Jane Austen

by Marghanita Laski

Narrates th life of the great novelist, showing her as a product of the upper-middle-class society of late-eighteenth-century England and noting her environment's impact on her work

Genres: Biography, Jane Austen, Nonfiction, British Literature, History, Classics

144 pages, Paperback

First published September 28, 1969

About the author

English journalist, radio panelist, and novelist: she also wrote literary biography, plays, and short stories.

Laski was born to a prominent family of Jewish intellectuals: Neville Laski was her father, Moses Gaster her grandfather, and socialist thinker Harold Laski her uncle. She was educated at Lady Barn House School and St Paul's Girls' School in Hammersmith. After a stint in fashion, she read English at Oxford, then married publisher John Howard, and worked in journalism. She began writing once her son and daughter were born.

A well-known critic as well as a novelist, she wrote books on Jane Austen and George Eliot. Ecstasy (1962) explored intense experiences, and Everyday Ecstasy (1974) their social effects. Her distinctive voice was often heard on the radio on The Brains Trust and The Critics; and she submitted a large number of illustrative quotations to the Oxford English Dictionary.

An avowed atheist, she was also a keen supporter of the Campaign for Nuclear Disarmament. Her play, The Offshore Island, is about nuclear warfare.

Reviews

[Maryam.Bhr · Rating 3 out of 5]

Each book I read offers a new perspective. In this post, I share my thoughts on this book in Persian and English. I hope this will be enjoyable for you :)


هر کتابی که می خوانم دریچه ای به دنیایی جدید است. تو این نوشته دیدگاه و تجربه ام از مطالعه ی این کتاب رو به دو زبان فارسی و انگلیسی با شما به اشتراک می ذارم امیدوارم خوندنش براتون لذتبخش باشه :)

Persian (فارسی)


سومین و آخرین ایستگاه از سفر تابستانی‌ام به ادبیات انگلیس—سفری که با زیبای سیاه آغاز شد و از کوچه‌های دیکنزیِ بچه‌های خیابانی لندن گذشت، به این کتاب رسید.
بخشی از این سفر برای من بازگشت به نویسنده‌هایی بود که سال‌ها پیش در نوجوانی، اولین تجربه های آشنایی‌ام با ادبیات انگلیس را ساختند؛ و جین آستین یکی دیگر از این نویسنده هاست که در آن سن و سال، جهان های زنانه اش بیشترین رد و اثر را بر شالوده ی احساسی من گذاشت، هر چند امروز نگاه من به آثارش فقط در همین چارچوب خلاصه نمی شود.

از آن‌جا که شناخت نویسنده در بسیاری از موارد مانند کلیدی برای ورود به جهان نوشته‌هایش عمل می‌کند، بیایید ابتدا کمی به خودِ نویسنده نزدیک شویم؛ به دوره‌ای که در آن می‌نوشت، به مسیرهایی که نگاهش را شکل داد، و به زمینه‌هایی که این کتاب از دل آن‌ها بیرون آمده است.

مارگانیتا لَسکی نویسندهٔ انگلیسی‌ای‌ست که در خانواده‌ای اهل کتاب و فرهنگ بزرگ شده؛ فضایی که از همان نوجوانی او را به سمت خواندن و شیفتگی نسبت به جین آستین برد و بعدها مسیرش را به زندگی‌نامه‌نویسی ادبی گره زد. او از آن نمونه پژوهشگرهایی است که زندگی نویسنده را در بافت خانوادگی و اجتماعی‌اش قرار می‌دهند و معتقدند برای فهم جهان یک نویسنده باید محیطی را شناخت که در آن زندگی می‌کرده است. همین نگاه، در کنار علاقهٔ دیرینه و شخصی‌اش به جین آستین، باعث شد این کتاب را بنویسد؛ و البته نیاز زمانه به یک زندگی‌نامهٔ قابل‌خواندن و نه خشکِ آکادمیک نیز در شکل‌گیری آن بی‌تأثیر نبود. در آن سال‌ها، زندگی‌نامه‌های مربوط به جین آستین معمولاً دو حالت داشتند: یا با لحنی رسمی و فاصله‌دار نوشته می‌شدند و بیشتر به اطلاعات کتابخانه‌ای و جزئیات خانوادگی بسنده می‌کردند، یا آن‌قدر خلاصه و سطحی بودند که نکات چندانی از جهان آستین به دست نمی‌دادند. این رویکرد از قدیم در این زندگی‌نامه‌ها دیده می‌شد و در زمانهٔ نگارش این کتاب (دههٔ پنجاه میلادی) هم ادامه داشت؛ دوره‌ای که هنوز انتظار می‌رفت زندگی‌نامه‌ها محتاط، محیط‌محور و کلاسیک باشند. لسکی در همین چارچوب، راهی میانه را انتخاب کرد: لحن رسمی دوره را حفظ کرد، اما به جای تکرار روایت‌های فاصله‌دار، به بازسازی محیط خانوادگی و اجتماعی آستین پرداخت و تلاش کرد از دل همین محیط، چهره‌ای نزدیک‌تر و انسانی‌تر از او بسازد؛ انتخابی که کتابش را از زندگی‌نامه‌های دیگرِ آن دوره متمایز می‌کند.

از آن‌جا که شیوهٔ روایت در زندگی‌نامه‌ها نقش مهمی در شکل‌گیری تصویر نهایی از شخصیت دارد، بیایید ببینیم نویسندهٔ این کتاب با چه روشی سرگذشت جین آستین را بازسازی کرده است.

کتاب زندگی جین آستین را بر پایهٔ منابع نزدیک و خانوادگی روایت می‌کند؛ یعنی به‌جای تحلیل‌های تاریخی گسترده، سراغ نامه‌ها، خاطرات اعضای خانواده و اسناد خانوادگی می‌رود تا فضای واقعی زندگی آستین را بازسازی کند. روایت کتاب از روابط خانوادگی آستین تنها به نسل‌های نزدیک محدود نمی‌شود؛ بلکه از اجداد پدری و مادری او آغاز می‌کند، شجره‌ای که امتدادش تا قرون وسطی و رنسانس می‌رسد و نشان می‌دهد زندگی او در بستری از تداوم تاریخی چندلایه شکل گرفته است.

بخش مهمی از روایت بر نامه‌های آستین—به‌ویژه نامه‌های او به خواهرش کاساندرا—تکیه دارد؛ نامه‌هایی که جزئیات روزمره، رابطه‌های نزدیک و حال‌وهوای زندگی را نشان می‌دهند و امکان می‌دهند تصویر ملموس‌تری از جهان او ساخته شود. در کنار این‌ها، خاطرات برادرزاده‌ها و دیگر نزدیکان آستین نقش مهمی دارند و فضای خانه و روابط خانوادگی او را زنده می‌کنند.

کتاب همچنین از نقدها و نوشته‌های نویسندگان و منتقدان ادبی دوره‌های مختلف بهره می‌گیرد؛ صداهایی که در طول زمان تصویر عمومیِ آستین را ساخته‌اند و نشان می‌دهند او چگونه در نگاه نسل‌های متفاوت خوانده و فهمیده شده است. این لایهٔ بیرونی‌تر کمک می‌کند جایگاه ادبی و فرهنگی آستین در سنت انگلیسی بهتر دیده شود.

لسکی از اسناد کلیسایی و خانوادگی نیز استفاده می‌کند تا چارچوب اجتماعی و طبقاتی زندگی آستین را روشن کند. کتاب مصوّر است و از تصاویر سیاه‌وسفید و کلاسیک استفاده می‌کند؛ تصویرهایی که بیشتر حس‌وحال دورهٔ آستین را منتقل می‌کنند تا جزئیات دقیق تاریخی. در انتخاب این منابع نزدیک، نویسنده در واقع به همان سنت دیرینهٔ واقعیت‌گرایی انگلیسی وفادار می‌ماند؛ سنتی که ترجیح می‌دهد چهرهٔ نویسنده را از دل واقعیت‌های روزمره و انسانی‌اش نشان دهد.

حالا که رویکرد کتاب روشن شد، می‌توان دید این روش در چه بخش‌هایی موفق عمل کرده و در کجاها می‌توانست بهتر باشد.

دیدن روابط نزدیک جین آستین و خانواده‌اش که مانند خود او به‌شدت فرهیخته، اهل مطالعه و هنردوست بودند و اینکه چگونه بازتاب چنین محیط خانوادگی همراه با پس‌زمینه‌های اجتماعی و فرهنگی قرن هجدهم در آثارش دیده می‌شود، از بخش‌هایی است که می‌توان گفت کتاب در آن‌ها به‌خوبی عمل کرده است. روایت نه‌تنها فضای انسانی و خانوادگی زندگی آستین را زنده می‌کند، بلکه به خواننده امکان می‌دهد تا حدی با ویژگی‌های دورهٔ او نیز آشنا شود؛ دوره‌ای با آداب و رسوم، باورها، نوع نگاه مردم و ساختارهای اجتماعی خاص خود که در متن‌های آستین رسوب کرده و بخشی از جهان‌بینی او را شکل داده است. همین آمیختگی میان زندگی شخصی آستین و حال‌وهوای زمانه‌اش تجربهٔ خواندن را چندلایه و زنده می‌کند و کمک می‌کند آستین در بستر واقعی دورهٔ خودش دیده شود.

با این‌وجود، بیشترین نقدی که من نسبت به کتاب دارم به نوع و شکل ساختار روایت برمی‌گردد؛ از این جهت که معتقدم بخشی از هنر زندگی‌نامه‌نویسی به این اختصاص دارد که مطالب و اطلاعات چطور به خواننده منتقل شوند—طوری که هم دقیق و معتبر باشند و هم به‌خوبی در ذهن نقش ببندند. باید اعتراف کنم بعضی بخش‌ها می‌توانستند منسجم‌تر و موج‌دارتر باشند و انتقال میان قسمت‌ها گاهی آن روانی لازم را ندارد. از طرفی، اگر خواننده—به‌خصوص خوانندهٔ غیرانگلیسی—با قرن هجدهم آشنایی چندانی نداشته باشد، ممکن است در طول خواندن دچار سردرگمی شود. در دهه‌ای که کتاب منتشر شده، تاریخ آن دوره در مدارس انگلیس تدریس می‌شده و بیشتر خوانندگان با مفاهیم و زمینه‌های اجتماعی آن زمان آشنا بودند؛ پیش‌فرضی که نویسنده هم دقیقاً بر اساس همین آشنایی بنا کرده است. برای همین بسیاری از اشاره‌ها، افراد، مفاهیم و شرایط تاریخی را فقط به‌صورت سرنخ مطرح می‌کند؛ چیزهایی مثل طبقهٔ متوسط، موقوفه‌های کلیسا، وضعیت هزینه‌های زندگی و گرانی یا فضای اقتصادی آن دوره. این‌ها برای خوانندهٔ انگلیسیِ آن زمان آشنا بوده، اما برای خوانندهٔ امروز—به‌خصوص غیرانگلیسی—ممکن است مبهم یا دور از دسترس باشد.

بله، من هم موافقم که نمی‌شد کل تاریخ آن قرن را در کتاب جا داد، به‌ویژه از این نظر که چنین کاری می‌تواند تمرکز را از زندگی آستین دور کند و چالش‌های خودش را دارد؛ اما باز هم می‌توانست تا حدی متعادل و مناسب از پسِ این توضیح‌ها بر بیاید—نه جوری که کتاب را سنگین کند و نه خواننده را در میانهٔ اشاره‌های تاریخی تنها بگذارد. به همین دلیل، پیشنهادم این است که اگر کسی قصد خواندن این کتاب را دارد، از همان ابتدا به این نکته توجه کند که ممکن است برخی اشاره‌ها نیاز به پس‌زمینهٔ تاریخی داشته باشند. و اگر هنگام خواندن برایش سؤال یا کنجکاوی پیش آمد، حتماً سراغ منابع جانبی برود؛ این کار کمک می‌کند تصویر روشن‌تری از فضای قرن هجدهم پیدا کند و بهتر بفهمد هر اشارهٔ نویسنده دقیقاً به چه چیزی برمی‌گردد.

حالا بعد از تمام آن‌چه دربارهٔ رویکرد و روایت کتاب گفتیم، وقت آن رسیده که ببینیم این ویژگی‌ها در ترجمهٔ فارسی چه صورتی پیدا کرده‌اند و نثر ترجمه چگونه تجربهٔ خواندن را شکل می‌دهد.

در نسخهٔ فارسی، لحن و ساختار جمله‌ها گاهی رسمی‌تر و سنگین‌تر از چیزی است که از یک زندگی‌نامهٔ امروزی انتظار می‌رود. هنگام خواندن، چند بار احساس کردم ریتم روایت کمی کند می‌شود و جمله‌ها حال‌وهوایی کلاسیک و ادبی پیدا می‌کنند؛ تا جایی که در ابتدا تصور می‌کردم شاید خودِ کتاب چنین نثری دارد. برای اینکه مطمئن شوم، نسخهٔ اصلی را نگاه کردم و دیدم نویسنده از نظر زبانی سخت نمی‌نویسد؛ نثرش روشن است، جمله‌ها روان‌اند و پیچیدگی خاصی ندارد. همین مقایسه نشان داد بخشی از سنگینی‌ای که در نسخهٔ فارسی حس می‌شود، بیشتر از جنس ترجمه است تا متن اصلی.

ترجمهٔ هوشنگ رهنما در مجموع قابل‌قبول است اما می‌توانست امروزی‌تر و روان‌تر باشد؛ طوری که خواننده کمتر احساس کند میان جمله‌ها مکث می‌کند یا دنبال ریتم روایت می‌گردد. این سبک ترجمه باعث می‌شود گاهی تصور کنیم خود کتاب سخت است، در حالی که نسخهٔ اصلی چنین نیست و خواندنش راحت‌تر پیش می‌رود. به‌ویژه در بخش‌هایی که روایت نیاز به حرکت نرم و پیوسته دارد، زبان ترجمه کمی رسمی‌تر از حد لازم می‌شود و این رسمی‌بودن، فاصلهٔ کوچکی میان خواننده و متن ایجاد می‌کند.

در نهایت، خواندن کتاب این حقیقت را پیشِ چشم می‌گذارد که شخصیت و جهان‌بینی جین آستین از دل زمینی جوانه زده و برخاسته بود که لایه‌های تاریخی و خانوادگی عمیقی هم در آن حضور داشت. اما این به آن معنا نیست که اگر چنین زمینه‌ای نمی‌داشت، خود او یا نوشته‌هایش بی‌ارزش می‌شدند. شخصاً چنین نظری ندارم؛ خوشحالم که از دل آن ریشه‌ها و آن مسیر خاص، میراثی مانده که هنوز می‌شود به آن سر زد، از آن یاد گرفت و با خواندنش لذت برد.


پ‌ن: این کتاب در گذران دوره‌ای از استراحت پس از روزهای استرس‌برانگیزی خونده شد و به همین دلیل، با وجود کم‌حجم بودن، کمی طول کشید تا تمام بشه و از این لحاظ برام خاطره‌برانگیز شد؛ مخصوصاً وقتی یه گشت‌وگذار همراه با صبوری تو قرن هجدهم لازم داشت. 💚🌿


English (انگلیسی)

This book became the third and final stop in my summer journey through English literature—a journey that began with Black Beauty and passed through the Dickensian alleys of London’s street children before arriving here. Part of this journey, for me, was a return to the writers who shaped my earliest encounters with English literature in my teenage years; and Jane Austen is one of those writers whose feminine worlds left the deepest imprint on the emotional foundations of my youth, even though my perspective on her work today is no longer limited to that frame.

Since understanding an author often acts as a key to entering the world of their writing, let us first move a little closer to the author herself—to the period in which she wrote, the paths that shaped her gaze, and the contexts out of which this book emerged.Marganita Laski was an English writer raised in a family deeply rooted in books and culture—a space that, from her adolescence onward, drew her toward reading and nurtured her fascination with Jane Austen. This early attachment later guided her toward literary biography. She is one of those researchers who situate a writer’s life within its familial and social fabric, believing that to understand an author’s world, one must understand the environment in which they lived. This perspective, combined with her long-standing personal affection for Austen, led her to write this book; and the intellectual climate of her time—one that needed a readable, accessible biography rather than a dry academic account—also played a role.

In those years, biographies of Jane Austen typically fell into two categories: either written in a formal, distant tone that relied heavily on library records and family details, or so brief and superficial that they offered little insight into Austen’s world. This approach had long existed in Austen biographies and continued into the 1950s, the decade in which this book was written—a period when biographies were still expected to be cautious, context-heavy, and classically structured. Within this framework, Laski chose a middle path: she preserved the formal tone of the era, but instead of repeating detached narratives, she reconstructed Austen’s familial and social environment, attempting to build a closer, more human portrait of her. This choice is precisely what distinguishes her book from other biographies of that period.

Since the narrative method in a biography plays a crucial role in shaping the final image of its subject, let us look at how the author reconstructs Jane Austen’s life.The book tells Austen’s story through close, familial sources—rather than broad historical analysis, it turns to letters, family recollections, and domestic documents to recreate the real atmosphere of her life. Its account of Austen’s family relationships is not limited to her immediate circle; it begins with her paternal and maternal ancestors, a lineage that stretches back to the medieval and Renaissance periods, showing that her life grew out of a multilayered historical continuity.A significant portion of the narrative relies on Austen’s letters—especially those written to her sister Cassandra. These letters reveal everyday details, intimate relationships, and the emotional texture of her life, allowing the book to build a more tangible portrait of her world. Alongside them, the memories of nieces, nephews, and other close relatives help bring the household environment and family dynamics to life.
The book also draws on critiques and writings by authors and literary commentators from different periods—voices that, over time, shaped Austen’s public image and show how she has been read and understood by successive generations. This outer layer helps situate Austen’s literary and cultural position within the English tradition.
Laski additionally uses church and family records to clarify the social and class framework of Austen’s life. The book is illustrated with black‑and‑white, period‑appropriate images—pictures that evoke the atmosphere of Austen’s era more than they provide strict historical detail. In choosing these close, domestic sources, the author remains faithful to the long-standing English tradition of realism: a tradition that prefers to reveal a writer’s character through the everyday realities of their life.

Seeing the close relationships between Jane Austen and her family—who, like her, were deeply cultured, devoted to reading, and appreciative of the arts—and understanding how such a household, combined with the social and cultural background of the eighteenth century, shaped her work, is one of the areas in which the book succeeds. The narrative not only brings to life the human and domestic atmosphere of Austen’s world, but also allows the reader to become familiar with the characteristics of her era: its customs, beliefs, social structures, and the way people viewed life. These elements are woven into Austen’s writing and form part of her worldview.

This blending of Austen’s personal life with the spirit of her time makes the reading experience layered and vivid, helping the reader see Austen within the real historical context of her own century.
Still, the main criticism I have of the book concerns the structure and shape of its narrative. A significant part of the art of biography lies in how information is delivered—how it can remain accurate and trustworthy while also settling clearly in the reader’s mind. I must admit that some sections could have been more cohesive and more fluid, and the transitions between parts occasionally lack the smoothness they need.
Moreover, if a reader—especially a non‑English reader—is not already familiar with the eighteenth century, they may find themselves confused at times. In the decade when the book was published, the history of that period was taught in English schools, and most readers were already familiar with its concepts and social background. Laski builds her narrative on this assumption. As a result, many references, figures, concepts, and historical conditions appear only as hints: things like the middle class, church endowments, the cost of living and inflation, or the economic atmosphere of the era.
These were familiar to English readers of the time, but for a modern reader—particularly one outside England—they may feel distant or unclear.Yes, I agree that it would have been impossible to include the entire history of the eighteenth century in one book; doing so would have shifted the focus away from Austen’s life and created its own challenges. But even so, the book could have offered a more balanced level of explanation—enough to avoid weighing down the narrative, yet sufficient to keep the reader from feeling lost among historical references. For this reason, I would suggest that anyone planning to read the book keep in mind from the beginning that some references may require additional historical context. And if questions or curiosities arise while reading, turning to supplementary sources can be genuinely helpful; it allows the reader to gain a clearer picture of the eighteenth century and better understand what each of the author’s references points to.

In the end, reading this book makes clear that Jane Austen’s character and worldview grew out of a ground layered with deep familial and historical roots. But this does not mean that without such a background, she—or her writing—would lose their value. I personally do not hold such a belief; I am simply glad that from within those roots and that particular path, a legacy has remained—one that we can still return to, learn from, and take pleasure in reading.

[Kirk · Rating 3 out of 5]

While the book is extremely dated(1969), it is certainly readable and interesting. To quote Mr Knightley regarding Harriet Smith, "I was surprised by the book's conversation". The author certainly gives some opinions that are outside the norm. I think a fact checker might find some errors, especially in the 2nd half of the book. I read a review that complained about the placement of the illustrations. I enjoyed them and didn't care where they were placed. The back cover of the book has the following quote from The Times Literary Supplement "A scholarly and immensely readable account of Jane Austen's life, her family, friends and surroundings. No short biography could be better done." Yes, yes, yes to the first sentence. And no, no, and no to the 2nd sentence. Carol Shields and Margaret Kennedy's short JA bios are better done.

[Jess · Rating 4 out of 5]

I found this to quite a fascinating account of Jane Austen's life. I was intrigued when I spotted it at the used bookshop. Mainly, because the author is Marghanita Laski and I wasn't aware she wrote a book about Jane Austen. While flipping through the pages, I noticed the other highlight of this book was all the gorgeous illustrations in it that followed the text.

This book has sketches, paintings, watercolors, and drawings of people, places, and artifacts from Austen's life or that she had a connection with. Combined with this treasure trove of Austen history, Laski educated me on quite a few facts from Austen's life. I absolutely loved learning the afterwords Austen had for some of her character. She shared the "what happened next" with family members and Laski accounts for it here. I also haven't read Jane Austen's Letters- so Laski's references and quotes were fascinating to me. I'm hardly an Austen scholar. So some of this might be common knowledge to those that are, but to the novice reader of Austen, this made her come alive.

[Amalie · Rating 4 out of 5]

This book is very readable. It contains a brief biography of Jane Austen with 137 black-and-white illustrations. This has more of the detail external to Jane Austen’s life such as, people she knew, places she visited and detailed information about her family and clear portrayals of all her brothers the wives and information about their families. I found it ironic that all the Austen men had their portrayals done by artists where as the three women Mrs. George Austen (mother) , Cassandra and Jane only having pencil sketching, leaving us to still wonder how they really might’ve looked. My feeling signs of neglect ;)

It also contains illustrations connecting to her life and her novels, her drawings, patchwork quilts, important places from the county in which she was born to the room in which she died. As sad as it is, the entire book has only two ‘paintings’ of Jane: the famous engraved portrait developed from Cassandra’s unfinished sketch and a silhouette pasted in the second edition of the Mansfield Park. But that is not the fault of this edition.

Most details of the book reminded me of the BBC version "Miss Austen Regrets", especially things relate to her niece Fanny Knight/Austen. As for the mostly talked 'love story' between Thomas Lefroy and Jane Austen, it’s clear he was in love but I’m not so convinced that from Jane’s side; that this touched her heart deeply or lastingly that her next suitor seems not to have touched her heart at all. As far as romance is concerned the following is included: "I could no more write a romance than an epic poem. I could not sit seriously down to write a serious romance under any other motive than to save my life; and if it were indispensable for me to keep it up and never relax into laughing at myself or other people, I’m sure I should hung before I had finished the first chapter." I seriously do not believe she was in anyway what so ever a bitter spinster who couldn’t marry her one true love.

There are also the notes on Cassandra’s slip-of-tongue about Jane’s love for a young clergyman that died suddenly. So in the end there’s a lot more untold about Jane Austen.

[Carrie · Rating 4 out of 5]

Very interesting facts-only biography of Jane Austen by the writer Marghanita Laski. This is a nicely, if excessively, illustrated edition that fleshed out what is a very short work. Laski is a writer who has been on my radar for quite a while now thanks to Persephone Books; I read and enjoyed one novel by her that was quite touching (Little Boy Lost). Her voice is a bit quirky in some ways but appealing, and I hope to get to her other novels someday.

[Zahra Labbafan · Rating 3 out of 5]

این کتاب که زندگینامه ‌جین آستین است برای کسی که کتاب‌هاش رو خونده جذابتره.

[Cassie · Rating 3 out of 5]

I almost gave 4 stars because I like the pictures a lot.

[Marjorie · Rating 3 out of 5]

Uneven writing quality but I like how it is well-illustrated. With regard to the illustrations I was annoyed by one thing: the author discusses, briefly, how a well-connected politically friend provided assistance to the Austen family and there is an illustration showing this person undergoing trial in the House of Parliament with no information given in the text. I had to look online to find out why he was being tried and what happened next. Mildly annoying and should have been caught in the editing of the book before publication.

[Nasim.Radfar · Rating 3 out of 5]

اين كتاب همانطور كه از اسمش پيداست زندگينامه جين آستين است.
ًً@&&&&
شرح زندگى او از نامه هايى كه نوشته است.
@&&&
بعد از خواندن آثار او ، بد نيست اين كتاب هم خوانده شود.

[lorinbocol · Rating 4 out of 5]

it's a truth universally acknowleged, that a woman in possession of a good admiration for jane austen must be in want of this book.

[Bettina · Rating 3 out of 5]

Gedateerd, maar de illustraties zijn mooi.

[Reading with Cats · Rating 3 out of 5]

3.5 stars

[Jessica Lynn · Rating 3 out of 5]

http://chroniclesofabooknerd.blogspot...

[Bayan Mashat · Rating 2 out of 5]

Not really about Jane Austen as much as it's about "her family and where she lived". But still, great appreciated effort/work.

[Bahman Bahman · Rating 2 out of 5]

جین آستین در ۱۶ دسامبر ۱۷۷۵ در استیونسن، همپشر، جنوب شرقی انگلستان، به دنیا آمد. او هفتمین فرزند یک کشیش ناحیه بود. در سال ۱۸۰۱ که پدرش بازنشسته شد، خانوادهٔ آستین به بث نقل مکان کرد. پدرش در سال ۱۸۰۵ از دنیا رفت و جین آستین و مادرش چندبار نقل مکان کردند، تا سرانجام در سال ۱۸۰۹ در نزدیکی التن در همپشر ماندگار شدند. جین آستین در همین محل ماند و فقط چند بار به لندن سفر کرد. در مه ۱۸۱۷ به سبب بیماری به وینچستر کوچ کرد تا نزدیک پزشکش باشد، و در ژوئیهٔ ۱۸۱۷ همانجا درگذشت. جین آستن چند سالی از عمر خود را در شهر باث سپری کرد و این شهر به عنوان محل اقامت او مشهور است. مؤسسه‌ای به نام «مرکز جین آستن» در خیابان «گی» در مرکز شهر باث موجود است که هر سال جشنواره‌ای به نام جشنواره جین آستن در این شهر برگزار می‌کند. رمان‌های جین آستین از پرخواننده‌ترین آثار در ادبیات جهان اند و حدود دویست سال است که نسل‌های پیاپی با کشش و علاقهٔ روزافزون رمان‌های او را می‌خوانند. جین آستین در دوران نوجوانی نوشتن رمان را آغاز کرد. او در شش رمان دربارهٔ زندگی در اواخر قرن هفدهم و اوایل قرن هجدهم نوشت. چهار تا از این کتاب‌ها در یک دوره چهار ساله منتشر شدند که نشان دهنده سرعت نویسنده در نگارش بود. 'عقل و احساس، غرور و تعصب، مانسفیلد پارک و اما' کتاب‌هایی بودند که در زمان حیات او چاپ شد. دو کتاب دیگر او پس از مرگش منتشر شد. کتاب هفتم او هیچ‌گاه به پایان نرسید. جین آستین بر خلاف قهرمان‌های رمانش در طول عمر ۴۱ ساله اش هرگز ازدواج نکرد.