In ‘Flip’ beschrijft Marjan Berk hoe Duifje samenleeft met de as van haar gecremeerde man, Flip. Ze bewaart zijn as in een zilveren cocktailshaker en neemt hem overal mee naartoe, voert gesprekken met hem en vraagt hem regelmatig om raad. Voor haar is Flip niet dood, juist springlevend, en dichterbij dan ooit. Maar over haar levendige relatie met haar dode man laat zij zich bij anderen niet uit, totdat haar beste vriendin Rika erachter komt en Duifje erop aanspreekt. Nu Rika haar ‘geheim’ kent, breekt Duifje. Rika dwingt haar afstand te doen van de as, wat Duifje totaal ontregelt; verder leven zonder haar dode Flip doet haar ondraaglijk aan. Ze wordt gekweld door een groot gevoel van leegte. Totdat uit onverwachte hoek zich een nieuw levensperspectief aandient.
Een ietwat wazig en vreemd boek, maar toch kon ik niet stoppen met lezen. Ik was wel blij toen dat Tjibbe gedoe voorbij was, wat een vies oud mannetje is dat zeg. :| Wees gewoon meteen eerlijk dat je niet voor Duifje er bent maar voor haar buurvrouw. Echt bah. :| Ik ben blij dat Duifje eindelijk eens weer kan leven en niet vastzit aan haar dode man, dat ze eindelijk het goed kan verwerken.
Mooi boekje met een boodschap. Duifje sjouwt al 20 jaar de as van haar overleden echtgenoot met zich mee in een cocktailshaker. Ze houdt hem levend, ze praat met hem. Maar wanneer ga je rouwen en wanneer sluit je die rouwperiode af en omarm je het leven weer?