O.. o.. hoe moet ik dit beoordelen?
Het begin van het boek vond ik nogal verwarrend. Ik kreeg de tijdsprongen niet meteen door en belangrijker nog, dit leek totaal niet op de bijbelverhalen 💔
Kijk ik weet dat dit een roman is maar ik had verwacht dat de auteur de lege plekken uit de bijbel zou invullen met eigen interpretaties die wel gebaseerd zijn op wat al in de Schriften staat.
Dus kan je voorstellen hoe bamboozled ik was toen ik las dat Magda de vrouw was van de Griekse soldaat Leonidas, en alles wat daarna kwam 🫠🤏
De vertaling is vrij makkelijk om te lezen.
kort, to the point
ANYWAYS OVER HET INHOUD
Ik denk dat ik meer had genoten als het boek over volledig fictionele personages ging, in plaats van Magda, Jezus etc. zelf. Ik kon er niet echt in komen, vooral omdat de personages totaal niet overeenkwamen met hoe ik ze . ken
Mijn kennis is beperkt maar genoeg om te merken dat ze normaal gesproken anders worden beschreven lol
Maar misschien is dat juist de bedoeling van de auteur. Misschien ben ik wel die joodse meid waarover in het boek wordt gesproken, die te veel vasthoudt aan regels en “juistheid”
Ik had ook graag meer gezien van de relatie tussen Magda en Jezus. De momenten waarop Jezus gewoon een mens was, een man, iemand die zorgen had en moe kon zijn .. dat vond ik mooi
Jammer dat hun band verder nauwelijks werd uitgewerkt
Ook had ik gewild dat bepaalde gebeurtenissen wat langer duurden of dieper werden uitgewerkt, zoals:
1. De ervaring van magda bij de kruisiging/kruistocht van Jezus
2. De 1e en 2e dood van Leonidas. POV van zowel magda als Terentius, Octavianus, Euphorsyne.. al die mensen die haar lief hadden
3. De reünies oh my goodness de reünies
4. Het moment waarop en nadat Magda naar Kafarnaum vertrok
5. Het oprijzen van Jezus na zijn dood
EN ZOVEEL MEER ugh ze voelden voor mij gwn te afstandelijk en te kort.
Je zou denken dat die momenten een soort climax zouden hebben, maar toch bleef alles een beetje op een lijn.
Ik zou zeggen dat de momenten die leidden naar de laatste van Leonidas wel een soort opbouw hadden maar een climax is het ook niett echtt
ik had ook gewild dat er langer stil werd gestaan bij de identiteit van de ‘prostituee’ (wat allang debunked is trwns)
Maar ik had gewoon graag meer gelezen over haar gedachten als een hele Joodse meid die in zonde leeft en wat dat met haar deed, especially met de gebeurtenis van Mirjam.
De tegenstelling van eerst luid en duidelijk tegen je pleegmoeder zeggen dat je geen heiden wordt, en een paar jaar later zelf kiezen om in zonde te leven.
Zelfs al was je pleegmoeder (die een pimp was) dat niet eens van plan.
Halverwege begon ik me zelfs af te vragen of het verhaal echt zo meeslepend was, of dat ik gewoon graag wilde dat het boek eindelijk uit was en door kan gaan met mijn volgende boek
Verder snapte ik niet helemaal wat het doel van het boek is. _Religieus_ is het niet echt. Het schijnt wel een belangrijk licht op de age old probleem van -mannen denken weer dat zij beter zijn dan vrouwen-
Een belangrijk inzicht ja maar t deed mn ogen niet open of iets dergelijks
TOCH heb ik een paar traantjes aan t einde gelaten 🥲
Het stuk over de reünies.. dat gevoel dat je alle gemiste jaren wil goedmaken, dat elke vraag die in de lucht hangen moet beantwoorden, alsof je de tijd op die manier terug kan winnen
En wat me het meest raakte: al vanaf het begin van het verhaal praat Magda over Leonidas’ uiterlijk. Hoe hij er ouder uitziet, vermoeider dan vroeger. Bij het begin denk je dat het een detail is die niet veel uitmaakt, het is iets om het verhaal meer vloeiend, vol te maken.
Maar dan… ben je ineens een paar honderd bladzijden verder. Als je nog een beetje bladert is de kaft weer in zicht.
En daar zit je dan, samen met Magda, naast haar pleegvader op zijn sterfbed. Ze beseft opeens dat ze eigenlijk nooit echt naar hem heeft geluisterd. Ze hebben vaak gepraat, ja, maar nooit had ze hem echt gevraagd hoe het met HEM ging.
Dat moment waarop ze dacht: “Als hij mijn biologische vader was geweest, had ik beter voor hem gezorgd.” bro 😭😭😭😭😭😭
Hij is meer vader dan wie dan ook. Je hebt hem voor lief genomen, en dat doen echte kinderen ook met hun ouders. Je beseft pas wat ze voor je betekenen als het te laat is. En dat maakt hem juist je échte vader. 💔💔💔💔💔
dont talk to me ik ben echt een sukkel voor ouder/kind dynamieken
IK WEET NIET HOE IK DIT BOEK MOET BEOORDELEN
Er waren zoveel dingen die ik had gewild. Meer religie, meer accuraatheid, meer emotie, meer diepgang.
Maar tegelijkertijd had ik aan t einde wel veel gevoeld.
Alleen denk ik dat die emoties vooral voortkwamen uit mijn eigen ervaringen, niet uit de kracht van het boek zelf.
Ik huilde meer om mezelf dan om Magda.
Ik ben echt sterk van mening dat als ik alleen waarde kan halen uit je boek door andermans mening of mijn eigen ervaring erop te projecteren . dan is het boek zelf gewoon niet zo goed
ja emoties worden beïnvloed door wat je zelf hebt meegemaakt, maar ik kan ook geraakt worden door een goed geschreven boek, zelfs als ik me er totaal niet in herken
ALLL MET ALLL
Zou ik het aanraden? Nee.
Vind ik het een slechte read? Ook niet.
WEL heb ik wel wat gevoeld.
Dus een 3.5/5 🤏🌟🥸
—- —— —— — ——— ——- ———-
“De waarheid? Ze keek naar de rol waarop ze het verhaal van haar jeugd had opgeschreven. En de vraag kwam opnieuw op: hoeveel ervan was waar?”
p43
“Een halfuur later was het jongetje geboren, en weer wat later was hij gewassen en aan Isis bij de deur getoond. Toen het kind naar het godin toe werd gedragen, voelde Maria afstand, angst. Maar op hetzelfde moment voelde ze Zijn glimlach; Hij lachte om haar vooroordelen.”
p120
idc als dit oppervlakkig is bro hoe geweldig is de headcanon dat papa jesus lacht ipv boos wordt wann je een pos bent
“In de loop van de jaren heb ik vaak gedacht dat hij te groot voor ons was. We zullen het nooit begrijpen; we kunnen alleen maar proberen het te interpreteren. En dat doen we vanuit onze eigen vooroordelen”
p138-139
“Je kunt je niet voorstellen hoeveel er voor nodig is om te zijn als een kind.”
p150
“Kinderen zijn immers een deel van hun moeder, van haar lichaam, van haar dromen en… van haar verstand. Maar ik heb een vreemdeling gebaard.”
p.192
oh mother mary 😭😭😭😭 mother of jesus 😭😭😭💔💔💔💔💔💔💔
“Verzoenen en vergeven, … Je moet bij jezelf beginnen, je eigen angst en egoïsme erkennen. Verdriet hebben over wat er is gebeurd en jezelf vergeven. Wanneer je dat kunt, hoef je de schuld niet op anderen te schuiven.”
p.198