Бал-Маскарад

Detective Kosuke Kindaichi #19

by Seishi Yokomizo

Кинозвезду Тиеко Отори преследует рок. Двое мужей Тиеко погибли в результате трагических случайностей. И вот очередной удар: найден труп ее третьего мужа - художника Кего Отори. За расследование берется частный сыщик Коскэ Киндаити. Вероятность самоубийства он считает ничтожно малой. Зато его внимание привлекает загадочная головоломка из спичек, найденная возле тела покойника. Именно в ней Коскэ Киндаити видит ключ к разгадке тайны. Его цель - не только раскрыть преступление, но и положить конец череде смертей, связанных с красавицей актрисой.

Genres: Fiction, Mystery

448 pages, Hardcover

First published September 1, 1986

About the author

Seishi Yokomizo (横溝 正史) was a novelist in Shōwa period Japan.
Yokomizo was born in the city of Kobe, Hyōgo (兵庫県 神戸市). He read detective stories as a boy and in 1921, while employed by the Daiichi Bank, published his first story in the popular magazine "Shin Seinen" (新青年[New Youth]). He graduated from Osaka Pharmaceutical College (currently part of Osaka University) with a degree in pharmacy, and initially intended to take over his family's drug store even though sceptical of the contemporary ahistorical attitude towards drugs. However, drawn by his interest in literature, and the encouragement of Edogawa Rampo (江戸川 乱歩), he went to Tokyo instead, where he was hired by the Hakubunkan publishing company in 1926. After serving as editor in chief of several magazines, he resigned in 1932 to devote himself full-time to writing.
Yokomizo was attracted to the literary genre of historical fiction, especially that of the historical detective novel. In July 1934, while resting in the mountains of Nagano to recuperate from tuberculosis, he completed his first novel "Onibi" (『鬼火』), which was published in 1935, although parts were immediately censored by the authorities. Undeterred, Yokomizo followed on his early success with a second novel Ningyo Sashichi torimonocho (1938–1939). However, during World War II, he faced difficulties in getting his works published due to the wartime conditions, and was in severe economic difficulties. The lack of Streptomycin and other antibiotics also meant that his tuberculosis could not be properly treated, and he joked with friends that it was a race to see whether he would die of disease or of starvation.
However, soon after the end of World War II, his works received wide recognition and he developed an enormous fan following. He published many works via Kodansha's Weekly Shōnen Magazine in serialized form, concentrating only on popular mystery novels, based on the orthodox western detective story format, starting with "Honjin Satsujin Jiken" (『本陣殺人事件』) and "Chōchō Satsujin Jinken" (『蝶々殺人事件』) (both in 1946). His works became the model for postwar Japanese mystery writing. He was also often called the "Japanese John Dickson Carr" after the writer whom he admired.
Yokomizo is most well known for creating the private detective character Kosuke Kindaichi (金田一 耕助). Many of his works have been made into movies.
Yokomizo died of colon cancer in 1981. His grave is at the Seishun-en cemetery in Kawasaki, Kanagawa (神奈川県 川崎市).

Reviews

[Olga · Rating 3 out of 5]

Хорошо завернул автор интригу, хотя и сложновато.
Бывшие мужья известной актрисы мрут как мухи. Да и в целом неясно, отчего они разводятся с вроде бы милой женщиной. Детектив Киндаичи расследует смерти последних двух мужей, контактировавших друг с другом незадолго до гибели. Рядом с погибшим нашли головоломку из спичек, но как она соотносится с произошедшим?

[Mizuki · Rating 2 out of 5]

2.5 stars at most. Clearly Masquerade is not Seishi Yokomizo at his best.

I like the description on the different landscapes of Karuizawa (a famous spot for vacation in Japan) and I kind of enjoy Yokomizo's writing. However, the murder mystery is so flat and dim it becomes a letdown. 300+ pages into the story, three guys are already dead and one guy is missing, but I still feel hardly any tension and urgency, then when the big revealing of the murderer's identity comes, I'm less than impressed.

[Ujin Benjaporn · Rating 4 out of 5]

จบได้สวยงาม เนื้อเรื่องลึกลับ ซับซ้อน เดาไม่ออกเลย อ่านสนุก หยุดไม่อยู่

[Serhiy · Rating 3 out of 5]

Вперше читав японський детектив. Загалом сподобалося: історія виявилася класичною - вбивства, обмежене коло підозрюваних. Проте японські імена змусили на два аркуші А4 виписувати родинні дерева та взаємозв'язки, щоб не заплутатися, хто кому брат чи сват.

[Stk Kindaichikungz · Rating 5 out of 5]

เป็นหนึ่งในตอนยาวที่สนุกดี ตั้งชื่อตอนได้น่าสนใจ แต่พออ่านแล้ว กลับไม่มีอะไรเกี่ยวกับงานเต้นรำสวมหน้ากากเลย จนอ่านไปยันตอนท้ายเล่มมันจะเฉลยว่าอะไรคือความหมายที่แท้จริงของ"งานเต้นรำสวมหน้ากาก" ถือว่าใช้ได้ครับตอนนี้

[Suwitcha Chandhorn · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้ก็ยังคงแนวทางพล็อตซับซ้อนตัวละครมากหน้าหลายตาตามมาตรฐานของนิยายชุดนี้เอาไว้ได้ สิ่งที่เพิ่มเติมขึ้นมาคือตัวเอกต้องคาดเดาโดยไม่มีหลักฐานยืนยันชัดเจนมากขึ้นเกี่ยวกับปริศนาของคดี ตัวละครที่มีจำนวนมากจนเกินไปทำให้สับสนหลงทางได้ง่าย และดูเหมือนแต่ละตัวละครจะถูกพันกันไว้อย่างหลวม ๆ การทิ้งร่องรอยของแต่ละตัวละครเลยทำให้ต้องร้องในใจว่าอะไรวะหลายหน ท้ายเรื่องมีความพยายามทิ้งปริศนาไว้ให้จบแบบปลายเปิด (ให้ไปคิดต่อเอาเอง) สองสามจุด ก็เป็นเรื่องน่าแปลกใหม่แต่ไม่มีแรงดึงดูดให้คิดตามเท่าที่ควร

เช่นเคยถ้าจะต้องให้ดาวในตอนนี้คงให้ได้แค่สามดาวครึ่ง

[Morris Yen · Rating 5 out of 5]

不錯的作品，結局顛覆我原本的猜想。