Memet Baydur edebiyatımızın hakkı teslim edilmemiş yazarlarından biri bence. Şu kitapta bir "Tarzan" öyküsü var ki olağanüstü. Enfes. Özellikle (elbette çok iyi bir oyun yazarı olması sebebiyle) diyalog yazma konusunda bir usta. Hakkında daha çok konuşulması gereken yazarlar çok dar bir çevrede dönüp durdukça kahroluyorum. Memet Baydur'un öykücülüğü de "Sükut Suikasti'ne uğrayanlar listesi"nde. Maalesef.
Erken kaybettiğimiz ve maalesef pek bilinmeyen, hakkı teslim edilmeyen yazarlarımızdan Mehmet Baydur (1951-2001). Tiyatro oyunlarıyla daha çok tanınıyor sanırım. Ben de ilk kez bu toplu öyküleriyle, epey gecikmeli olarak, ancak hayranlıkla okudum Baydur’u. Oğuz Atay’ı hatırlatan bir tarzı var. Keskin bir zeka ve birikimin ürünü, çoğu harika bir mizah anlayışına da sahip öyküler. YKY yazar hayattayken 1995’te bastığı öykülerinin, dergilerde kalan ve yayınlanmamış olanları da ekleyerek 2010’da aynı başlıkla genişletilmiş bir ikinci baskısını yapmış. İyi de etmiş. Ancak yayımlanmayan, hatta bazıları tamamlanmayan öyküler diğerlerinin biraz gerisinde. Bu nedenle kitabın ilk yarısı çok daha güçlü, diğer yarısı ise biraz meraklıları için adeta. Yine de farklı ve iyi metinler okumaya ilgisi olanlara tavsiye ederim. Bu kitapla ilgili YKY gibi ciddi bir yayınevine iki eleştirim olacak: 1) Bu kadar yazım hatası YKY etiketine hiç yakışmıyor, şaşırdım. 2) Böylesine değerli bir derleme basarken girişte ya da sonunda, açıklayıcı bir not olmalıydı, bu da ciddi bir eksiklik.