O άνθρωπος είναι καμωμένος από συγκρούσεις. Η αρμονία που αποτελεί προϋπόθεση αλλά και στόχο, η ωριμότητα, δύσκολα πετυχαίνονται στην πράξη. Αν τα αντίθετα στο σύμπαν -στο εξαίσιο πέρασμα της μέρας στη νύχτα, του χειμώνα στο καλοκαίρι, της βροχής στον ήλιο, της φουρτούνας στη νηνεμία-, όλα τα διαφορετικά συνταιριάζουν υπέροχες συμφωνίες, στις συμπεριφορές μας και στα συναισθήματά μας συνεχώς γρονθοκοπούνται. Ο πόλεμος με τον μισητό, μειονεκτικό εχθρό-εαυτό επιζητά αφορμές να μεταφέρει την οργή του, την πίκρα του, την απογοήτευση της αδυναμίας του έξω. Την αυτοτιμωρία που αισθάνεται πως διψά τη μετατρέπει σε τιμωρία κατά άλλου. Για άλλη μια φορά να ρίξει το φταίξιμο μακριά, σαν ασθένεια μολυσματική, σαν βρόμικο ρούχο, να γλιτώσει απ' την αυτομομφή και τη φριχτή ενοχή. Και όσο πιο απλός και αγαθός είναι ο απέναντι, τόσο θα του θυμώνει, όπως θυμώνουμε με τον καθαρό καθρέφτη μας όταν τον κοιτάμε και μας στέλνει πίσω, ως είδωλο, ένα τέρας.
Υπάρχουν πλάσματα τόσο καθαρά που μας φτιάχνουν καθρέφτη, χωρίς να μιλούν, χωρίς να κάνουν τίποτα εξαιρετικό. Μόνο με το βλέμμα, με το χαμόγελο, με τη λάμψη που έρχεται από μέσα τους. Κάποιοι αναζητούν να πλησιάσουν τέτοια πρόσωπα, να καθρεφτιστούν, και κάποιοι τρέχουν μακριά τους, συκοφαντώντας τα, μέσα στο μυαλό τους έστω, για δικαιολογία.
Η Μάρω Βαμβουνάκη (English: Maro Vamvounaki) γεννήθηκε στα Χανιά όπου έζησε τα παιδικά της χρόνια. Από εννέα χρονών ήρθε με την οικογένειά της στην Αθήνα. Σπούδασε νομικά και ψυχολογία. Από το 1972 και για έντεκα χρόνια έζησε στη Ρόδο, όπου εργάστηκε ως συμβολαιογράφος. Σήμερα ζει στην Αθήνα.
Δε βαριέμαι ποτέ να διαβάζω τη συγκεκριμένη συγγραφέα. Ο τρόπος γραφής της, το πλούσιο λεξιλόγιο της, το γεγονός ότι η ίδια είναι πολυδιαβασμένη κι αυτό αποτυπώνεται, τα θέματα που πραγματεύεται: όλα αυτά με κάνουν να τη θεωρώ εθιστική και να επιζητώ πάλι να διαβάσω κάτι δικό της!....
Η Μάρω Βαμβουνάκη είναι η αγαπημένη μου ελληνίδα συγγραφέας και αδημονώ για κάθε νέο της βιβλίο....ο τρόπος γραφής της με στέλνει σε διακόσιους κόσμους ταυτόχρονα και θέτει σε λειτουργια κάθε εγκεφαλικό μυ...
Έχω διαβάσει πολλά βιβλία της, αυτό είναι ένα από τα αγαπημένα μου...
Η καρδιά που βρίσκει ομορφιά παντού, γεμίζει με ελάχιστα...
Ένα ενδιαφέρον βιβλίο με ψυχολογικές αναλύσεις,σκέψεις,απόψεις που είναι τόσο αληθινές,αλλά δυστυχώς δεν τις παραδεχόμαστε.Μια συνεχής αναζήτηση του ψυχικού μας κόσμου.Βιβλίο που θέλει προσοχή και αφοσίωση στην μελέτη του.Ενα ψυχικό και πνευματικό ταξείδι που σε συγκινεί,προβληματίζει και σε βάζει στο μονοπάτι της αυτογνωσίας.Εξαιρετική γραφή και με απλή γλώσσα σχολιάζει όσα απασχολούν τον σημερινό άνθρωπο.
Η Βαμβουνακη είναι μια συγγραφέας που δεν μου αρεσε ποτέ. Η μοιρολατρεία της, η στάση της απεναντι στην γυναικεία κακοποιηση και η εικονα της γυναικας που παρουσιαζει, αναχρονιστική και ξεπερασμενη με απωθουσαν. Στα θετικα της, ο αψογος χειρισμός της ελληνικής γλώσσας που σε βοηθαει να ανεχτείς την κακή μυθιστορία της. Παρολα αυτά το συγκεκριμενο βιβλίο της είχε ένα θετικό προσημο. Μια ενδιαφερουσα θεματολογία, με πολλές αναφορές στην κλασσική λογοτεχνία, με παντα αψογο χειρισμό της γλώσσας, με ψυχαναλυτικό υποβαθρο παρολη την υποβοσκουσα θρησκοληψία. Γιάλομ δεν είναι αλλα διαβαζεται ευχαριστα.