Bezpowrotnie utracona leworęczność

by Jerzy Pilch

Którą ręka napisał Pilch Bezpowrotnie utraconą leworęczność? Pewnie "prawą" - z niej jest cała pisarska technika, biegłość wyrobionego stylu, "race humoru" itp., czyli, mówiąc ogólnie, cechy, którymi książka wdzięczy się do czytelnika. Do ręki lewej należy to wszystko, co psuje grę, zatrzymuje akcję, obnaża chwyty. Lewa ręka nie pisze sama, ona jedynie prawą powstrzymuje, robi jej kleksy na papierze, sprawia, że spoza tej miłej gry z czytelnikiem, którą uprawia każdy, kto zapełnia dolną połówkę ostatniej strony gazety, przeziera jakaś niepokojąca pustka, niemoc, nostalgia, ssąca potrzeba mniej doraźnych ładów i sensów, wreszcie - pytanie o władze "ja".

Genres: Polish Literature, Fiction, Poland, Audiobook

248 pages, Paperback

First published January 1, 1998

About the author

Jerzy Pilch was a Polish writer, columnist, and journalist.

Critics have compared Pilch's style to Witold Gombrowicz, Milan Kundera, or Bohumil Hrabal.

Reviews

[Veronika Sebechlebská · Rating 5 out of 5]

Poznám veľa vtipných kníh, ale máloktorá z nich ma rozosmiala už názvom. Pilochovej zbierke Moje první sebevražda sa to podarilo (a v Poľštine to znie snáď ešte lepšie: Moje pierwsze samobójstwo) a čo sa týka názvov je Pilch fakt neprekonateľný
Vyberám pár názvov z Nenávratne ztraceného leváctví:

Zázrak záporného času
Agentura psaní nekrologů a posmrtných vzpomínek
Elegie o vození kuchyňského odpadu
Nevysušená ctnost pořádku

...Pilch nie je u nás veľmi známy a pokiaľ môžem súdiť z recenzií, ani v Poľsku nie je nejak extra obľúbený, nechápem prečo, podľa mňa píše veľmi príjemné poviedkofejtóny.

[ihatebooks · Rating 2 out of 5]

bezpowrotnie utracona zdolność literacka

[hskjshkolga · Rating 3 out of 5]

Zimny, w porywach letni prysznic po ,,Pod mocnym aniołem”. Jednak Pilch Pilchowi nie równy:/

[Mikołaj Stachowiak · Rating 4 out of 5]

Nie pamiętam, bo niepamięć jest zasadą snu. Nie pamiętam, bo niepamięć jest zasadą literatury. Nie pamiętam, bo literatura to jest zbiór zapisanych snów, biblioteka to jest wielki sennik, największa powieść realistyczna to jest także ściśle zapisany i bardzo wyrazisty sen. „Co jest nie wymówione (nie zapisane) zmierza do nieistnienia”. Ale co jest przeczytane, także tam zmierza, bo i pisanie, i czytanie wiele ze snu, wiele z zapomnienia i wiele z niepamięci w sobie mają.

[Szymon · Rating 1 out of 5]

Sięgnąłem po tę książkę aby zapoznać sie z twórczością Jerzego Pilcha po tym jak przeczytałem w internecie informację o jego śmierci.
Niestety odstawiam książkę po przeczytaniu 1/3. Miałem wrażenie, że autor nie wiedział o czym chce pisać. Może najzwyczajniej Pilch nie jest dla mnie, bo nie lubię gdy ktoś pisze o przysłowiowej "dupie Maryny".

[Bartek Jeleń · Rating 3 out of 5]

Już od jakiegoś czasu chciałem wziąć do ręki te książkę. Było to pierwsze spotkanie z Pilchem, mam nadzieję, że nie ostatnie, bo niezbyt się polubiliśmy. Luźno zebrane wspomnienia napisane w sposób felietonowy, ciekawe nawiązania do innych pozycji.
Powaga przeplatana z ironią, bezpośredniością i niedopowiedzeniem.
Najbardziej zapadł w pamięci fragment o czytaniu literatury, która kiedyś się czytało, a treści się nie pamiętało, tylko emocje. Emocje, które wywołała.
2.5/5 jak dla mnie

[Ada · Rating 5 out of 5]

Wciągające! Przyjemny styl pisania. Jak to się stało, że dopiero teraz odkryłam Pilcha?!?

[Magda Noga · Rating 5 out of 5]

Jedna z najlepszych książek Pilcha. Lubię do niej wracac. Jednakowoż nie lubię zakończenia, jakby ucięte..

[Gosia · Rating 5 out of 5]

Jak wszystko co wyjdzie spod pióra Pana Pilcha, przeczytam doszczętnie i doszczętnie się zauroczę.

[sasha · Rating 5 out of 5]

I read it in Russian translation. Well, it's really aan excellent book!

[Mikolaj · Rating 5 out of 5]

Za krótkie!

[Agnieszka Czoska · Rating 4 out of 5]

Lekka, ironiczna i sarkastyczna wersja opowieści rodzinnych przeplatanych anegdotami "z życia artysty". Dużo radości! Pilch jak z dzienników.

[Tosia:): · Rating 4 out of 5]

Świetne i fragmentami bardzo bliskie mojemu sercu