Jon Arason

by Gunnar Gunnarsson

Gunnar Gunnarssons spændende roman fortæller den sande historie om en islandsk stalddreng, der ender med at blive landets sidste katolske biskop. Vi følger Jon Arason helt fra hans fødsel til hans tragiske død i 1550. Handlingen er baseret på nøje gennemlæste historiske kilder og lægger samtidig vægt på en dybtgående personskildring og samfundsbeskrivelse af 1500-tallets Island.



Gunnar Gunnarsson (1889-1975) var en islandsk forfatter, digter og skuespilforfatter, der hovedsageligt skrev på dansk. Han er mest kendt for romanerne "Borgslægtens historie", "Kirken på bjerget" og "Svartfugl". Han var nomineret til Nobelprisen seks gange i løbet af sit liv, men han modtog den aldrig. Alligevel fremstår Gunnar Gunnarsson som en af Islands største forfattere nogensinde.

295 pages, Hardcover

First published January 1, 1930

About the author

Gunnar Gunnarsson is one of Iceland's most esteemed writers. From a poor peasant background, Gunnar moved to Denmark in 1907 to get an education. He wrote mainly in Danish throughout his career, in order to reach a wider audience.
In 1955, he was considered for the Nobel Prize, the year in which it was awarded to his fellow countryman, Halldór Laxness.

For the Icelandic author born in 1947, see Gunnar Gunnarsson.

Reviews

[Chrissie]

********************************

A trilogy of semi-autobiographical fiction. Uggi Greipsson's Icelandic childhood and his path toward becoming an author:
1. Ships in the Sky
2.The night and the dream,
3.Den Oerfarne Resenären

The three books exist as one volume having the title Kirken på Bjerget - bd.1+2+3

On GR the separate books and the author are not properly registered! Even with help, I have not succeeded in fixing the problem. This is a shame because more should be reading this trilogy and the author. Of the two Icelandic authors Halldór Laxness and Gunnar Gunnarsson, Gunnarsson is, as far as I'm concerned, definitely the better. Their styles are very different.

Standalone:
*Jon Arason

[Thorsteinn Rafnsson · Rating 5 out of 5]

Öxin og jörðin geyma þá bezt...

Efniviðurinn í þessa sögu er mikill og merkilegur. Siðir landsins bættir með illa höggnum hausum þriggja manna.

Frásagnarhátturinn sem Gunnar notar í þessari bók minnir mjög á Íslendingasögurnar; dýrðarljómi yfir hetjunum; Gerist mikið á hverri blaðsíðu; flækjustigið og aragrúinn af nöfnum til að muna gefur manni stundum hausverk, en ef manni tekst að halda þræði, er það vel þess virði.

Vel skrifuð bók sem skilur mikið eftir.

Nokkrir uppáhalds:
"Það er dýrt að vera biskup, bróðir! En það borgar sig!"
"Sá, sem brandinn skekur, mun sjá blóð renna!"
"Þegar þar að kemur, að bændasvik og böðulsþjónusta séu til frama talin, munt þú verða álitinn mikill maður, Daði bóndi!
"Vafasamur kostur er það hnúta, að hægra sé að binda þá en leysa."
"Öxin og jörðin geyma þá bezt.."
"Nú skal sannast, hvor landinu ræður: hans hátign kóngurinn eða Hólafjandi."
"Tala þú ljósara, ef þú hefur eitthvað við okkur að mæla"
"Svei þér, prakkarinn þinn, sagði hann (Ari). Aldrei kallaði ég þig herra. Ég talaði til drottins míns."

[Thordur · Rating 4 out of 5]

Þetta er góð bók til þess að lesa uppá sögulegan fróðleik. Hún fjallar um ævi Jóns Arasonar biskup frá vöggu til grafar. Bókin geymir orð sem ekki eru lengur í notkun svo vera kann að ýmsir vilji fletta í orðabók til að vita hvað þau þýða. Orðalag er þar að auki á stundum skrúfað og þannig að þurfa þyki að lesa setninguna tvisvar eða þrisvar til þess að glöggva sig á henni. En bókin er engu að síður vel skrifuð og frágangur góður.

[Magnús · Rating 5 out of 5]

Þessi sögulega skáldsaga frá 1930 kom mjög skemmtilega á óvart. Ég ákvað að lesa hana eftir að hafa lesið Uppreisn Jóns Arasonar eftir Ásgeir Jónsson (2020). Þessi bók Gunnars er að sjálfsögðu skáldskapur en fylgir þó mjög vel ævisögu biskupsins. Meginheimild Gunnars mun samkvæmt hinni frábæru ævisögu skáldsins Landnám (2011) eftir Jón Yngva Jóhannsson (sem ég las fyrir nokkrum árum og langar nú að lesa aftur) hafa verið doktorsritgerð Páls Eggerts Ólafssonar um ævihlaup Hólabiskupsins. Þar skrifar Jón Yngvi að þessi bók Gunnars sé innblásin af þjóðernishyggju fyrir Íslands hönd. Mér þótti það ekki neitt sérstaklega áberandi. Hins vegar er augljóst að samúð Gunnars er með Jóni, - en ég er ekki viss um að biskupinn hafi verið sá hvítþvegni dýrlingur sem hann er oft látinn vera. Jón Yngvi skrifar einnig að sökum fylgispektar Gunnars við heimildir þá lifni Jón Arason aldrei á síðum bókarinnar. Ég er heldur ekkert mjög sammála því en ég var svo sem ekki að leita að uppskáldaðri sálgreiningu á biskupnum, heldur langaði mig til að fræðast og það gerði ég á afar skemmtilegan og gefandi hátt með því að lesa þessa bók. Hún er vel skrifuð og lifandi í lýsingum, Gunnar Gunnarson hefur greinilega lagt mikla vinnu í hana og mér finnst bókin afar vel heppnuð. Ég bókstaflega gleypti hana í mig.

[Bolli Thor · Rating 4 out of 5]

Lét loks verða af því að lesa þessa bók. Þótt söguþráðinn þekki örugglega hvert mannsbarn á landinu þá fannst mér upplýsandi að lesa þessa frásögn. Stíllinn svolítið í anda Íslendingasagna, kannski á köflum langdreginn og mikið um fógeta, lögmenn og mörg fleiri embætti sem erfitt var að henda reiður á. Það var ótrúlegt hvernig hægt var að flækja málin með lagaklækjum. Minnir jafnvel svolítið á nútímann!! Lokakaflinn var mjög áhrifaríkur.

[Silvana Pellegrini Adam · Rating 4 out of 5]

Forlagsbeskrivelse

"En ung dame har nærmet sig den støjende flok. Med lette skridt har hun banet sig vej, uden at skænke optøjerne i gaden mere end en halvt nysgerrig, halvt ligegyldig interesse. Først da hun er lige ud for Ulf Ljotsson, hvis stemme hun ikke har kendt, får hun øje på hans ansigt – og standser med et. Der går et ryk igennem hende. En underlig spændt, sitrende lammelse bemægtiger sig hendes lemmer. Og imens han svingende og dinglende synger verset til ende, står hun og ser på ham med store øjne – der er så brune, at de på afstand forekommer sorte."
Úlfur Ljotsson er en ung og lidenskabelig mand, der aldrig kan finde ro. Hans rodløshed og druk fører til stor sorg for hans far, og den unge pige, der elsker ham, bliver igen og igen såret af den fandenivoldske unge mand.

Gunnar Gunnarsson (1889-1975) var en islandsk forfatter, digter og skuespilforfatter, der hovedsageligt skrev på dansk. Han er mest kendt for romanerne "Borgslægtens historie", "Kirken på bjerget" og "Svartfugl". Han var nomineret til Nobelprisen seks gange i løbet af sit liv, men han modtog den aldrig. Alligevel fremstår Gunnar Gunnarsson som en af Islands største forfattere nogensinde.