Τα δέντρα

by Margarita Lymperake

Ξαναδιαβάζοντας σήμερα Τα δέντρα, κάνω μια παράξενη σκέψη. Είναι σαν να πήγα να μείνω στο Παρίσι την πρώτη φορά για να ζήσω αυτά που έγραψα, αυτά που έζησε και η Ειρήνη, η ηρωίδα των Δέντρων. Ήθελα να γνωρίσω το δικό της κόσμο, τη δική της γειτονιά, τους αγαπημένους της δρόμους και τα γεφύρια του Σηκουάνα, και βέβαια τα ανδρικά πρόσωπα που κατά διαβολική σύμπτωση έτυχε να έχουν τα ίδια ονόματα με τα πρόσωπα του βιβλίου. Μόλις είχα χωρίσει. Το βιβλίο λοιπόν ήταν ερέθισμα ζωής και όχι το αντίστροφο.Είχα κάνει ένα ταξίδι στο Παρίσι, αλλά ήμουνα παιδί. Τρεις μέρες με το τρένο δεν είχα κουνήσει από το σκαμνάκι στο διάδρομο, τα τοπία άλλαζαν συνέχεια μπρος στα μάτια μου, ο κόσμος ανοιγόταν μπροστά μου. Μέσα στο βαγόνι ο παππούς, η γιαγιά μου και η μητέρα μου – οι γονείς μου μόλις είχανε χωρίσει.Το Παρίσι το ερωτεύτηκα από την πρώτη στιγμή. Εκεί έμαθα τα πρώτα μου γράμματα, προσπαθώντας να διαβάσω τα ονόματα των δρόμων. Με βοηθούσε όπως πάντα ο παππούς μου, ο εκδότης Γιώργος Φέξης.Μ.Λ.

Genres: Fiction

252 pages, Unknown Binding

First published January 1, 1945

Reviews

[Joanito_a · Rating 4 out of 5]

"Μάνα, γιατί τα δέντρα δεν περπατάνε; "
"Γιατί έχουν ρίζες παιδί μου"
Τότε πήγαινε, αγκάλιαζε τους κορμούς τους και τους ψιθύριζε λόγια παρηγοριάς"

"Ίσως το σπίτι της πατρίδας να 'ταν το σπίτι των αναμνήσεων, αλλά τούτο δω ήταν το σπίτι της ψυχής της "

"Τα δέντρα δεν ήταν για να τα λυπάσαι.Γιατί τα δέντρα από τη ρίζα τους ζουν και από τη ρίζα τους καρπίζουν και λυτρώνονται"

[Fay · Rating 4 out of 5]

Δεν ξέρω τι μού άρεσε περισσότερο σε αυτό το βιβλίο. Το ότι με ταξίδεψε στο Παρίσι και στη γαλλική επαρχία; Ή ο τρόπος γραφής της Λυμπεράκη που είχε κάτι το ονειρικό;
Διαβάζοντας τα "Δέντρα" μαθαίνουμε για τη ζωή της Ειρήνης που έφυγε από το νησί της για να σπουδάσει γλυπτική, καθώς και για τη ζωή των συμφοιτητών της και των φίλων της, οι οποίοι στην πλειονότητά τους είναι κι αυτοί καλλιτέχνες.
Δεν είναι το βιβλίο με την πλοκή εκείνη που σε κάνει να έχεις αγωνία για τη συνέχεια. Ωστόσο, θα το είχα διαβάσει σε δύο μέρες το πολύ, αν δεν είχα άλλες υποχρεώσεις πιο επείγουσες στο ενδιάμεσο!

[fadedbookpages · Rating 5 out of 5]

Υπέροχο βιβλίο!✨Φανταστική ποιητική γραφή και ενδιαφέρουσα πλοκή.Πραγματικά σε ταξιδεύει στο Παρίσι μέσα από την ζωή και τις σκέψεις της πρωταγωνίστριας,που σπουδάζει εκεί γλυπτική,αλλα και των φίλων και συμφοιτητών της.

[V.S · Rating 2 out of 5]

Το βιβλίο ήταν βαρετό, άντεξα να διαβάσω μόνο 60 περίπου σελίδες. Εάν ήμουν σε μικρότερη ηλικία πιστεύω θα μου άρεσε περισσότερο. Η αναλογία των δέντρων είναι πολύ δυνατή όμως δε φτάνει για να αναπληρώσει όλα τα υπόλοιπα...

[Annetius · Rating 5 out of 5]

Βιβλίο που με γοήτευσε πολύ την εποχή της εφηβείας μου. Ενδέχεται να μη μου έλεγε τίποτα αν το διάβαζα σε μεγαλύτερη ηλικία.

[Anna Serafeidou · Rating 3 out of 5]

3 αστέρια γιατί η Μαργαρίτα περιγράφει ωραία μεν λίγο πιο κεκαλυμμένα από αυτό που θα ήθελα δε. Έχει εδνιαφέρον

[Jenny · Rating 2 out of 5]

Εκνευρίστηκα με την βασική ηρωίδα, την Ειρήνη, η οποία ένιωθε συνεχώς την ανάγκη να μας διαβεβαιώσει ότι είναι πολύ διαφορετική από όλες τις άλλες γυναίκες γύρω της και, σαφώς, πολύ καλύτερη. Και να μην το αμφισβητούμε, το βλέπουν όλοι: οι άντρες την ερωτεύονται, οι μεγαλύτερες σε ηλικία γυναίκες την θαυμάζουν για το αδάμαστο πνεύμα της και οι συνομήλικές της είναι κατώτερες επειδή τόλμησαν να φιληθούν πριν τα 19 (πραγματική ατάκα της) και κυνηγάνε όλους τους άντρες.

Κάπου κουράστηκα με όλον αυτόν τον εσωτερικευμένο μισογυνισμό και βαρέθηκα να στριφογυρίζω τα μάτια μου κάθε πέντε σελίδες. Είχε κι άλλες αδυναμίες το βιβλίο, όπως υπερβολικά δραματικούς διαλόγους και ακραίες αντιδράσεις, αλλά δεν με ενόχλησαν τόσο.

Κύλησε γρήγορα κι εύκολα η ανάγνωση και είχε και τις καλές στιγμές του. Τώρα που τελείωσε, παρατηρώ ότι με κέρδισε σε κάποια σημεία (όμορφες περιγραφές της νιότης και των τοπίων) και μου άρεσαν πολύ οι περισσότεροι δευτερεύοντες χαρακτήρες, αλλά συνολικά με απογοήτευσε. Είχα υψηλές προσδοκίες μετά την ανάγνωση των Ψάθινων Καπέλων.

[Marie · Rating 3 out of 5]

Αδιάφορο. Σίγουρα έχει ενδιαφέρον η πλοκή αλλά δεν με "τράβηξε" ιδιαίτερα...