Publicado originalmente como La cancha de los deseos, esse infantojuvenil tem a tradução para o português de Eric Nepomuceno, que já trabalhou em obras de Gabriel Garcia Márquez, Julio Cortázar, Eduardo Galeano, entre outros grandes nomes da literatura latino-americana. Juan Villoro narra com muito bom humor as peripécias de Arturo, um garoto que, como todos os habitantes de seu país, é fanático por futebol. No entanto, a seleção é um desastre. Os jogadores, embora esbanjem simpatia e sejam idolatrados pela torcida, nunca conseguiram ganhar uma partida. Para reverter a situação e finalmente ver o time vencer, Arturo decide pedir ajuda a seu pai, um cientista que vive fazendo experiências misteriosas. O estádio dos desejos ainda traz ilustrações do cartunista Francisco França, autor de Livro, Isto (Terceiro Nome, 2014) e ilustrador de O livro da sorte (Terceiro Nome, 2014), de Heloisa Prieto.
Juan Villoro is Mexico's preeminent novelist. Born in Mexico City in 1956, he is the author of half a dozen prize-winning novels and is also a journalist. In 2004, he received the Herralde Prize for his novel El testigo (The Witness).
Arturo: todo un genio El papá: un científico del balón que se sabe todas las fórmulas del mundo hasta de Bettlejeuce y hasta de Plutón que sabe poner apodos graciosos: Criatura experimental, Pechuga empanizada, Conejo de laboratorio, Gorrión sin alpiste, muy gracioso, por la otra parte: porqué no contratas jugadores si tenéis un montón de money money
"El fútbol es un deporte tan significativo que algunos presidentes dejan de gobernar cuando hay partidos importantes. Si la selección es un desastre, ocurre una catástrofe nacional". Una forma curiosa de reflejar la afición de las tribunas xD
Villoro siempre me parece un escritor que te entrena la imaginación y en esta ocasión lo hace en el campo de fútbol, muy recomendable para niños que amen este deporte