Ο Μέγας Ανατολικός είναι το έργο ζωής του ποιητή. Άρχισε να γράφεται το 1945 και ολοκληρώθηκε ύστερα από ενδιάμεσες φάσεις το 1970. Το μυθιστόρημα αποτελείται από 100 κεφάλαια, που συγκροτούν πέντε μέρη, και κυκλοφορεί σε οκτώ τόμους. Πρόκειται για το μεγαλύτερο και τολμηρότερο μυθιστόρημα της ελληνικής γλώσσας. Το θέμα του μυθιστορήματος είναι το παρθενικό ταξίδι του υπερωκεανείου "Μέγας Ανατολικός" από την Αγγλία στην Αμερική, τον Μάιο του 1867. Επιβάτες πάσης τάξεως και επαγγέλματος και πλήρωμα διαπλέουν τον Ατλαντικό μέσα στην ηδονική Κιβωτό, απολαμβάνοντας όλες τις μορφές του έρωτα άνευ ορίων και άνευ όρων. Επηρεασμένοι από έναν πρωτογενή ερωτσιμό που ελκύει το ίδιο το υπερωκεάνειο, ζουν, κατά τον δεκαήμερο πλου, την απόλυτη ελευθερία και ηδονή για να καταλήξουν σε μια ανώτατη μορφή αθωότητας και ευτυχίας. Ο Οδυσσέας Ελύτης γράφει για τον "Μεγάλο Ανατολικό" ότι η απώτερη αξία του δεν βρίσκεται στα περιγραφόμενα, "βρίσκεται στην παναγαθοσύνη του ποιητή που διαχέεται πάνω στους χαρακτήρες και στις πράξεις των πλέον διαφορετικών τύπων του έργου, πρωταγωνιστών ή κομπάρσων, και αναεκπέμπεται αδιάκοπα στον αναγνώστη σαν ένα είδος ευλογίας. [...] Ο Μέγας Ανατολικός ναυπηγήθηκε με τα υλικά του ψυχαναλυτή στις δεξαμενές ενός οραματιστή και προφήτη".
Andreas Embirikos was a Greek surrealist poet and the first Greek psychoanalyst.
Embirikos came from a wealthy family as his father was an important ship-owner. He was born in Brăila, Romania, but his family soon moved to Ermoupolis in Syros, Greece. When Embirikos was only seven years old they moved to Athens. While he was still a teenager his parents divorced; he started studying at the Faculty of Philosophy of the National and Capodistrian University of Athens, but he decided to move to Lausanne to stay with his mother.
The following years Embirikos studied a variety of subjects both in France and in the United Kingdom where he studies at King's College London.
However it was in Paris where he decided to study psychanalysis together with René Laforgue.
His poetry can be defined by two major tendencies. On the one hand, he was one of the major representatives of surrealism in Greece. His first poetic collection, "Ipsikaminos", was a heretic book, characterized by the lack of the punctuation and the peculiarity of the language. As the poet himself admitted it was precisely the originality and extravagance of his work that contributed to his relative commercial success.
On the other hand, together with Yorgos Seferis, Embirikos was the most important representative of the generation of the 1930s. He contributed greatly to the introduction of modernism in Greek letters and he helped change once and for all the poetic atmosphere of Greece.
Arguably, the most significant and influential work by Embirikos is "Megas Anatolikos". The poet dedicated many years of work to this particularly long novel, that consists of more than one hundred chapters. In this work, Embirikos narrates the first trip of the ocean liner Great Eastern (Μέγας Ἀνατολικός) from England to America. Embirikos describes the Great Eastern as a hedonic vessel, where the multitude of the passengers enjoy love without and beyond limits. During the ten-day trip (an allusion to the Decameron) they discover a new form of happiness and innocence. For this work, Odysseas Elytis called Embirikos "a visionary and a prophet".
Embirikos also wrote articles of literary criticism; at least two of them are worth-mentioning. The first is "The hidden necrophilia in the works of Edgar Allan Poe"; the second, "Nikos Engonopoulos or the miracle of Elbassan and Bosphorus".
Σίγουρα το βιβλίο δεν είναι για όλους.... Ο διάχυτος ερωτισμός του άλλους θα τους σοκάρει και άλλους θα τους τρομάξει... Παρόλα αυτά το ταξίδι με τον Μεγάλο Ανατολικό είναι ένα όμορφο και τολμηρό εγχείρημα για τον καθένα μας. Η γλώσσα του Εμπειρίκου είναι πλούσια, ευφυέστατη και γοητευτική, η οποία μετατρέπει το υπερωκεάνιο σε μια ερωτική Κιβωτό όπου οι επιβάτες της μπορούν να αφεθούν ελεύθεροι σε κάθε είδους ερωτική περίπτυξη!! Ο Εμπειρίκος κάνει μια προσπάθεια να μας πείσει ότι τα ταμπού είναι ανθρώπινες αδυναμίες και ότι η απόλαυση είναι αυτή που μας κρατάει ζωντανούς.
Αυτό είναι το πρώτο βιβλίο από τα 8 του "Μεγάλου Ανατολικού". Στο μέλλον θα ήθελα να συνεχίσω και με τα υπόλοιπα...
Ο Μεγάλος Ανατολικός είναι ένα υπερωκεάνειο που ετοιμάζεται να διασχίσει τον Ατλαντικό,οι επιβάτες επιβιβάζονται και μετά τον απόπλου ξεκινάει ένα ταξίδι στη λαγνεία.Παρακολουθούμε κάθε λογής ερωτικές περιπτύξεις και φαντασιώσεις.Η γλώσσα που χρησιμοποιεί ο Εμπειρίκος για να τα περιγράψει όλα αυτά είναι υπέροχη ,είναι σχεδόν ποιητική και πραγματικά την απόλαυσα.Δεν ήξερα οτι μπορεί να περιγράψει κάποιος ένα πέος ή ένα αιδοίο και να το κάνει με τέτοιον τρόπο που να μοιάζει ποιηση.Η αλήθεια είναι οτι με έκανε και να γελάσω με κάποιες περιγραφές που τις βρήκα πολύ χαριτωμένες.Αυτό που με ξένισε και το βρήκα και λίγο disturbing ήταν οι μικρές ηλικίες των κοριτσιών και αυτό δεν με άφησε να απολαύσω την αναγνωση όσο θα ήθελα.Πάντως δεν μετάνιωσα που το διάβασα,μου άρεσε αλλά δεν ξέρω αν θα ήθελα να συνεχίσω και στους επόμενους τόμους ,νομίζω ο πρώτος με κάλυψε.
Ένα ιδιαίτερο και πολυπρισματικό λογοτεχνικό έργο. Ένα τόσο λεπτοδουλεμένο πορνογραφικό κείμενο με τόσο άριστη χρήση της γλώσσας που πλέκει την ηθική, την αισθητική και την λαγνεία με έναν μοναδικό τρόπο. Θα συνεχίσω και με τα υπόλοιπα βιβλία εν καιρώ.
Εκδοθέν (όχι τυχαία, αλλά μετά από απαίτηση του ίδιου του Εμπειρίκου) μετά το θάνατο του συγγραφέα, ο Μεγάλος Ανατολικός είναι μία σπουδή στον ερωτισμό (και ως σπουδή δεν ασχολείται ακριβώς με το "μέσο όρο"), ίσως ακατάλληλη για τους καιρούς πολιτικής ορθότητας που διανύουμε.
Παρά το γεγονός ότι θα μπορούσε να καταλαμβάνει λιγότερο όγκο χωρίς να χάνει από ποιότητα (ίσως και να κέρδιζε στα σημεία) το έργο αποτελείται από 8 τόμους λαγνείας και εξαιρετικής (σχεδόν ερωτικής στην ποιότητά της) γλώσσας (ενώ δε λείπουν και ξενόγλωσσα τμήματα κειμένου).
Πολύς κόσμος, από κάθε κοινωνικοοικονομικό στρώμα, επιβιβάζεται σε ένα τεράστιο ατμόπλοιο (ένα απαραίτητο τρικ για να συνυπάρξουν αταίριαστοι μεταξύ τους άνθρωποι) που διασχίζει τον Aτλαντικό και από τις πρώτες κι όλας σελίδες ο σχεδόν πορνογραφικός ερωτισμός είναι παρών (χωρίς να πάψει να δίνει στίγμα μέχρι και την ολοκλήρωση του έργου στον 8ο τόμο).
Στον Μεγάλο Ανατολικό, δεν υπάρχουν απαγορεύσεις, συμβάσεις και ταμπού, ο ερωτισμός είναι όχι μόνο διάχυτος αλλά και χωρίς αναστολές (κάτι που ίσως ενοχλήσει μερικές κλιμακτηριακές καθηγήτριες, αλλά η τέχνη έχει το δικαίωμα -και το καθήκον- να κινείται έξω από τις νόρμες και το κοινωνικώς αποδεκτό κάθε εποχής), διαπερνά ηλικιακούς, κοινωνικούς, οικονομικούς και ηθικούς φραγμούς και εκδηλώνεται όπου υπάρχει πρόσφορο έδαφος.
To make a long story short, είτε το λατρεύεις για αυτό που είναι, είτε το εγκαταλείπεις πριν τα μισά του πρώτου τόμου, αλλά αυτή την εξαιρετική γλωσσική επιτήδευση, δύσκολα θα την ξαναβρείς...
Κριτική μόνο για τον πρώτο τόμο, καθώς τα ίδια ισχύουν για το σύνολο του έργου.
Υ.Γ. Αν κάποιος ενοχληθεί που π.χ. μια 12χρονη συνευρίσκεται ερωτικά με μεγαλύτερο άντρα σε ένα λογοτεχνικό έργο, ας ενοχληθεί λίγο περισσότερο που το ίδιο μπορεί να συμβαίνει στην πραγματικότητα, με την πικάντικη (not) προσθήκη και της ματροπείας, δεν είπα για Κολωνό, από εμένα δεν το ακούσατε.
Κανένα σχόλιο και καμία κριτική ώσπου να τελειώσω τους υπόλοιπους τόμους.
Αν χρειάζεται ένα σχόλιο είναι αυτό: Η οντολογία δεν είναι θέμα γνώσεων πρωτίστως, αλλά εμπειρίας βουτηγμένης στις γνώσεις κι όχι το ανάποδο. Μόνο έτσι έχει ψυχή.
Ο Πουτανικός Η Κιβωτός του μουΝώε Η Καυλοναυτική Εκστρατεία Θωρηκτό Πουτσόφκιν Είκοσι χιλιάδες καύλες πάνω από τη θάλασσα Θα Σε πηΔω Στο Πλοίο Ο πορνόγερος κι η θάλασσα
Μπόρω και στ’ Εγγλέζικα: Moby’s big Dick The Heart of Fuckness Billy’s butt
Εντάξει σταματώ για να προχωρήσω επιτέλους στην κυρίως κριτική.
Ο Μέγας Ανατολικός είναι το μεγαλύτερο ελληνικό μυθιστόρημα με έκταση πάνω από 2000 σελίδες και κομμένο σε 8 τόμους από τις εκδόσεις Άγρα. Θα μπορούσαν να ακολουθήσουν την τακτική των εκδόσεων Gutenberg και να το βγάλουν σε 2 ή 3 τόμους των 1000 ή 800 σελίδων, αλλά οοόχι ήθελαν να το βγάλουν σε 8 τομίδια των 300 σελίδων και στα €15 το καθένα. €15x8=€120. Η ακριβότερη τσόντα της ζωής μου.
Διαβάζοντας την λέξη τσόντα, κάποιος θα πεταχτεί και θα παραθέσει τον Ελύτη που είπε ότι: «η απώτερη αξία του δεν βρίσκεται στα περιγραφόμενα, βρίσκεται στην παναγαθοσύνη του ποιητή που διαχέεται πάνω στους χαρακτήρες και στις πράξεις των πλέον διαφορετικών τύπων του έργου, πρωταγωνιστών ή κομπάρσων, και αναεκπέμπεται αδιάκοπα στον αναγνώστη σαν ένα είδος ευλογίας. […] Ο Μέγας Ανατολικός ναυπηγήθηκε με τα υλικά του ψυχαναλυτή στις δεξαμενές ενός οραματιστή και προφήτη»
Εγώ αυτή την παναγαθοσύνη δεν την είδα ακόμα. Ίσως διότι για την ώρα διάβασα το 1/8 του βιβλίου, ίσως γιατί δεν έχω γνώσεις ψυχανάλυσης, ίσως διότι δεν έζησα δύσκολα όπως ο Εμπειρίκος για να έχω ανάγκη να διαβάσω κάτι τόσο απελευθερωτικό, ίσως πάλι και κάτι άλλο.
Από τη στιγμή που διάβασα τις 120 Μέρες του Ντε Σαντ ο Εμπειρίκος δεν με σόκαρε. Λίγο με κούρασε με τους συνεχόμενους πήδουλους και τα κύματα ψωλοχύματος που ξεχύνονταν από τις σελίδες. Λίγο απόρησα που μόνο κορίτσια πηδιούνται σε αυτό το πλοίο• τα αγόρια που είναι; Που υποτίθεται έχουν υψηλότερα ποσοστά sex drive. Μόνο για μεσήλικες και κορίτσια διάβαζα. Τέλος πάντων, δε θέλω να μπω σε λεπτομέρειες.
Απόρησα πολύ με το πώς στον πούτσο (pun intended) ένας 45άρης μπορεί να χύσει 6 φορές σε ένα δίωρο. Ούτε έφηβος να ´ταν, που κι αυτό χλωμό. Αλλά φτάνει με τις λεπτομέρειες και τους χυδαϊσμους.
Αν σκεφτείς ότι ο Εμπειρίκος έγραφε αυτό το έργο μέσα στον Β´ΠΠ, στην Κατοχή, και στον Εμφύλιο, μέσα από ένα σουρεαλιστικό και ψυχαναλυτικό πρίσμα, το διαβάζεις πιο εύκολα όταν ξέρεις ότι όλα αυτά είναι δύσκολο να γίνουν (σε αυτό τον βαθμό) στην πραγματικότητα. Το ότι προχθές πήρα τον 2ο τόμο αυτό δείχνει ότι θα συνεχίσω μπας και το δω πιο καθαρά το όλο έργο.
ΛΗΞΙΑΡΧΙΚΟΣ ΕΠΙΛΟΓΟΣ Τον πρώτο τόμο τον έχουν διαβάσει και βαθμολογήσει 245 αναγνώστες, τον 2ο 53 αναγνώστες, τον 3ο 34, τον 4ο, τον 5ο και τον 6ο 24, τον 7ο 25 και τον 8ο 22. Με γεωμετρική πρόοδο (ή πιο σωστά κάθοδο) υπάρχει μείωση αναγνωστών ήδη από τον πρώτο στον δεύτερο τόμο. Για να δούμε μέχρι ποιον θα πάω εγώ.
Ο πρώτος τόμος περιείχε και ένα άκρως ενημερωτικό τριαντασέλιδο επίμετρο του επιμελητή κάτι που είδα ότι απουσιάζει από τον 2ο και ίσως και από τους υπόλοιπους. Ίσως το ξαναδιαβάσω όταν και αν τελειώσω και τον 8ο τόμο.
La traduction française de M. Jacques Bouchard est magnifique, mais le fond me laisse un peu plus froid que d’autres surréalistes comme Soupault, entre autres.
Ολοκληρώνοντας την ανάγνωση του Μέγα Ανατολικού, παρέμεινα όπως και στην αρχή του βιβλίου με την απορία του τι θέλει να πει ο Εμπειρίκος με αυτό το βιβλίο, πέρα από το πορνογραφικό κομμάτι. Δυστυχώς δεν κατάφερα να δω κάτι πίσω από αυτό, αλλά πραγματικά απόλαυσα το ευφυέστατο λεξιλόγιο του συγγραφέα.
Ce recueil traduit du grec date de 1991 et regroupe des petits poèmes en prose du début des années vingt, presque de jeunesse par conséquent. On remarque la parenté de l'auteur avec les surréalistes français et le livre commence par une citation d'André Breton (outre leur amitié, il a résidé à Paris à partir des années trente). Plus loin aussi, elle saute encore aux yeux, notamment pour les procédés utilisés : écriture automatique, associations d'idées, volontiers aussi l'usage de la provocation. L'influence du métier du poète, de la psychanalyse donc, avec son tissu métaphorique, ses allusions fréquentes à la sexualité, ses traumatismes d'enfance, est presque évidente elle aussi. Son pays n'est pas oublié non plus : il est question du golfe de Corinthe entre autres, pas plus que son pays natal, comme le montre ma citation, car Embiricos est né en cette Roumanie qu'il a quittée très jeune et qui a pris une part non négligeable en matière de surréalisme et d'avant-garde (Tristan Tzara, Urmuz, Gherasim Luca, Gellu Naum, Urmuz…), à Brăila, comme Panaït Istrati, lui-même à moitié grec, mais pas dans le même milieu. Les multiples termes marins en évoquent le port et le métier de sa famille : le père et les oncles d'Embiricos, que Jean Bart (pseudonyme d'Eugeniu Botez) mentionne dans Europolis, roman où il décrit en partie la vie de la minorité grecque en Roumanie, étaient armateurs. Plus généralement, le vocabulaire est riche (j'ai appris quelques mots, dont courçon ou lanternier) et précis. L'obsession érotique affleure à plusieurs reprises et j'ai cru comprendre qu'elle a connu des développements dans la suite de son œuvre. Au total, une lecture agréable, relativement rapide (80 pages), que j'ai appréciée dans les limites du genre, qui, je trouve, n'a pas toujours très bien vieilli.
Only gave it a 5 🌟 because it was a silly goofy experience to read it with my friend
Also I can't look past the fact that he is indeed a good writer But mannn a lot of these scenes ....LIKE WHY? I really would like to sit with the author and ask him why tf did he feel the need to make it THIS shocking? Beastiality, pedophilia etc💀🤢 I understand he's a provocative writer but there's a line 🤮