Οι Αγραυλούντες
Ο φιλοσοφικός αυτός διάλογος με μορφή αρχαίας τραγωδίας εκτυλίσσεται σε άνα αμμόλοφο κοντά στη θάλασσα, με πρωταγωνιστές μια συντροφιά εφήβων, που εκπροσωπούν διαφορετικές συνειδήσεις και ξαγρυπνούν αναζητώντας την ουσία του έσχατου νοήματος στον κόσμο. Η νυκτερινή αυτή "αγραυλία" είναι πηγή συγκινήσεων, σκέψεων και φιλοσοφικών ιδεών, που αποκαλύπτονται, συγκρούονται και επιβεβαιώνονται ή αναιρούνται. Πρόκειται για την αντιπαράθεση της ποιητικής, της φιλοσοφικής, της επιστημονικής και της θρησκευτικής συνειδήσεως, καθώς και του θηλυκού στοιχείου, στην αγωνία τους να βιώσουν την αλήθεια, να υπερβούν τη θλίψη και την απόγνωση. Όπως "η απελπισία δεν είναι το έσχατον. Το έσχατον είναι η ελπίδα. Είναι ο θεοτικός ολβός. Ο οποίος ευαγγελίζει τον κόσμο εις πείσμα όλων των συντριμμών".