Записные книжки

by Sergei Dovlatov

"Записные книжки" Сергей Довлатов подготовил к изданию незадолго до своей смерти в 1990 году. Они состоят из двух частей. Первая - "Соло на ундервуде" - перед этим публиковалась дважды (1980 и 1983), вторая - "Соло на IBM" - была представлена читателям впервые.
И сегодня в этих забавных микроновеллах отчетливо слышны неповторимые интонации довлатовского голоса, его искренний смех...

Содержание

Соло на ундервуде
Соло на IBM

240 pages, Hardcover

Published January 1, 2007

About the author

Sergei Dovlatov (Russian: Сергей Довлатов) was born in Ufa, Bashkiria (U.S.S.R.), in 1941. He dropped out of the University of Leningrad after two years and was drafted into the army, serving as a guard in high-security prison camps. In 1965 he began to work as a journalist, first in Leningrad and then in Tallinn, Estonia. After a period of intense harassment by the authorities, he emigrated to the United States in 1978. He lived in New York until his death in 1990.

Reviews

[Rafo Zarbabyan · Rating 5 out of 5]

Դովլաթովի գրառումներն ասես մշակված ադամանդ լինեն: Տպավորություն է, որ վերցրել ես գիրքը, մեջից հանել ամեն ինչ և թողել միայն ամենա-ամենակարևորը:
Եթե կարդացել եք Դովլաթով, ապա գրառումներին հանդիպած կլինեք նրա ստեղծագործություններում: Իսկ այստեղ միայն գրառումներ են՝ հղկված ադամանդի տեսքով:
Սկսենք նրանից, որ անկուշտի պես ծիծաղում ես, սկզբից մինչև վերջին գրառումը: Եթե Դովլաթովի ստեղծագործություններում հումորներն ընդհատվում են, ու կարողանում ես շունչ քաշել, ապա այստեղ դա չի հաջողվի: Հանգստանալու վայրկյան անգամ չկա: Հումորով լցված է ամեն էջ, ամեն պարբերություն, ամեն տող:
Միաժամանակ երբեմն պարզապես կանգ ես առնում կարդացածդ մարսելու համար: Հումորին զուգահեռ դովլաթովյան փիլիսոփայությունն է, որն ընդհատ ստիպում է աշխատացել ուղեղը:
Եթե անգամ Դովլաթովի մյուս ստեղծագործությունները չեք ուզում կարդալ, ապա այս ծաղկաքաղը ՊԱՐՏԱԴԻՐ ընթերցանություն է:

[Giovanna · Rating 4 out of 5]

"97
Voskobojnikov:
- Non veniamo forse tutti dal gruppo letterario di Viktor Bakinskij?
- Beh, noi, ad esempio, veniamo dal "Cappotto" di Gogol'.

413
Brodskij su un libro di Ivan Efremov: "ma con che coraggio è passato dal secondo al terzo capoverso?"

416
In compagnia di emigrati ci siamo messi a parlare dei nostri figli. Qualcuno ha detto:
- I nostri figli stanno diventando americani. Non leggono in russo, è terribile. Non leggono Dostoevskij. Ma come potranno vivere senza Dostoevskij?
Al che, in pittore Bachčajan ha fatto presente:
- Beh, Puškin non l'aveva letto e se l'è cavata."

[Sergey · Rating 2 out of 5]

раз 5 было смешно...

[Sergei_kalinin · Rating 4 out of 5]

Первая часть ("Соло на ундервуде") разочаровала :( Эдакий средненький бытовой еврейскией юмор, который был принят на советских кухнях эпохи застоя. Много пошленького. Много фамилий, которые нынешнее "поколение пепси" и вовсе не знает (следовательно, не может понять весь юмор написанного).

Весь этот собранный Довлатовым "фольклор" более чем посредственный (во всяком случае мне доводилось общаться с людьми, которые в устном творчестве на порядок выше тех изречений, что изложены Довлатовым... разве что за ними при жизни это никто не записывает...), т.к. подобные шутки - исключительно продукт устного творчества. И то, что прокатывает "на ура" в устной речи, совершенно "не цепляет", будучи изложенным на бумаге.

Вторая часть ("Соло на IBM") понравилась значительно больше. В основном тем, что там есть расчудесные и глубокие мысли о тонкостях литературного ремесла, о жизни, о людях.

Все вместе: слабая "четверка"