Pion

by Felix Thijssen

Niemand heeft er ooit bij stilgestaan dat de aarde beroofd kan worden van zijn eerste levenselement: zuurstof. Een scenario voor de allergrootste ramp aller tijden.

Genres: Science Fiction

206 pages, Paperback

First published January 1, 1979

About the author

SF-schrijver Felix Thijssen heeft een omvangrijk en gevarieerd oeuvre op zijn naam. Zijn achtdelige space-opera rond Mark Stevens beleefde tot dusver drie drukken, en hoort langzamerhand tot de klassieke Nederlandse SF.

Zijn psychologisch getinte romans De Mistral en Emmarg werden uitstekend ontvangen
('doet niet onder voor het betere Amerikaanse werk' schreef De Volkskrant).

Zijn boeken over Sterzon zou men kunnen beschouwen als SF-thrillers, waarin het oertype van de eenzame wolf in een onbekend, vijandig milieu centraal
staat.

Reviews

[clismo · Rating 4 out of 5]

Ik denk dat het in mijn eerste jaar op de middelbare school was dat we klassikaal een kort sf-verhaal van een Nederlandse schrijver lazen dat ik wel tof vond. Ik vermoed over een post-apocalytische wereld. De naam van de schrijver had ik niet goed onthouden. Theo Thijssen? Wim Gijsen? Ik heb nooit echt serieus gezocht wie die schrijver nou was, maar ongeveer veertig jaar later liep ik door Wageningen en zag dit boek in een minibibliotheek staan. Felix Thijssen! Dat moest hem zijn!

‘Tussen 1971 en 1979 schreef hij zo'n vijftien sciencefictionboeken’ lees ik op wiki. Pion is uit 1979 en speelt zich deels af in Wageningen. Het boek leest soepel weg als je bereid bent niet al te kritisch naar de geloofwaardigheid te kijken. Een ramp treft de aarde en de hele mensheid staat voor raadsels, maar gelukkig zijn er een paar Nederlandse academici die dat samen met een handige familievriend oplossen. Er worden voorin het boek wat mensen bedankt die we herkennen in een aantal hoofdpersonen en ook wordt nog even gerept over een wetenschapsjournalist met een eigenaardig ringbaardje en een irritante hoge stem.
Thijssen weet ook her en der wat meer kleur aan zijn hoofdpersonen te geven dan gebruikelijk in dit soort actieromans.. Dat had misschien nog wel wat meer gemogen, maar dat was waarschijnlijk teveel ten koste van het schrijftempo gegaan.