Στο κοτέτσι

by Πηνελόπη Δέλτα

Ο νεαρός πετεινός Κικιρής, ο φιγουρατζής κόκορας κυρ-Βαρδαλαμπούμπας, ο φασαριόζος σκύλος Μουντζούρης είναι οι ήρωές μας. Τα ανθρώπινα πρόσωπα, απαραίτητα στην πλοκή του μύθου, είναι "η κοντοφάρδουλη με το φακιόλι" κι ο Παναγιώτης ο περιβολάρης. Η ιστορία διαδραματίζεται στο κοτέτσι και στο γύρω χώρο: στο περιβόλι, μέσα κι έξω, και πάνω στα κλαδιά των δέντρων. Ο απολαυστικός Κικιρής θυμίζει αγοράκι της σημερινής εποχής. Είναι ευγενικός και φροντίζει όσους έχουν ανάγκη, ενώ αποδεικνύεται τολμηρός, έτοιμος για καβγά και ατρόμητος. Συγχρόνως είναι λιχούδης και πάνω απ' όλα περίεργος για κάθε τι καινούργιο. Ένας νέος, εξαιρετικά ενδιαφέρων κόσμος ανοίγεται μπροστά στα μάτια του ήρωα μας στις περιπλανήσεις του, αλλά μπροστά και στα δικά μας μάτια. Ένα παραμύθι γραμμένο από την Πηνελόπη Δέλτα τον Ιανουάριο του 1922, όταν πλέον ήταν καθιερωμένη συγγραφέας και είχε άποψη για παιδαγωγικά θέματα. Είναι το μόνο γραπτό της που δημοσιεύθηκε για μία και μοναδική φορά στο παιδικό περιοδικό "Παιδική Χαρά" το 1922. Ήταν αφιερωμένο στη δεκάχρονη τότε Ειρήνη Μπενάκη (αργότερα Ειρήνη Καλλιγά), κόρη του Αντώνη και ανιψιά της Πηνελόπης Δέλτα. Η Πηνελόπη Δέλτα αγαπούσε πολύ την Ειρηνούλα, όπως την αποκαλούσε, και έγραψε για χάρη της το παραμύθι, θέλοντας να της διδάξει κάποια πολύ σημαντικά πράγματα με τον τρόπο των παραμυθιών, και όχι το συνηθισμένο.

Hardcover

First published January 1, 1922

About the author

Η Πηνελόπη Δέλτα (English: Penelope Delta) υπήρξε μία από τις σημαντικότερες μορφές της νεοελληνικής λογοτεχνίας και κορυφαία συγγραφέας παιδικών και ιστορικών μυθιστορημάτων. Κόρη του εθνικού ευεργέτη Εμμανουήλ Μπενάκη και της Βιργινίας Χωρέμη, γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια και μεγάλωσε σε περιβάλλον πλούτου, παιδείας και έντονης κοινωνικής δράσης. Το 1895 παντρεύτηκε τον Στέφανο Δέλτα και απέκτησε τρεις κόρες. Η γνωριμία της με τον Ίωνα Δραγούμη το 1905 υπήρξε καθοριστική, γεννώντας έναν βαθύ, πνευματικό δεσμό που επηρέασε ολόκληρη τη ζωή και το έργο της.
Το πρώτο της μυθιστόρημα, Για την Πατρίδα (1909), σηματοδότησε την είσοδό της στα γράμματα, ενώ ακολούθησαν τα Τον καιρό του Βουλγαροκτόνου και Παραμύθι χωρίς όνομα (1911), εμπνευσμένα από την ελληνική ιστορία και τα ιδανικά του έθνους. Μετά την εγκατάσταση της οικογένειας στην Αθήνα, η Δέλτα ανέπτυξε έντονη κοινωνική και φιλανθρωπική δράση, συνεργαζόμενη με τον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό και συμβάλλοντας ουσιαστικά στην περίθαλψη των προσφύγων της Μικρασιατικής Καταστροφής.
Παράλληλα, αφιερώθηκε ολοκληρωτικά στη συγγραφή. Δημιούργησε μερικά από τα πιο αγαπημένα έργα της ελληνικής παιδικής λογοτεχνίας, όπως Τρελαντώνης (1932), Μάγκας (1935) και Στα μυστικά του Βάλτου (1937), που σφράγισαν γενιές αναγνωστών. Στα τελευταία χρόνια της ζωής της έγραψε την αυτοβιογραφική τριλογία Ρωμιοπούλες, ένα έργο ώριμο και στοχαστικό για τη θέση της γυναίκας και την πορεία του ελληνισμού.
Η Πηνελόπη Δέλτα έζησε με πάθος, βαθιά ευαισθησία και ακλόνητη πίστη στις αξίες της πατρίδας και της ηθικής. Η ζωή της σημαδεύτηκε από προσωπικούς πόνους και αρρώστια, όμως το έργο της παραμένει αιώνιο σύμβολο ανθρωπιάς και εθνικής συνείδησης, χαραγμένο με τη λέξη που η ίδια επέλεξε για τον τάφο της: «ΣΙΩΠΗ».