What do you think?
Rate this book
මැකීගිය දඩමං
338 pages, Paperback
Published May 1, 2007
24 people are currently reading
389 people want to read
About the author
R.L. Spittel
10 books37 followersRichard Lionel Spittel, CMG, CBE, FRCS (commonly known as Dr. R. L. Spittel) (December 9, 1881 – September 3, 1969) was a Ceylonese Burgher physician and author. He was one of the foremost experts on the Vedda community.
An avid nature-lover, Dr Spittel made many trips to the jungles of Ceylon, gaining much knowledge of the flora and fauna and the aborigines of the island, the Veddas. His studies on the Veddas made him and expert on this little understood people. Based on his ethnographic studies, he authored several books that gained much fame during his lifetime. His works include novels, poetry and academic studies.
An avid nature-lover, Dr Spittel made many trips to the jungles of Ceylon, gaining much knowledge of the flora and fauna and the aborigines of the island, the Veddas. His studies on the Veddas made him and expert on this little understood people. Based on his ethnographic studies, he authored several books that gained much fame during his lifetime. His works include novels, poetry and academic studies.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
May 24, 2015
A vividly descriptive tale of the lifestyle and the fall of the indigenous people of Sri Lanka; a historical documentation presented as a novel, based on real encounters of the author with the characters and folklore. Highly recommended for those who love chronicles of ancient Ceylon.
March 16, 2016
can give more than 5 star for this book.
June 13, 2024
Savage Sanctuary - R L Spittal
අනුවර්තනය - වන සරණ - A P ගුණරත්න (1956)
Vanished Trails - R L Spittal
අනුවර්තනය - මැකීගිය දඩමන් (1963)
කොළඹ රෝහලේ සේවයකළ දොස්තර කෙනෙකු වූ ස්පිට්ල් 1930 දශකයේ ලංකාවේ වැද්දන් අලලා කරනලද ගවේෂණයක ප්රතිඵලයක් ලෙසට මෙම ප්රබන්ධය නිර්මාණයවී ඇත.
මෙම කාලයේ ලංකාවේ වන ග්රහණය, එහි විසු වන සතුන් ප්රමාණය, සහ වැදී ජනග්රහණය අදට සාපේක්ෂව අධික විය. වැදී ප්රජාව වනසතුන් දඩයමින් තම ආහාර ලබාගනිමින්, ඔවුන්ගේම භාෂාවන් කතාකරමින්, තමන්ගේම සංස්කෘතියකට අනුව ජීවත්වෙමින්, යන්ත්ර මන්ත්ර ගුරුකම් විශ්වාස කරමින් සහ තම මලයකුන් ඇදහූ කුලෑටි ජනකොටසක් විය. ඔවුන් සංචාරක දඩයක්කරුවන් වුහ. නිවාස තනාගැනීම හෝ ගොවිතැන් කිරීම ඔවුන් නොදැන සිටියහ. සමාජ ආශ්රයට නොපැමිණෙන ඔවුන් ගල්ගුහා වල වෙසෙමින් රහසිගතව ජිවත්වුහ.
කෙසේවෙතත් තම අත්යවශ්ය ද්රව්ය වන ආයුද, ලුණු, රෙදිපිළි, ධාන්ය වර්ග ලබාගැනීමට ඔවුන් හට තම අසල්වාසී සිංහල ගැමියන් සහ මුස්ලිම් වෙළෙඳුන්ගේ සහයෝගය ලබාගැනීමට සිදුවිය. බොහෝවිට තමාගේ හුවමාරු භාණ්ඩ වන දඩමස්, මුව හම්, මීපැණි වැනි ද්රව්ය වල වටිනාකම නොදත් වැද්දන් මොවුන් විසින් රවටනු ලැබිය. මුස්ලිම් වෙළෙන්දන් එම කාලයේද ලාභදායි වෙළඳ භාණ්ඩයක්වූ ගන්ජා වගාකරගැනීමට වැද්දන් යොදා ගත්හ.
තිසාහාමි වැද්දන් වෙසෙන පෙදෙස් වල ජිවත්වූ වැදී සම්භවයක් ඇති දඩබ්බර චරිතයක් ඇත්තෙක් විය. ඔහුගේ ළමා කාලය වනගත හාමුදුරු කෙනෙකුගේ රැකවරණ යටතේ ජිවත් වෙමින් ඉගැනීමේ කටයුතු සාර්ථකව සම්පුර්ණ කරගත්තේය. ඔහු ගනුදෙනු වලදී මුස්ලිම් වෙළෙඳුන්ගේ හෝ සිංහලයන්ගේ රැවටීමට ලක්නොවිය.
හුදු බණ්ඩී සහ වල්ලි ඔහුගේ අඹුවන් විය. හුදු බණ්ඩා, කපුරු, කොම්බි, ටිකිරි, බාල වන්නියා දරුවන් විය. හුදු බණ්ඩා කල මිනි මැරුමක් නිසා චෝදනා ලැබීමෙන් පසුව තිසාහාමි තම දරුවන් සමඟ ඔහු වසර දහයක් පමණ පොලිස් නිලධාරීන්, ගමේ ආරච්චිල, ගමරාල වැනි පිරිසෙන් සැඟවී ජිවත් විය. වනය ගැන හොඳ අවභෝධයකින් ජිවත් වූ නිසා පොලිසියට හෝ වැද්දන්ට තිසාහාමි ගැන කිසිම සාක්ෂියක් හමු නොවිය. ඔවුන් උපකල්පනය කලේ තිසාහාමි මල බවය.
1930 දශකයේ ඇතිවූ දැඩි නියඟය සහ ආහාර හිඟය නිසා තම ජිවිත රැකගැනීමට පාරම්පරික වැද්දන් තම සංචාරක දඩයක්කාර ජීවිතය අත්හැර සිංහල ප්රජාව සමග මිශ්ර වීමට සිදුවිය.
අනුවර්තනය - වන සරණ - A P ගුණරත්න (1956)
Vanished Trails - R L Spittal
අනුවර්තනය - මැකීගිය දඩමන් (1963)
කොළඹ රෝහලේ සේවයකළ දොස්තර කෙනෙකු වූ ස්පිට්ල් 1930 දශකයේ ලංකාවේ වැද්දන් අලලා කරනලද ගවේෂණයක ප්රතිඵලයක් ලෙසට මෙම ප්රබන්ධය නිර්මාණයවී ඇත.
මෙම කාලයේ ලංකාවේ වන ග්රහණය, එහි විසු වන සතුන් ප්රමාණය, සහ වැදී ජනග්රහණය අදට සාපේක්ෂව අධික විය. වැදී ප්රජාව වනසතුන් දඩයමින් තම ආහාර ලබාගනිමින්, ඔවුන්ගේම භාෂාවන් කතාකරමින්, තමන්ගේම සංස්කෘතියකට අනුව ජීවත්වෙමින්, යන්ත්ර මන්ත්ර ගුරුකම් විශ්වාස කරමින් සහ තම මලයකුන් ඇදහූ කුලෑටි ජනකොටසක් විය. ඔවුන් සංචාරක දඩයක්කරුවන් වුහ. නිවාස තනාගැනීම හෝ ගොවිතැන් කිරීම ඔවුන් නොදැන සිටියහ. සමාජ ආශ්රයට නොපැමිණෙන ඔවුන් ගල්ගුහා වල වෙසෙමින් රහසිගතව ජිවත්වුහ.
කෙසේවෙතත් තම අත්යවශ්ය ද්රව්ය වන ආයුද, ලුණු, රෙදිපිළි, ධාන්ය වර්ග ලබාගැනීමට ඔවුන් හට තම අසල්වාසී සිංහල ගැමියන් සහ මුස්ලිම් වෙළෙඳුන්ගේ සහයෝගය ලබාගැනීමට සිදුවිය. බොහෝවිට තමාගේ හුවමාරු භාණ්ඩ වන දඩමස්, මුව හම්, මීපැණි වැනි ද්රව්ය වල වටිනාකම නොදත් වැද්දන් මොවුන් විසින් රවටනු ලැබිය. මුස්ලිම් වෙළෙන්දන් එම කාලයේද ලාභදායි වෙළඳ භාණ්ඩයක්වූ ගන්ජා වගාකරගැනීමට වැද්දන් යොදා ගත්හ.
තිසාහාමි වැද්දන් වෙසෙන පෙදෙස් වල ජිවත්වූ වැදී සම්භවයක් ඇති දඩබ්බර චරිතයක් ඇත්තෙක් විය. ඔහුගේ ළමා කාලය වනගත හාමුදුරු කෙනෙකුගේ රැකවරණ යටතේ ජිවත් වෙමින් ඉගැනීමේ කටයුතු සාර්ථකව සම්පුර්ණ කරගත්තේය. ඔහු ගනුදෙනු වලදී මුස්ලිම් වෙළෙඳුන්ගේ හෝ සිංහලයන්ගේ රැවටීමට ලක්නොවිය.
හුදු බණ්ඩී සහ වල්ලි ඔහුගේ අඹුවන් විය. හුදු බණ්ඩා, කපුරු, කොම්බි, ටිකිරි, බාල වන්නියා දරුවන් විය. හුදු බණ්ඩා කල මිනි මැරුමක් නිසා චෝදනා ලැබීමෙන් පසුව තිසාහාමි තම දරුවන් සමඟ ඔහු වසර දහයක් පමණ පොලිස් නිලධාරීන්, ගමේ ආරච්චිල, ගමරාල වැනි පිරිසෙන් සැඟවී ජිවත් විය. වනය ගැන හොඳ අවභෝධයකින් ජිවත් වූ නිසා පොලිසියට හෝ වැද්දන්ට තිසාහාමි ගැන කිසිම සාක්ෂියක් හමු නොවිය. ඔවුන් උපකල්පනය කලේ තිසාහාමි මල බවය.
1930 දශකයේ ඇතිවූ දැඩි නියඟය සහ ආහාර හිඟය නිසා තම ජිවිත රැකගැනීමට පාරම්පරික වැද්දන් තම සංචාරක දඩයක්කාර ජීවිතය අත්හැර සිංහල ප්රජාව සමග මිශ්ර වීමට සිදුවිය.
November 22, 2017
Heartbreaking , emotional saga of a true story of family belong to native people called " Vedda " community in Sri Lanka
May 3, 2017
good work
Displaying 1 - 5 of 5 reviews