Citaat : Een gemeenschap in ballingschap, elk met minstens één verhaal over een gebroken hart, angst, verdriet en verlies, zoekt elkaar op en leeft zich om de zoveel tijd uit in een groot feest.
Review : De VRT-journaliste dook in het oorlogsverleden van haar overgrootvader en vond er stof voor haar debuutroman Over het Kanaal. In de archieven stootte zij op een brief van ene Marie Claes gericht aan de koning der Belgen, en meteen had ze haar sleutelpersonage. Tijdens WOI vluchtte August Keppens, de overgrootvader van Annelies Beck, net als tienduizen-den andere Belgen over het Kanaal. Voor Verloren land (Canvas) ging de Radio-presentatrice al op zoek naar de waarheid achter deze vlucht. En nu hoort er bij die oorlogsverha-len en -feiten ook een boek van haar hand. Geen documentaire, maar fictie 'die waarge-beurd zou kunnen zijn'.
In 1914 ontvluchtten Marie's ouders de oorlogsdreiging in Brussel en vertrokken ‘met vakantie’ naar Glasgow. Charles, haar broer, kan niet mee want hij moet soldaat worden. De 15-jarige Marie mag dan een naïeve puber zijn, ze vindt het uiterst vervelend dat haar ouders haar overal buiten houden. Zo is er bijvoorbeeld de ondernemer Paul Zech-Dupont, waaraan Ma-rie een hekel heeft omdat hij zo van Maries familie profiteert. De oorlog duurt langer dan ver-wacht. De Glaswegians zien zelf landgenoten naar die oorlog over het Kanaal vertrekken en niet meer terugkomen. Er zijn de acties van suffragettes omdat de huurprijzen de pan uit swingen, iets wat gemakkelijkheidshalve op die immigranten wordt gestoken. Verder speelt de machtsstrijd tussen verschillende Belgische en Vlaamse verenigingen op de kap van de vluchtelingen...
Opvallend karakter is zonder twijfel journalist William Ballantyne, die in zijn job geconfronteerd wordt met deontologische obstakels. Je vraagt je af hoeveel Annelies Beck van zichzelf in dit histo-rische personage heeft gelegd. Over het Kanaal is een ongemeend boeiend boek dat een mooi coming of age met knappe karaktertekeningen koppelt aan een stuk vergeten geschie-denis. En zo balanceert deze roman verrassend goed op de grens tussen fictie en non-fictie.