საღამოს პირზე გაღვიძებულმა ბუმ ტყეში მომხდარი ფათერაკების შესახებ მწერალს უამბო. მწერალმა ბუს ნაამბობს შენიშვნები და განმარტებები დაურთო, რამაც რომანს საინტერესო და ორიგინალური სახე მისცა.
აკა მორჩილაძე დაიბადა 1966, წელს თბილისში. 1998 წლიდან დღემდე "ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობის" მიერ მისი ოცი რომანი და მოთხრობების ორი კრებულია გამოცემული. მიღებული აქვს არაერთი ლიტერატურული პრემია. მისი ნაწარმოებების მიხედვით რამდენიმე ფილმი და სპექტაკლია გადაღებული და დადგმული. რომანი "სანტა ესპერანსა" გამოცემულია გერმანულ ენაზე პრესტიჟული გერმანული გამომცემლობის მიერ. ამჟამად ცხოვრობს და მუშაობს ლონდონში.
Born in 1966 in Tbilisi, is arguably the most outstanding, recognized and talented contemporary Georgian author of literary fiction. He studied and later taught Georgian History at Tbilisi State University; worked as a sports journalist in a sports daily newspaper and participated in Literature Express within Europe in 2000. Aka Morchiladze’s twenty novels and three books of short stories have been published by Sulakauri publishing since 1998. In 2005-2006 he was an author and presenter of one of the most interesting TV programs to date concerning literature. Several films and plays have been based on his works. Like Milorad Pavic, his favourite author, Morchiladze believes that a novel does not necessarily need to start at the beginning and proceed in a straight line to the end; instead, he takes Umberto Eco’s theory of the emancipated reader seriously. Currently, he lives and works in London, UK.
LITERARY PRIZES AND AWARDS
Literary award SABA 2012 in category the best novel for Obolé IliaUni literary prize 2010 for the best novel of the year for Mameluk Literary award SABA 2008 in category the best novel for Maid in Tiflis Literary award SABA 2006 in category the best novel for Venera’s Dream Literary award SABA 2005 in category the best novel for Santa Esperanza Literary award SABA 2003 in category the best novel for Your Adventure
ამ წიგნის რამდენიმე გვერდი მქონდა დარჩენილი და ვიფიქრე, ბარემ ძილის წინ ჩავიკითხავ-მეთქი.
ვწევარ, ვკითხულობ და უეცრად მის ერთ-ერთ გვერდზე ვაჟა-ფშაველას გამზირი გამოჩნდა, ბიბლიოთეკა, რომლის თავზეც ვცხოვრობ და მის წინ გავლა ყოველდღე მიწევს.
და უცებ მივხვდი, რატომ მიყვარს აკა მორჩილაძე ასე ძალიან - იმიტომ, რომ ნამდვილია და იმას ჰყვება, რაც ადამიანებს გადახდებათ ხოლმე თავს ყოველდღე და არა იმას, რასაც გამოგონილი პერსონაჟები თავისთვის ფიქრობენ.
აკას შეუძლია და ქმნის კიდეც რაღაცნაირად მყუდრო, თბილ და ნაცნობ გარემოს. ვისაც ოთხმოცდაათიანები კარგად ახსოვს,ის ბევრ ნაცნობ პიროვნებასაც ამოიცნობს ამ წიგნში. ცალკე საკითხია ის, თუ როგორ არის თითოეული ამბავი გაჯერებული საქართველოს ისტორიით, კულტურით. წიგნში სამი "ძველმოდური" ჩანახატია - როგორ დავივიწყეთ ქართველებმა ტყე, ღვინო, იარაღი და გავხდით ის რაც ვართ. წიგნში შეხვდებით გლეხ არსენა ოძელაშვილს, რომელიც "ის" არსენა არაა, მაგრამ არსენობს. აგრეთვე თეიმურაზსა და ჯაყოსაც - ნუგზარ ერისთავისა და მისი მოურავის სიმონას სახით. წიგნი არაა "ღრმა" ან "რთული". ის ისეთია როგორიც ჩვენ ვართ ქართველები :)) ქართლური კილოც თავისებურ გემოვნებას ანიჭებს ნაწარმოებს და პაპაჩემის საუბარს მახსენებს. მოკლედ - მე მომეწონა.