Kreeg het gevoel dat de auteur een heel boek van 300 pagina's in novelle-formaat heeft geprobeerd te proppen. Het begin gaat in sneltreinvaart, het plotje wordt je door de strot gedouwd zonder dat je de kans krijgt om de hoofdpersonen te leren kennen. Je hebt geen idee van wat hen beweegt, hoe hun huwelijk is, wat er in hun levens speelt. Hierdoor is het moeilijk inleven. Al veel te vroeg wordt weggegeven aan de lezer dat er sprake is van een complot, waarna een half boek lang moet wachten tot de hoofdpersonen ook aangesloten zijn. Op dat punt aangeland kon het me eigenlijk al geen barst meer schelen hoe het af zou lopen.
Ja eh. Op zich een interessante invalshoek vanuit de Nederlandse politiek en de schrijfstijl is niet per se slecht. Ik ben wel van mening dat het interessanter zou zijn als het een heel boek was geworden. Ik ben niet tegen een moord in de eerste hoofdstukken van het verhaal, maar het 'oplossen' ervan in 90 blz. moet dan dus snel en dat voelde allemaal vrij halsoverkop van 'laten we dat ff doen de dagen na een begrafenis'. Dat het gaat om een complot wordt snel bekendgemaakt, maar dan duurt het voor een dun boek nog vrij lang voor iedereen een keer in beeld is. Het einde heb ik gelezen, maar eerlijk gezegd kan ik niet meer navertellen hoe de vork in de steel zit. Het maakte mij al niet meer uit. Met de de 'zenuwslopende speurtocht' op de achterkant ben ik het niet eens.
Een ander review zei het al: alsof er een heel dik boek in dit kleine boekje is gepropt. Schrijfstijl van Ross blijft goed, maar dit verhaal ging erg snel en gehaast, dus geen diepgang, geen verbondenheid met de personages.
Een aantal jaar geleden heb ik dit boek als Boekenweek geschenk bij de aankoop van een ander boek gekregen, helaas ben ik er nooit aan toe gekomen om het te lezen. Tot nu! De klokkenluider is een boekje dat zeer prettig leest. De schrijfstijl van Tomas Ross heeft iets humoristisch en een ondertoon van sarcasme en ironie. De manier waarop het verhaal op niet chronologische wijze is geschreven maakt dat de spanning opgebouwd en behouden wordt. Je blijft als lezer gedurende het boek vermaakt en daardoor is het moeilijk om het boek weg te leggen. Het thema van het boek is één waar ik met veel plezier over hoor en lees, maar niet altijd serieus op inga. Complottheorieën, zoals in dit boek, zijn mooi uitgedacht, maar zijn niet altijd wat het schijnt. Het is voor het lezen van dit boek handig om een beetje kennis van de Nederlandse politiek en diens politici te hebben. Hoewel dit geen 'must' is, maakt het, het begrijpen van het verhaal makkelijker. Een aanrader, zeker wanneer men een boek zoekt dat vlot leest en niet te langdradig wordt.
Second book this year of which I couldn't quite follow the plot... Is this Alzheimer? old age? or just choosing the wrong books?... The book followed real life political incidents in the Netherlands and it was interesting enough, but I got lost in the goings on, so I did not understand what happened at the end. And this is saying a lot for such a short book... Still, not interested enough to try and read it again.
? Een van de boekenweekgeschenken die al lang ongelezen in mijn boekenkast stond. Ik wilde een boekje om in 1 avond uit te lezen, dat werd dit boekje dus. Ik ben niet zo van de thrillers, maar was wel benieuwd naar dit boekje. 🤔 Ik vond het wel een aardig boekje, maar zeker niet zo boeiend als andere thrillers, die ik gelezen heb van bijvoorbeeld Tim Krabbe. Veel namen uit de politiek en de actualiteit kwamen nog bekend voor en wel aardig hoe Tomas Ross daar dan faction (fictie(geruchten) en feiten door elkaar heen) van maakt in minder dan 100 bladzijdes, maar echt boeiend vond ik het qua verhaal en stijl dus niet... => Ik las op goodreads een reactie van een Tomas Ross-fan die schreef dat dit boekje Tomas Ross onwaardig was onder meer omdat karakters, relaties, etc. niet uitgewerkt werden en hij daar in romans wel de ruimte voor neemt. Misschien ga ik dus later nog eens een uitgebreidere thriller van hem lezen met een onderwerp waar ik op dat moment zin in heb: misschien wel de Zesde mei over de moord op Pim Fortuin... MW 6/11/21
Een interessant verhaal over een politicus en zijn vrouw. Als haar man overlijdt gaat zij met een vriendin op onderzoek uit, omdat ze denken dat er meer achter zijn dood zit. Het is een leuk boekje om te lezen, maar omdat het verhaal zo kort is, blijft het wat aan de oppervlakte. Tegen de tijd dat je in het verhaal zit, heb je het al uit. Hoewel het boek wel wat thrillerelementen heeft, vind ik het niet echt heel spannend. Wat ik wel leuk vind is dat het Tomas Ross geschiedenis (de gebeurtenissen van de RaRa) verwerkt heeft in een fictief verhaal. Daardoor wordt het geloofwaardiger.
Ik geloof dat dit het derde of vierde geschenkboekje 'ter gelegenheid van de Maand van het Spannende Boek' is wat ik lees.
Het idee sprak me wel aan. Het verhaal is gebaseerd op gebeurtenissen rondom de actiegroep 'Rara' en gaat verder waar de speculaties ophielden. Misschien was dat iets te ambitieus voor een klein boekje van nog geen honderd bladzijden. De karakters zijn al even vlak als het taalgebruik en ik voelde nergens echt die spanning die je toch hoopt te ervaren als je zo'n boekje oppakt.
Tomas Ross is de man van faction. Dit keer heeft hij echter zijn boodschap verpakt in een te kort verhaal. Zo veel dei ex machina dat de Olympus tijdelijk onbewoond is geweest. Een Ross-onwaardig boekje.