La tentazione della nostalgia. Appunti di quotidianità

by Titos Patrikios

La tentazione della nostalgia (2015), sorta di zibaldone in forma di diario, copre gli anni 1980 - 2014. Nelle sue riflessioni su temi di attualità, di politica, di estetica, non senza riferimenti a esperienze autobiografiche, Patrikios esprime con forte carica polemica e amara ironia una concezione disincantata della realtà quotidiana, nella sua dimensione individuale e collettiva.
La sua filosofia, scaturita da un profondo travaglio interiore, riflette la sofferenza delle delusioni patite e il sollievo della recuperata libertà di pensiero e della facoltà di operare scelte autonome.

Genres: Poetry

140 pages, Paperback

First published March 1, 2015

About the author

Titos Patrikios was born in Athens in 1928. He studied Law in the University of Athens and later sociology and philosophy in Paris, at the Ecole Pratique des Hautes Etudes and at the Sorbonne. He was active in the resistance movement against the German Occupation, but during the years of military dictatorship following the Greek Civil War he was "displaced" within the borders of his own country (to detention camps on the islands of Makronissos and Ai-Stratis), and later exiled outright to Paris and Rome, once from 1959-1964 and again from 1967-1975. After he received Greece's National Prize for Literature in 1994, numerous of his books were assembled by Kedros Publishers into a three-volume Collected Poems, and several new volumes have followed.

Reviews

[Maria Bikaki · Rating 5 out of 5]

Πως γινόταν και ήσουν τόσο χαρούμενος στα πρώτα χρόνια της ζωής σου, όταν δεν ήξερες πόσο θα ζήσεις και τι πρόκειται να ζήσεις; ίσως γιατί πίστευες πως θα ζήσεις χίλια χρόνια, πως θα γνωρίσεις και θα κάνεις χίλια πράγματα, πως θα ξεπεράσεις όποιο εμπόδιο, όποια καταστροφή και αν έρθει.
Και πως γίνεται τώρα, που έχεις πίσω σου τόσα χαμένα χρόνια, ώρες ωρες, αντί να χάιρεσαι για όλα αυτά που γνώρισες κι εχεις κάνει, να θλίβεσαι και να λυπάσαι; ίσως γιατι είναι οι ώρες που δεν συμμαζεύεις τις φαντασιώσεις σου και φτάνεις να νομίζεις ότι δεν έκανες ούτε το χιλιοστό απ' όσα σου έλεγαν πως θα κάνεις.

O Τίτος Πατρίκιος είναι από τις προσωπικές μου καψούρες. Είναι η φωνή μου, ο άνθρωπος που εκφράζει με τρόπο λυρικό και μεγαλειώδη όλα όσα σκέφτομαι, όλα όσα θέλω να φωνάξω, τους φόβους, τις αγωνίες, τα λάθη και τα πάθη μου. Είναι ο άνθρωπος που κάθε φορά που τον διαβάζω νιώθω προσωπική κάθαρση. Νιώθω ότι δεν είμαι μόνη. Ο πειρασμός της νοσταλγίας αποτελεί μια καταγραφή σκόρπιων σκέψεων του για τη συγγραφή, τη ζωή, τον έρωτα. Δε χόρταινα να τον διαβάζω. Σαν ν ακουγα τη φωνή του και εγώ να κάθομαι απέναντι και να τον ακούω να μιλάει.

Μιλάμε συνήθως για τις αλυσίδες που μας βάζουν οι άλλοι. Σπανιώς μιλάμε για τις αλυσίδες που εμείς φτιάχνουμε, εμείς βάζουμε, κρίκο τον κρίκο, στον εαυτό μας. Σπάμε ένα κρίκο, απελευθερωνόμαστε, και μέσα στην απόλαυση και τη σιγουριά της απελευθέρωσης φτιάχνουμε έναν άλλο που ξαναδένει την αλυσίδα. Μήπως όμως η αλυσίδαπου φτιάχνουμε εμείς είναι αυτή που μας δένει με τους άλλους; Αυτή που όταν σπάει μας χωρίζει από τους άλλους;

[What Ever Happened to baby Sophie · Rating 4 out of 5]

"Μέσα σε τι ερημιά ζούνε αυτοί που πιστεύουν πως έχουν πάντα δίκιο. Και σε τι κατάθλιψη βυθίζονται εκείνοι που φοβούνται πως έχουν διαρκώς άδικο".
*
"Από το πολιτικά ορθό εύκολα φτάνουμε στο ηθικά ορθό. Αλλά σ'αυτό το τελευταίο ποιο είναι το αντίθετο; Το ηθικά πεσμένο ή το ανήθικα όρθιο;"
*
"Η λογοκρισία έχει κι ένα καλό. Μας ευκολύνει να αποδίδουμε σε αυτήν τις αδυναμίες της δικής μας γραφής".
*
----------------
Χρονολογικά τοποθετημένες αλλά σκόρπιες σκέψεις...θα μπορούσες να τις χαρακτηρίσεις και ως Απομνημονεύματα!

[Mary Kaimatzoglou · Rating 4 out of 5]

Η γραφή του Τίτου Πατρίκιου μ'άρεσε ανέκαθεν.!

[Natasa · Rating 3 out of 5]

Νοσταλγία. Νόστος και άλγος. Επιστροφή και πόνος. Χρόνος και αναμνήσεις δηλαδή. Η ζωή μας είναι γεμάτη επιστροφές που πονάνε. Ειδικά όσο η κλεψύδρα του χρόνου αδειάζει. Κι όμως...ντύσαμε τη λέξη "νοσταλγία" με μια γλύκα, σαν να περιλαμβάνει και το αναλγητικό μέσα της. Υποθέτω αυτό λέγεται ένστικτο επιβίωσης.

[Thodoris Bonis · Rating 3 out of 5]

Μια μικρή κριτική μου εδώ:
http://fragilethoughtsnow.blogspot.gr...

[Elodie · Rating 3 out of 5]

Dell'antica Tebe non ci è rimasto nulla, soltanto delle pietre sparse. Però anche queste pietre le salva il verso di Pindaro: "Sogno d'un'ombra l'uomo".