Jump to ratings and reviews
Rate this book

Město světel

Rate this book
Město světel je normální japonské sídliště. Jeho obyvatelé pracují, baví se, chodí do školy, žijí a umírají. Vlastně, poslední dobou skutečně spíše umírají, protože počet sebevražd je tu neúměrně vysoký. Skrývá snad toto přívětivé sídliště bez ohledu na své jméno nějaké temné tajemství?

216 pages, Paperback

First published June 17, 2005

24 people are currently reading
496 people want to read

About the author

Inio Asano

112 books2,677 followers
Inio Asano (浅野いにお, Asano Inio) is a Japanese cartoonist. He is known for his character-driven stories and his detailed art-style, making him one of the most influential manga author of his generation.
Asano was born in 1980 and produced his first amateur comics as a teenager. His professional debut happened in 2000 in the pages of the magazine Big Comic Spirits. Since then, he has collaborated with most of the major Japanese magazines of seinen manga (comics for a mature audience). Among Asano's internationally acclaimed works are: the psychological horror Nijigahara Holograph (2003-2005); the drama Solanin (2005-2006); the existentialistic slice-of-life Goodnight Punpun (2007-2013); the erotic A Girl on the Shore (2009-2013); the sci-fi Dead Dead Demon's Dededede Destruction (2014-2022).

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
318 (19%)
4 stars
731 (44%)
3 stars
470 (28%)
2 stars
108 (6%)
1 star
18 (1%)
Displaying 1 - 30 of 214 reviews
Profile Image for Elena Rodríguez.
1,192 reviews491 followers
March 6, 2020
3.5
Inio Asano lo considero uno de los mangakas que más me gustan. Normalmente estoy acostumbrada a leer shonen o algún tipo de seinen de fantasía-gore etc... Sin embargo, son sus historias y la manera que tiene de mostrarnos su forma de ver las cosas las que me atraen sin lugar a duda.

Lo primero que me llamó mucho de Inio Asano fue su dibujo, realmente me impresionó. Me pareció un dibujo súper detallado y precioso. La primera obra que leí de el fue La chica a la orilla del mar, seguida de holograph y Solanin. Fue después cuando descubrí su famosa saga, Buenas noches Punpun. No soy capaz de acabarla, me he bloqueado en el tomo 8, sé que si sigo me va a dar una depresión sin lugar a dudas y una llorera de días, pero algún día me armaré de valor y la terminaré.

En cuanto a este tomo, no puedo decir mucho sino que me ha gustado más que otras de sus obras. Me ha llamado la atención cuando en un momento a uno de los personajes, que era mangaka, se le criticaba por el hecho que solo sabía escribir mangas “tristes” en comparación con el resto. Eso me causó porque si es verdad que muchos de los mangas más vendidos son aquellos que van de aventuras o romances. Pero eso no quiere decir que tú tengas que escribirlo también.

En general me ha gustado este tomo, creo que lo voy a acabar subiendo a 3.5 estrellas, pero creo que hay otras mejores historias de este autor.
Profile Image for Tomasz.
679 reviews1,044 followers
April 3, 2023
Znam mangi Asano już na tyle dobrze, że doskonale znam karty, którymi zagrywa najczęściej. To wciąż świetna historia z ciekawym pomysłem i sposobem przedstawienia (i oczywiście piękną kreską), ale w żaden sposób mnie nie zaskoczyła.
Profile Image for MarinaLawliett.
548 reviews54 followers
May 29, 2017
Estoy un poco triste por no ponerle un 5 a algo de mi querido Asano, pero es que no sé por qué pero El barrio de la luz apenas me ha llegado. Sé que no voy a recordarlo con el tiempo y sé que Alberto se va a cabrear (lo siento 😨) pero, a pesar de que el comienzo, como siempre presentando a los personajes y al propio barrio como uno de ellos, me ha parecido comparable con el primer capítulo de El fin de mundo y antes del amanecer (mi obra favorita del autor), no sentía esa curiosidad por saber de ellos.
Quizás ha sido porque no he sabido pegarme a la historia, o porque no era mi momento para leerlo, pero soy incapaz de ponerle menos nota porque el tomo en conjunto me ha parecido increíble, la presentación espectacular y la referencia constante en mi mente al barrio de Pesadillas de Katsuhiro Otomo de 10.
Profile Image for Sarah D..
67 reviews5 followers
December 11, 2025
il nome "la città della luce" è solo un'apparenza: in realtà nasconde molti segreti oscuri che nessuno può immaginare.
l'ho letto in pochissimo tempo (anche perché è un solo volume da 9 capitoli) e mi è piaciuto.
anche i disegni sono molto belli.
Profile Image for Ian Morando.
144 reviews4 followers
May 29, 2022
Me gustó más de lo que esperaba. Lo compré porque se suponía que era de lo peorcito de Asano (por lo menos eso era lo que me indicaban los raitings de las tres páginas que visité antes de leerlo) y me daba intriga con que me podía llegar a encontrar. La verdad es que me copó bastante la idea. Es muy Asano (que sorpresa!), pero la narrativa me gustó mucho, cómo es que enlaza historias que en un principio parecen no estar completas pero al final son utilizadas para dar un punto de vista del autor sobre la vida. No deja de ser un slice of life con un enfoque negativo en la mayoría de pensamientos que presenta, pero aun así lo disfruté.
Hasta ahora leí sólo dos obras de este autor y en ambas hubo cosas que no me terminaron de cerrar y otras muchas que me gustaron. Por el momento, el balance es positivo. Pero, siento que si leo historias del Indio Asado muy seguido, me va a terminar cansando. Creo que es mejor de vez en cuando darle una probada y no cebarse, porque sino satura.
Profile Image for Fede.
219 reviews
December 16, 2022
My, this is on a level with the author's masterpiece Goodnight Punpun. It's much shorter - only 9 chapters, the series consisting in episodes with the same setting and a few recurring characters - but Asano's eye for the psychological detail conjures up the same kind of disturbing images of family issues, mental illness, violence and alienation he explores in his major work.
No need to say the art is gorgeous, with the author's trademark photorealistic backgrounds and refined style.
Profile Image for Isa González.
Author 14 books169 followers
June 10, 2017
4,5 en realidad
Un comic MUY Inio Asano, me gusta como ha hilado las historias que por si solas podrían funcionar pero que, unidas en un mismo tomo, tienen una redondez mucho más interesante. No es lo mejor de Asano, pero sí tiene su marca personal en cada una de sus páginas.
Profile Image for Aitor.
294 reviews4 followers
March 13, 2021
RETROSPECTIVA INIO ASANO #3

Las historias cortas de Asano siempre presentan el mismo problema: que parecen demasiado cortas. Hay espacio para desarrollar tanto argumento como personajes, pero tengo la sensación de que el autor tiende a enfocarse más en el mensaje final que en cada historia por separado. En cierto modo, es válido: explora ciertos temas a través de personajes casi colectivos, donde todos lidian con problemas varios que, al final, siempre son el mismo: la supervivencia en un mundo cruel. El foco es claro; sin embargo, no siento que profundice en ningún otro tema. Aquí, Asano habla de prostitución, suicidios, embarazos accidentales, abusos sexuales e incluso aquello que nos hace humanos. Todos son asuntos interesantes que, sin duda, adolecen de falta de espacio y atención. De ese modo, el tomo se queda un poco a medias.

Pero hablemos de lo bueno. Al fin y al cabo, me he visto obligado a redondear para abajo porque GR no acepta las medias estrellas (supongo que porque a algún impresentable se le ocurrió que era buena idea, bendito sea); incluso si el tomo tiene ciertos problemas, no deja de ser obra de Asano. El dibujo se mantiene en la línea de Nijigahara Holograph, algo natural sabiendo que se publicaron durante el mismo período. Por suerte, eso es algo bueno: el hiperrealismo no llega a las cotas de sus obras posteriores, pero sigue presentando una ambientación muy fresca y de estilo único. Esos toques de humor absurdo que tanto definen su obra también empiezan a gestarse en este tomo.

La historia, por otro lado, aun sin ser nada del otro mundo, tiene sus momentos. Historias como la de Tasuku o Hôichi, cuando se mira más allá de cierta espectacularidad efectista, logran transmitir una reflexión notable sobre el sacrificio personal y la búsqueda de una felicidad que se escapa de las manos a cada viñeta. Me gusta especialmente que Hôichi se humanice: el maniqueísmo con que se presenta en la historia de Tasuku contrasta con la humanidad que presenta en su propio relato, hasta el punto de justificar su forma de ser. Como siempre, Asano sabe extraer emociones incluso de personajes moralmente condenables porque ¿quién es él para decidir si alguien es o no condenable? Que no forme una tesis clara sobre ningún personaje y enfrente al lector con distintos puntos de vista es un toque maestro para dar verosimilitud a la obra.

Al final, creo que El barrio de la luz se queda como una iteración más dentro de la bibliografía de Asano que tan solo empieza a experimentar con algunos temas que en su posterior obra serán esenciales. Además, es una muestra clave de esa evolución hacia un storytelling genial donde cada viñeta y página aportan algo al relato. Si Nijigahara Holograph mostraba una (des)estructura fabulosa del tomo único, El barrio de la luz marca un punto de inflexión en ese manejo del paneling y narrativa que llevará a los siguientes tomos únicos.
Profile Image for Elessar.
296 reviews66 followers
January 9, 2020
3/5

Personas que fingen haber entendido algo y personas que fingen lo contrario. Aunque se equivoquen, cada cual hace lo que le parece correcto. Innumerables mentiras y verdades consiguen un equilibrio milagroso.

Me quedo con esta frase de un manga que me ha aportado bien poco. No me maravilla en absoluto este autor, pero sí es cierto que en ocasiones algunas de sus historias pueden tener un encanto agradable, diferenciándolo así de la mayoría de dibujantes. El tiempo pasa, la gente cambia, pero ¿y las desgracias?, ¿siempre te acompañan?
Profile Image for Hal Incandenza.
612 reviews
February 16, 2020
Che meraviglia.
Un volume unico con una serie di racconti che hanno come file rouge l’ambientazione: le vicende ruotano infatti attorno a una zona residenziale di lusso chiamata “La città della luce”.
Un mix di storie agrodolci che raccontano i mostri e le speranze che compongono l’animo umano.
La poetica di Asano è come sempre all’altezza dei suoi disegni, eccellono entrambi.

Consigliatissimo.
Profile Image for MAILA.
481 reviews121 followers
August 1, 2016
too dark

hh
hhh
hhhh
hhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh


inio ASSano memang :'(
baca ini beneran jadi pengen ikutan bunuh diri :'(
tapi filosofi dalam setiap percakapan antar tokohnya bagus

hhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh :'(
Profile Image for Joe Carper.
28 reviews2 followers
May 29, 2017
Como todo lo que escribe este autor, este manga ha sido prácticamente de 10. Sin embargo, no he llegado a encariñarme tanto de los personajes. Sinceramente, y comparándolo con Punpun, se queda bastante corto, y por eso no le doy 5 estrellas. En general son historias buenas, alguna bastante más que otra, y alguna que otra un poco rollo y muy enrevesada.
En general muy bien, como todo lo de Inio Asano, pero me ha faltado ese cariño hacia los personajes.
Profile Image for Marta.
541 reviews14 followers
December 18, 2019
3.5
Estoy bastante sorprendida con este manga. Esperaba que fuera a pasar sin pena ni gloria como el otro de historias cortas de asano que he leído, pero la verdad es que me ha gustado bastante. Dentro de la increíble depresión que es leer algo de asano, se pueden ver pequeños resquicios de esperanza y de una posible felicidad. Gratamente sorprendida la verdad.
Profile Image for David Torres.
201 reviews
November 7, 2022
Una historia hermosa, con todo el encanto que puede tener una obra de Inio Asano. No esperaba menos.
Profile Image for Paulo Vinicius Figueiredo dos Santos.
977 reviews12 followers
December 1, 2021
Esta é uma coletânea de histórias curtas que se passam em um conjunto habitacional de classe média alta construído para ser uma espécie de refúgio com uma vista magnífica para o sol. A luz adentra nos diversos apartamentos, mas as sombras deixadas pelo sol revelam verdades magníficas e terríveis. Asano constrói narrativas comuns com personagens bastante reais, nos emocionando e nos impactando através de sua arte e de seu texto. A Cidade da Luz é uma obra repleta de significados, alguns que talvez não sejam captados em uma primeira leitura, mas que estão ali para serem decifrados. A edição da Panini Comics está bem simples, mas a tradução está adequada e o papel não interfere na arte do autor. Mesmo sendo histórias curtas, o leitor vai ser presenteado com toda a habilidade de Asano para criar histórias que emocionam.

Antes de passar à discussão do mangá em si, quero chamar a atenção da Panini por sequer ter colocado avisos de gatilho aqui. É complicado isso porque o mangá tem diversas temáticas pesadas como suicídio, violência doméstica, stalking. Então farei o que a Panini não fez:

AVISO DE GATILHO: Temas sensíveis como suicídio, violência doméstica, stalking.

Editora, isso é o mínimo. Poderia sair na quarta capa ou até na folha de expediente. Mas, o leitor precisa ser avisado disso. Embora o mangá tenha sido publicado em 2017, já se convencionava alertar quanto a esse tipo de temáticas mais sensíveis. Fiquei em choque quando li o capítulo que trata de um desses temas e fui imediatamente procurar algum tipo de aviso nos textos editoriais e me espantei ao não encontrar nada. Absolutamente nada. Somente um alerta na frente de que o mangá é impróprio para menores de 18 anos.

Em A Cidade da Luz achei a arte de Asano mais contida do que em outros trabalhos. Por exemplo, Solanin tem momentos realmente icônicos, como os momentos doces e gentis de Meiko e Taneda representados com uma arte doce e gentil ou o show de Meiko mais tarde em que os ângulos de câmera visavam demonstrar as emoções que estavam por trás daquela apresentação. Neste mangá, Asano se foca nos diferentes ângulos e perspectivas que a luz do sol tem e que atravessam esse gigante de concreto que são os edifícios. Se posso dizer de algum ponto que tenha me impressionado aqui são as expressões dos personagens que são bastante vivazes e expressivas e os momentos em que o autor usa os quadros pretos ou brancos puros para quebrar o ritmo de uma história. Nesses quadros pretos, Asano coloca pequenas pérolas de poesia que regem a temática daquele conto em particular. Outra curiosidade é que Asano usa sarjetas muito próximas dos quadros. Não sei se isso é uma rediagramação feita aqui pela Panini ou se isso é uma regra geral para o autor. Só sei que isso fornece uma eloquência única para as histórias. Isso é algo que me chamou a atenção a ponto de em alguns momentos quase me esquecer que haviam divisões entre os quadros.

A primeira história se chama "Para onde vai a estrelinha que brilha" e lida com as reflexões de um mangaká chamado Notsu sobre o seu futuro. Diferente de seus colegas que levam a vida na maciota, ele está em uma encruzilhada. A vida adulta aperta suas garras sobre ele e as pressões se empilham uma após a outra. Sua namorada lhe faz uma revelação bombástica que coloca o seu mundo de pernas para o ar. Essa é uma história leve (com uma pequena situação que se interliga com a segunda história) onde Notsu percebe o quanto a vida passa rápido e as coisas que o fazem feliz podem estar ao alcance de suas mãos. Sua carreira parece ser incerta, mas com trabalho e dedicação, as coisas podem acontecer. Asano joga na nossa cara o quanto nossas escolhas moldam os caminhos que seguimos.

A segunda história dessa coletânea toma um rumo bastante sombrio. Seu título é "Ponto de Ônibus" e ela é a mais extensa. Somos apresentados a Tasuku e Haruko, que possuem backgrounds bastante pesados. Tasuku tem um "passatempo" sombrio: para ganhar dinheiro, ele se tornou um ajudante de suicidas. Ele faz o possível para deixar o caminho livre ou fornecer os lugares ideais para que estas pessoas possam realizar seus suicídios sem serem incomodados. Na visão de Tasuku, ele está libertando o mundo de pessoas desprezíveis e sem esperança. Seu pai é um ex-inspetor de polícia que perdeu a esposa em um acidente. Desde então sua vida parou e ele não dedica mais nenhuma atenção a Tasuku. Por essa razão, o menino acabou envolvido em um submundo estranho e bizarro. Já Haruko é uma menina que passou por vários traumas nos últimos anos. Quando mais jovem, ela foi vítima de um stalker que tentou estuprá-la. Ao tentar fugir de seu agressor, este a esfaqueou inúmeras vezes, deixando marcas em seu corpo e em seu coração. Sua mãe é uma pessoa que não tem nenhum apreço por sua filha. Tasuku e Haruko desenvolveram uma forte afeição um pelo outro que será testada após uma terrível tragédia que se abate sobre ambos.

Essa história e a última desta coletânea são as mais pesadas desse mangá, mas pelo volume de coisas que acontecem aos dois personagens, essa é disparada a mais impactante. E aquele meu aviso de gatilho já tinha me impressionado na primeira história onde acontece uma situação semelhante, mas aqui Asano é mais gráfico nas imagens. Logo nas primeiras páginas aparece uma jovem colegial se jogando do prédio onde Tasuku vive e ela passa a centímetros dele. O personagem não esboça qualquer reação emocional mais forte e é nesse momento inicial (por isso, não é spoiler) é que percebemos que algo está muito errado com o protagonista. Tanto um como outro personagem são vítimas do abandono, são indivíduos que gritam por uma ajuda que nunca vem. Seus familiares são pessoas agressoras ou marcadas por uma violência e não são mais capazes de gerar uma afetividade por eles. O olhar dos dois personagens é marcado por um profundo vazio emocional ao qual eles não conseguem explicar. É curioso que Tasuku tem uma visão sobre Haruko e o quanto ela representa para ele, apenas para que esta visão seja quebrada mais tarde na narrativa. Toda a imagem idealizada que ele tinha sobre ela se despedaça como cacos de vidro. É uma narrativa bastante pesada que nos chama a atenção sobre o quanto a solidão e a falta de apoio podem destruir pessoas que necessitam dessa afetividade.

Asano também fala sobre duas pessoas bastante diferentes conseguindo se comunicar uma com a outra. Algo que o autor já fez com sucesso em outros mangás. Na singela história chamada "hPa" temos duas garotas que estão fazendo uma recuperação de estudos no mesmo dia. Mas, elas não poderiam ser mais diferentes. Nishimura é uma garota que tem dificuldades para estudar e tem aqueles instintos básicos de toda adolescente que não quer nada com a vida: curtir com as amigas, arrumar um namorado. Suas notas foram tão ruins que ela está precisando fazer uma prova para tentar recuperá-las e ela se depara com Higashi, aquela que teoricamente é a melhor aluna da sala. No meio dessa estranha situação para Nishimura, Higashi puxa assunto com ela e começa a dizer que fala com alienígenas. Esse vai ser um dia bem estranho para estas duas garotas que vão perceber que o que elas tem de diferente, pode ser entendido como complementar. Quem sabe não nasce uma inesperada amizade nesse dia estranho? A menos que Higashi esteja certa e ambas sejam abduzidas.

Hoichi, um personagem importante para a narrativa do segundo conto, retorna em "Lar", a quarta história. Nela, vemos a vida improvável de um trio também improvável: Satoshi, um garoto que está confortável com uma vida simples e com privações, porém feliz; Hoichi, um homem ligado a um grupo criminoso que realiza golpes e sequestros; e Momoko, uma criança que é abandonada por uma garota com quem Hoichi se envolveu no passado. Esse é um conto que tem ligações bem sutis com o condomínio que é o cenário onde as histórias se passam. O leitor descobre que uma empresa farmacêutica está despejando resíduos industriais nas imediações do condomínio, algo que poderia ser configurado como crime ambiental. O grupo de Hoichi planeja dar um golpe. Só que a vida do personagem pode ir para o espaço caso ele leve adiante essa ideia.

A história é contada pelo ponto de vista de Satoshi que é um garoto completamente sem ambições. Apesar de ser uma vida dura e complicada, ele gosta das interações com Hoichi e Momoko e considera que aquele ambiente de uma casa abandonada no qual eles precisam pagar um aluguel, mesmo não tendo dinheiro, é um lar para ele. É aqui que Asano pega uma marreta e derruba tudo aquilo que achamos saber sobre a diferença entre o bem e o mal. Na vida real, esse maniqueísmo bobo não existe. Aquele cara maligno que aparece lá no segundo conto se revela ser uma pessoa repleta de nuances. Sim, ele é uma pessoa com tendências malignas, mas dentro de sua mentalidade simplória existe alguém que se importa com aqueles que vivem a seu lado. Satoshi se pergunta por que Hoichi é tão obcecado em conseguir dinheiro. E a gente também porque esse é um dos motivos pelos quais colocamos o rótulo de pessoa malvada nele. Quando descobrimos o motivo real, é como se levássemos um tapa na cara vinda do autor. Mas, talvez a grande questão aqui é o que configura um lar? É uma casa confortável? Ter dinheiro para suprir suas necessidades? Viver dignamente? Para Satoshi, lar é estar com aquelas pessoas ao seu lado. E não é uma definição tão ruim assim. Lar pode ser algo que vem do coração e não um construto físico.

A última história dessa coletânea chama-se "Rebirthday Song" e é uma história que parece bem maluca no começo, mas é de uma extrema sensibilidade. Taiki é um garotinho que tem uma estranha inteligência fora da sua idade aparente de quem está na pré-escola. Ele chama a atenção da amiguinha que destrói a casinha que ele construiu com bloquinhos de madeira e eles levaram tanto tempo para isso. Taiki pergunta à menininha qual é o sentido de construir a casinha se ela vai destruir logo em seguida. A partir daí já imaginamos o nível de estranhamento da coisa. Não quero contar muito por que a história é bem mais curtinha do que parece. Basta sabermos que se trata de uma história de amor que tentou vencer a morte. Uma pessoa que faz de todo o possível e imaginável para estar ao lado da pessoa amada, não importa se o seu corpo deixou esse mundo. Apenas para ver essa pessoa sendo feliz mais uma vez. Mesmo que essa felicidade não venha consigo. Se eu não tinha me emocionado antes nesse mangá, a cena do garotinho olhando para as estrelas no céu e o ônibus singrando o espaço me quebrou. Daqueles momentos em que o leitor quer acreditar que o amor não é definido por conceitos tolos como vida, morte, tempo, espaço. Amar é. Único e simples.

Uma bela coletânea de histórias e acho que muitos leitores subestimam o poder desses materiais menos conhecidos de Asano em prol de títulos mais badalados como Boa Noite, Punpun e Solanin. São títulos lindos sim, mas é nesse formato de histórias curtas que Asano consegue mostrar seu talento inegável como contador de histórias. Posso não ter curtido totalmente a arte desse mangá, mas como essas histórias são poderosas.

Ah, sim... vou tirar uma estrela em personagens porque me irritou enormemente o fato de a Panini não ter se dignado a colocar um aviso de gatilho. Sei que a história ou o autor nada tem a ver com isso, mas não posso deixar passar em branco.
Profile Image for Andi A..
366 reviews5 followers
November 22, 2020
This manga is a collection of stories that revolve around the "barrio de la luz" and it is about the people that live in those luxurious buildings or are against the people that live there. All the stories at least mention death (usually suicide) and money. Some characters from a story appear again in other stories with a different main character. Overall, it was alright. There are two stories I liked the most, the ones divided in parts. I own and read this manga in spanish so the titles of the stories will be in that language since I have no idea how they were translated.

1 - ¿Adónde va la estrella brillante? - 3 stars
A fine story about a struggling mangaka that realizes his life is alright after all after hanging out with his friends and witnessing an event that gives him a fresh perspective about life.

2- La Parada del bus - 4 stars
This story was divided in 3 parts and it's my favourite. This one is about a kid that helps people commit suicide and accompanies them during the process until the end. When a particular death catches the eyes of the police and an investigation starts the story becomes more interesting and it has some good reveals.

3 - hPa -3 stars
This one is really short, but fine. It's about a girl that tries to convince the other that she saw an UFO.

4 - HOME - 3.5 stars
This one was divided in 2 parts and is the second best. Two guys in need of money and trying to raise their daughter. One of them gets involved in criminal affairs. It is kind of sweet.

5 - Birthday Song - 3 stars
This one connects the start of the manga with the end and it's about an unusual kid that dreams about the souls of the dead being taken on a flying bus. I could at least find two characters that died in the former stories and that was neat. Seems like everyone that dies in that neighborhood gets on the bus eventually.
Profile Image for Eva Kreimmer.
Author 16 books48 followers
October 15, 2023
Titulo: La ciudad de la luz
Autor: Inio Asano
Honestamente no soy asidua a leer manga pero había escuchado muy buenas referencias de Asano y quería ver que tal, para ello elegí uno de sus mangas autoconclusivos, es decir, de solo un tomo, en él Asano nos presenta la llamada “Ciudad de la luz”, un complejo de edificios ubicados sobre un cerro que se levantan de forma escalonada permitiendo que la luz natural llegue a cada uno de los departamentos, una residencia de lujo donde uno imaginaría que habitan personas de buen vivir, pero Asano nos demuestra que no es así, bañado en un ambiente nostálgico y de añoranza por lo que nunca se tuvo, el autor recorre la vida de distintos personajes que se relacionan con esta ciudad recordándonos lo frágil que es la vida y lo vacía que puede ser sin tener aspiraciones y personas con quien compartirla.
Simplemente una joya, la forma en que conecta los personajes es un bálsamo para la lectura, sin ser particularmente sorprendente entrega la satisfacción de ver como algo encaja perfectamente en su lugar, por otro lado, los temas profundos como la soledad, el abandono, el existencialismo o esa conciencia de no tener el control de la vida y solo dejarse llevar por la corriente, aparecen de forma precisa sin ahondar lo suficiente como para detener las historias, pero lo bastante claros como para tomar conciencia de ello.

Sin saber mucho de maga me parece que este es uno digno de leer.

Cabe mencionar que leí la edición de IVREA con traducción en español argentino para los que no somos de ese país a veces puede ser un poco extraño de leer
Profile Image for Irena.
404 reviews94 followers
August 4, 2013
Have you ever watched Babel (2006)?

Different stories, different lives of others, somehow connected by this one event, object, person? This is it. Add to it the story telling of Inio Asano and there you go.

I surely hope this isn't your first manga of his that you're reading or have read because then you might be greatly disappointed: one has to be introduced to this writer by his brightest work and then work their way slowly towards the darker mangas (Oyasumi Pun Pun for example).

Not sure if it's me that hasn't come across such mangas or is it really rare that they are about deeper topics like the ones Asano explores. This is the reason I especially cherish him.

Personally, I didn't like this one so much; probably because I'm fed up with all the dark truths he's throwing at his readers. Yeah, this manga is tagged as slice of life and that's exactly what it is: lives of children who aren't blessed to have a model family, teenagers who have gone through some really disturbing events that cut deep into their personalities, grown-ups that made mistakes that they cannot even begin to fix; mothers abandoning children, dangerous lying, suicide, crime, aimlessness of the early adulthood, pointlessness of life, heaviness of childhood and trying to take that with a certain lightness and humor.


Profile Image for Jon Ureña.
Author 3 books122 followers
October 6, 2019
3.75 stars.

This manga, titled "City of Light" in English, was finished in 2005. It must have been produced during the last stretch of "Nijigahara Holograph" and before the collection of short stories titled "Before Dawn and the End of the World". Initially it gave me strong vibes of Asano's previous, and mostly amateurish, "What a Wonderful World!", starting with narration that attempts to sound philosophical and deep, but that mostly falls flat. Asano did this for his first few mangas, but it's largely absent from his later works. He was 25 at this point, so you can't get very mad at the guy for this kind of stuff. In any case, this manga is another set of loosely related plots each with a distinct protagonist, like in "What a Wonderful World!", but in contrast with that one, some of the characters and the events from one story end up affecting others significantly.

I'm not putting spoiler tags for this one; too much of an annoyance. Navigate through this minefield on your own caution.

Asano sets a weird tone straight from the beginning by presenting a kid who talks like an existentialist philosopher; I thought the goal was simply to create an unique character, but by the end we learn that there's a reason for his strange personality.

The first couple Asano introduces, in his long list of couples present in his stories, seems to be the same we follow when the epilogue of "Solanin" starts. I guess the author wanted to give this couple a proper goodbye. .

Asano presents the narrative arena for this set of plotlines: a relatively new neighborhood built on a hill, which made those buildings receive much more light than the surrounding area. That led the locals to call it the "city of light". In the first elaborate plot, a young manga author has dragged her girlfriend to this neighborhood on a research trip: he's pretending that he's looking to buy a house so he can get inside some apartments and take pictures of them. I'm guessing Asano did this as well. As the couple speaks we learn that he worries about his talent, his motivation and his future in that industry. He's also regularly bothered by his old friends, a bunch of bums who spend many nights drinking themselves into a stupor. As the couple walks around, he decides to research/stalk random people that interest him. They notice that a high school girl that should be in school at that time is behaving strangely. As he attempts to follow her, his girlfriend says that she can't keep up, being pregnant. The protagonist had no idea that was the case, and struggles to adjust to that news. They lose the high school girl for a bit, only to find out that she jumped off a roof and died. The protagonist is stunned by how life just goes on after someone presumably hated her life so much to kill herself in a sunny day and in an upscale neighborhood.

When the guy meets his girlfriend again, he finds out that she had lied about being pregnant. She wanted to play "a little joke" to see his reaction and imagine their future together. But this plotline ends with both being reassured, despite their brush with someone else's death, that they'll stay together and try to make the best out of life.

The next plotline is my favorite. Its protagonist is a teenager who dropped out of school a year ago and now works freelance as a "suicide supervisor": he visits online forums where people with suicidal ideation gather, and offers his services, in exchange of money of course, so those people can fulfill their goals. The protagonist will stay behind to gather up or destroy whatever those people don't want to leave behind. Asano plays this whole thing in a casual way, not giving a thought about the morality of the situation.

This guy, however, isn't fine with just anyone dying: every morning he spies from his balcony a high school girl who waits on a bus stop for something other than the vehicle. The guy lives in an apartment of the "city of light" along with his unemployed father, who seems to have lost his mind and spends most of his day tending to a dying tomato plant.

We learn that this male teenager was the person who was on the phone with the high school girl from the previous plotline, as she stood on the roof of a building before she jumped. In any case, one of those mornings he approaches the girl who waits on the bus stop. Her name is Haruko. The guy attempts to convince the girl to stop coming to the bus stop every day, but she seems to have taken her final decision in life. As she stands up to leave for the day, the guy tells her that if she needs help any time, she just has to call him and he'll come running. We learn that this girl was stabbed by a guy they call "Three eyes", because he had a very distinct birthmark on his forehead, and seemingly traumatized by this event to the extent that she's unable to continue her life, she's waiting for the criminal to come back, presumably to finish her off. We learn more of her home life: her absent father is about to come back home, and her mother has taken the habit of beating this girl regularly.

That night the protagonist decides to take a walk near his apartment building, only to come across a bloodied salaryman who's holding a silenced gun to his own head. He asks the protagonist to pull the trigger for him. We learn that the guy had trouble at work because he got into a relationship with a coworker, cheating on his wife, and because she threatened to get him fired if he didn't dance to her tune, he ended up killing her. Afterwards he went home and strangled his wife and daughter to death. The protagonist gladly shoots this guy in the head. As he checks the guy's phone, the photo set as the background is one of Haruko.

Haruko's father hadn't finished her up. With her last strength she called an ambulance, and some time later she wakes up in the hospital. The pair of policemen on the case are also investigating the strange string of suicides in the "city of light", and have noticed that despite finding a suicide note on Haruko's father's body, both his cellphone and gun are gone.

When Haruko arrives at the bus station she always waits at, the protagonist is waiting for her. After she cries for a bit, the protagonist decides that they'll leave the "city of light" together. They take the first bus out of there, not caring about the destination. He has decided to break with his previous enterprise as well, and dedicate himself to doing whatever he can for Haruko's safety. As they walk around at night, they decide to wait for sunrise in a park. Conflicted because of her growing fondness for the protagonist, she decides to lift up her shirt to reveal the scars all over her chest from when "Three eyes" attempted to murder her. She states that she can't believe that anyone would like her seeing such a disgusting wreck. In addition, when her abusive mother died, Haruko could only think that she had deserved it. Someone as horrible as her shouldn't be liked by anyone, she argues. He calms her down. As she sleeps, he checks his bank account online only to realize that his money will run out soon.

Back home, the police visits the protagonist's father. After his violent reaction to the policeman, we learn that they used to be coworkers. The protagonist's father had been fired or had left the force for some presumably traumatizing reason.

Our protagonist receives a worrying call. For a while he separates from Haruko, who doesn't want to be left alone. The protagonist follows the instructions of the caller to the roof of the building. It's "Three eyes", a criminal who had followed the protagonist's role as a "suicide supervisor", and wants him to join "Three eyes" on some contract killing stuff. "Even though you are just a student, you already have that look on your eyes. The look of someone that has lived his entire life surrounded by death." The protagonist shoots one of "Three eyes"' ears off with Haruko's father's silenced gun. Haruko herself has found them both on the roof. She takes the gun from the protagonist, but can't quite convince herself to pull the trigger. We learn that Haruko had tricked "Three eyes" passing herself for a prostitute only to run away with the guy's money. "Three eyes" had ended up tracking her down and stabbing her as revenge. Instead of killing the guy, they just leave.

Both the protagonist and Haruko realize that they knew close to nothing about each other. They decide to come back to the "city of light". Along the way he opens up about his job as a "suicide supervisor", and they find out that they don't like each other less for the nasty stuff they've done.

We learn that the protagonist's father, back when he was a policeman, had killed a gang member in self defense, which might be a big no-no in Japan; the protagonist's classmates started calling him "son of a murderer", and his father ended up leaving the force. His wife died in an accident some time later.

The protagonist goes back home and argues with his negligent father. "Three eyes", who knew the protagonist's name, called the police anonymously to inform them about this "suicide supervisor" business. That morning the protagonist goes to the roof to meet with Haruko as the police head to the protagonist's apartment. On the roof, Haruko tells the protagonist that her future has already been decided for her: some family members living far away are going to take care of her. She doesn’t want to, though, partly because that'll separate them, and she’s gathering courage to throw herself off the roof. She asks the protagonist to push her off. He argues that they should use the silenced pistol in his backpack: first she should shoot him, and then shoot herself. “I don’t want to see you suffer, Haruko, but I wouldn’t be able to stand either seeing you dead in front of me.” Still, she can’t see herself shooting him. The protagonist leaves the decision of who kills the other first to a game of Jenga.

Meanwhile, the pair of policemen confront the protagonist’s father, who has gathered the cellphones of those his son supervised, and now claims he himself is the culprit. His former colleague can see that the man is just trying to cover up for his son, but the protagonist’s father forces the policeman’s hand by pointing at him with the silenced gun he took from his son’s backpack. The policeman kills him.

On the roof, both the protagonist and Haruko realize that whatever piece they take out of the Jenga tower, it will collapse. Both of them want to lose. As they decide to stop playing, a policeman approaches them. The protagonist goes to take his own gun out of his backpack, only to realize it’s not there anymore.

The police, somewhat unbelievably, decide that the case is closed after the protagonist’s father died. Haruko and the protagonist say goodbye to each other on the bus stop: he’s going to class, and she’ll leave to live with her family members. The protagonist feels that they won’t see each other again.

In relation to "Oyasumi Punpun" (huge spoilers for that manga), .

In the next plotline we follow a female high school student who also lives in the "city of light". She’s been forced to stay after school for failing some exam. The other student present is a weird girl who, as an introduction, tells the protagonist that the world is going to end, and she knows this because an alien told her. She seems very confident about it. The protagonist demands that this girl leads her to meet the alien, and the girl agrees to go as soon as they leave the school.

They go to some roof near where the protagonist lives. The girl says that if they wait up there, the alien will show up. We learn that the high school girl who killed herself in the first plotline jumped from there. As both students lie on the roof, they start getting along despite the seemingly schizotypal nature of the second girl. In the end the alien doesn’t show up, but they seem to have bonded enough that it doesn’t matter.

Although not much happens in this plotline, the relationship between both girls was quite sweet.

In the next storyline we follow "Three eyes", the criminal who had attempted to murder Haruko. He’s obsessed with earning money. He lives in some old house along with a random guy that "Three eyes" saved from a beating back in the day, and with a female toddler; in the past they used to live with an adult woman they both had sex with, but one day, after having left for a while, she showed up with a child, and then left again. Now both men try to raise this girl as well as they can.

This "Three eyes" guy is always scheming for new ways to get money. He’s involved with some guys who handle escorts, and they have learned that the company that owns most of the new buildings in the "city of light" had dumped toxic waste somewhere on the hill. "Three eyes" and the other guys plan to kidnap the president of the company and extort him. Later, as "Three eyes" visits the “city of light”, we learn that his family used to live there before the properties were bought by the company, turning what seemed like a quiet, rural area into an upscale neighborhood. "Three eyes"' parents got a lot of money out of it, but had no idea how to handle it, and ended up dying miserably and in debt. "Three eyes" seems to want to earn enough money to buy back the entire "city of light" and turn it into something he remembers.

I have spent all the available space for the review, so I'll continue on the comments.
Profile Image for Ypres.
135 reviews16 followers
Read
December 23, 2022
El Barrio de la Luz es un conjunto de cuatro pequeñas historias entrelazadas entre sí donde, como es tradicional en Inio Asano, se exploran temas turbios y existencialistas en un código de slice of life favorecido por su dibujo cuidadísimo y casi hiperrealista de los escenarios. Se trata de uno de sus primeros trabajos, pero su marca ya está ahí.
Los personajes son personas jóvenes perdidas en la vida, gente con tendencias suicidas, depresivas o criminales, cada uno con una visión algo distinta de la vida y de como afrontar sus problemas e inquietudes. La profundidad psicológica de los mismos se plasma muy bien pese al poco espacio en el que los llegamos a conocer. Al estar entrelazados, a veces de forma casi tangencial, en las historias de los demás, vemos otros lados de su personalidad, otros lados de la historia que nos han contado desde su perspectiva. Esta aproximación que hace Asano a una historia es interesante, porque al final juzgamos a los demás por sus acciones y a nosotros mismos por nuestras intenciones. Asano intenta romper esto mostrándonos un prisma de múltiples facetas, una historia tridimensional.
La ambientación del manga juega muy a favor de sus temas. El escenario es uno de estos barrios residenciales de nueva construcción pero carentes de toda vida, ciudades dormitorio cuyas calles están vacías incluso la tarde de un domingo, día que las familias aprovechan para pasar en el centro comercial más cercano. Los escenarios vacíos, ausencias enfatizadas por la gran cantidad de luz que ilumina al barrio y que no deja nada a la imaginación, hacen que las ansiedades y angustias de sus habitantes queden al descubierto, desnudas ante la claridad absoluta del día. Es posible que en una comunidad tan fragmentada y hueca realmente nada tenga sentido, porque la soledad que se siente es incluso más profunda que la de un eremita que se aísla por decisión propia. Da igual lo luminoso que sea tu hogar, siempre vas a estar frío sin el calor que te aporta la comunidad que buscas desesperadamente aún sin darte cuenta.
Profile Image for Rudy Mora.
29 reviews
December 28, 2025
Una antología de historias que conectan por la misma ciudad, este volumen presenta los acontecimientos en la vida de los habitantes de "La ciudad de las luces". Mientras el título de la ciudad significaría "ciudad de esperanza" en cambio tenemos una de las historias más tristes y depresivas que puedas leer.

Tenía una contención al poner el rating, no sé si esta obra debería de leerla la gente o no, hay arte que acaba siendo terapia para el autor porque logran sacar toda su depresión y desilusión del mundo en los personajes y aquí es el caso. Puede que le haga bien al autor ventilar las atrocidades de la humanidad pero al público puede que le haga mal.

Aquí nos topamos con personajes protagónicos de lo más corruptos, personajes que conscientemente destruyen la vida de los demás. Cabe aquí un dilema, Inio Asano muestra la depresión en niños y como sus vidas están destrozadas y quieren auto destruirse.

Uno de los capítulos de esta obra es precursor de Solanin, donde se trata de un Artista que quiere salir adelante pero tiene depresión y recae en el apoyo de su novia. El otro capitulo grande de esta obra es predecesor a Oyasumi Pun Pun porque trata de niños malditos por el horror que ven y sus padres y una senda hacia la ruina.

La narración es increíble y el mensaje final nunca acaba siendo tétrico sino insinúa el cambio tras todo el daño y corrupción moral-mental, pero aun así ver tanto infierno creo que no es bueno. Si un joven lee esto no logrará interpretar la esperanza y puede muy fuertemente recaer en toda la desilusión del mundo.
Profile Image for Entre letras y cámaras.
173 reviews14 followers
August 11, 2017
Para leer la reseña al completo, haz click aquí.

Como ocurre con las obras de Asano, desde que empezamos a recibir sus obras en España, hay que decir que es un aliciente el oír su nombre. Eso ya te asegura que lo más probable es que acabes leyendo o comprando esa serie si te gusta el autor. A eso súmemosle la edición que realiza Norma y tenemos un tándem perfecto.

Pero no vamos a centrarnos en la edición, aunque hay que decir que es un manga de rústica con sobrecubiertas en una edición impecable. Eso por un lado. Por otro vamos a analizar la obra. al leer las historias se entienden algunos mensajes que quiere dar el autor para las generaciones actuales y venideras. Pero bien es cierto que una segunda lectura ayudaría a entender mucho mejor la relación de todas las historias. Si nos fijamos en la primera y última historia, se deja ver un realismo mágico En esta parte recuerda a Nijigahara Holograph, la cual ya era difícil de entender.

[...]
Profile Image for Frey.
945 reviews62 followers
April 30, 2025
Si j’avais fait le rapprochement avec Solanin, je n’ai fait que récemment le lien avec Bonne nuit Punpun. Et je pense que ça explique en réalité ma relation (tout de suite les grands mots) avec ses œuvres ; elles sont toujours dérangeantes, dans le sens où il représente très bien l’aliénation, la maladie mentale, la solitude, les dynamiques familiales abusives, les pertes de repère, la violence (fin je fais une généralité comme si je n’avais pas lu que les débuts de sa carrière). Et ça trifouille des choses à chaque fois, parce qu’il y a une part à la fois de « on peut s’identifier dans certaines situations » et le côté abrasif d’une violence un peu ordinaire, ou qu’on pourrait tout à fait entendre aux informations. Bref, ça m’a fait quelque chose.
Profile Image for sol ☼.
418 reviews89 followers
August 4, 2025
2,5 ⭐️ Tendría que empezar a aceptar que Inio Asano no es para mí pero me rehuso, planeo leerme todas sus obras de todas maneras. Siempre tiene una manera muy extraña de contar las historias y eso es lo que nunca me termina de convencer, y este caso fue igual. Creo que los capítulos que más me gustaron fueron los de la parada de autobús
Profile Image for Ayylmaoo.
54 reviews
September 10, 2025
Me gusta mucho como Inio Asano te cuenta una historia en menos de 30 páginas y te deja con una sensación de plenitud mágica. Mi favorita es la segunda.


Hablando mal y pronto es que me meto todo lo que hace este hombre x el kulo sin lubricante y no me duele.

Inio Asano y Shuzo Oshimi collab ASAP.
Profile Image for Edgar Cotes Argelich.
Author 49 books153 followers
August 24, 2022
Asano sempre té una habilitat difícil de descriure d’arribar-te fins al moll de l’os i transmetre’t a la perfecció les emocions dels personatges, amb el seu habitual to nostàlgic. Aquí potser, però, la trama i com es relacionen les històries no acaben d’estar a l’altura del tot.
Displaying 1 - 30 of 214 reviews

Can't find what you're looking for?

Get help and learn more about the design.