Το Λονδίνο από το 1880 μέχρι το τέλος του Μεγάλου Πολέμου, το σύστημα των κοινωνικών τάξεων στη Βρεττανία, η βαρβαρότητα και το μεγαλείο της Αυτοκρατορίας, αλλά και οι ασυμβίβαστοι ταξικοί αποστάτες -όπως ο βαρωνέτος Έντμουντ Μάθιουσελντ και ο μαρκήσιος Νέλσον Τζαίημς- είναι το υλικό αυτού του μυθιστορήματος που έχει τον τίτλο ενός μεγάλου ωκεάνιου πουλιού. Στο κέντρο της δράσης βρίσκεται ένα κοριτσάκι που μεγαλώνει σε μια άθλια φτωχογειτονιά, αλλά εισβάλλει μέσα στον κόσμο με την απόφαση ν' αλλάξει τους όρους του παιχνιδιού. Η Μόλλυ Γιάρροου δεν δέχεται να δουλέψει σε σπιρτοποιείο, δεν δέχεται να υποκύψει στη μοίρα· το "Άλμπατρος" είναι η αφήγηση αυτής της ανυποχώρητης άρνησης, και μαζί η περιγραφή μιας εποχής, μιας μητρόπολης κι ενός γάμου που ανατρέπει τις βικτωριανές αξίες και τον ίδιο του τον εαυτό: είναι η ιστορία του Έντμουντ και της Μόλλυ Γιάρροου· η ιστορία του κόσμου στο γύρισμα του αιώνα· και το χρονικό του πώς οι γυναίκες έγιναν άνθρωποι.
Η Σώτη Τριανταφύλλου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1957. Σπούδασε Φαρμακευτική στη Φυσικομαθητική Αθηνών, Ιστορία και Πολιτισμούς στην Εcole des Hautes Etudes en Sciences Sociales στο Παρίσι, Ιστορία της Αμερικανικής Πόλης στη Νέα Υόρκη καθώς και Γαλλική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Οι θαυμαστές της Σώτης Τριανταφύλλου τονίζουν τη δυνατότητα του έργου της να 'ταξιδεύει' μέσα από μια ποικιλία εικόνων, σε διάφορα μέρη του πλανήτη και διάφορες ιστορικές περιόδους (από τις γειτονιές της Νέας Υόρκης, μέχρι τα σπίτια της ελληνικής κοινότητας στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και το Λονδίνο των αρχών του 20ου αιώνα). Στο έργο της Σώτης Τριανταφύλλου συμπεριλαμβάνεται η αρθρογραφία της σε διάφορες εφημερίδες και περιοδικά. Τα άρθρα της στον αθηναϊκό τύπο αντικατοπτρίζουν τις αριστερές ανθρωπιστικές αξίες, ενώ πολλές φορές παράλληλα στέκονται κριτικά απέναντι στη αριστερά και τις επιλογές της στο χρόνο. Έχει γράψει τρεις συλλογές διηγημάτων («Μέρες που έμοιαζαν με μανταρίνι», «Το εναέριο τρένο στο Στίλγουελ», «Άλφαμπετ Σίτυ»), δύο βιβλία για τον κινηματογράφο («Κινηματογραφημένες πόλεις», «Ιστορία του παγκόσμιου κινηματογράφου 1976-1992»), τέσσερα μυθιστορήματα («Σάββατο βράδυ στην άκρη της πόλης», «Αύριο, μια άλλη χώρα», «Ο υπόγειος ουρανός», «Το εργοστάσιο των μολυβιών») καθώς και ένα βιβλίο για παιδιά «Η Μαριόν στα ασημένια νησιά και τα κόκκινα δάση» (1999). Εργάζεται επίσης ως μεταφράστρια, επιμελήτρια εκδόσεων, reader σε εκδοτικούς οίκους και καθηγήτρια της Ιστορίας του Κινηματογράφου.
Η Μόλλυ Γιάρρου και ο Έντμουντ Μάθιουσελντ ζουν ανάμεσα σε δύο αιώνες. Ζουν στο Λονδίνο και μάχονται να αλλάξουν τον κόσμο. Ζουν έναν Μεγάλο Πόλεμο. Ζουν προσπαθώντας περισσότερο να αισθανθούν και λιγότερο να καταλάβουν. Ζουν προσπαθώντας. Ζουν. Ζουν;
Ένα καθαρόαιμο μυθιστόρημα από μια μάγισσα της αφήγησης, που από την πρώτη σελίδα σε διακτινίζει στο Λονδίνο του 19ου αιώνα. Και ζεις ανάμεσα στους ήρωες. Ως το τέλος τους.
Το Άλμπατρος! Το καλύτερο ελληνικό μυθιστόρημα της τελευταίας δεκαετίας και βάλε. Καλύτερο και από το Εργοστάσιο των Μολυβιών! Διαβάζοντάς το κανείς νιώθει να δανείζεται τα φτερά του μυθικού πουλιού και να ταξιδεύει σε άλλους κόσμους, άλλες εποχές. Οι ήρωες αυτού του μυθιστορήματος είναι οι πιο μεγάλοι, οι πιο αξέχαστοι που έχει δημιουργήσει ποτέ η πένα της Σώτης. Ο Έντμουντ και η Μόλλυ, είναι χαρακτήρες πανανθρώπινοι, μαγικοί με το δικό τους τρόπο. Δυο άνθρωποι που πιστεύουν σε κάποια υψηλά ιδανικά και είναι έτοιμοι να κάνουν κάθε θυσία ώστε να επικρατήσουν.
Ο Έντμουντ ένας πλούσιος απόγονος που αρνείται τιμές, χρήμα και τίτλους για να αγωνιστεί για ένα καλύτερο κόσμο. Η Μόλλυ ένα φτωχό κορίτσι από μια από τις χειρότερες γειτονιές του Λονδίνου, που κόντρα στις συνθήκες, κόντρα στους καιρούς, κόντρα σε όλους και σε όλα, καταφέρνει όχι μόνο να τελειώσει το σχολείο, όχι μόνο να σπουδάσει, όχι μόνο να γίνει δασκάλα, αλλά και πρωτοπόρος στον αγώνα του γυναικείου κινήματος για ισότητα μεταξύ των δύο φύλων. Ο Έντμουντ και η Μόλλυ είναι ένα αταίριαστο, αλλά αφάνταστα ταιριαστό ζευγάρι. Ο πρώτος, όταν ξεκινά τον αγώνα του, έχει πολλά να χάσει, η δεύτερη πολλά να κερδίσει. Η γνωριμία τους γίνεται στο μεταίχμιο μιας εποχής, και βάζει ένα πολύτιμο λιθαράκι στην προσπάθεια για την οικοδόμηση ενός καλύτερου κόσμου.
Ο Έντμουντ πεθαίνει νέος. Η Μόλλυ σε βαθιά γεράματα (… αιτία θανάτου της η ανάδειξη της Μάργκαρετ Θάτσερ στην πρωθυπουργία!). Στο σύντομο διάστημα που έζησαν μαζί, διέσχισαν σαν Άλμπατρος τους ωκεανούς της ανθρωπότητας. Η πτήση τους, η αυριανή ζωή!
Η πολιτική, η ποίηση, η ιστορία και τα λάθη της διατρέχουν απ’ την αρχή μέχρι το τέλος αυτό το μεγάλο στ’ αλήθεια μυθιστόρημα. Η συγγραφέας, βλέπει την ιστορία με το δικό της φακό. Όχι με εκείνον της προπαγάνδας, αλλά με εκείνο των αδιαμφισβήτητων γεγονότων. Απομυθοποιεί τον Τσόρτσιλ, κάπου καταφέρεται κατά του Πλάτωνα, ενώ και τον Μπάιρον δεν τον αφήνει στο απυρόβλητο, αν και οι ήρωές της τον αγαπούν. Αυτά μάλλον δεν της συγχωρούν και οι διάφοροι «κριτικοί», που θεωρούν τις απόψεις της αιρετικές ή δεν ξέρω τι άλλο. Συνήθισαν στο ψέμα το γλυκό, κι όχι στην αλήθεια που πληγώνει. Ας είναι!
Κάπου διάβασα ότι το Άλμπατρος είναι ένα Ντικενσιανό μυθιστόρημα. Από πλευράς εποχής, ναι, είναι. Αλλά από πλευράς γραφής, όχι. Ο Ντίκενς που και που γίνεται βαρετός, πλατειάζει, η Σώτη όχι.
Θα μπορούσα να παραθέσω πολλά μικρά αποσπάσματα απ’ το βιβλίο αλλά δε θα το κάνω. Απλά θα πω, κι ας ακουστώ βλάσφημος, ότι στην Ευρώπη αυτή τη στιγμή υπάρχουν δύο πραγματικά μεγάλοι συγγραφείς, εκ των οποίων η Σώτη είναι η μία. Ο άλλος είναι ο ιρλανδός Ρόντι Ντόιλ. Υπερβολές; Ο χρόνος θα δείξει. Μια απορία έχω μόνο: Πόσο θα ανεβάσει ακόμη τον πήχη; (Το ίδιο αναρωτιούνται, είμαι σίγουρος, και οι δαφνοστεφείς επικριτές.) Πάντως, αν το βιβλίο αυτό κυκλοφορούσε αρχικά στην Αγγλία, και το επίθετο της Σώτης δεν ήταν Τριανταφύλλου, δεν υπήρχε περίπτωση να χάσει το Μπούκερ (αν και όπως λέει η ίδια δεν την ενδιαφέρουν τα βραβεία).
Η Σώτη έχει γίνει από τις αγαπημένες μου συγγραφείς. Δεν μπορώ να σκεφτώ άλλη γυναίκα συγγραφέα στην Ελλάδα που να στέκεται σε αυτό το ύψος. Εκτός από φοβερά αξιόλογη πεζογράφος, είναι πολύ ενδιαφέρον και ως άτομο γενικά, αν δει κανείς συνεντεύξεις της ή διαβάσει τα άρθρα της στο Athens Voice.
Το Άλμπατρος είναι ένα πολύ ενδιαφέρον και φοβερά καλογραμμένο ιστορικό μυθιστόρημα για το τέλος της Βικτωριανής εποχής στην Αγγλία. Το τελείωσα με μεγάλο ενθουσιασμό και ψάχνω ήδη να δώ ποιό βιβλίο της θα ακολουθήσει...
Ένα όμορφο μυθιστόρημα που κινείται στο μεταίχμιο δύο αιώνων,όταν συνέβησαν γεγονότα που καθόρισαν την πορεία του πολιτισμού (ο Μεγάλος Πόλεμος, ο πόλεμος των Μπόερς, η επανασταση των μπολσεβίκων και το κινημα των σουφραζετών).Η Ιστορία-και πάλι-κινεί τα νήματα και τις ζωές όλων των ηρώων.
Εξαιρετικά ενδιαφέρον πλαίσιο. Το μόνο που δεν κατάφερε ήταν να με κάνει να δεθώ με τους χαρακτήρες. Επίσης θα μπορούσε να είναι 150 σελίδες μικρότερο. 7/10
Περίεργο να διαβάζεις την ιστορία της Αγγλίας από Ελληνίδα συγγραφέα. Γέλασα όταν είδα το χάρτη του Ανατολικού Λονδίνου στην τελευταία σελίδα και μόνο τότε συνειδητοποίησα ότι η οδός Τούλυ που μεγάλωσε η ηρωίδα είναι η γνωστότατή μου Tooley Str.
Ένα ακόμα πολύ ωραίο και καλογραμμένο βιβλίο από την Σώτη Τριανταφύλλου. Εδώ για ακόμα μια φορά καταπιάνεται με το ιστορικό μυθιστόρημα (το άλλο που έχω διαβάσει είναι "Το εργοστάσιο των μολυβιών") και νομόιζω πως αυτό το είδος της πάει πολύ. Ακολουθούμε την ιστορία του Έντμουντ και της Μόλλυ και των οικογενειών και φίλων τους από τα τέλη του 19ο αίωνα μέχρι το τέλος του Α'Παγκοσμίου πολέμου. Τις κοινωνικές ανισότηες, τις αναταραχές για κοινωνικά και πολιτικά προνόμια, την άνοδο μιας νέας εποχής και το τέλος της παλιάς και πως γίνεται η πάλη ανάμεσα στο νέο και στο παλιό. Μαθαίνουμε για τους αγώνες των σουφραζετών και τις πολλές θυσίες και αγώνες,, αλλά και τις πολιτικές της Αγγλίας σε σχέση με τις αποικίες τους. Η Σώτη Τριανταφύλλου χρησιμοποιεί μια πολύ όμορφη γλώσσα και μπορεί να περιγράψει με πολλές λεπτομέριες χώρους και πρόσωπα, αλλά έχει κάνει και μια πολύ ωραία σπουδή πάνω στην εξέλιξη των χαρακτήρων της. Ανεπιφύλακτα ένα καταπληκτικό βιβλίο, από μια πολύ καλή συγγραφέας, ιδιαίτερα στα πρώτα της μυθιστορήματα.
Έχοντας εκτεταμένη γνώση της Αγγλικής ιστορίας, η Σώτη Τριανταφύλλου διηγείται την ιστορία των σουφραζετών μέσα από τη ζωή της Μόλλυ Γιάρροου και του Εντμουντ Μάθιουσελντ, δύο φανταστικών προσώπων, που παρά τους αντίθετους πόλους καταγωγής τους, ενώνουν τα νήματα της ζωής τους και πρωτοστατούν στον αγώνα των στοιχείων της προόδου που κλυδωνίζουν τα θεμέλια της παρακμάζουσας Βρεττανικής αυτοκρατορίας, στο μεταίχμιο του δέκατου ένατου με τον εικοστό αιώνα. Η διαπεραστική, σατιρική πένα της συγγραφέως ανατέμνει ανελέητα τον πολιτικό και κοινωνικό βίο της εποχής, όπως ξετυλίγεται μέσα από τις ιδεολογίες, τις ενέργειες και τα πάθη μίας πλειάδας αναγνωρίσιμων, ιστορικών προσώπων, χωρίς να στερεί τον αναγνώστη από μία πηγαία, μυθιστορηματική πλοκή με αξέχαστους διαλόγους και θαυμάσιο ρυθμό.
Τελειώνοντας το υπέροχο αυτό βιβλίο νιώθεις περίεργα... Έκπληξη για το πώς μια ελληνιδα συγγραφέας γράφει τόσο όμορφα για τη βρετανική ιστορία, θλίψη για το ότι ο Έντμουντ και η Μόλλυ δεν είναι ακόμα δίπλα σου.. Σαρωτική γραφή, εικόνες, ήχοι, ιστορία, όλα δοσμένα μέσα από τις ζωές των δύο πρωταγωνιστών, που ταγμένοι μέχρι το τέλος στα ιδανικά τους για έναν καλύτερο κόσμο, μετατρέπουν το "Αλμπατρος' σε ένα βιβλιο επανάστασης, εξιλέωσης και αφύπνισης! Συγχαρητήρια!
Το βιβλίο αυτό σκιαγραφεί πολύ πετυχημένα την περίοδο από το 1880 έως και το 1918 στην Αγγλία: το κίνημα των σουφραζετών, τη μάχη για τα εργατικά δικαιώματα, τον πόλεμο των Μπόερς και τον Α παγκόσμιο πόλεμο. Υπάρχει πλήθος χαρακτήρων, πραγματικών και φανταστικών, οι οποίοι όχι μόνο δεν κουράζουν και δεν δίνουν την εντύπωση των περιττών, αλλά εξυπηρετούν με πολύ ουσιαστικό τρόπο το σκοπό του βιβλίου, δηλαδή το να μεταβιβάσει το κλίμα της εποχής. Ο Έντμουντ είναι ένας πολύ καλά αναπτυγμένος χαρακτήρας, με αξιέπαινη στάση και ηθικές αξίες σχετικά με την ίση αντιμετώπιση των πολιτών και την πτώση της αριστοκρατίας, ενώ η Μόλλυ, αν και τη θαύμασα για το θάρρος και την επιμονή της στον αγώνα υπέρ της ψήφου των γυναικών, θεώρησα ότι το σκεπτικό της και οι σκέψεις της θα μπορούσαν να είναι κάπως πιο ανεπτυγμένα, και επίσης με εκνεύρισε λίγο γιατί, σύμφωνα και με το βιβλίο, η αφοσίωσή της στον αγώνα (εκτός των άλλων παραγόντων) την εμπόδισε να αγαπήσει τον Έντμουντ "όπως του άξιζε και όπως του χρειαζόταν", και να του δώσει έστω και τα ελάχιστα.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Είναι η δεύτερη φορά που το διαβάζω το συγκεκριμένο βιβλιο και το αγάπησα ακόμα πιο πολύ. Είναι ένα απο τα αγαπημένα μου βιβλία Ελληνικής Λογοτεχνίας. Είχα την τύχη να γνωρίσω τη Σώτη σε ένα σεμινάριο στις Εκδόσεις Πατάκη. Οι γνώσεις της είναι άπειρες και είναι υπέροχο να ακούς τις ιστορίες και τις εμπειρίες της. Έχοντας, λοιπόν, τελειωσει Αγγλική Φιλολογία, και γνωρίζοντας την Αγγλική ιστορία, γνωρίζω οτι υπάρχουν κάποια λάθη ή αποκλίσεις, αλλά η συγγραφέας διηγείται μέσα από τον δικό της φακό. Η Σώτη σε μεταφέρει στο κλίμα εκείνης της εποχης. Η Βικτωριανή εποχή είναι μια περίοδος που έχει στιγματίσει την Αγγλική ιστορία, και η Σώτη μας ζωγραφίζει τις δύο πλευρές· την αριστοκρατία και τη φτώχεια. Ο Εντμουντ και η Μολλυ, λοιπον, ενα αταίριαστο-ταιριαστό ζευγάρι. Η Μόλλυ είναι μια αγαπημένη γυναικεία μορφή που παρολο τις αντιξοότητες καταφέρνει να σπουδάσει δασκάλα, αλλά και να παλέψει για ίσα δικαιώματα μεταξύ των δυο φύλων. Δεν χρειάζεται να πω πολλά για τη γραφή της. Για μένα ειναι περιττό.
Ένα από τα καλύτερα βιβλία της ελληνικής λογοτεχνίας τόσο για την ελευθερία που αποπνέει όσο και για τα ιστορικά στοιχεία που παραθέτει σε ένα πλαίσιο σαρκασμού, χιούμορ, δυναμισμού, και λογοτεχνικής παράθεσης. Ζητήματα όπως τα δικαιώματα των γυναικών στις αρχές του 20ου αιώνα και η υποδόρια οπισθοδρόμηση των λεγόμενων προοδευτικών πολιτισμών της εποχής συνυπάρχουν με την συντηρητικότητα, τις σουφραζέτες και την μυθοπλασία. Ένα από τα βιβλία που πρέπει να διαβάζονται κατά περιόδους, όσο ο αναγνώστης ωριμάζει και έχει νέες προσλαμβάνουσες. Εντούτοις, από οποιαδήποτε οπτική, πρόκειται για ένα μοναδικό ανάγνωσμα.