Een uitgebreide bespreking en geschiedenis van de conceptie van de esthetica en de schone kunsten ('kunst om wille van zichzelf'). Dit boek zet esthetica op de kaart als discipline waarin het fenomenologische nog serieus wordt genomen; de kunst als taalspel waarin het subject nog serieus genomen wordt, zonder dat zij aan haar lot over wordt gelaten (zoals dat het geval is in subjectief relativisme).
Het boek is volledig, en daarmee ambitieus: Het introduceert niet alleen de belangrijke kwesties die spelen in de esthetica en kunst (waarom twisten we over smaak? wat is anders aan een schoonheidsoordeel, tegenover loutere voorkeur?), maar doet dit na een uitgebreide bespreking van de historische context van zowel de esthetica, als de epistemologie die bodem gaf voor de esthetica. Dat is niet makkelijk. Het boek is daarom niet per se toegankelijk, maar staat garant voor een verrijking van het oordeelsvermogen van ieder de het doorgrondt.