აგვისტოს პასიანსი

by აკა მორჩილაძე

"აგვისტოს პასიანსი" 2001 წელს გამოვიდა. უბრალოდ დეტექტიურ სიუჟეტს თხრობის გასაოცარი ოსტატობა შესანიშნავ ნაწარმოებად აქცევს.
"იმისთვის, რომ "აგვისტოს პასეანსი" მოგეწონოს, საჭიროა უბრალო მკითხველი იყო და სხვა არაფერი. ამ წიგნს ვერ გაიგებს ის, ვინც თავს ინტელექტუალად და ზომაზე მეტად განათლებულად თვლის. მე ჯერ არ წამიკითხავს წიგნი, რომელიც საკუთარი ძმაკაცივით შენთან ერთად ჩამოჯდება, დააბირჟავებს და გენიალურ თბილისურ ამბებს მოგიყვება."

Genres: Georgian

188 pages, Paperback

First published January 1, 2001

About the author

აკა მორჩილაძე დაიბადა 1966, წელს თბილისში. 1998 წლიდან დღემდე "ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობის" მიერ მისი ოცი რომანი და მოთხრობების ორი კრებულია გამოცემული. მიღებული აქვს არაერთი ლიტერატურული პრემია. მისი ნაწარმოებების მიხედვით რამდენიმე ფილმი და სპექტაკლია გადაღებული და დადგმული. რომანი "სანტა ესპერანსა" გამოცემულია გერმანულ ენაზე პრესტიჟული გერმანული გამომცემლობის მიერ. ამჟამად ცხოვრობს და მუშაობს ლონდონში.

Born in 1966 in Tbilisi, is arguably the most outstanding, recognized and talented contemporary Georgian author of literary fiction. He studied and later taught Georgian History at Tbilisi State University; worked as a sports journalist in a sports daily newspaper and participated in Literature Express within Europe in 2000. Aka Morchiladze’s twenty novels and three books of short stories have been published by Sulakauri publishing since 1998. In 2005-2006 he was an author and presenter of one of the most interesting TV programs to date concerning literature. Several films and plays have been based on his works. Like Milorad Pavic, his favourite author, Morchiladze believes that a novel does not necessarily need to start at the beginning and proceed in a straight line to the end; instead, he takes Umberto Eco’s theory of the emancipated reader seriously. Currently, he lives and works in London, UK.

LITERARY PRIZES AND AWARDS

Literary award SABA 2012 in category the best novel for Obolé
IliaUni literary prize 2010 for the best novel of the year for Mameluk
Literary award SABA 2008 in category the best novel for Maid in Tiflis
Literary award SABA 2006 in category the best novel for Venera’s Dream
Literary award SABA 2005 in category the best novel for Santa Esperanza
Literary award SABA 2003 in category the best novel for Your Adventure

Reviews

[Temuka Zoidze]

არ ვიცი როგორ ახერხებს ეს კაცი, რომ ტრაგიკული ამბავი მეტად კომიკურად აქციოს, ჩახლართული სიუჟეტი მოსაწყენი არ გახადოს, სრულიად არასასაცილო ამბავზე გაუჩერებლივ გახარხაროს და მთელი თბილისი ერთ რომანში გააცოცხლოს, მაგრამ ახერხებს და რას იზამ. თანაც - წარმოუდგენლად კარგად.

[Nino Chachava]

„იმ ქარიან დღეს ჩვენ წინაშე ჭრიალებდა უძლური ჭიშკარი მეცხრე საავადმყოფოსი, ხოლო მაწანწალა ბავშვები ლოკავდნენ გამომშრალი შადრევნის მილს..“
<3

[Nika Kuprashvili]

თბილისური, ყავასთან ერთად წასაკითხი რომანი :)

[Keti Molashvili]

ჯერ-ჯერობით აკას წიგნებიდან ყველაზე ნაკლებად რაც მომეწონა, ეს წიგნია!

ჯერ ერთი, იმიტო რო ყელში გვაქვს ამოსული ეს 90-იანი წლები და ქუჩური ცხოვრება,
ქუჩური ცხოვრება, რომლის სტილიც სახლებში, ეზოებში, ქუჩებში, ყველგან იყო.

მერეც მეორე, იმიტო, რო აი აკა რო ძალიან ჭკვიანია და თქვა, აი ახლა თბილისურ ცხოვრებაზე კარგად მოვყვებიო, ვერ!
მგონი რომ ვერ ქნა ეგ!

რომ ვკითხულობდი, სულ მეგონა რომ ვერ! ბოლომდე კარგად ვერ აღწერა მათი ცხოვრება!


გეგონება მარიონეტები არიან პერსონაჟებიო.
კი იყვნენ 90-იანი წლების პერსონაჟები,
მაგრამ თითქოს სული არ აქვთო,
თითქოს მატრიოშკა პერსონაჟები არიანო, იმიტო რო იმათ შინაგან სამყაროზე არაფერს ამბობდა, არადა მათაც ხო ჰქონდათ თავის სიმართლე, ეკასაც ჰქონდა თავისი უბედურების სიმართლე და ლიკასაც.
ვაფშე ყველას!
აი მაკუცუნა რო ეგეთია, მაგასაც თავის სიმართლე აქვს, არადა აკას ყველა მაგარი უსულო გამოჰყავს. უსულო რაა, უფიქრო. მხოლოდ მათ სიტყვებს აღწერს და არა მათ ფიქრებსა და განწყობებს, ხოდა იმიტო მგონია, რო გარედან იცის ის ამბავი, რაზეც ამ წიგნში წერს და ამიტომ ვერ ვითავისებ ბოლომდე პერსონაჟების ტრაგი-კომედიულობას!

[მწვანე კოღო]

რაც დრო გადის, მით მეტად ვაფასებ აკა მორჩილაძეს - სიტყვიანი ავტორია და იმიტომ.

რომ წერ, ბევრი კარგი გამოგივა, ბევრი ცუდი და ბევრი ისეთი, რომ ჯობდა, არ დაგეწერა, აქ კი სულ სხვა ამბავია - რაც არ უნდა თქვას, ისე იტყვის, ხვდები, უნდა ეთქვა!

და აქვე:

„გული „გრანდ ოტელი” არ არის, რომ ყველაფერი დაიტიოს, ხოლო სული კაფე „ამბასადორი” არ გახლავთ, რომ მასში სულ ცეკვა-თამაში იყოს გახურებული.”

[Waldo]

ნორმალური ამბავია, სამაგიეროდ, თხრობაა ძალიან კარგი. სიამოვნებით ჩავიკითხე და იმ თბილისზეც ბევრი გავიგე, რომელსაც არც ძველს და არც ახალს არ ვიცნობ. სამაგიეროდ, ვიცნობ პატარა ქალაქების ცხოვრების წესს, ვამჩნევ გაუგებარ გავლენებს სხვის ცხოვრებაზე და უცნაურ კავშირებს უცხო ადამიანებს შორის.

ბოლოს რომ წერია, მოიწერეთ ხოლმეო, რა მაგარი იქნებოდა, რომ მართლა ვწერდეთ და მართლა გვპასუხობდეს...

[Ezekia]

... და თუ პასიანსის გაშლას წითელი ჯვრიდან დავიწყებთ, ეს გამოდის ამბავი 90-იანების ბოლოს-2000-იანების დასაწყისის თბილისში ჩამოსული ამერიკელისა თუ ინგლისელისა, რომელიც თავისი დისერტაციის მასალების მოსაძიებლად გორს გაემგზავრა, სტალინის მუზეუმში...

[Anano_Ludwig]

ალბათ, კიდევ მივუბრუნდები.

შემთხვევით მომიწია აკას წიგნების წაკითხვა და უფრო შემთხვევით ჩავიგდე ეს წიგნი ხელში and, honestly, i'm not mad about it, ეს წიგნიც ხომ ასეთი (და უფრო უცნაური) შემთხვევითობებით (და ჭეშმარიტებებით) არის სავსე.
ეს გული ხო გრანდ ოტელი არაა, რა :)

[Nini Bukia]

მე დეტექტივები არ მიყვარს და თან დაღლილმა ჩავიკითხე ბოლო, თორემ ისე 3,5-ზეც ავა.

[Anu]

dzalian kargi casakitxia