Τέλη 21ου αιώνα, Γαύδος. Την ώρα που οι sapiens προσεδαφίζονται στον Άρη, ο Ντάντε Ράινχαρτ αποφασίζει να ρίξει μια "γρήγορη ματιά" στον αιώνα που τελειώνει... Ο Φιλίπ, στο Παρίσι, αρχίζει την προεκλογική του εκστρατεία αγνοώντας το μήνυμα της Μαύρης Κυριακής· ο Όλοφ, στη Στοκχόλμη, επισκέπτεται μια οργάνωση με το παράξενο όνομα Θάνατος στη Νοσταλγία· ο Ίαν-Αλέξανδρος ψηφίζει σ' ένα σούπερ μάρκετ της Λευκωσίας· η Έλενα απομακρύνει τις σοβαρές συνέπειες καταθέτοντας την φορολογική της δήλωση στο Άμστερνταμ· ο Σπηλαιώδης Νικ εξηγεί στο e-floor πως η εποχή των θαυμάτων τέλειωσε για πάντα τις θρησκείες· η Λέσχη Βολταίρος συνεδριάζει στο Ντουμάι· η Κάρη, με το blog της, ορίζει ξανά το δημιουργικό δικαίωμα· η Σέριλ δολοφονείται στην Σαβόυ από μια σιλουέτα με μπούρκα στο όνομα της δημοκρατίας· ο Ρούντι, σε μια εντατική της Φρανκφούρτης, κηρύσσεται μη αναστρέψιμος· ο Ίγκυ και οι Common Sensors εξετάζουν μια υπόθεση αντικοινωνικής συμπεριφοράς... Μερικές μόνο από έξι δισεκατομμύρια ζωές. Λίγες ενδεικτικές ματιές στον κόσμο που πάντοτε μπορεί να γίνει καλύτερος. Στη Μέθη Αζώτου ο καθένας ζει με τον δικό του, μοναδικό, τρόπο έναν από έξι δισεκατομμύρια τρόπους ζωής.
Ένα βιβλίο πολιτικής παρά επιστημονικής φαντασίας σε ένα ευτοπικό μέλλον. Μας δίνει πολύ τροφή για σκέψη δίνοντας ιδέες για το πως θα μπορούσε να λειτουργούσε καλύτερα το πολιτικό σύστημα, η φορολόγησή μας, ακόμα και τα μεγάλα φόρα.
Ωραίες ιδέες, απλό λεξιλόγιο. Διαβάζοντάς το δέκα χρόνια μετά την έκδοσή του δε μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση. Σίγουρα προσπάθησε να περάσει προβληματισμούς του συγγραφέα σχετικά με την παρούσα ζωή (2007). Η εκτέλεσή του όμως δε μου άρεσε σε όλα τα διηγήματα. Ήταν κάποια πολύ καλά όπως το "Πολιτικά Νεκρή" ή το κορυφαίο "Λέσχη Βολταίρος" και κάποια άλλα τελείως αδιάφορα και κακογραμμένα. Θεωρώ ότι η πολιτική (η κομματική πολιτική ειδικά) πρέπει να μένει εκτός των έργων φαντασίας, επιστημονικής φαντασίας και τρόμου. Επειδή το παρόν έχει τέτοια λογική δε με εντυπωσίασε ούτε με άγγιξε. Ίσα ίσα με έκανε να δω και τις καλές του ιδέες με υποψία.
Οραματιστής ο συγγραφέας, μας μεταφέρει σε μια μελλοντική κοινωνία, που παρουσιάζεται μέσα από ιστορίες, που διαβάζονται κάτι περισσότερο από ευχάριστα. Ολοκληρώνοντας το βιβλίο σκέφτηκα ότι χαίρομαι πολύ που υπάρχουν συγγραφείς, που μέσα από την επιστημονική φαντασία σου μεταδίδουν ευχάριστα μηνύματα και όχι μόνο καταστροφικές εικόνες.