مرگ سقراط

by Alphonse de Lamartine, Zabihollah Safa

This work has been selected by scholars as being culturally important, and is part of the knowledge base of civilization as we know it. This work was reproduced from the original artifact, and remains as true to the original work as possible. Therefore, you will see the original copyright references, library stamps (as most of these works have been housed in our most important libraries around the world), and other notations in the work.

This work is in the public domain in the United States of America, and possibly other nations. Within the United States, you may freely copy and distribute this work, as no entity (individual or corporate) has a copyright on the body of the work.

As a reproduction of a historical artifact, this work may contain missing or blurred pages, poor pictures, errant marks, etc. Scholars believe, and we concur, that this work is important enough to be preserved, reproduced, and made generally available to the public. We appreciate your support of the preservation process, and thank you for being an important part of keeping this knowledge alive and relevant.

77 pages, Hardcover

First published January 1, 1823

About the author

French romantic poet Alphonse Marie Louis de Prat de Lamartine served briefly as minister of foreign affairs in 1848.

This instrumental writer and politician in the foundation of the second Republic and the continuation of the Tricolore as the flag of France.
Les Méditations Poétiques , a masterpiece in 1820, made his entrance into the field, and he awoke famous. He was made a knight of the Legion of Honour in 1825. He worked for the embassy in Italy from 1825 to 1828. In 1829, he was elected a member of the Académie française. He was elected a deputy in 1833. He in the course of making the journey in royal luxury to the countries lost his only daughter and immediately afterward in 1835 published the "Voyage en Orient", a brilliant and bold account. He then confined to prose.
He published volumes on the most varied subjects (history, criticism, personal confidences, literary conversations) especially during the Empire, when, having retired to private life as the prey of his creditors, he condemned to "literary hard-labor in order to exist and pay his debts". Lamartine ended his life in poverty, publishing monthly installments of the Cours familier de littérature for support. He died in Paris in 1869.

Frédéric Mistral published his long Mirèio; the following praise of Alphonse de Lamartine in the fortieth edition of his periodical Cours familier de littérature in part duly caused his fame, and he later won Nobel Prize. People most revere Mistral among writers in modern Occitan literature.

Charles-Julien Lioult de Chênedollé worked on similar innovations at the same time), and Paul Verlaine and the Symbolists acknowledged his important influence.

Reviews

[Mohammad Ali Shamekhi · Rating 3 out of 5]

جالب بود کلا. برخی توصیفاتش قبل از ورود به صحنه یا گاهی توصیفاتی که میان مکالمات - البته با اقتباس از فایدون افلاطون - مطرح می کنه، جالبن.
از حیث فلسفی لامارتین به نوعی وحدت وجود قائله و از سوی دیگه معتقده در فلسفه های یونان حضور مسیحیت رو می شه حس کرد. به همین دلیل در این اثر سقراط هم در مورد خدای واحد - که مثلا خدایان یونان و همه چیز شئون اویند - حرف می زنه و هم آمدن مسیح رو پیشگویی می کنه. افزون بر این مثلا ارواح پلید پس از مرگ همچون اصل حرف سقراط به تارتاروس نمی روند بلکه در همین عالم مثل اشباح زندگی می کنند و مثلا در قبرستان ها شبانه بیرون می آن یا جیغ می کشن یا مردمو می ترسونن و ... ( شاعرانه و عامیانه می شه حرف سقراط )
همچنین رویکرد در قبال خدایان یونانی در ابتدا و وسط این اثر مثبت و در آخر منفی میشه. ابتدا بحث اینه که این ها همه تجلیات خدای واحدند، اما در آخر نوعی پوچی بهشون نسبت داده میشه ( احتمالا یعنی اصلشون الهیه اما تفاسیر شرک آمیز خرابشون کرده ). همچنین اثر نوافلاطونی هم در این اثر هست چنانکه در جایی میگه ارواح سعادت مند بدن لطیفی برای خودشون می سازن و دیگه درگیر بدن نیستند.
تأکید بر زندان بودن بدن هم همچون اصل رساله ی فایدون پررنگه.
در پایان اینکه لامارتین حوادث رو کمی جابجا می کنه و از لحاظ جغرافیایی هم رعایت نمی کنه اسامی رو بعضا.

[Bahman Bahman · Rating 2 out of 5]

سقراط فیلسوف بزرگ یونان، با شعار به خود بپرداز همشهریان آتنی‌اش را تشویق می‌کرد تا خدایانشان، ارزش‌هایشان و خودشان را مورد پرسش و ارزیابی قرار دهند. در سال ۳۹۹ پیش از میلاد، سقراط به فاسد کردن جوانان متهم شد. اتهام دیگر او بی‌اعتقادی به خدایان بود. سقراط را به دادگاه فراخواندند و قضّات مجازات مرگ را برای سقراط خواستار شدند. در حالی که شاگردانش پیشنهاد فرار به او می‌دهند، او مرگ را به فرار ترجیح می‌دهد. افلاطون شاگرد او، در رساله‌های آپولوژی، کریتون و فایدون به شرح زندگی و محاکمهٔ استادش پرداخته‌است.

[Bahman Bahman · Rating 2 out of 5]

سقراط فیلسوف بزرگ یونان، با شعار به خود بپرداز همشهریان آتنی‌اش را تشویق می‌کرد تا خدایانشان، ارزش‌هایشان و خودشان را مورد پرسش و ارزیابی قرار دهند. در سال ۳۹۹ پیش از میلاد، سقراط به فاسد کردن جوانان متهم شد. اتهام دیگر او بی‌اعتقادی به خدایان بود. سقراط را به دادگاه فراخواندند و قضّات مجازات مرگ را برای سقراط خواستار شدند. در حالی که شاگردانش پیشنهاد فرار به او می‌دهند، او مرگ را به فرار ترجیح می‌دهد. افلاطون شاگرد او، در رساله‌های آپولوژی، کریتون و فایدون به شرح زندگی و محاکمهٔ استادش پرداخته‌است.