What do you think?
Rate this book
Die Weizsäckers. Eine deutsche Familie
Rare Book
Hardcover
Published September 23, 2019
3 people are currently reading
15 people want to read
About the author
Hans-Joachim Noack
4 booksHans-Joachim Noack was a German journalist, editor and author.
He has published several biographies on German chancellors of the 20th century.
He has published several biographies on German chancellors of the 20th century.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
February 8, 2022
Recensie van:
De Weizsäckers
Een dynastie in de Duitse geschiedenis
Auteur: Hans-Joachim Noack (1940-2020) is de eminence grise van de Duitse parlementaire journalistiek. Hij was politiek verslaggever bij onder andere de Frankfurter ‘Allgemeine Zeitung’ en ‘Der Spiegel’. Hij werd driemaal bekroond voor zijn werk en schreef biografieën van Willy Brandt, Helmut Kohl en Helmut Schmidt.
Wijze van lezen: e book gekregen via De Boeken en Meer Leesclub Non Fictie en Erna Eikhoudt
Uitgeverij: Omniboek
Genre: Non Fictie
Cover:
De foto lijkt op een familieportret. Een vader met zijn kinderen. Je vraagt je gelijk af wie zijn zij? Gaat het verhaal over hen? Deze familiefoto past wel bij het boek. Het boek is volgens mij een verhaal over de levensloop van de familie Weizsäcker.
Mooie tekst:
Het verhaal:
De Weizsäckers’ is een schitterende cultuurgeschiedenis over een Duitse familie, die gekenmerkt werd door ambitie. De Weizsäcker drukten een stempel op de moderne geschiedenis van Duitsland.
In ‘De Weizsäckers’ vertelt Hans-Joachim Noack het verhaal van de opmerkelijke familie Von Weizsäcker. Als geen andere familie hebben zij hun stempel gedrukt op de geschiedenis van Duitsland. Dat begon al in de negentiende eeuw met Karl als premier van Württemberg, maar in deze familiebiografie focust de auteur zich op de twintigste eeuw.
In de grote familie Von Weiszäcker, die gekenmerkt werd door ambitie, lag de lat altijd hoog. Noack gaat in op Karls zonen Ernst, de SS-generaal, en zijn broer Viktor, de medisch antropoloog, en op zijn kleinzonen: filosoof en natuurkundige Carl Friedrich en natuurlijk Richard, de bondspresident. Dit boek vertelt het ongelofelijke verhaal van de Von Weizsäckers. Het presenteert een rijk geïllustreerde cultuurgeschiedenis van Duitsland door de ogen van een toonaangevende familie.
Mijn leesbeleving:
Dit is een boek waarbij ik mijn aandacht zeer goed bij moest houden. Alleen al het voorwoord bevatte zoveel namen, details en tijden dat het me duizelde. Gaandeweg begon ik erin te komen met name op het punt toen de eerste en tweede wereldoorlog ten tonele verschenen. Het interesseerde me hoe deze familie daar mee te maken had en hoe hun gedragingen jaren later door familieleden en onderzoekers worden uitgelegd. Maar het blijft opletten want het is veel van de hak op de tak. Dat maakte het zwaar te lezen. Maar ik ben de uitdaging aangegaan. Moeilijke woorden zocht ik op of ik keek in de stamboom van de familie zo werden veel dingen helder. Voetnoten bij moeilijke woorden waren fijn geweest.
De familie Weizsäcker zijn voornamelijk trots op hun adelstand en ik heb het idee dat ze op politiek en maatschappelijke zaken overal vooraan willen staan. Omdat hun aanwezigheid er wezenlijk toe doet denken ze zelf. En dat krijgen ze ook terug van andere mensen, vrienden, familie of vakgenoten.
In deze familie werden huwelijkspartners uitgezocht op het feit dat ze uit een goed milieu kwamen. Maar gaandeweg het lezen viel mij op dat de moeders voor hun kinderen een liefdevol, warm baken van troost en veiligheid en stabiliteit waren. Dan vielen de zorgen en zware omstandigheden in het dagelijks leven af van de zoons. Ook hechtte Ernst veel waarde aan de briefwisseling met zijn moeder. Dus de vrouwen werden gekoesterd.
Als ik op Wikipedia van Richard von Weizsäcker keek dan leerde ik daaruit dat hij naar aanleiding van de toespraak die hij als bondskanselier deed groot internationaal respect kreeg. Maar ook kritiek uit de conservatieve kringen. Ik denk persoonlijk dat je het als Duitser, en in zijn geval bondskanselier, nooit goed genoeg doet ook al doe je nog zo je best. Het verleden van de Tweede Wereldoorlog blijft in negatieve, dat is ook niet vreemd aangezien Duitsland onder Adolf Hitler deze oorlog begon, zin aan je plakken als bondskanselier. Maar hij doet zijn best en dat is een stap.
Als ik het verhaal zo lees en begrijp is de verstandhouding tussen beide broers, Carl en Richard, van jongsafaan en gedurende hun hele leven goed. Maar ze lopen niet over van openlijk vertoon van genegenheid en broederliefde. Maar Carl gunt het zijn broer volgens mij wel om bondskanselier te worden en later te zijn. Hij vermaakt zich wel als wetenschapper.
Omdat Richard altijd bezig was om bruggen te slaan tussen Oost en west Duitsland en dit uiteindelijk lukte doordat de muur viel in 1989. Hij was een bondskanselier die altijd streed voor een vreedzaam en verenigd Europa. Deze strijd kwam voort uit zijn oorlogservaringen en zijn nazi-verleden. Tevens zorgde hij ervoor dat alle Duitsers betrokken waren bij datgene wat gebeurde en gebeurd was in hun land. En ik vind dat alles tegemoet trad met veel respect en inzicht in ieders gedachtegoed. Dat hij keek hoe hij verschillende meningen het dichtst bijelkaar kon krijgen zonder iemand te kwetsen.
De rode draad in het verhaal van de Von Weizsäcker is zoals het in het boek beschreven staat:
‘Nieuwsgierigheid en leervermogen,’ aldus gravin zu Eulenburg, zijn voor haar gevoel de meest in het oog springende eigenschappen van een familie die de toekomst optimistisch tegemoet ziet.’
Mijn mening:
Ik geef 3 sterren.
Ik lees wel vaker nonfictie en vind dat zeer interessant net als alle andere genres die ik lees. Maar dit vond ik taaie zware kost. Het inleidende voorwoord was voor mij een worsteling met mijn concentratie, bevattingsvermogen en ik moest veel terug lezen of ik het wel goed gelezen had dat het weer over een andere persoon uit de familie ging. Toch vond ik het na het voorwoord langzaamaan beter worden. Al voelden de hoofdstukken als het zwemmen onder water in een heel groot zwembad. Veel hak op de tak, en woorden die ik niet kende. Sommige woorden bevatten midden in de zin ineens een spatie wat lezen lastig maakte. Als ik bepaalde gebeurtenissen niet kon snappen of plaatsen dan zocht ik op Google op de stamboom of Wikipedia en werd het duidelijk. Het onderwerp an sich het beschrijven van de levensloop van de familie Weizsäcker is duidelijk. Maar voor mij had het met minder ingewikkelde woorden gemogen. En een constantere beschrijving van een persoon in een hoofdstuk. Ik vond het interessant maar het was een opgave het lezen vol te houden. Toch ben ik blij doorgezet te hebben. En ook door de vragen van Erna Eikhoudt vanuit de leesclub snapte ik het verhaal beter en kwam ik er beter in. Het is en blijft een interessante familie met die drang naar dienstbaar en zichtbaar zijn in de wetenschap of de politiek, religie en de trots dat ze van adel afstamden. Curieus dat ze daar hun huwelijk partners ook op uit zochten. Ik wil best vaker non fictie lezen zowel zelf als voor een leesclub. Het is en blijft super interessant om levens geschiedenissen van mensen al dan niet beroemd te lezen en te recenseren.
Het is een mooie en gedetailleerde geschiedschrijving van een bijzondere en opmerkelijke familie.
De foto’s achterin van de familie maken de personen waar je over leest levendiger. Ook het stukje toegevoegde stamboom werkt verhelderend.
De Weizsäckers
Een dynastie in de Duitse geschiedenis
Auteur: Hans-Joachim Noack (1940-2020) is de eminence grise van de Duitse parlementaire journalistiek. Hij was politiek verslaggever bij onder andere de Frankfurter ‘Allgemeine Zeitung’ en ‘Der Spiegel’. Hij werd driemaal bekroond voor zijn werk en schreef biografieën van Willy Brandt, Helmut Kohl en Helmut Schmidt.
Wijze van lezen: e book gekregen via De Boeken en Meer Leesclub Non Fictie en Erna Eikhoudt
Uitgeverij: Omniboek
Genre: Non Fictie
Cover:
De foto lijkt op een familieportret. Een vader met zijn kinderen. Je vraagt je gelijk af wie zijn zij? Gaat het verhaal over hen? Deze familiefoto past wel bij het boek. Het boek is volgens mij een verhaal over de levensloop van de familie Weizsäcker.
Mooie tekst:
Het verhaal:
De Weizsäckers’ is een schitterende cultuurgeschiedenis over een Duitse familie, die gekenmerkt werd door ambitie. De Weizsäcker drukten een stempel op de moderne geschiedenis van Duitsland.
In ‘De Weizsäckers’ vertelt Hans-Joachim Noack het verhaal van de opmerkelijke familie Von Weizsäcker. Als geen andere familie hebben zij hun stempel gedrukt op de geschiedenis van Duitsland. Dat begon al in de negentiende eeuw met Karl als premier van Württemberg, maar in deze familiebiografie focust de auteur zich op de twintigste eeuw.
In de grote familie Von Weiszäcker, die gekenmerkt werd door ambitie, lag de lat altijd hoog. Noack gaat in op Karls zonen Ernst, de SS-generaal, en zijn broer Viktor, de medisch antropoloog, en op zijn kleinzonen: filosoof en natuurkundige Carl Friedrich en natuurlijk Richard, de bondspresident. Dit boek vertelt het ongelofelijke verhaal van de Von Weizsäckers. Het presenteert een rijk geïllustreerde cultuurgeschiedenis van Duitsland door de ogen van een toonaangevende familie.
Mijn leesbeleving:
Dit is een boek waarbij ik mijn aandacht zeer goed bij moest houden. Alleen al het voorwoord bevatte zoveel namen, details en tijden dat het me duizelde. Gaandeweg begon ik erin te komen met name op het punt toen de eerste en tweede wereldoorlog ten tonele verschenen. Het interesseerde me hoe deze familie daar mee te maken had en hoe hun gedragingen jaren later door familieleden en onderzoekers worden uitgelegd. Maar het blijft opletten want het is veel van de hak op de tak. Dat maakte het zwaar te lezen. Maar ik ben de uitdaging aangegaan. Moeilijke woorden zocht ik op of ik keek in de stamboom van de familie zo werden veel dingen helder. Voetnoten bij moeilijke woorden waren fijn geweest.
De familie Weizsäcker zijn voornamelijk trots op hun adelstand en ik heb het idee dat ze op politiek en maatschappelijke zaken overal vooraan willen staan. Omdat hun aanwezigheid er wezenlijk toe doet denken ze zelf. En dat krijgen ze ook terug van andere mensen, vrienden, familie of vakgenoten.
In deze familie werden huwelijkspartners uitgezocht op het feit dat ze uit een goed milieu kwamen. Maar gaandeweg het lezen viel mij op dat de moeders voor hun kinderen een liefdevol, warm baken van troost en veiligheid en stabiliteit waren. Dan vielen de zorgen en zware omstandigheden in het dagelijks leven af van de zoons. Ook hechtte Ernst veel waarde aan de briefwisseling met zijn moeder. Dus de vrouwen werden gekoesterd.
Als ik op Wikipedia van Richard von Weizsäcker keek dan leerde ik daaruit dat hij naar aanleiding van de toespraak die hij als bondskanselier deed groot internationaal respect kreeg. Maar ook kritiek uit de conservatieve kringen. Ik denk persoonlijk dat je het als Duitser, en in zijn geval bondskanselier, nooit goed genoeg doet ook al doe je nog zo je best. Het verleden van de Tweede Wereldoorlog blijft in negatieve, dat is ook niet vreemd aangezien Duitsland onder Adolf Hitler deze oorlog begon, zin aan je plakken als bondskanselier. Maar hij doet zijn best en dat is een stap.
Als ik het verhaal zo lees en begrijp is de verstandhouding tussen beide broers, Carl en Richard, van jongsafaan en gedurende hun hele leven goed. Maar ze lopen niet over van openlijk vertoon van genegenheid en broederliefde. Maar Carl gunt het zijn broer volgens mij wel om bondskanselier te worden en later te zijn. Hij vermaakt zich wel als wetenschapper.
Omdat Richard altijd bezig was om bruggen te slaan tussen Oost en west Duitsland en dit uiteindelijk lukte doordat de muur viel in 1989. Hij was een bondskanselier die altijd streed voor een vreedzaam en verenigd Europa. Deze strijd kwam voort uit zijn oorlogservaringen en zijn nazi-verleden. Tevens zorgde hij ervoor dat alle Duitsers betrokken waren bij datgene wat gebeurde en gebeurd was in hun land. En ik vind dat alles tegemoet trad met veel respect en inzicht in ieders gedachtegoed. Dat hij keek hoe hij verschillende meningen het dichtst bijelkaar kon krijgen zonder iemand te kwetsen.
De rode draad in het verhaal van de Von Weizsäcker is zoals het in het boek beschreven staat:
‘Nieuwsgierigheid en leervermogen,’ aldus gravin zu Eulenburg, zijn voor haar gevoel de meest in het oog springende eigenschappen van een familie die de toekomst optimistisch tegemoet ziet.’
Mijn mening:
Ik geef 3 sterren.
Ik lees wel vaker nonfictie en vind dat zeer interessant net als alle andere genres die ik lees. Maar dit vond ik taaie zware kost. Het inleidende voorwoord was voor mij een worsteling met mijn concentratie, bevattingsvermogen en ik moest veel terug lezen of ik het wel goed gelezen had dat het weer over een andere persoon uit de familie ging. Toch vond ik het na het voorwoord langzaamaan beter worden. Al voelden de hoofdstukken als het zwemmen onder water in een heel groot zwembad. Veel hak op de tak, en woorden die ik niet kende. Sommige woorden bevatten midden in de zin ineens een spatie wat lezen lastig maakte. Als ik bepaalde gebeurtenissen niet kon snappen of plaatsen dan zocht ik op Google op de stamboom of Wikipedia en werd het duidelijk. Het onderwerp an sich het beschrijven van de levensloop van de familie Weizsäcker is duidelijk. Maar voor mij had het met minder ingewikkelde woorden gemogen. En een constantere beschrijving van een persoon in een hoofdstuk. Ik vond het interessant maar het was een opgave het lezen vol te houden. Toch ben ik blij doorgezet te hebben. En ook door de vragen van Erna Eikhoudt vanuit de leesclub snapte ik het verhaal beter en kwam ik er beter in. Het is en blijft een interessante familie met die drang naar dienstbaar en zichtbaar zijn in de wetenschap of de politiek, religie en de trots dat ze van adel afstamden. Curieus dat ze daar hun huwelijk partners ook op uit zochten. Ik wil best vaker non fictie lezen zowel zelf als voor een leesclub. Het is en blijft super interessant om levens geschiedenissen van mensen al dan niet beroemd te lezen en te recenseren.
Het is een mooie en gedetailleerde geschiedschrijving van een bijzondere en opmerkelijke familie.
De foto’s achterin van de familie maken de personen waar je over leest levendiger. Ook het stukje toegevoegde stamboom werkt verhelderend.
Displaying 1 of 1 review