Ο Michel de Grece, μέσα από τις προσωπικές του αναμνήσεις και τις συναντήσεις του, ανακαλεί την Ιστορία που υπήρξε και δική μας, χωρίς να αποφεύγει τα πολλά ανέκδοτα περιστατικά τα οποία συγκράτησε με το καλοπροαίρετο χιούμορ που τον χαρακτηρίζει. Μια αφήγηση συναρπαστική και συνάμα διασκεδαστική, πληθωρική, ζεστή και συχνά συγκινητική.
Michel de Grèce aka Prince Michael of Greece and Denmark is a member of the Greek royal family and descendant of the Romanovs. He is the author of several historical novels and biographies, as well as a contributing writer to Architectural Digest.
Χάθηκα λίγο με τα άπειρα ξαδέρφια και προγόνους... Θα βοηθούσε πολύ ένα γενεαλογικό δενδρο σαν τυφλοσούρτης, αλλά κι αυτό θα ήταν δύσκολο να αποτυπωθεί εφόσον όλες οι βασιλικές οικογένειες της Ευρώπης εχουν συγγενέψει πολλάκις.
Δεν γνωρίζω τι θα πει βασιλεία, εφόσον ο θεσμός δεν υπάρχει πλέον στην Ελλάδα. Οι υποστηρικτές στην Αγγλία λένε ότι ο βασιλιάς προάγει τη σταθερότητα και το αίσθημα της εθνικής ταυτότητας. Οι πολέμιοι είναι κατά ενός συστήματος που προωθεί τον ελιτισμό και τις κοινωνικές αδικίες. Και τα πλεονεκτήματα, αλλά και τα μειονεκτήματά της είναι εμφανή στο βιβλίο. Αλλά είναι αδικαιολόγητα;
Ο συγγραφέας περιγράφει τον εαυτό του σαν έναν άνθρωπο που έμεινε ορφανός από πατέρα όταν ήταν ενός έτους, και ορφανός και από μητέρα στα 14. Η μητέρα του χρειάστηκε να πουλήσει αντικείμενα αξίας για να επιβιώσουν. Η κληρονομιά του και η περιουσία του "κακοεπενδύθηκε" και εξαφανίστηκε μέχρι να ενηλικιωθεί. Σε καμία περίπτωση όμως δεν παίρνει τον ρόλο του θύματος και δεν προκαλεί οίκτο καμία του εξιστόρηση. Ο Ντε Γκωλ έλεγε (αναφέρεται και μέσα στο βιβλίο αλλά μεταφερω πολύ ελεύθερα) ότι δεν τον ένοιαζε ο άνθρωπος, αλλά ο θεσμός. Ίσως λοιπόν γι'αυτό ο συγγραφέας βλέπει τον εαυτό του σαν ένα ακόμη εργαλείο, και πιο πολύ επικεντρώνεται να μεταφέρει ιστορίες και ιστορικά γεγονότα, παρά να μιλήσει για εκείνον. Όλα όσα διηγείται είναι στο πλαίσιο μιας μαρτυρίας για 'μένα.
Το θέμα της βασιλείας είναι αρκετά ευαίσθητο για την ελληνική πραγματικότητα ακόμη, αλλά σε όποιον αποφασίσει να διαβάσει το βιβλίο, προτείνω να το κάνει με ανοιχτό μυαλό και με την διάθεση να υπομείνει πολλές πληροφορίες συγγενολογικής φύσεως.