken het werk van De Kadt niet uit de primaire bron, maar naar ik begrijp zit Bosma er volgens De Kadt-kenner Ronald Havenaar met zijn interpretaties van het werk van de De Kadt regelmaat naast. Ik weet het niet, toch maar eens het werk van Havenaar (en de Kadt) gaan lezen.
Desalniettemin is 'De schijn-élite van de valse munters' een boek dat gedurende de gehele leesrit blijft boeien. Ik was misschien nog wel het meest geraakt door Bosma’s beschrijvingen van de invloed die het lidmaatschap van de PVV heeft (gehad) op zijn leven en dat van zijn partijgenoten. Hoe je ook denkt over Geert Wilders cs; het is een smet op een liberale democratie dat een volksvertegenwoordiger de rest van zijn leven gedwongen is te leven met bewakers om zich heen.
Ook ik moet bekennen het boek positief te beoordelen. Sterk is het stukje moderne politieke geschiedenis, met een accent op de visies op massa-immigratie, dat Bosma op boeiende wijze beschrijft. Wie denkt dat kritiek op immigratie pas sinds de jaren tachtig een rol is gaan spelen in het politieke en maatschappelijke debat, en dan ook nog eens veroorzaakt door twijfelachtige politici als Hans Janmaat, zit er faliekant naast. Kritische (zakelijke) vragen over immigratie werden al gesteld door niemand minder dan Willem Drees sr., een van de grote namen uit de geschiedenis van de Nederlandse sociaaldemocratie, en diens zoon Willem Drees jr., voorman van de latere Democratische Socialisten ’70, een afsplitsing van de PvdA. Ook verschenen er in de late jaren zeventig nog diverse (kritische) rapporten over het vraagstuk rond gastarbeid, gezinshereniging en de gevolgen voor de Nederlandse samenleving, opgesteld door commissies waarvan de zetels hoofdzakelijk werden bezet door leden van linkse partijen. Bosma laat met zijn historische analyse zin hoe het denken begin jaren tachtig omsloeg, bij vrijwel alle gevestigde partijen, en kritiek stap voor stap een taboe werd in het politieke en maatschappelijke debat. De ruimte is hier te beperkt om alle ergernissen van Bosma te bespreken, zoals zijn analyse van 'de linkse kerk', de manier waarop multiculturalisme veranderde van een standpunt in een religie etc etc. Daar valt uiteraard nog heel wat over te zeggen; Bosma beroept zich bij de onderbouwing van zijn standpunten veelvuldig op het werk van J. de Kadt, een groot criticus van Nieuw Links binnen de PvdA. Ik ken het werk van De Kadt niet uit de primaire bron, maar naar ik begrijp zit Bosma er volgens De Kadt-kenner Ronald Havenaar met zijn interpretaties van het werk van de De Kadt regelmaat naast. Ik weet het niet, toch maar eens het werk van Havenaar (en de Kadt) gaan lezen.
Desalniettemin is 'De schijn-élite van de valse munters' een boek dat gedurende de gehele leesrit blijft boeien. Ik was misschien nog wel het meest geraakt door Bosma’s beschrijvingen van de invloed die het lidmaatschap van de PVV heeft (gehad) op zijn leven en dat van zijn partijgenoten. Hoe je ook denkt over Geert Wilders cs; het is een smet op een liberale democratie dat een volksvertegenwoordiger de rest van zijn leven gedwongen is te leven met bewakers om zich heen.
November 21, 2017
Het verhaal van een man met een geweldige journalistieke carrière die alles achterliet om de stagiair van Geert Wilders te worden. Dit boek geeft een inkijkje in zijn beweegredenen.
Daarnaast veel informatie over hoe de politiek in de loop der jaren veranderd is. Wat vroeger sociaaldemocratisch heette, kan nu zomaar als extreem-rechts worden betiteld.
Een goed geschreven boek dat zeker niet alleen bedoeld of geschikt is voor PVV-stemmers.
Daarnaast veel informatie over hoe de politiek in de loop der jaren veranderd is. Wat vroeger sociaaldemocratisch heette, kan nu zomaar als extreem-rechts worden betiteld.
Een goed geschreven boek dat zeker niet alleen bedoeld of geschikt is voor PVV-stemmers.
December 22, 2023
Pdf via https://www.geenstijl.nl/5133232/dit-...
Citaten:
In 1962 waren er in Nederland 208 Turken en 8 Marokkanen [bron: De dans om het gouden kalf - C van Nispen tot Sevenaer] In 2006 zijn er een miljoen moslims, twee keer zoveel als in 1990. Er zijn nu 1,8 miljoen niet-westerse allochtonen in Nederland.
Dat is wat Nobelprijswinnaar Milton Friedman bedoelt als hij stelt: 'Je kunt niet tegelijkertijd een immigratieland en een verzorgingsstaat zijn. '
Het is duidelijk dat je goed op je woorden moet passen. De 'lijst van toegestane woorden' vertegenwoordigt een denkwereld, een code van wat mensen geacht worden te denken. Orwell heeft de universiteiten overgenomen. Race, class and gender moeten dus onze focus bepalen
Dus hebben we [PVV] altijd een financiële dekking voor onze plannen. Nooit zullen we geld twee keer uitgeven of ongedekte cheques presenteren.
Dat de elitemens zich graag multiculti opstelt, is daarvan een ver- lengstuk. Maar het is niet de volledige verklaring. Een veel belangrijker verklaring is de nagenoege afwezigheid van moslims in het dagelijks leven van de kosmopolitische elite. Mohammedanen zijn mensen waar men met de Prius langs rijdt.
Al deze idealen komen samen in het multiculturalisme. Multikul is de kroon van de sixties
Citaten:
In 1962 waren er in Nederland 208 Turken en 8 Marokkanen [bron: De dans om het gouden kalf - C van Nispen tot Sevenaer] In 2006 zijn er een miljoen moslims, twee keer zoveel als in 1990. Er zijn nu 1,8 miljoen niet-westerse allochtonen in Nederland.
Dat is wat Nobelprijswinnaar Milton Friedman bedoelt als hij stelt: 'Je kunt niet tegelijkertijd een immigratieland en een verzorgingsstaat zijn. '
Het is duidelijk dat je goed op je woorden moet passen. De 'lijst van toegestane woorden' vertegenwoordigt een denkwereld, een code van wat mensen geacht worden te denken. Orwell heeft de universiteiten overgenomen. Race, class and gender moeten dus onze focus bepalen
Dus hebben we [PVV] altijd een financiële dekking voor onze plannen. Nooit zullen we geld twee keer uitgeven of ongedekte cheques presenteren.
Dat de elitemens zich graag multiculti opstelt, is daarvan een ver- lengstuk. Maar het is niet de volledige verklaring. Een veel belangrijker verklaring is de nagenoege afwezigheid van moslims in het dagelijks leven van de kosmopolitische elite. Mohammedanen zijn mensen waar men met de Prius langs rijdt.
Al deze idealen komen samen in het multiculturalisme. Multikul is de kroon van de sixties
December 27, 2023
Mr Bosma, who has a long career in journalism with ABC news, CNN Business news and more, wrote a book about the effects of mass immigration on the Dutch society. Where others tried to camouflage negative effects, to 'cover it with the blanket of love', Bosma is open about any negatives created by a small group of politicians of the 'New Left' that believed Marxism would be better than democracy. He dismantles the '20 pillars of multi culturalism' and basically, exposes the many tricks that were pulled by people living in luxury neighborhoods in the Netherlands, to bring more and more poor people with a totally different culture into the poor neighborhoods of Netherlands: thus ensuring the problems and negatives won't knock on their own doors. I hope he will be able to bring change, now he is selected Speaker of the House of Representatives in the Netherlands. He also loves Gerard Reve, the best writer Holland ever had. Definitely worth our time!
July 11, 2024
Op zich best een interessant boek. Alleen met het oog op het huidige politieke klimaat valt het tegen. De opkomst van de pvv met de plannen uit het verkiezingsprogramma. Alleen jammer dat ook deze idealisten hun ziel hebben verkocht.
January 5, 2024
Martin Bosma slaat de plank nimmer mis.
January 24, 2012
Well written, well researched and annotated, historical analysis of modern Dutch politics.
December 9, 2015
Excellent summary of the recent political history of the Netherlands.
Displaying 1 - 12 of 12 reviews