What do you think?
Rate this book
Η γάτα του Σρέντινγκερ
Παίζει ο Θεός ζάρια;Είναι αυτή η ζωή η κόλαση κάποιου άλλου κόσμου;Μπορεί ο θάνατος να μην είναι τόσο οριστικός όσο πιστεύουμε;Πολύ πιθανό, απαντά ο Αυστριακός φυσικός Έρβιν Σρέντινγκερ. Και η «γάτα» του τον επιβεβαιώνει: Ό,τι φαίνεται δεν είναι και ό,τι είναι δε φαίνεται.Πάνω σε αυτό το σκεπτικό, ο συγγραφέας, αριστοτέχνης του λογοτεχνικού απροόπτου, στήνει μια τεράστια αφηγηματική οθόνη για να υφάνει τη δική του λογοτεχνική εκδοχή του παράδοξου της γάτας του Σρέντινγκερ, ενός παράδοξου που θεμελιώνει τη νέα κβαντική ηθική.Ακολουθώντας τα ίχνη του αγαπημένου του φυσικού, ο Γεράσιμος Θεοδόσης προσφέρει μια μοναδική ευκαιρία στον αναγνώστη να αποφασίσει αν η αλήθεια είναι ένας χαμένος θησαυρός που πρέπει να ανακαλύψει ή αν θα αποκλείσει την ύπαρξή του, εφόσον δεν υπάρχει τρόπος να τον βρει.
472 pages, Paperback
First published January 1, 2004
10 people want to read
About the author
Γεράσιμος Θεοδόσης
9 books2 followersΟ Γεράσιμος Θεοδόσης γεννήθηκε στην Πάτρα το 1962, σπούδασε νομικά στην Αθήνα και διετέλεσε Διδάκτορας του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης.
Πέθανε το 2021 στην Αθήνα.
Πέθανε το 2021 στην Αθήνα.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
November 11, 2024
Ο Γεράσιμος Θεοδόσης είναι γεννημένος στην Πάτρα και με νομικές σπουδές στην Αθήνα. Διδάκτορας του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης, που από το 1998 διευθύνει τις νομικές υποθέσεις του Υπουργείου Τύπου και ΜΜΕ σε ευρωπαϊκά θέματα, ενώ έναν χρόνο αργότερα, το 1999, εξέδωσε το πρώτο του μυθιστόρημα. Από τότε μέχρι σήμερα μπορεί να μετρήσει κανείς περίπου δεκαπέντε έργα στο βιογραφικό του, λογοτεχνικά και όχι μόνο, το καθένα με το δικό του ξεχωριστό ύφος και τον δικό του χαρακτήρα. Δεκαπέντε χρόνια μετά την πρώτη της έκδοση, "Η Γάτα του Σρέντινγκερ" παρουσιάζεται στο αναγνωστικό κοινό, αναθεωρημένη και επαυξημένη, από τον συγγραφέα της και τις εκδόσεις Κλειδάριθμος, προκαλώντας μας να καθορίσουμε τα όρια του δίκαιου, της ηθικής, της αλήθειας.
Ο Σταύρος και ο Βασίλης! Δύο άντρες που παλαιότερα ήταν φίλοι, αλλά που με τα χρόνια χάθηκαν, όταν οι δρόμοι τους χώρισαν εξαιτίας μιας γυναίκας, με τον καθέναν τους ν' ακολουθεί το δικό του μονοπάτι στη ζωή. Μέχρι τη στιγμή εκείνη που η τεχνολογία έκανε το θαύμα της και τους έφερε και πάλι σε επαφή, όπως και εκείνο το άσβεστο πάθος για τη γυναίκα που μπήκε ανάμεσά τους κάποτε, και για την ύπαρξη της οποίας κανείς απ' τους δυο τους δεν είναι στην πραγματικότητα βέβαιος. Άραγε, η "γυναίκα του Κάστρου" υπήρξε, ή και υπάρχει, στ' αλήθεια, ή δεν είναι τίποτα άλλο από το δημιούργημα δύο νέων που είχαν την ανάγκη να ζήσουν το πάθος και τον έρωτα; Δύο άντρες που πρωταγωνιστούν σε ένα δράμα χαρακτήρων, μέσα από το οποίο καλούνται να ανακαλύψουν ποιοι πραγματικά είναι, ποια τα θέλω τους, ποια η ζωή τους και η στάση τους απέναντι σε αυτήν -αλλά και στον θάνατο.
Η πραγματική πρωταγωνίστρια, όμως, της ιστορίας αυτής, δεν είναι άλλη από την αλήθεια, που μπορεί να μην είναι πάντα εύκολο να την βρεις, ούτε να την κατανοήσεις, πόσο μάλλον να την αποδεχθείς, όταν έρθεις αντιμέτωπος μαζί της, αλλά που μέσα από μια εσωτερική σύγκρουση μαζί της θα ανακαλύψεις, τελικά, τόσο τα πρόσωπα τα δικά της, όσο και τα δικά σου, εκείνα που ίσως να είχες θάψει από καιρό μέσα σου, είτε από επιλογή, είτε επειδή είχες ξεχάσει να είσαι αυτός που ήθελες να είσαι. Η αλήθεια είναι πολυπρόσωπη και πολυδιάστατη, όπως ακριβώς είμαστε κι εμείς οι άνθρωποι, και έτσι όπως είναι και το συγκεκριμένο μυθιστόρημα, που μπορεί να έχει ως πρωταρχικό του στόχο να "παίξει" με το μυαλό μας, αλλά δεν ξεχνάει να "παίξει" και με τα συναισθήματά μας.
Επηρεασμένος βαθιά από ένα απ' τα πιο γνωστά νοητικά πειράματα του αυστριακού φυσικού Έρβιν Σρέντινγκερ, από την οποία και δανείστηκε τον τίτλο της το εν λόγω βιβλίο, ο Γεράσιμος Θεοδόσης έχει δημιουργήσει ένα μυθιστόρημα η φιλοσοφία του οποίου έχει τις ρίζες της στην κβαντική μηχανική, όχι σε επίπεδο πραγματιστικό, αλλά ως προς την ανάλυσή του. Όπως στα θεατρικά έργα υπάρχει το "πίσω κείμενο", κάπως έτσι και στην προκειμένη περίπτωση, όπου τίποτα δεν είναι απόλυτο, αλλά και τίποτα δεν είναι σχετικό. Κάθε τι είναι μια θαμπάδα πιθανοτήτων και μόνο όταν έρθουμε οριστικά αντιμέτωποι μαζί του, όταν το δούμε όπως πραγματικά είναι, οι πιθανότητες αυτές ξεκαθαρίζουν κι έχουμε ένα και μοναδικό αποτέλεσμα. Πιθανότατα να μπορούσα να αναλύσω ακόμα περισσότερα πράγματα, όμως ξέρετε κάτι; Δεν θα το κάνω, γιατί όπως η αλήθεια δεν είναι ό,τι φαίνεται, έτσι είναι και η προσωπική αντίληψη και διαχείριση, και καλό είναι ο καθένας ν' ακολουθήσει τη δικιά του.
Ο Σταύρος και ο Βασίλης! Δύο άντρες που παλαιότερα ήταν φίλοι, αλλά που με τα χρόνια χάθηκαν, όταν οι δρόμοι τους χώρισαν εξαιτίας μιας γυναίκας, με τον καθέναν τους ν' ακολουθεί το δικό του μονοπάτι στη ζωή. Μέχρι τη στιγμή εκείνη που η τεχνολογία έκανε το θαύμα της και τους έφερε και πάλι σε επαφή, όπως και εκείνο το άσβεστο πάθος για τη γυναίκα που μπήκε ανάμεσά τους κάποτε, και για την ύπαρξη της οποίας κανείς απ' τους δυο τους δεν είναι στην πραγματικότητα βέβαιος. Άραγε, η "γυναίκα του Κάστρου" υπήρξε, ή και υπάρχει, στ' αλήθεια, ή δεν είναι τίποτα άλλο από το δημιούργημα δύο νέων που είχαν την ανάγκη να ζήσουν το πάθος και τον έρωτα; Δύο άντρες που πρωταγωνιστούν σε ένα δράμα χαρακτήρων, μέσα από το οποίο καλούνται να ανακαλύψουν ποιοι πραγματικά είναι, ποια τα θέλω τους, ποια η ζωή τους και η στάση τους απέναντι σε αυτήν -αλλά και στον θάνατο.
Η πραγματική πρωταγωνίστρια, όμως, της ιστορίας αυτής, δεν είναι άλλη από την αλήθεια, που μπορεί να μην είναι πάντα εύκολο να την βρεις, ούτε να την κατανοήσεις, πόσο μάλλον να την αποδεχθείς, όταν έρθεις αντιμέτωπος μαζί της, αλλά που μέσα από μια εσωτερική σύγκρουση μαζί της θα ανακαλύψεις, τελικά, τόσο τα πρόσωπα τα δικά της, όσο και τα δικά σου, εκείνα που ίσως να είχες θάψει από καιρό μέσα σου, είτε από επιλογή, είτε επειδή είχες ξεχάσει να είσαι αυτός που ήθελες να είσαι. Η αλήθεια είναι πολυπρόσωπη και πολυδιάστατη, όπως ακριβώς είμαστε κι εμείς οι άνθρωποι, και έτσι όπως είναι και το συγκεκριμένο μυθιστόρημα, που μπορεί να έχει ως πρωταρχικό του στόχο να "παίξει" με το μυαλό μας, αλλά δεν ξεχνάει να "παίξει" και με τα συναισθήματά μας.
Επηρεασμένος βαθιά από ένα απ' τα πιο γνωστά νοητικά πειράματα του αυστριακού φυσικού Έρβιν Σρέντινγκερ, από την οποία και δανείστηκε τον τίτλο της το εν λόγω βιβλίο, ο Γεράσιμος Θεοδόσης έχει δημιουργήσει ένα μυθιστόρημα η φιλοσοφία του οποίου έχει τις ρίζες της στην κβαντική μηχανική, όχι σε επίπεδο πραγματιστικό, αλλά ως προς την ανάλυσή του. Όπως στα θεατρικά έργα υπάρχει το "πίσω κείμενο", κάπως έτσι και στην προκειμένη περίπτωση, όπου τίποτα δεν είναι απόλυτο, αλλά και τίποτα δεν είναι σχετικό. Κάθε τι είναι μια θαμπάδα πιθανοτήτων και μόνο όταν έρθουμε οριστικά αντιμέτωποι μαζί του, όταν το δούμε όπως πραγματικά είναι, οι πιθανότητες αυτές ξεκαθαρίζουν κι έχουμε ένα και μοναδικό αποτέλεσμα. Πιθανότατα να μπορούσα να αναλύσω ακόμα περισσότερα πράγματα, όμως ξέρετε κάτι; Δεν θα το κάνω, γιατί όπως η αλήθεια δεν είναι ό,τι φαίνεται, έτσι είναι και η προσωπική αντίληψη και διαχείριση, και καλό είναι ο καθένας ν' ακολουθήσει τη δικιά του.
April 19, 2025
περισσότερη εκνευριστικη και από τον μισογυνισμο του Θεοδόση (και την καζουαλ περιγραφή σεξ με δεκατριάχρονη, δεκατετράχρονη, αιμομιξία και βιασμό) είναι η άγνοια πως ο Σρέντιγκερ έβγαλε την ιστορία με την γάτα για να χλευάσει την κβαντομηχανική
December 22, 2019
https://dominicamat.blogspot.com/2019...
''Δεκαπέντε χρόνια μετά την πρώτη έκδοσή της, Η Γάτα του Σρέντινγκερ παρουσιάζεται στο αναγνωστικό κοινό,αναθεωρημένη και επαυξημένη,από τον συγγραφέα της καί τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.'' Από την εισαγωγή του βιβλίου.
Νομίζω ότι είναι περιττό να σας πώ για ποιο βιβλίο θα σας μιλήσω σήμερα,αφού το αναφέρω πιο πάνω. Μην έχοντας διαβάσει την πρώτη έκδοση,για να είμαι ειλικρινής,δεν μπορώ να τα συγκρίνω αλλά θα προσπαθήσω να το προσεγγίσω όπως κάθε νέο βιβλίο που φτάνει στα χέρια μου.
Αρχικά να αναφερθώ στην γραφή του βιβλίου. Ο συγγραφέας,όντας δεινός χρήστης της γλώσσας,μας δίνει ένα άρτιο καί εξαιρετικό βιβλίο. Ανατρεπτικό,εναλλακτικό καί άκρως ιδιαίτερο από την πρώτη έως καί την τελευταία του σελίδα. Γραμμένο ύπο την μορφή ηλεκτρονικής αλληλογραφίας ανάμεσα σε δύο κι ύστερα σε τρία άτομα,μοιάζει λές καί είμαστε αυτήκοοι μάρτυρες μίας συνομιλίας. Αυτό καθιστά το βιβλίο ''ζωντανό'' καί οικείο για τον αναγνώστη. Χρησιμοποιεί σύγχρονη γλώσσα με την απαραίτητη φρασεολογία που συνηθίζεται ανάμεσα σε άτομα που διατηρούν φιλικές σχέσεις.
Το βιβλίο είναι χωρισμένο σε τέσσερις ενότητες,αποτελούμενες από μικρά,περιεκτικά κεφάλαια,διακοσμημένες με ξεχωριστό τίτλο που δίνει το νόημα της κάθε ενότητας. Η Μνήμη θα βάλει τους ήρωες στην διαδικασία να αναφερθούν σε όλα εκείνα τα γεγονότα του παρελθόντος που τους στιγμάτισαν καί τους ακολουθούν έως καί σήμερα. Ύστερα η Λογική θα προσπαθήσει να βγεί νικήτρια απέναντι στα παιχνίδια της Φαντασίας...Καί τέλος θα έρθει η Αλήθεια για να αποκαταστήσει τα πάντα.
Διαβάζοντας το βιβλίο ένιωσα τον πόνο,την θλίψη,την μοναξιά,την απελπισία,την εγκατάλειψη καί τον έρωτα μέσα από τα λόγια των πρωταγωνιστών. Μέσα από τα μηνύματα που ανταλλάσουν μεταξύ τους,κάνουν μία κατάθεση ψυχής,μια βαθιά εξομολόγηση. Μοιάζει σαν να ψάχνουν την λύτρωση καί την λύση των προβλημάτων τους.
Όσον αφορά το τίτλο του,με παραξένεψε στην αρχή. Δεν μπορούσα να καταλάβω την σύνδεσή του με την υπόθεση αλλά αυτή μου η απορία θα λυθεί στην πορεία της ανάγνωσης του βιβλίου. Μην φοβάστε. Δεν θα κάνω spoiler,αν καί κάποιοι/ες θα έχετε ήδη διαβάσει στο παρελθόν την πρώτη εκδοχή του βιβλίου.
Με λίγα λόγια είναι ένα βιβλίο που αξίζει να αφιερώσετε τον χρόνο σας καί να το διαβάσετε. Εμένα μου άρεσε πολύ καί σας το προτείνω.
Καλά σας αναγνώσματα!
''Δεκαπέντε χρόνια μετά την πρώτη έκδοσή της, Η Γάτα του Σρέντινγκερ παρουσιάζεται στο αναγνωστικό κοινό,αναθεωρημένη και επαυξημένη,από τον συγγραφέα της καί τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.'' Από την εισαγωγή του βιβλίου.
Νομίζω ότι είναι περιττό να σας πώ για ποιο βιβλίο θα σας μιλήσω σήμερα,αφού το αναφέρω πιο πάνω. Μην έχοντας διαβάσει την πρώτη έκδοση,για να είμαι ειλικρινής,δεν μπορώ να τα συγκρίνω αλλά θα προσπαθήσω να το προσεγγίσω όπως κάθε νέο βιβλίο που φτάνει στα χέρια μου.
Αρχικά να αναφερθώ στην γραφή του βιβλίου. Ο συγγραφέας,όντας δεινός χρήστης της γλώσσας,μας δίνει ένα άρτιο καί εξαιρετικό βιβλίο. Ανατρεπτικό,εναλλακτικό καί άκρως ιδιαίτερο από την πρώτη έως καί την τελευταία του σελίδα. Γραμμένο ύπο την μορφή ηλεκτρονικής αλληλογραφίας ανάμεσα σε δύο κι ύστερα σε τρία άτομα,μοιάζει λές καί είμαστε αυτήκοοι μάρτυρες μίας συνομιλίας. Αυτό καθιστά το βιβλίο ''ζωντανό'' καί οικείο για τον αναγνώστη. Χρησιμοποιεί σύγχρονη γλώσσα με την απαραίτητη φρασεολογία που συνηθίζεται ανάμεσα σε άτομα που διατηρούν φιλικές σχέσεις.
Το βιβλίο είναι χωρισμένο σε τέσσερις ενότητες,αποτελούμενες από μικρά,περιεκτικά κεφάλαια,διακοσμημένες με ξεχωριστό τίτλο που δίνει το νόημα της κάθε ενότητας. Η Μνήμη θα βάλει τους ήρωες στην διαδικασία να αναφερθούν σε όλα εκείνα τα γεγονότα του παρελθόντος που τους στιγμάτισαν καί τους ακολουθούν έως καί σήμερα. Ύστερα η Λογική θα προσπαθήσει να βγεί νικήτρια απέναντι στα παιχνίδια της Φαντασίας...Καί τέλος θα έρθει η Αλήθεια για να αποκαταστήσει τα πάντα.
Διαβάζοντας το βιβλίο ένιωσα τον πόνο,την θλίψη,την μοναξιά,την απελπισία,την εγκατάλειψη καί τον έρωτα μέσα από τα λόγια των πρωταγωνιστών. Μέσα από τα μηνύματα που ανταλλάσουν μεταξύ τους,κάνουν μία κατάθεση ψυχής,μια βαθιά εξομολόγηση. Μοιάζει σαν να ψάχνουν την λύτρωση καί την λύση των προβλημάτων τους.
Όσον αφορά το τίτλο του,με παραξένεψε στην αρχή. Δεν μπορούσα να καταλάβω την σύνδεσή του με την υπόθεση αλλά αυτή μου η απορία θα λυθεί στην πορεία της ανάγνωσης του βιβλίου. Μην φοβάστε. Δεν θα κάνω spoiler,αν καί κάποιοι/ες θα έχετε ήδη διαβάσει στο παρελθόν την πρώτη εκδοχή του βιβλίου.
Με λίγα λόγια είναι ένα βιβλίο που αξίζει να αφιερώσετε τον χρόνο σας καί να το διαβάσετε. Εμένα μου άρεσε πολύ καί σας το προτείνω.
Καλά σας αναγνώσματα!
September 28, 2024
No. Just no!
Δεν γνωρίζω αν το μυθιστόρημα είχε ίσως περισσότερο αντίκτυπο όταν πρωτοεκδόθηκε, αλλά στο 2024 βρίθει κοινοτυπιών, ασυναρτησιών και αμπελοσοφιών ανακατεμένων με κάποια πραγματική Φυσική και στοιχεία φιλοσοφίας που δεν νομίζω ότι λένε κάτι ιδιαίτερο. Εννοώ ότι αγοράζω βιβλίο εκλαϊκευμένης επιστήμης αν είναι να μάθω για την θεωρία της σχετικότητας ή την Κβαντομηχανική ή ξέρω κι εγώ τι, δεν αγοράζω μυθιστόρημα και μάλιστα πρωτογραμμένο πριν χρόνια!
Υπάρχει μία επίφαση πλοκής όπου ο συγγραφέας βγάζει μάλλον τα απωθημένα και τα συμπλέγματά του (τα δικά του και κάποιας παλιότερης γενιάς αντρών; ) για το γυναικείο φύλο με ένα σωρό υπερβολές και ανόητες σεξουαλικές σκηνές, δημιουργώντας γυναικείους χαρακτήρες που άλλες τις πηδούσε ο πατέρας τους, άλλες την πέφτουν σε 18ρηδες για να τους ξυπνήσουν την σεξουαλικότητα ώστε να μπορέσουν να πηδήξουν τελικά την 14χρονη κόρη τους, άλλες είναι παρθένες στα 20φεύγα και περιμένουν να τις "κάνουν δικές τους" ή να τις "καλαφατίσουν" οι δύο φίλοι, άλλες από το πουθενά πέφτουν και κάνουν πεολειχίες στον τάδε ή τον δείνα και μετά θέλουν γάμους, άλλες τις βιάζουν ή ακόμα και τις σκοτώνουν αλλά το αξίζουν και ένα σωρό άλλες ασυναρτησίες. Ακόμα κι αν υποτίθεται ότι ανατρέπεται συνεχώς το τι είναι πραγματικό ή όχι στον χωροχρόνο του βιβλίου και μόνο ο τρόπος και ο τόνος του συγγραφέα σε αυτή τη θεματολογία είναι απαράδεκτος!
Επίσης δεν ξέρω αν ο συγγραφέας θεώρησε κάτι πρωτοποριακό τη δομή του βιβλίου, γραμμένο με e-mails, αλλά το επιστολικό μυθιστόρημα μετράει κάτι αιώνες τώρα. Αυτός ο αχταρμάς δεν διαβαζόταν από κάποιο σημείο και μετά. Εξοργίστηκα ή/και βαρέθηκα. Πέρασα αρκετές παραγράφους στα γρήγορα να δω που το πάει και έχω να πω ότι κάποιες ανατροπές στην υποτιθέμενη πλοκή δεν το σώζουν, ούτε το τέλος είναι κάτι ιδιαίτερα ανατρεπτικό ή ενδιαφέρον.
Το κερασάκι στην τούρτα πέρα από τον μισογυνισμό και την ασυναρτησία του βιβλίου, είναι η γλώσσα. Η γλώσσα με διάφορες σοβαροφανείς εκφράσεις όταν αναφέρονται οι ήρωες περι ανέμων και υδάτων, αλλά η ωμή και ταυτόχρονα γελοία γλώσσα όταν αναφέρονται στα σεξουαλικά. Δηλαδή δεν ξέρω τι να κάνω, να κλάψω ή να γελά��ω, αυτό το "καλαφατίσουν" δεν το έβγαλα από το μυαλό μου, το αναφέρει ο συγγραφέας στο κείμενο ένα σωρό φορές. Δεν περιγράφω άλλο.
Άθλιο!
Edit: Έμεινα με την εντύπωση ότι είναι επανέκδοση κάποιου βιβλίου που είχε πρωτογραφτεί τη δεκαετία του 2000. Αν όντως η πρώτη έκδοση είναι του 2019, τότε τρεις φορές πιο αίσχος!
Δεν γνωρίζω αν το μυθιστόρημα είχε ίσως περισσότερο αντίκτυπο όταν πρωτοεκδόθηκε, αλλά στο 2024 βρίθει κοινοτυπιών, ασυναρτησιών και αμπελοσοφιών ανακατεμένων με κάποια πραγματική Φυσική και στοιχεία φιλοσοφίας που δεν νομίζω ότι λένε κάτι ιδιαίτερο. Εννοώ ότι αγοράζω βιβλίο εκλαϊκευμένης επιστήμης αν είναι να μάθω για την θεωρία της σχετικότητας ή την Κβαντομηχανική ή ξέρω κι εγώ τι, δεν αγοράζω μυθιστόρημα και μάλιστα πρωτογραμμένο πριν χρόνια!
Υπάρχει μία επίφαση πλοκής όπου ο συγγραφέας βγάζει μάλλον τα απωθημένα και τα συμπλέγματά του (τα δικά του και κάποιας παλιότερης γενιάς αντρών; ) για το γυναικείο φύλο με ένα σωρό υπερβολές και ανόητες σεξουαλικές σκηνές, δημιουργώντας γυναικείους χαρακτήρες που άλλες τις πηδούσε ο πατέρας τους, άλλες την πέφτουν σε 18ρηδες για να τους ξυπνήσουν την σεξουαλικότητα ώστε να μπορέσουν να πηδήξουν τελικά την 14χρονη κόρη τους, άλλες είναι παρθένες στα 20φεύγα και περιμένουν να τις "κάνουν δικές τους" ή να τις "καλαφατίσουν" οι δύο φίλοι, άλλες από το πουθενά πέφτουν και κάνουν πεολειχίες στον τάδε ή τον δείνα και μετά θέλουν γάμους, άλλες τις βιάζουν ή ακόμα και τις σκοτώνουν αλλά το αξίζουν και ένα σωρό άλλες ασυναρτησίες. Ακόμα κι αν υποτίθεται ότι ανατρέπεται συνεχώς το τι είναι πραγματικό ή όχι στον χωροχρόνο του βιβλίου και μόνο ο τρόπος και ο τόνος του συγγραφέα σε αυτή τη θεματολογία είναι απαράδεκτος!
Επίσης δεν ξέρω αν ο συγγραφέας θεώρησε κάτι πρωτοποριακό τη δομή του βιβλίου, γραμμένο με e-mails, αλλά το επιστολικό μυθιστόρημα μετράει κάτι αιώνες τώρα. Αυτός ο αχταρμάς δεν διαβαζόταν από κάποιο σημείο και μετά. Εξοργίστηκα ή/και βαρέθηκα. Πέρασα αρκετές παραγράφους στα γρήγορα να δω που το πάει και έχω να πω ότι κάποιες ανατροπές στην υποτιθέμενη πλοκή δεν το σώζουν, ούτε το τέλος είναι κάτι ιδιαίτερα ανατρεπτικό ή ενδιαφέρον.
Το κερασάκι στην τούρτα πέρα από τον μισογυνισμό και την ασυναρτησία του βιβλίου, είναι η γλώσσα. Η γλώσσα με διάφορες σοβαροφανείς εκφράσεις όταν αναφέρονται οι ήρωες περι ανέμων και υδάτων, αλλά η ωμή και ταυτόχρονα γελοία γλώσσα όταν αναφέρονται στα σεξουαλικά. Δηλαδή δεν ξέρω τι να κάνω, να κλάψω ή να γελά��ω, αυτό το "καλαφατίσουν" δεν το έβγαλα από το μυαλό μου, το αναφέρει ο συγγραφέας στο κείμενο ένα σωρό φορές. Δεν περιγράφω άλλο.
Άθλιο!
Edit: Έμεινα με την εντύπωση ότι είναι επανέκδοση κάποιου βιβλίου που είχε πρωτογραφτεί τη δεκαετία του 2000. Αν όντως η πρώτη έκδοση είναι του 2019, τότε τρεις φορές πιο αίσχος!
Displaying 1 - 4 of 4 reviews