Gert Verhulst is de meest toegewijde parkeerbeheerder van Amsterdam. Hij begint graag vroeg, pauzeert nooit te lang en houdt thuis een dagelijkse scorelijst bij met het aantal uitgeschreven boetes.Na het verlies van zijn moeder vallen ongemerkt de zekerheden in zijn dagelijkse leven weg. Steeds fanatieker bekeurt hij autos, vooral van mensen die hem in zijn ogen tegenwerken. Natuurlijk heeft ook hij toekomstdromen, maar als hij erachter komt dat er nog een Gert Verhulst bestaat, die in Vlaanderen een beroemdheid is, beseft hij dat hij voor een aantal dingen niet in de wieg gelegd is.
Rob Waumans (1977) debuteerde in 2011 met Als je de stad binnenrijdt, die werd genomineerd voor de Academica Literatuurprijs. Daarna verschenen De nacht van Lolita (2013), De Solist (2019) en Oevers (2022). Hij maakte literaire programma’s, een literaire podcast en zijn verhalen en artikelen verschenen onder meer in NRC Handelsblad, De Revisor, De Brakke Hond en Hard Gras. Nest is zijn vijfde roman.
Wat was er leuk aan dit boek? Misschien de zwartgalige humor en de setting in Amsterdam. Verder had het niet veel om t lijf, ik kon de diepere betekenis er niet uit halen. Ik kan me voorstellen dat sommige mensen zo door t elven schuiven. Het was nog niet boeiend genoeg om iig uit te lezen ( in hoop op een verrassende wending).
Mooie, absurde schets van een ontsporend plichtsbesef Als je de stad binnenrijdt is een vlot geschreven en tragikomische roman over Gert, een parkeercontroleur die de grip op de werkelijkheid verliest. Een wereldvreemd, tragikomisch, eenzaam maar ook een irritant persoon. Gerts obsessie met de serie Twin Peaks geeft een heerlijk vreemde, excentrieke sfeer. Het boek balanceert knap tussen humor en een dieper gevoel van eenzaamheid en vervreemding. Een absolute aanrader als je houdt van droogkomische verhalen met een scherp psychologisch randje.
Gert Verhulst is een parkeerbeheerder die zijn werk heel erg serieus neemt. Hij heeft thuis een spreadsheet waarop hij bijhoudt hoeveel boetes hij heeft uitgeschreven, en probeert regelmatig zijn record te breken.
Hij is ook een beetje wereldvreemd en hij lijkt een beetje warrig, aangezien hij (als ik-verteller) af en toe van de hak op de tak springt met z'n verhaal. Het boek is geschreven in korte zinnen, waardoor het erg makkelijk wegleest. Deze schrijfstijl draagt bij aan het wereldvreemde en warrige beeld dat we van Gert krijgen.
In Gerts omgeving gebeurde een aantal dingen die ik erg sneu voor hem vond, maar zelf leek het hem niet echt te deren. Hij loopt wel rond met wraakgevoelens, die hij uit door mensen zomaar parkeerboetes te geven. Daarnaast maakt hij een aantal komische observaties, waar ik hardop om heb moeten lachen.