Οι παλιές αγάπες πάνε στον παράδεισο

by Μάρω Βαμβουνάκη, Maro Vamvounaki

Το βιβλίο ''Οι παλιές αγάπες πάνε στον Παράδεισο'', είναι ένα μυθιστόρημα που περιστρέφεται γύρω από την νοσταλγία. Στον πρόλογό της η συγγραφέας λέει : ''Η νοσταλγία είναι διεγερτική γιατί ο άνθρωπος ποθεί την αιωνιότητα. Αν δεν μπορεί να την συναντήσει τραβώντας μπροστά, στρέφεται πίσω αναζητώντας την αρχή του. Διαισθάνεται πως μονάχα σπάζοντας το φράγμα του χρόνου, του μέλλοντος χρόνου και του παρελθόντος, ίσως να φτάσει στον χρόνο τον άχρονο και να ειρηνεύσει. Δίχως ελπίδα αιωνιότητας, θα καταλήξει, μ' άλλα λόγια η Μέλα στο μυθιστόρημα, καμιά ελπίδα δεν αντέχει για πολύ''.

Genres: Novels, Romance, Fiction

194 pages, Paperback

First published January 1, 2000

About the author

Η Μάρω Βαμβουνάκη (English: Maro Vamvounaki) γεννήθηκε στα Χανιά όπου έζησε τα παιδικά της χρόνια. Από εννέα χρονών ήρθε με την οικογένειά της στην Αθήνα. Σπούδασε νομικά και ψυχολογία. Από το 1972 και για έντεκα χρόνια έζησε στη Ρόδο, όπου εργάστηκε ως συμβολαιογράφος. Σήμερα ζει στην Αθήνα.

Reviews

[°°°·.°·..·°¯°·._.· ʜᴇʟᴇɴ Ροζουλί Εωσφόρος ·._.·°¯°·.·° .·°°° ★·.·´¯`·.·★ Ⓥⓔⓡⓝⓤⓢ Ⓟⓞⓡⓣⓘⓣⓞⓡ Ⓐⓡⓒⓐⓝⓤⓢ Ταμετούρο Αμ · Rating 4 out of 5]

"Μόνο που η ανταπόκριση η αληθινή έρχεται από ερήμους σιωπής, κι η εμπιστοσύνη η αληθινή ύστερα από ερήμους απιστίας , κι η ασφάλεια η αληθινή μέσα από ερήμους ανασφάλειας".

"Όταν κάποτε αυτό που πολύ προσδοκάς να συμβεί, σ΄αφήνει την αλλόκοτη γεύση του ανικανοποίητου μια και σπάνια συμπίπτει μ’ εκείνο που περιμένεις".


Καλή ανάγνωση!

[Rêve · Rating 5 out of 5]

Έψαχνα χρόνια αυτό το βιβλίο κι αυτό γιατί είχε εξαντληθεί και δεν μπορούσα να το βρω πουθενά...Φυσικά δεν ήθελα απλά να το δανειστώ γιατί το ένιωθα σαν να το 'ξερα ότι δεν θα μπορούσα να το αποχωριστώ με τίποτα μετά. Έτσι χρόνια αργότερα , ακόμα κι ο παράδοξος τρόπος με τον οποίο τελικά έφτασε στα χέρια μου , χιλιομεταχειρισμένο και "φορτισμένο" με όλη την ενέργεια εκείνων που χάθηκαν στις σελίδες της Μάρως , θεωρώ ότι είναι ένα μέρος της μαγείας του.
Ένα υπέροχο μυθιστόρημα για τη νοσταλγία , τη φιλία , την αγάπη, απο αυτά που ξέρει μόνο η Μάρω Βαμβουνάκη να γράφει , απο αυτά που κρατάς κι ένα μολυβάκι την ώρα που το διαβάσεις γιατί είναι αδύνατον να μην το γεμίσεις υπογραμμίσεις και σημειώσεις , από αυτά που θα αφήσουν τη γλυκιά λυτρωτική κάθαρση στο τέλος και που αν μη τι άλλο , δεν θα σε αφήσουν να είσαι ποτέ ξανά ο ίδιος.

[Zozoka · Rating 4 out of 5]

Με αφορμή την εφηβική μου λατρεία στους ΠυξΛαξ, αυτό είναι ένα βιβλίο που πάντα ήθελα να διαβάσω. Ήρθε η ώρα του σε μια ηλικία που νιώθω ότι γίνομαι όλο και λιγότερο ρομαντική, όλο και περισσότερο μηδενιστρια. Πρόκειται για την ιστορία μιας μεσοκοπης σκηνογράφου που επιστρέφει στην ιδιαίτερη πατρίδα της για να ξανασυναντήσει τον πρώτο και άσβεστο έρωτα της νιότης της. Το λυρικό ύφος του βιβλίου με ξένισε πολύ στην αρχή και τελικά είναι ο μόνος λόγος που δεν του βάζω 5. Πως μια τόσο πεζή ιστορία με λυρικά στοιχεία κατάφερε τελικά να με καθηλώσει, να μιλήσει μέσα μου, να με αναστατώσει σε τέτοιο βαθμό ακόμα δεν έχω καταλάβει. Η συγγραφέας τελικά καταφέρνει να καταπιάνεται με πανανθρώπινες διαχρονικές έννοιες και ανησυχίες σχετικά με τη φιλία, το γάμο, τη γονεϊκοτητα, τον έρωτα, τη ζωή και το θάνατο και να συνομιλεί κατευθείαν με τον αναγνώστη. Πρέπει μάλλον να διαβάσω κι άλλο δικό της κείμενο και ίσως ξεκλειδώσω κι άλλες πόρτες που κρατάω κλειστές...

[Take_a_pill · Rating 4 out of 5]

Για να μην ξεχνάμε οτι η ζωή και ο έρωτας είναι στο παρών.

[skitso.istoria · Rating 4 out of 5]

«Μπο­ρεί μια παλιά αγάπη να παραμένει στα κρυφά, στις στάχτες της, επικίνδυνα ζωντανή;».
Είναι η πρώτη μου επαφή με την Μάρω Βαμβουνάκη και ομολογώ να πω πως λάτρεψα την γραφή της.
Η Ελβίρα αφήνει πίσω την ζωή της και αναζήτα τον παλιό της έρωτα.
Ένα βιβλίο που κύλησε πολύ γρήγορα και είχε πολύ όμορφες περιγραφές.
4/5

[Aggeliki · Rating 4 out of 5]

Έρχεται η στιγμή που η αγάπη, σε όλες της τις μορφές, θα δοκιμαστεί. Για άπειρους λόγους και με επίσης άπειρες αφορμές. Το βιβλίο αυτό είναι η επιβεβαίωση αυτής της σκέψης μου.
Η Ελβίρα πιέζεται από το παρόν και μοιραία όπως πολλοί άνθρωποι, επιστρέφει στο παρελθόν με τα καλά και τα άσχημά του. Νοσταλγεί τον εαυτό της όπως τον θυμόταν, τους ανθρώπους γύρω της όπως ήταν κάποτε, φαντάζεται τη ζωή της όπως θα μπορούσε να είναι. Πέφτοντας στη γνωστή παγίδα όταν επιχειρείς κάτι τέτοιο: ξεχνά προς στιγμήν όσα έχει στο σήμερα και εξιδανικεύει τους ανθρώπους του χθες.
Σίγουρα σε καποια σημεία, αναγνωρίζεις τον εαυτό σου. Ίσως και να ταυτίζεσαι και να εκνευρίζεσαι που ταυτίζεσαι. Αυτό σημαίνει πως η Βαμβουνάκη εκτός από το γεγονός ότι χτυπάει φλέβα, έχει καταφέρει αυτό ακριβώς που ήθελε: να αποδώσει την ψυχοσύνθεση του χαρακτήρα της.
Ως παιδί που η εφηβεία της ήταν γεμάτη από τραγούδια των Πυξ Λαξ, δεν γινόταν να μη χαμογελάσω κάθε που έβρισκα σκόρπιους στίχους (αυτούς που αριστουργηματικά έγραψε η Βαμβουνάκη για το ομότιτλο με το βιβλίο τραγούδι) στο κείμενο.

“Ό,τι αξίζει πονάει κι είναι δύσκολο”.

[Yorgos Economu · Rating 4 out of 5]

Ερωτική, φιλική, γονεϊκή, συμβιβασμένη αγάπη, υψηλή προσδοκία, ηχηρή απομυθοποίηση, ηθικός και ιδεολογικός μαρασμός, υποκρισία, συναισθηματική ασφυξία, συναισθηματική αποστείρωση, εσωτερική πάλη και άλλες ακόμα παρεμφερείς έννοιες που χαρακτηρίζουν και βασανίζουν τόσο τις διαπροσωπικές όσο και, κυρίως, τις ενδοπροσωπικές σχέσεις αντιμετωπίζονται με αξιοθαύμαστη ειλικρίνια και κάθε άλλο παρά επιτηδευμένο εμπορικό συναισθηματισμό από την συγγραφέα.
Είναι ίσως αδύνατο να μη μπορέσει να ταυτιστεί συναισθηματικά κανείς με τουλάχιστον τις περισσότερες από τις παραδοχές και τα ερωτήματα της ηρωίδας, που τόσο εύγλωττα και διορατικά αναφέρονται μέσω της πένας της Βαμβουνάκη.

[Angel Ant · Rating 4 out of 5]

Το βιβλίο έχει έναν νοσταλγικό χαρακτήρα που ταιριάζει με την ψυχολογία της πρωταγωνίστριας, της Ελβίρας. Η ανάγνωση γίνεται εύκολα παρ’ όλο που η συνέχεια της ιστορίας έχει έμμεση εξέλιξη, σαν να διαβάζουμε κάποιο ημερολόγιο ίσως.
Μπορούν να κρατηθούν αρκετά σημεία ως αξιοσημείωτα.

[Ifigenia · Rating 3 out of 5]

[3,5]

"Οι παλιές αγάπες πεθαίνουν. Οι παλιές αγάπες πεθαίνουν και πάνε στον παράδεισο καθαγιασμένες, εξωραισμένες μέσα σε σύννεφα νοσταλγίας που ακούραστα μνημονεύει τη δόξα τους και την ανεπανάληπτη ομορφιά τους. Οι παλιές αγάπες πεθαίνουν και δεν ανασταίνονται πια".

Ένιωσα ότι όλο το βιβλίο ήταν διαποτισμένο με το αίσθημα απογοήτευσης, πλήξης και ανίας μιας μονότονης ζωής. Όμως το τέλος θεωρώ ήταν πολύ όμορφο και μετέφερε ένα ελπιδοφόρο μύνημα, μιας και η ηρωίδα, ένιωσε την πολυπόθητη ευτυχία μετά από καιρό. Η επιστροφή της Ελβίρας στην πατρίδα της ήταν από τα αγαπημένα μου σημεία, γεμάτο νοσταλγία και μελαγχολία για τα περασμένα!

[Demetra Stavridou · Rating 3 out of 5]

3.5

[Maria Ch · Rating 3 out of 5]

Οσο και να πιστεύει κανείς ότι αυτό το μυθιστόρημα καταπιάνεται με τις παλιές, πρώτες αγάπες, διαβάζοντας το συνειδητοποιεί κανείς ότι η ιστορία του βιβλίου στηρίζεται στην φιλία, στην οικογένεια, στην αγάπη και όλες τις μορφές και ‘αντοχές’ της στον χρόνο. Το γράψιμο της Βαμβουνάκη όπως πάντα μαγευτικό. Βέβαια πιστεύω πως αν διάβαζα αυτό το βιβλίο σε μεγαλύτερη ηλικία θα ήταν καλύτερα για μένα να ταυτιστώ με την πρωταγωνίστρια και τις διάφορες συναισθηματικές αλλαγές και εκφάνσεις της, κάποιες στιγμές χρειάστηκε να στηρίξω την εμπειρία της σε συζητήσεις και βιώματα της μητέρας μου που ηλικιακά είναι πιο κοντά στην Ελβίρα αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν απόλαυσα το βιβλίο. Σίγουρα δεν είναι τόσο ξεχωριστό όσο τα βιβλία ψυχολογίας της Βαμβουνάκη στα οποία θα επανέρχομαι ξανά και ξανά κάθε φορά. Γενικά Το φάντασμα μιας αξόδευτης αγάπης είναι το καλύτερο βιβλίο της που έχω διαβάσει, για μένα θα είναι πάντα και το πιο ξεχωριστό όμως έχω απολάυσει την ανάγνωση όλων των βιβλίων της που έχω διαβάσει μέχρι σήμερα.

[Bella Baxter · Rating 4 out of 5]

Πετυχημένη καριέρα, μια όμορφη οικογένεια, καλούς φίλους.
Θα χαρακτήριζες αχάριστο έναν άνθρωπο που, ενώ έχει όλα αυτά, νιώθει μια αφόρητη πλήξη κι ένα κενό που δε λέει να γεμίσει με τίποτα.
Στις αρχές των 90s που γράφτηκε το βιβλίο αυτό που βιώνει η Ελβίρα μεταφράζεται ως “κρίση των 40”.
Το βιβλίο είναι απίστευτα επιδραστικό και μιλάει στη καρδιά του αναγνώστη, ακριβώς γιατί είναι πολύ ανθρώπινο και αληθινό μέσα σ’ όλη την παράνοια και τον αλλοπρόσαλλο τρόπο σκέψης που μάς διακατέχει.

" Πως γίνεται να ζεις τόσα χρόνια με κάποιον που δεν γνωρίζεις ?"
" Κανείς δε ξέρει να μας βασανίσει όπως ο εαυτός μας "
" ΄Εγινε τολμηρή από φόβο και γενναία από δειλία "
" Νομίζουμε πως ελευθερωθήκαμε ενώ μας έχουν μακρύνει τις αλυσίδες "
" Το παρελθόν είναι πάντα παρόν κι ας μη το καταλαβαίνουμε "
" Φοβάται το χειρότερο , πως τίποτα πια δεν επιθυμεί "

[_time_2_read_ · Rating 3 out of 5]

Μια γυναίκα που έχει, φαινομενικά, τα πάντα αλλά κάτι λείπει.
Η Ελβίρα , 40 χρονών, στη μέση της ζωής της νιώθει ότι έχει βαλτώσει ,ζει μια ζωή γεμάτη πλήξη. Νιώθει ότι το παρόν δεν έχει κανένα ενδιαφέρον κ έτσι, όπως πολύ συχνά συμβαίνει, ανατρέχει στο παρελθόν της να ζητήσει τις απαντήσεις που ψάχνει.
Επισκέπτεται το νησί της μετά από 20 χρόνια απουσίας Αλλά και τον Παύλο, τον πρώτο και μοναδικό της έρωτα.
Η συνάντηση τους δεν ήταν όπως την είχε ονειρευτεί αλλά ήταν κάτι που χρειαζόταν ώστε να κλείσει τους παλιούς λογαριασμούς και να σχεδιάσει την καινούρια της ζωή από την αρχή, απερισπαστη από τους δαίμονες του παρελθόντος και τα απωθημένα της.
Είχα αρκετά μεγάλες προσδοκίες γ αυτό το βιβλίο όμως δεν μπορώ να πω ότι δεν μου άρεσε
Αυτό που κάνει το βιβλίο μοναδικό είναι η εξαιρετική γραφή της συγγραφέως, η οποία είναι μαγική.

[Maria Krou · Rating 3 out of 5]

Καλή πένα έχει η συγγραφέας και αναφέρεται σε μια κάπως εκνευριστική πρωταγωνίστρια η οποία είναι και εγωπαθης. Διαδραματίζεται κάπου στο '90 η ιστορία χωρίς συγκεκριμένο χωροχρόνο. Ευκολοδιαβαστο αλλά πάει μπρος πίσω στο χρόνο. 3 στα 5

[Zoi Papanikolaou · Rating 5 out of 5]

μπορεί μια παλιά αγάπη να παραμείνει στα κρυφά, στις στάχτες της επικίνδυνα ζωντανή; σελ28

[Ελένη Ισπόγλου · Rating 5 out of 5]

Ένα βιβλίο πραγματικός έρωτας με υπέροχη γραφή και πολύ δυνατά συναισθήματα - Το έχω διαβάσει 3 φορές

[Φωτεινή Παλιεράκη · Rating 5 out of 5]

Ένα εφηβικό βιβλίο που προκαλεί έντονα συναισθήματα μέχρι ακόμα και τώρα

[Αικατερίνη Χριστοδούλου · Rating 5 out of 5]

Το αγάπησα!

[Yanper · Rating 2 out of 5]

Παράξενο βιβλίο, με άφησε με ανάμικτα συναισθήματα.

[Nat Ts · Rating 5 out of 5]

Υπέροχο, τρυφερό βιβλίο, όπως όλα όσα έχω διαβάσει από την Μάρω Βαμβουνάκη! Στο τέλος αφήνει μια γλυκόπικρη αίσθηση, μαζί με έναν τόνο ελπίδας.

[Evie Theodoropoulou · Rating 4 out of 5]

《 Δε ξέρω αν φεύγεις για το λίγο μου, η αν αυτό που νιώθω ήταν πολύ για σένα, πολύ για μένα. 》

[Searchingthemeaningoflife Greece · Rating 5 out of 5]

[...]Είναι άγριο πράγμα ο γάμος, κι η αυτοδέσμευση της ζωής σου παντοτινά, επειδή μια ενοχή από την πίεση μιας ανάγκης ή από τη μέθη ενός έρωτα, αποφάσισε έτσι, είναι επιτίμιο βαρύ για έναν αδύναμο ή για ένα μεθυσμένο. Πώς γίνεται κάποιος που μετά από χρόνια γίνεται άλλος να συνεχίσει να μοιράζεται τον εαυτό του με κάποιον που κι αυτός με τα χρόνια έγινε άλλος; Τούτοι οι δύο οι σημερινοί, θα παντρεύονταν πάλι τώρα;[...]