Ο θάνατος ενός δεκαεφτάχρονου έρχεται να αναστατώσει τη ζωή ενός ορεινού χωριού. Οι κάτοικοι εύκολα θα πιστέψουν ότι μια οντότητα που πλανιέται στο δάσος είναι η υπεύθυνη, θεωρούν ότι το χωριό τους είναι στοιχειωμένο εδώ και πολλά χρόνια. Οι έρευνες θα ενταθούν όταν ο πατέρας δέχεται ένα τηλεφώνημα και ακούει τη φωνή του νεκρού παιδιού του. Την υπόθεση αναλαμβάνει ο ιδιωτικός ερευνητής Γαβριήλ Γάκος. Όλοι είναι αθώοι και ένοχοι ταυτόχρονα, την ίδια στιγμή που άλλες τρεις δολοφονίες θα τους συγκλονίσουν. Ποιος είναι αυτός που κρύβεται πίσω από τη μάσκα του Σκορπιού; Μια σκιά από το παρελθόν ή κάποιος που ζει σε αυτή τη μικρή κοινωνία; (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Ξεκινώντας να γράφω για τον Σκορπιό,να πω πως είναι,τελικά, από τα πιο προσεγμένα πρώτα βιβλία Έλληνα συγγραφέα αστυνομικών που έχω διαβάσει εδώ και κάμποσο καιρό(το αναφέρω γιατί είδα πως κι ο ίδιος ο συγγραφέας αυτό είχε κατά νου να πετύχει, οπότε από μένα είναι ναι.). Δούλεψε την ιδέα του με επιμέλεια και κατάφερε να στήσει μια υπόθεση που εκτυλίχθηκε γρήγορα, παρόλο που δεν υπήρχε καμία πρωτοτυπία ως προς την θεματολογία,πράγμα που είναι και ένα από τα δύο "αρνητικά",ας τα πούμε έτσι. Καταλαβαίνω βέβαια πως,όταν το έργο διαδραματίζεται σε τόσο στενό και αποκομμένο κύκλο -σε ένα χωριό με μετρημένους κατοίκους-είναι λογικό να προκύπτουν τέτοια θέματα, όμως νομίζω ότι το να προβληθούν όλα κάτω από την ομπρέλα μιας,επιτυχούς κατά τα άλλα, εξιχνίασης αρκετών δολοφονιών,παραφόρτωσε τον αναγνώστη με πολλά προβλήματα ταυτόχρονα. Κατά τα άλλα, οι ήρωες ενδιαφέροντες και καλοδουλεμένοι, κι ας κάλυπταν κι αυτοί όλη την βεντάλια των χιλιοειδωμένων χαρακτήρων . Συνολικά πρόκειται για ένα βιβλίο που διαβάζεται γρήγορα και κρατάει την αγωνία σε καλά επίπεδα,με το τελευταίο μέρος να είναι το πιο δυνατό του σημείο. 4/5 και περιμένω την συνέχεια με αγωνία. . . . . . . . (Θα ακολουθήσει αυστηρότατο σχόλιο με σπόιλερ οπότε αν δεν έχετε διαβάσει το βιβλίο σταματήστε εδώ) . . . . . . .
Το δεύτερο αρνητικό σημείο, το οποίο στάθηκε και αφορμή για να χάσει το ένα αστεράκι,ήταν οι σκηνές με τις σεξουαλικές επιδόσεις του Γαβριήλ στο Καστρί. Για πατέρας που έχει περάσει τα ανείπωτα, οι τρεις ξεπέτες με τις λυσσάρες του χωριού σε πέντε μέρες, κάθε άλλο παρά την αίσθηση της "χαμένης φωλιάς" μου άφησαν στην διάρκεια της ανάγνωσης -η ερωτοχτυπημένη κόρη του κοινοτάρχη, που τον αγάπησε από το πρώτο λεπτό, δε,δεν με έπεισε καθόλου.
Εύχομαι η συνέχεια του βιβλίου να βρίσκεται ήδη στα σκαριά, και οι δίδυμοι ερευνητές να επανέλθουν δριμύτεροι.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Ο σκορπιός είναι ένα μυθιστόρημα που ήθελα πολύ να καταφέρω κάποια στιγμή να το διαβάσω. Οι συγκυρίες βοήθησαν έτσι ώστε να έρθει στα χέρια μου και να βυθιστώ και εγώ στην ιστορία.
Ξεκινώντας την ανάγνωση το πιο έντονο στοιχείο είναι η ατμόσφαιρα του βιβλίου. Είναι τόσο όμορφα δομημένη, που κάποιες στιγμές πίστεψα ότι όντως βρισκόμουν στο Καστρί. Οι εικόνες ήταν σαν να διαδραματίζονταν μπρος στα μάτια μου. Σε αυτό βοήθησε η αναζωπύρωση της ατμόσφαιρας με το μεταφυσικό κομμάτι, οι ήρωες και ο τρόπος ζωής τους, αλλά και τα τοπογραφικά στοιχεία χωριού που συμβαίνουν τα γεγονότα. Όλα αυτά τα στοιχεία σε προϊδεάζουν για ένα πολύ δυνατό μυθιστόρημα γεμάτο εκπλήξεις που θα σε αφήσουν με ανοιχτό το στόμα.
Ο σκορπιός είναι ένα αστυνομικό μυθιστόρημα με πινελιές ψυχολογικού θρίλερ. Διαβάζεται με κομμένη την ανάσα, από την αρχή του μυθιστορήματος. Η δράση είναι αυτή που το αντιπροσωπεύει. Είναι το δυνατότερο του σημείο. Η εκκίνηση και το τέλος του βιβλίου βασίζεται πάνω της.
Οι ήρωες είναι περίεργα όντα. Έχουν μυστήριους χαρακτήρες, σε σαγηνεύουν. Δεν μπορείς να τους ψυχολογήσεις εύκολα. Αν παίξεις μαζί τους το παιχνίδι της αλήθειας, θα χάσεις, γιατί δεν ξέρεις σε πιο καλοφτιαγμένο ψέμα κρύβεται η πραγματική τους αλήθεια.
Οι ανατροπές είναι πολλές και δυνατές. Όχι από αυτές που κόβουν την ανάσα, αλλά από εκείνες που δίνουν ένα σασπένς και κάτι πιο πικάντικο στην ιστορία. Δεν αλλάζουν τόσο την ιστορία, όσο το σκεπτικό του αναγνώστη για τα γεγονότα που έχει ήδη διαβάσει.
Όμως.! Υπάρχει και ένα μεγάλο αλλά..! Συνήθως το κοινωνικό & συναισθηματικό στοιχείο ακόμη και στα crime μυθιστορήματα το προσδοκώ. Σε αυτό το βιβλίο όμως θεωρώ ότι πήραν περισσότερη έκταση από όσο θα έπρεπε. Για μένα ήταν οι δύο παράγοντες που έκαναν κοιλιά στη ιστορία. Ανακυκλώναν ξανά & ξανά το ίδιο θέμα που δεν είχε και τόσο μεγάλη σημασία για την αστυνομίκη δράση αλλά μόνο στην ψυχολογική διάθεση του ερευνητή.
Ένα ακόμα στοιχείο που με εξέπληξε δυσάρεστα ήταν η λύση του αινίγματος. Δεν με έπεισε. Στα δικά μου μάτια ήταν λίγο... Απότομο; Λάθος; Κακή επιλογή; Δεν ξέρω πώς να το προσδιορίσω. Ένιωσα σαν να μου πήραν το αγαπημένο μου γλυκό μέσα από τα χέρια. Η βάση του βιβλίου με τη λύση του απέχουν παρασάγγας. Υπάρχουν τόσο δυνατά στοιχεία: η δράση, ο τρόπος που εξελίσσεται η πλοκή, το μεταφυσικό στοιχείο που ταιριάζει απόλυτα στο βιβλίο, η μυστικιστική ατμόσφαιρα και θεώρησα ότι στο τέλος θα απογειωθεί. Δεν συνέβη κάτι τέτοιο. Η αλήθεια είναι ότι με γείωσε απότομα. Δεν το περίμενα. Περίμενα κάτι αντάξιο του υπολοίπου βιβλίου. Κάτι που πραγματικά θα με άφηνε άφωνη. Τα αρνητικά αυτά στοιχεία, δεν με άφησαν να απολαύσω όπως ήθελα το υπόλοιπο βιβλίο. Μου πήραν όλη την υπέροχη γεύση που μου άφησε η αρχή της ανάγνωσης και η πορεία της.
Δεν ξέρω αν ο συγγραφέας είχε στο μυαλό του να ικανοποιήσει όλα τα είδη σε ένα βιβλίο. Το μόνο σίγουρο είναι ότι για πρώτη συγγραφική προσπάθεια τα αποτελέσματα είναι πολύ θετικά. Ο συγγραφέας έχει ταλέντο στο δημιούργημα της ατμόσφαιρας και η γραφή του είναι γλαφυρή και κοφτερή σαν λεπίδι Ο Σκορπιός είναι ένα δυνατό συγγραφικό ξεκίνημα και είμαι σίγουρη ότι στα επόμενα βιβλία του θα απογείωσει το συγγραφικό ταλέντο που υποφώσκει και σε αυτό το βιβλίο του.
Ο Σκορπιός είναι ένα καλογραμμένο ''σύγχρονο crime'' βιβλίο, απ' αυτά που προσωπικά μου αρέσει πολύ να διαβάζω. Η ύπαιθρος και το μικρό απομονωμένο χωριό είναι επίσης στοιχεία που μου αρέσουν πολύ στα βιβλία, οπότε ένα παραπάνω.
Ο Σκορπιός είναι ένα αστυνομικό θρίλερ που με καθήλωσε από την αρχή ως το τέλος. Γραφή κοφτερή σαν λεπίδα, γρήγορη ροή, καλοστημένη πλοκή, ατμόσφαιρα και αγωνία σε σωστές δόσεις, ανατροπές και με μια σαρκαστική -σε σημεία- διάθεση, έχουμε μια ιστορία που αιχμαλωτίζει το ενδιαφέρον του αναγνώστη και δεν απογοητεύει σε κανένα σημείο. Παίζει με το υπερφυσικό, και ταυτόχρονα παραθέτει όλα τα στοιχεία ως ένα γνήσιο αστυνομικό μυθιστόρημα που σε ωθεί να λύσεις το μυστήριο μόνος σου.
Ο πρώην αστυνομικός (και νυν ιδιωτικός ερευνητής -όχι επιθεωρητής 😁 ) Γαβριήλ Γάκος είναι ένας ιδιαίτερος χαρακτήρας που δεν περνά απαρατήρητος και θεωρώ την ταύτιση μαζί του αναπόφευκτη. Προσωπικά, δέθηκα μαζί του και τα σημεία στο βιβλίο όπου περιγράφεται το παρελθόν του με άγγιξαν βαθιά.
Το διάβασα πολύ εύκολα. Λάτρεψα το υποδόριο χιούμορ του συγγραφέα. Ταυτίστηκα σε πολλά σημεία με τον πρωταγωνιστή. Ο λόγος που θα έκοβα ένα (ίσως και μισό) αστεράκι είναι διότι το βρήκα σκληρό σε κάποια σημεία. Ήταν επίσης πολύ συγκινητικό. Οι αργός ρυθμός με τον οποίο ξεκινάει δεν με πείραξε καθόλου. Ίσα ίσα που το αποζητώ σ' ένα βιβλίο. Εξάλλου, χτίζει όμορφα την κλιμάκωση και την εντυπωσιακή ανατροπή στο τέλος. Με ξάφνιασε. Θεωρώ, εν γένει, πως πρόκειται για μία πολύ καλή πρώτη αρχή για τον πρωτοεμφανιζόμενο συγγραφέα. Το βαθμολογώ με 5 αστεράκια (είναι ίσως ένα 4.3/5) διότι για πρώτο βιβλίο είναι καταπληκτικό και ο λόγος που θα έκοβα το αστεράκι δεν είναι αντικειμενικός. Είναι, γενικά, μία πολύ πολύ ευχάριστη έκπληξη.
Καστρί,το απομονωμένο χωριό που καλείται ο ντετέκτιβ Γαβριήλ Γάκος να λύσει της μυστηριώδης δολοφονίες. Κάτοικοι φοβισμένοι που του λένε ότι τα σπίτια τους είναι στοιχειωμένα. Οι έρευνες τρέχουν όταν ένας πατέρας λαμβάνει ένα τηλεφώνημα που ακούει τη φωνή του νεκρού γιου του. Ποιος είναι ο Σκορπιός;το έντονο μεταφυσικό στοιχείο που χρησιμοποίησε ο συγγραφέας καθώς και το ιδιαίτερο χιουμορ που προσθεσε έκανε το βιβλίο να είναι αντάξιο των προσδοκιών μου! Όλοι φαντάζουν έν��χοι,ποια είναι τα κίνητρα του καθενός; Το τέλος συγκινητικό..
Η διαφορετικότητα του μυθιστορήματος έγκειται στο γεγονός ότι ο κεντρικός χαρακτήρας του είναι ένας ντετέκτιβ που αναλαμβάνει ειδικές έρευνες. Πρόκειται για μυστηριώδεις υποθέσεις που φαντάζουν υπερφυσικές, ενώ στην πραγματικότητα δεν είναι, κάτι που επιχειρεί να αποδείξει κάθε φορά, όντας ρεαλιστής ο ίδιος. Ο συγγραφέας έχει έναν ωραίο τρόπο να ενορχηστρώνει καταστάσεις που προκαλούν στον αναγνώστη αμφιβολίες. Τι είναι ρεαλιστικό και γήινο και τι ξεφεύγει από τα όρια και τείνει να δημιουργεί φαντάσματα; Στο απομονωμένο Καστρί, οι κάτοικοι έχουν στήσει μύθους γύρω από οτιδήποτε ανερμήνευτο συμβαίνει στον τόπο τους, και το αποδίδουν σε ένα τερατώδες ον, που ονοματίζουν Σκορπιό. Καλούν λοιπόν τον ιδιωτικό ερευνητή Γαβριήλ Γάκο, να βγάλει άκρη με τους φόνους που υποτίθεται ότι προκαλούνται από αυτό το υπερφυσικό πλάσμα. «Τα μικρά, απομονωμένα μέρη έχουν μια παράξενη επίδραση πάνω σου. Δεν ξέρω πώς να το εξηγήσω. Είναι σαν μία γυάλα με χρυσόψαρα. Όλα είναι αλλιώς όταν τα παρατηρείς απέξω. Ασήμαντα και απλά. Όταν, όμως, είσαι μες στη γυάλα, τα πάντα έχουν ένα ειδικό βάρος και τίποτα δεν είναι πια εύκολο». (σελ. 154) Το σκηνικό είναι ιδανικό για να βουτήξουμε στους μύθους και στους θρύλους της ελληνικής υπαίθρου, όταν ο ντετέκτιβ καταφθάνει αντικρίζοντας ένα σκεπασμένο από χιόνι χωριό, το ρεύμα έχει κοπεί, οι τηλεπικοινωνίες το ίδιο, ενώ οι φόνοι διαδέχονται ο ένας τον άλλον, σε ένα χωριό όπου κυριαρχεί η προκατάληψη και η μισαλλοδοξία. Τίποτε δεν είναι όπως φαίνεται, λες και η κρυφή αρμονία των πάντων έχει σκεπαστεί από το χιόνι ή από άλλους εξωτερικούς παράγοντες, όπως μυστικά, αντιπαλότητες, μίση και πάθη των κατοίκων. «Έτσι όπως έβλεπε τον Γαβριήλ να αναπαριστά τα γεγονότα, του ήρθε στο μυαλό ο Μπομπ Ρος, ο ζωγράφος των τοπίων, από εκείνη την εκπομπή που παιζόταν παλιά στην κρατική τηλεόραση. “Ίσως να ζει εδώ ένα δέντρο. Κάπου εδώ ίσως να ζει ένας θάμνος”». (σελ. 98) Κυρίως όμως, αυτό που έρχεται, αυτό που πρόκειται να ’ρθει, είναι το πιο τρομακτικό σε σχέση με οτιδήποτε μπορεί να φανταστεί ο ντετέκτιβ: «Κάτι δεν κολλούσε, η απουσία οποιουδήποτε ήχου. Ο Γαβριήλ αισθάνθηκε προς στιγμήν σαν αστροναύτης στο φεγγάρι. Μπορούσε σχεδόν να ακούσει τους χτύπους της καρδιάς του. Ήταν αργοί και σταθεροί. Το πιο παράξενο, ωστόσο, ήταν άλλο. Σε αντίθεση με ό,τι πίστευε τα τελευταία δύο χρόνια, η καρδιά του χτυπούσε ακόμα». (Σελ. 65) Εξαιρετικά στημένη η ατμόσφαιρα του βιβλίου, βαριά αλλά με κατά τόπους υποδόριο χιούμορ από τον ίδιο τον ήρωα ή και από δευτερεύοντες χαρακτήρες που όμως έχουν έναν σημαντικό ρόλο. Καθώς προχωρά η πλοκή, όλα δένουν προς κάτι που δεν επιδέχεται εξήγηση, αλλά το χειρότερο είναι η ψυχική κατάσταση του ήρωα. Φαίνεται πως ο δαίμονας που κρύβει μέσα του είναι κατά πολύ πιο επικίνδυνος από τον άλλο τον εξωτερικό. Ο νους του ανθρώπου μπορεί να κατασκευάσει τους χειρότερους φόβους: «Και ποια ήταν η αλήθεια; Του ήταν αδύνατον να τη δει· ήταν κλειδωμένη. Ένα μέρος όπου σφραγίζονται αναμνήσεις. Ένα μέρος που τους προστατεύει απ’ το να χάσουν τον εαυτό τους». (σελ. 261) Το βιβλίο δεν είναι πολυδαίδαλο στην πλοκή, αλλά στη σκέψη του ήρωα. Ο ίδιος χάνεται σε μυστήριους τόπους, μπορεί μάλιστα κάπου να δει τη νεκρή κορούλα του να του ψιθυρίζει «Γατούλη», όπως συνήθιζε να τον αποκαλεί, ή ακόμα να ψάχνει τη σχέση του μέσα από τις γυναίκες που γνωρίζει, που για κείνον δεν σημαίνουν πια τίποτε, πέρα από ένα αντικείμενο ηδονής. Ένας όμορφος «Γατούλης» που όμως έχει πεθάνει το συναίσθημα μέσα του, και ξυπνά την πιο ακατάλληλη ώρα, όταν πρέπει να πολεμήσει ενάντια σε αυτό. Πιθανότατα δεν γνωρίζει και ο ίδιος πού βαδίζει. Έχει την παρατηρητικότητα ενός Χολμς, την οξυδέρκεια ενός Πουαρώ, αλλά και τον μηδενισμό και την καταστροφική ευφυία ενός Πόου. Θα προσπαθήσει να αλλάξει. Να θυμηθεί. Να λύσει την υπόθεση. Να ζήσει. «Ο καιρός αλλάζει, είχε πει. Και μαζί του και οι άνθρωποι. Είπε ότι έτσι θέλουν να πιστεύουν όλοι. Είναι, όμως, οι άνθρωποι που αλλάζουν και μαζί τους ο καιρός». (σελ. 154) Πιθανότατα θα δούμε πάλι τον ήρωα εν δράσει και είμαι πολύ περίεργη πώς θα εξελιχθεί, τώρα πλέον που γνωρίζει τα εσώτερά του και τα γνωρίζουμε μάλιστα κι εμείς. Πέρα από το επόμενο βήμα του συγγραφέα, δεν μπορώ παρά να αναγνωρίσω την ποιότητα της γραφής του, και το γεγονός ότι δεν προσπάθησε να χρησιμοποιήσει τη σημερινή μανιέρα του θρίλερ που σοκάρει δίχως λόγο, αλλά ακολούθησε τον δικό του πρωτότυπο τρόπο ενός κυνηγού μη φαντασμάτων, σε έναν κόσμο υπαρκτό, σύγχρονο, αλλά απομονωμένο. Κυρίως όμως, το προτέρημα αυτού του μυθιστορήματος είναι ότι δεν αφήνει κενά στον αναγνώστη, και προπάντων δεν επιδιώκει να δημιουργήσει τρόμο, παρά να διατηρεί μια παρόμοια ατμόσφαιρα, πικρή, ζοφερή, γεμάτη αγωνία, με μικρές αφηγήσεις ανάμεσα, όπου φωλιάζει η ελπίδα και το χιούμορ.
(Κριτική που δημοσιεύθηκε αρχικά στις 18/1/22 στην ιστοσελίδα του περιοδικού Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών)
Στο απομονωμένο Καστρί ο μύθος του « Σκορπιού» έχει δημιουργήσει στους κατοίκους την πεποίθηση ότι αυτή η οντότητα φταίει για τον θάνατο του δεκαεφτάχρονου αγοριού.
Σε αυτό το κλίμα του φόβου και της προκατάληψης καταφτάνει ο ιδιωτικός ερευνητής Γαβριήλ Γάκος για να διαλευκάνει το μυστήριο της υπόθεσης. Κάθε κάτοικος έχει την δική του ερμηνεία για τα γεγονότα. Όλοι αποδεικνύονται ένοχοι όμως ένας είναι αυτός που τηρεί άκρα μυστικότητα μέχρι να σπάσει και να μιλήσει για την πράξη του. Ποια είναι τα κίνητρα που τον οδήγησαν στο ειδεχθές έγκλημα;
Ένα ατμοσφαιρικό και σκοτεινό μυθιστόρημα με γρήγορη πλοκή και ωραίες εναλλαγές του παρελθόντος του Γάκου με το παρόν της υπόθεσης που καλείται να επιλύσει. Έχει αποδοθεί τέλεια η περιγραφή του τόπου που είναι ένα μέρος αποκομμένο από το κόσμο και είναι στενά συνυφασμένο με την ψυχοσύνθεση των προσώπων.
Ξεχώρισα επίσης το κοινωνικό μήνυμα που θέλει να περάσει ο συγγραφέας και νομίζω το πετυχαίνει με τον καλύτερο τρόπο. Το τελευταίο μέρος του αναγνώσματος μου άρεσε πάρα πολύ γιατί φώτισε όλες τις σκοτεινές πλευρές του θύτη. Ανέλυσε σε βάθος την πολυπλοκότητα του ανθρώπινου ψυχισμού.
Ένα καλογραμμένο αστυνομικό- κοινωνικό μυθιστόρημα από έναν νέο και χαρισματικό συγγραφέα.
Άλλο ένα αστυνομικό , θα πεις , νέος Έλληνας συγγραφέας,ίδιο με τα άλλα θα είναι ,θα σκεφτείς, αλλά θα πέσεις έξω.
Γιατί όταν ένα αστυνομικό μυθιστόρημα, έχει έντονο το μεταφυσικό στοιχείο, τότε μιλάμε για ένα πολύ πολύ δυνατό θρίλερ. Από το εξώφυλλο ακόμα φαίνεται οτι πρόκειται για ενα σκοτεινό μυθιστόρημα, ήθελα πολυ να το διαβάσω και δεν με απογοήτευσε στιγμή. Ηταν αντάξιο των μεγάλων προσδοκιών που είχα.
Στο ορεινό χωριό Καστρί , μια σειρά απο δολοφονίες αναστατώνουν τους κατοίκους, οι οποίοι πιστεύουν πως δαιμόνια σκοτώνουν τα παιδιά τους, οι νεκροί ξυπνάνε και παίρνουν τηλέφωνο τα αγαπημένα τους πρόσωπα. Ή μήπως όχι;
Ο Γαβριήλ Γάκος , ιδιωτικός ντετέκτιβ αλλά τέρμα ρεαλιστής, δεν πιστεύει στα μεταφυσικά. (Πολύ φίλος μου)
"Μόλις 1 στα 100 τηλεφωνήματα θα αφορούσε ενδεχομένως κάτι που να μην μπορούσε να εξηγηθεί με τη λογική.Βέβαια , τα υπόλοιπα 99 τους συντηρούσαν και τους απέφεραν τα κυρίως έσοδα.Ή μάλλον και τα εκατό. Διότι αυτό το ένα δεν υπήρχε.Και δεν ήταν ένα τοις εκατό, αλλά μάλλον ενα στο δισεκατομμύριο , ή και ακόμα περισσότερο"
Κυνηγημένος κι ο ίδιος απο τα δικά του δαιμόνια καλείται να λύσει το μυστήριο και να βρει την αλήθεια.
Σπίτια στοιχειωμένα,κάτοικοι φοβισμένοι, όλοι ύποπτοι, όλοι εχουν μυστικά , όλοι γνωριζουν αλλα κανείς δεν μιλάει.
" Λένε οτι ένας σκορπιός ζει μόνος του. Και οτι δεν αλλάζει τον τόπο που μένει μέχρι το τέλος της ζωής του. Λέγεται επίσης οτι, αν εγκλωβιστεί σε ένα δαχτυλίδι φωτιάς, σε εξαιρετικά σπάνιες περιπτώσεις, θα αυτοτραυματιστεί με το ίδιο του το δηλητήριο για να απαλλαγεί από το αδιέξοδο"
Σκοτεινό, ατμοσφαιρικό, μυστηριώδες και άκρως κινηματογραφικό το πρωτόλειο του συγγραφέα.Διαβάζεται πραγματικά με κομμένη την ανάσα. Όσο ψαγμένος και διαβασμένος και να εισαι με τα αστυνομικά , τούτο δω θα σε αφήσει άφωνο, με το σασπενς του και την πρωτοτυπία του.
Κι ενα τελος, συγκλονιστικό , απρόσμενο αλλά και συγκινητικό. Δεν θέλω να σου πω πολλά γιατί ειλικρινά δεν θέλω να σου χαλάσω την απόλαυση. Γιατ�� η αναγνωση του Σκορπιού ήταν απολαυστική και μια εμπειρια μοναδική για εμενα. Δεν γνώριζα τίποτα από την πλοκή και έτσι βυθίστηκα στις σελίδες του και απορροφήθηκα από την υπόθεση.
Χάρης Καραθύμιος, κράτησε αυτό το όνομα, σίγουρα θα μας απασχολήσει στο μέλλον, με τον ήρωα του, τον Γαβριήλ Γάκο που ετοιμάζεται για μια νέα υπόθεση , ένα νέο βιβλίο ίσως;
Καλησπέρα σας, άλλο ένα ταξιδακι έφτασε στο τέλος του. Οι λόγοι που ήθελε να διαβάσω το συγκεκριμένο βιβλίο ήτανε η υπόθεση του που μου τράβηξε το ενδιαφέρον. Αυτό που μου άρεσε πολύ και με συγκίνησε ήτανε συγκλονιστικη η ιστορία του ιδιωτικού ερευνητή Γαβριήλ .
Υπάρχει ένας ειδικός χώρος στη μνήμη των ανθρώπων. Ένα μέρος όπου σφραγίζονται αναμνήσεις. Ένα μέρος που τους προστατεύει απ'το να χάσουν τον εαυτό τους. Γιατί κάποιες φορές η αλήθεια είναι τόσο σκληρή που δεν αντέχετε.
Ο θάνατος ενός δεκαεφταχρονου έρχεται να αναστατώσει τη ζωή ενός ορεινού χωριού. Οι κάτοικοι εύκολα θα πιστέψουν ότι μια οντότητα που πλανιεται στο δάσος είναι η υπεύθυνη. Θεωρούν ότι το χωριό τους είναι στοιχειωμένο εδώ και πολλά χρόνια. Οι έρευνες θα ενταθούν όταν ο πατέρας δέχεται ένα τηλεφώνημα και ακούει τη φωνή του νεκρού παιδιού του. 🧐 Την υπόθεση αναλαμβάνει ο ιδιωτικός ερευνητής Γαβριήλ Γάκος . Όλοι είναι αθώοι και ένοχοι ταυτόχρονα, την ίδια στιγμή που άλλες τρεις δολοφονίες θα τους συγκλονίσουν!!!! Αποκλείονται μόνο όσοι έχουν πεθάνει... 🤔 Ποιος είναι αυτός που κρύβεται πίσω από τη μάσκα του σκορπιού? Μια σκιά από το παρελθόν ή κάποιος που ζει σε αυτή τη μικρή κοινωνία?
"Δεν ήξερε αν επρόκειτο για θεό, μοίρα ή για κάποια ανώτερη δύναμη, πάντως οποίος και αν ήταν εκείνος που έγραφε το σενάριο το οποίο ζούσε, έπαιζε μαζί του."
" Ήταν ένα κοριτσάκι που φοβόταν το σκοτάδι και το σκοτάδι την αγκάλιασε"
"Θα υπήρχε πάντα στην σκέψη του, σ' εκείνα τα μακρινά αστέρια που έλαμπαν και φυσικά στον ειδικό χώρο που ήταν κρατούμενος για εκείνη και που ποτέ κανείς άλλος δε θα έπαιρνε .θα έμενε για πάντα εκεί. Στον χώρο της καρδιάς του....."
This entire review has been hidden because of spoilers.
Πολύ ενδιαφέρον και αξιόλογο ντεμπούτο από μια νέα ελπιδοφόρα πένα! Πέρασα πολύ όμορφα διαβάζοντάς το και είμαι σίγουρη ότι θα υπάρξει συνέχεια στις περιπέτειες του Γαβριήλ Γάκου
Πολύ ωραία αστυνομική υπόθεση. Πολύ ενδιαφέρον. Σε κρατάει σε αγωνία. Ωστόσο η αναφορά, στο πρωτο μισό του βιβλίου, στον Ισαάκ σαν 'ο κατά τεσσάρα λεπτά μικρότερος αδερφός, τουλάχιστον τέσσερις φορές ήταν ενοχλητικό. Όπως επίσης και το γεγονός ότι ο Γαβριήλ Γακος βγάζει υπερβολικά γρήγορα τα συμπεράσματα του σχετικά με τον δολοφόνο. Το δεύτερο μισό ήταν φανταστικό και περιμένω πως και πως την συνέχεια.
Ο Χάρης Καραθύμιος κάνει ιδανικό ντεμπούτο στην ελληνική αστυνομική λογοτεχνία με τον «Σκορπιό» του. Ένα καλογραμμένο και καλοδουλεμένο αστυνομικό μυθιστόρημα γεμάτο μεταφυσικά στοιχεία, μυστήριο, δράση αγωνία και ανατροπές, στο οποίο ελλοχεύει ο κίνδυνος, είτε αυτός είναι μεταφυσικός είτε ανθρώπινα υπαρκτός. Το μόνο σίγουρο είναι οτι ο ιδιωτικός ερευνητής Γαβριήλ Γάκος θα μας απασχολήσει για καιρό.
Υπέροχο! Με συνεπήρε από την αρχή μέχρι το τέλος. Όλοι οι χαρακτήρες ήταν ιδιαίτεροι με τον κάθε ένα τους να ζει το δικό του δράμα αλλά πάντα πρόθυμοι να βοηθήσουν τον Γαβριήλ... έναν ντετέκτιβ που νομίζω δεν θα ξεχάσω ποτέ.
3,5 αστέρια. Αρκετά καλό για πρωτόλειο, με κάποιες αδυναμίες όπως είναι φυσικό αλλά σε γενικές γραμμές καλογραμμένο. Αυτό που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί είναι το ταλέντο του συγγραφέα. Αναμένω τα επόμενα.
Ένα ατμοσφαιρικό έργο που με καθήλωσε. Ιδιαίτερη πλοκή, δυνατή γραφή, ομιχλώδης τοποθεσία κι ένας ήρωας διαφορετικός από τα συνηθισμένα. Εξαιρετική αρχή για τον συγγραφέα. Καλή συνέχεια.
This is one of my favourite books,it was preety fast read and fun,also THE PLOT TWISTTTT ,gurlll i was literally frozen for like 5 min looking at the freaking book
📚 «Fear of the dark, fear of the dark I have a constant fear that something's always near» Ένα αγόρι βρίσκεται δολοφονημένο στο δάσος που περιβάλλει το Καστρί -ένα μικρό χωριό σε υψόμετρο 980 μέτρων. Ένας μύθος για μια οντότητα, που πλανιέται και φέρνει την καταστροφή, ξαναζωντανεύει. Ιστορίες, ριζωμένες για χρόνια, φουντώνουν. Ο Σκορπιός δεν αστειεύεται. «Ο λυγμός του σκύλου ακούστηκε ακόμη πιο δυνατός, σχεδόν σαν ουρλιαχτό. Ο Διαμαντής τού έριξε μια ματιά. Το μόνο που αντίκρυσε ήταν λάσπη, βότσαλα και χορτάρια. Σηκώθηκε, έκανε μια αργή περιστροφή γύρω από τον άξονά του και κοίταξε ολόγυρα. Ήταν ολομόναχος. Ο σκύλος είχε εξαφανιστεί. Το ουρλιαχτό εξακολουθούσε να ακούγεται. » Ο φόβος του μεταφυσικού κυριεύει τους κατοίκους και η δεισιδαιμονία νικά τη λογική. Αποφασίζουν να καλέσουν τον Γαβριήλ Γάκο, ιδιωτικό ερευνητή, λόγω της φήμης που τον συνοδεύει. «Πώς τον είπαμε αυτόν τον ειδικό στα φαντάσματα; » Η σπίθα γίνεται γρήγορα πυρκαγιά όταν άλλες τρεις δολοφονίες συνταράσσουν τη μικρή κοινωνία. Ο Γάκος παλεύοντας ήδη δύο χρόνια με το σκοτάδι στην ψυχή του, με τα βαθιά σημάδια που έχει αφήσει μέσα του ένας οδυνηρός χαμός, καλείται τώρα να βρει ποιος είναι ο Σκορπιός! Ο απομυθοποιητής του μεταφυσικού, ο κυνηγός φαντασμάτων βρίσκεται μπροστά σε μια πρόκληση· να ησυχάσουν οι ψυχές των θυμάτων, να αποτινάξει το μυθικό περίβλημα του Σκορπιού και ίσως να βρει κι εκείνος τη γαλήνη που αποζητά. «I hurt myself today to see if I still feel I focus on the pain the only thing that’s real » 📚 Ο Σκορπιός είναι το πρώτο μυθιστόρημα του συγγραφέα και ειλικρινά δεν χρειάστηκε να είμαι λιγότερο αυστηρή διαβάζοντάς το. Όλα τα στοιχεία ήταν εκεί μπροστά μου συνηγορώντας υπέρ του. ☑️Αφήγηση αρκετά γρήγορη, ένταση κλιμακούμενη, ατμόσφαιρα κτισμένη με προσοχή και με τον τόνο μυστηρίου που επιβάλλεται από την ιστορία. ☑️Μια ιστορία που εκτυλίσσεται σε δύο μορφές χρόνου, χωρίς καθόλου να ταράσσει την ισορροπία και να αποσυντονίζει τον αναγνώστη. ☑️Επιτυχής ολοκλήρωση χαρακτήρων που συνηγορεί στη δημιουργία μιας δυνατής πλοκής. ☑️Πολύ δυνατό σημείο το υποδόριο χιούμορ που διατρέχει πολλά σημεία του βιβλίου, – ω, ναι και είναι εξαιρετικά λεπτό -! ☑️Ευαισθησία απέναντι σε θέματα κοινωνικού ενδιαφέροντος και ναι συγκινητικό. Ναι κι αυτό! 📚 Έκλεισα το βιβλίο έχοντας στον νου μου τo Sign of The Times του Harry Styles… Just stop your crying It΄s a sign of the times Welcome to the final Show. Οι στίχοι των τραγουδιών που αναφέρω - μαζί και με άλλους - περιλαμβάνονται στο μυθιστόρημα. «Ακούγονται» μπορώ να πω.
ΜΕΣΟ ΤΕΧΝΗΣ!!! Λίτσα Κοντογιάννη Αν και πρόκειται για το πρώτο πόνημα του κυρίου Καραθύμιου, με εξέπληξε ευχάριστα. Μας πείθει πως τα ελληνικά αστυνομικά μυθιστορήματα δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από τα αντίστοιχα σκανδιναβικά. Ένας μύθος που αυξάνει στο ορεινό και απομονωμένο χωριό Καστρί την ήδη υπάρχουσα dark ατμόσφαιρα. Κι ένας φόνος, την επιδεινώνει περισσότερο. Κι εδώ καλείται ο ιδιωτικός ερευνητής Γαβριήλ Γάκος να δώσει τα φώτα του, ή κοινώς να λύση αυτή την υπόθεση. Εξαιρετική αφήγηση, μια παγωμένη ατμόσφαιρα που επηρεάζεται αναμφίβολα και από τις καιρικές συνθήκες της ιστορίας, έχει μια μεταφυσική χροιά, δράση που κλιμακώνεται, το ίδιο συμβαίνει και με την ένταση. Οι χαρακτήρες της ιστορίας είναι πολύ περίεργοι, αψυχολόγητοι, μυστήριοι, μέσα στον φόβο, δεν μπορεί να καταλάβει κανείς αν λένε αλήθεια ή ψέματα, ή ακόμα κι αν κρύβουν κάτι. Μήπως είναι όλοι τους ένοχοι; Όλα αυτά βρίσκονται κάτω από ένα πέπλο μυστηρίου, που το θρέφει και η απομονωμένη τοποθεσία του χωριού. Ο αναγνώστης που διαβάζει αυτό το βιβλίο, τον έχουν ζώσει οι αμφιβολίες, το εξώφυλλο αλλά και η όλη εξιστόρηση βουτηγμένη στο μεταφυσικό και στο μυστήριο, του φέρνουν μια απόκοσμη ανατριχίλα. Ο ήρωάς μας, με αρκετά θέματα μέσα του, αλλά πάντα με λεπτό χιούμορ, έχει όλες τις ικανότητες ενός πολύ καλού ερευνητή. Το θέμα είναι, ο ίδιος το γνωρίζει, έτσι ώστε να αφυπνιστεί και να φτάσει στη λύση των περίεργων φόνων; Το τέλος είναι εντελώς απρόσμενο και συνταρακτικό. Εκεί γίνεται η μεγάλη ανατροπή. Κάτι μου λέει πως θα ξανασυναντηθούμε με τον ιδιωτικό αστυνομικό-ερευνητή κύριο Γαβριήλ Γάκη. Αναμένουμε τη συνέχεια λοιπόν.
Μόλις έχω τελειώσει την ανάγνωση του Σκορπιού και δηλώνω κατενθουσιασμένος. Με το βιβλίο αυτό, ο Χάρης Καραθύμιος χτίζει στέρεες βάσεις στο σύγχρονο ελληνικό μυθιστόρημα και μας υπόσχεται ότι θα είναι εδώ και αύριο και μάλιστα ως μια λαμπρή φωνή.
Ο Σκορπιός είναι ένα θρίλερ που κόβει την ανάσα, με μία επιβλητική ατμόσφαιρα. Ο αναγνώστης είτε το θέλει είτε όχι μεταφέρεται σε ένα σκοτεινό χωριό, που οι ηλιαχτίδες υπάρχουν για ελάχιστες ώρες. Το κρύο που περονιάζει τα κόκαλα είναι τόσο ζωντανό, που ένιωθα να εχω παγώσει.
Υπέροχοι χαρακτήρες, αβίαστη ροή και αναπάντεχη πλοκή συνθέτουν ένα αστυνομικό μυθιστόρημα - θρίλερ, που κόβει την ανάσα.
Θα περιμενω οπωσδήποτε τα επόμενα έργα του Καραθύμιου με μεγάλη ανυπομονησία.
Το λατρεψα και μονο απο τον τίτλο! Ενας σκορπιος σε παραπεμπει σε μυστηριο, σε μερη σκιερα και ανηλιαγα, σε καταστάσεις που εγκυμονουν ή καραδοκουν κινδυνους, ναι ενας σκορπιος πυροδοτει τετοιες ευφανταστες στιγμες και το βιβλιο του πρωτοεμφανιζόμενου Χρήστου Καραθύμιου εχει όλα αυτά που δικαιολογουν τη μυστηριωδη φύση του σκορπιου: σκοτεινη πλοκη, εντονους ρυθμους, περιπλοκους χαρακτηρες, πάθος και σασπενς. Δεν θα σταθω σε καποια αρνητικα που σιγουρα υπηρξαν γιατι με κερδισε στα σημεία. Περιμένω εναγωνίως το δευτερο βιβλίο με τον Γαβριηλ για να δω πως θα εξελιχθεί η συγγραφικη πενα του ταλαντούχου κ. Καραθυμιου.
Ενα εκπληκτικό αστυνομικό μυθιστόρημα. Άρτια δομημένοι χαρακτήρες, πολύ καλά δουλεμένη πλοκή η οποία διαδραματίζεται σε ενα ορεινό χωριό με χειμωνιάτικο σκηνικό. Ο συγγραφέας έχει καταφέρει να σκιαγραφίσει πολύ πετυχημένα τους χαρακτήρες των ηρώων αλλά και τις νοοτροπίες του ελληνικού χωριού. Η εξέλιξη της ιστορίας είναι άμεση και κρατάει τον αναγνώστη σε εγρήγορση.