Snikken en grimlachjes

by Piet Paaltjens, Robert Nieuwenhuys (Editor)

Vlak voor de mysterieuze student-dichter Piet Paaltjens zo plotseling uit de sociëteit Minerva verdween, overhandigde hij zijn inmiddels legendarische gedichten aan de theologiestudent Francois HaverSchmidt. Deze stelde er een bloemlezing uit samen voor de Leidse studentenalmanak en maakte er later een uitgave van met de veelzeggende titel Snikken en grimlachjes . Zo lezen wij althans in de 'Levensschets' van Piet Paaltjens, die HaverSchmidt aan de gedichten vooraf liet gaan. Piet Paaltjens mag dan verdwenen zijn (al schijnt men hem nog eenmaal te hebben gesignaleerd), zijn treurige portret en onovertroffen poëzie zijn dankzij HaverSchmidts gelukkige tussenkomst bewaard gebleven en hebben hem tot in onze tijd beroemd en bewonderd gemaakt.Voor deze uitgave gebruikte Rob Nieuwenhuys, die ook het nawoord verzorgde, de tekst van de zesde druk uit 1889, de laatste voor HaverSchmidts dood in 1894. Daaraan zijn toegevoegd de vier Latijnse vertalingen en het gedicht Donkersteeg, No.12 die vanaf de zevende druk (1895), de meest volledige, werden opgenomen.

Genres: Poetry, School, Dutch Literature, Classics, 19th Century, Literature, Fiction

119 pages, Hardcover

First published January 1, 1867

About the author

Piet Paaltjens was the pen name of the Dutch poet and preacher François Haverschmidt. He is probably best known for Snikken en grimlachjes.

Reviews

[José Van Rosmalen]

Piet Paaltjens was het pseudoniem van Francois Haverschmidt die in Leiden studeerde en later dominee werd. Als Piet Paaltjes was deze doorgaans depressieve man juist vaak humoristisch en spitsvondig. Ook in de gedichten was hij niet altijd vrolijk. Bijvoorbeeld in het gedicht ‘de zelfmoordenaar’ gaat het over een man die zich aan een touw ophangt. Ongeveer veertig jaar na het schrijven van dit gedicht voltrok hij deze gruwelijke daad aan zichzelf. Het leven werd hem te moeilijk. Een van de beste gedichten, ‘drie studentjes’ telt 52 coupletten.
Het begint aldus:
Daar waren eens drie studentjes,
Drie vrienden in lust en nood
Ze sprongen zo moedig de wereld in,
En de wereld-trapte ze dood

Het vierde couplet:
Hun jonge harten klopten
Voor wat goed is en welluidt zo fier;
Voor waarheid en wijn, voor vrouwen,
Voor vrijheid en Beiersch bier.

[franka bruikman]

Oprecht, ik vond de gedichten in deze bundel nog wel mooi! Zo je niet verwachten voor een boek die je voor school moest lezen, maar het viel me mee.

[Gaby]

Mooie, maar treurige gedichten en een pracht titel op je lijst + maar 80 makkelijk te lezen bladzijdes. De dichtbundel die mijn lijst voor Nederlands definitief afsloot

[Arjen]

Met regelmaat loop ik in Leeuwarden langs een statig standbeeld van Piet Paaltjens. En toch duurde het enkele jaren voordat ik dacht: misschien moet ik eens iets van hem lezen. Nou, dat is dus gebeurd. Gedichten van een ietwat dramatisch aangelegde dichter, met een wat puberale themazetting. Veel gedichten zijn zelfs pompeus te noemen. Maar eerlijk is eerlijk: voor dichten van zo’n 160 jaar zijn ze nog uiterst leesbaar. En mocht ik nog eens last krijgen van dramatisch liefdesverdriet, wellicht dat ik Piet Paaltjens er nog eens bij pak…

[Tamar]

Got interested in this by my historical literature class and it was so interested to read. I really love some of the poems even though they are grim. I like the grimdark humor and I find the story of the author really interesting. 8.43 on Cawpile TW// Death and depression

[Jolijn Verhoeven]

3.5

[Scarlett Vermeulen]

Ben niet zo van de poëzie dus ik weet niet zo goed hoe ik dit moet beoordelen

[Dyslexie_donut]

Tbh Idk of het hele boek in dat pdf-je zat maar het duurde zo lang, ik vind dat het telt. De zelfmoordenaar peak gedicht. 3,5

[DeliriousBadger]

Een erg mooie, goed te begrijpen dichtbundel die ik zeker nog een keer ga lezen, wanneer ik niet binnen 2 dagen nog 4 boeken moet lezen voor mijn Nederlands mondeling.

Een bundel die waar elke enigszins melancholische tiener grimlachjes van trekt. 7/10

[Stephanie]

Prachtig!

[Roelof Schipper]

gaat wel

[Sunanda van Dam]

Aardige gedichtenbundel waar onbereikbare liefde en wanhoop terugkerende thema’s zijn. Sommige gedichten erg mooi, zoals ‘Aan Rika’ of juist grappig zoals ‘De Friese poëet’.

[senna :)]

Veel mooie gedichten, de ene mooier dan de andere. Sommige waren vaag lol maar over het algemeen mooie verhalen met betekenissen erachter.

[Gijs Zandbergen]

Terechte klassieker.

[Johannes Vriend]

Pretentieloze, doch treffende gedichten. Uitstekend leesbaar. 'Aan Rika' is het hoogtepunt van deze bundel.

[Marie Bland]

[3.5/5]

[Klaas]

Mijn eerst gelezen dichtbundel, dus lastig te beoordelen, ik heb immers niks om het mee te vergelijken. Het viel in ieder geval in goede aarde. Van het gros van de gedichten heb ik genoten. Alle gedichten gaan over universele thema's, met name liefde, vriendschap en de dood. Het oude Nederlands is om van te smullen. De wat spottende ondertoon zorgt ervoor dat veel gedichten ook erg grappig vond ondanks dat de inhoud vaak melancholisch van aard is. Droevige inhoud weet hij grappig te maken. De wat langere gedichten die meerdere bladzijdes beslaan vond ik over het algemeen wat minder. De kortere gedichten hebben een fantastisch ritme, in mijn hoofd maakte ik er automatisch een liedje van, de regels lopen geweldig in elkaar over. Bij de wat langere gedichten ontbrak dit soms en waren daarnaast soms ietsjes te langdradig, vaak was halverwege het punt al gemaakt.

Desalniettemin wel een fan van deze bundel. De korte gedichtjes zou ik nog wel eens uit mijn hoofd willen leren.


Hem die mij grof beledigt,
Mij overlaadt met schand
En openlijk mij belastert,
Hem reik ik de broederhand.

Maar die mij voorkomend bejegent,
Die mij aan zich verplicht
En zich mijn vriend durft te noemen,
Die spuw ik in 't gezicht.

[Kirsten]

Piet Paaltjens ist das Pseudonym von François Haverschmidt, einem niederländischen Pfarrer der von 1835-1894 lebte. Unter seinem Geburtsnamen verfasste er hauptsächlich Prosa, als Piet Paaltjens schrieb er Gedichte, in denen er oft sehr ironisch über seine Mitmenschen erzählte. Snikken en grimlachjes ist sein bekanntestes Werk.

Snikken en grimlachjes ist ein Wortspiel. Snikken bedeutet so viel wie schluchzen. Grimlachjes gibt es nicht, dafür aber glimlachjes, was lächeln bedeutet. Deshalb habe ich den Titel mit Schluchzen und bitter lächeln übersetzt.

Für mein Gefühl passt der Titel perfekt. Ob es um einen unglücklich verliebten Jüngling geht, dem im wahrsten Sinn des Wortes das Herz bricht und er deshalb in seinem Blut liegt, die ironischen Widmungen an verschiedene junge Mädchen, die ihn ignoriert haben oder der Dichter, der den Mond beschimpft weil er so silbern scheint obwohl das Herz des Dichters gebrochen ist- die Gedichte haben mir mehr als einmal ein Lächeln ins Gesicht gezaubert, weil sie von der Tonart perfekt meinen Geschmack getroffen haben. Sie wirkten auf mich viel jünger als die 120 Jahre, die sie schon alt sind. Eine kleine, aber feine Sammlung.

[Jessica-sim]

After a clash with modern poetry, it is nice to escape to classics.

I picked this one up again after reading The Sorrows of Young Werther by Goetthe, as I read that Piet Paaltjes wrote his poetry as an antidote to the romantic tragedy that Goethe inspired in many. However, as fate sometimes works also Piet Paaltjes ended up commiting suicide.

We had to read this book in high school, I liked it but most of it went over my head. It's definatly beautiful though and hits home just as hard 150 years later, as all books that succesfully capture human nature do.

[Henk Kleij]

Ik werk al jaren in Schiedam waar men trots is op het literaire verleden. Biesheuvel woonde er, Reve was er niet ingeschreven maar woonde er wel, Bordewijk hield er kantoor en François Haverschmidt beëindigde er zijn leven.

Ik denk dat deze bundel de moeder is van het lichte gedicht dat in de eeuwen daarna tot bloei kwam.

De gedichten bevatten soms goede grappen door de rijmvaardigheid van de dichter nog versterkt worden. Veel gedichten wentelen in zelfmedelijden maar lijken nu één grote verwijzing naar de uiteindelijke zelfdoding.

De toon en de belevingswereld zijn veelal studentikoos.
Ik vind met name de korte gedichten sterk, waarin de dichter lijdt aan verloren liefde maar ook aan verloren mannenvriendschap.

De zelfmoordenaar vind ik op elk detail briljant.

[Caya]

Er zaten een aantal gedichten bij die ik echt fantastisch vond ('Aan Rika' en dat gedicht over de gouden laars bijvoorbeeld) en een aantal die wel slecht ge-aged zijn (de manier waarop hij naar vrouwen kijkt in die gedichten is erg onaangenaam). Alle andere gedichten waren goed en heb erg genoten van de bundel als geheel :).

[BookLovingLady (deceased Jan. 25, 2023...)]

See winteruitdaging 2018-2019 for a review in Dutch.

[Martijn]

Wat een fantastisch boek!

Absurdistische scenarios en omschrijvingen die zo extravagant mogelijk zijn geschreven, waardoor het gehele werk een goede portie humor bevat.

Heerlijk om zo nu en dan erbij te pakken.

[Arielle]

Heel mooi,
de zwartgallige ironie

[Rene Ijzermans]

Een tragisch komische klassieker binnen de Nederlandse poëzie.

[Jan Dronkers]

Nog eens nagelezen, destijds verplichte kost, nu soms wat flauw.

[Timo]

Helaas, dit is echt geen mooie uitgave.

[Eli Idsart]

tragisch mooi, vooral die met die laars. maar soms wat moeilijk te begrijpen, of in het latijn (wat ik 6 jaar lang blijkbaar vergeefs heb gehad want ik begreep alleen af en toe het woord 'deus' ofzo)

[Karin Behaegel]

leuk oud gedichtenboekje

[Leonie Van]

De gedichten in de Immortellen zijn heel herkenbaar...